Supreme Court dismisses appeal because lawyer's fee waiver does not cover cassation proceedings. The fee waiver granted in lower court does not extend to cassation proceedings, and a lawyer's mention of it in the cassation petition is not a request for a new waiver. The court rejects the appeal because the mandatory fee was not paid by the lawyer, who is bound to correctly formulate requests, and the Supreme Court's ruling establishing that fee waivers do not cover cassation proceedings is a binding legal principle. The decision upholds the lower court's dismissal of the appeal due to the non-payment of the required fee. The court emphasizes that the fee waiver granted in lower court proceedings does not extend to cassation proceedings, and a lawyer's mention of it in the cassation petition is not a request for a new waiver. The court rejects the appeal because the mandatory fee was not paid by the lawyer, who is bound to correctly formulate requests, and the Supreme Court's ruling establishing that fee waivers do not cover cassation proceedings is a binding legal principle. The decision upholds the lower court's dismissal of the appeal due to the non-payment of the required fee.

Sygn. akt IV CZ 47/09 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P.P., M.P. przy uczestnictwie M.P., S.P. i „E.” SA. o stwierdzenie zasiedzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2009 r., zażalenia wnioskodawcy P.P. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r.

Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy P.P. od postanowienia tego Sądu z dnia 14 listopada 2008 r., stwierdzając, że skarga kasacyjna wniesiona w dniu 27 stycznia 2009 r. przez pełnomocnika wnioskodawcy będącego adwokatem nie została opłacona. Wnioskodawca został wprawdzie postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 29 lutego 2008 r. zwolniony od kosztów sądowych w całości, jednak – zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122) – zwolnienie to nie obejmuje postępowania kasacyjnego.

W tej sytuacji, zgodnie z art. 1302 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c., skarga kasacyjna ulegała odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca P.P. zarzucił, że postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 lutego 2008 r. wszyscy wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w całości oraz że powołana przez Sąd Okręgowy uchwała Sądu Najwyższego nie została wpisana do księgi zasad prawnych. Podniósł też, że w skardze kasacyjnej odwołał się do udzielonego mu zwolnienia od kosztów sądowych, wobec czego Sąd Okręgowy powinien potraktować to odwołanie jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym.

W konkluzji żalący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. Wniesiona skarga kasacyjna podlegała opłacie w wysokości stałej określonej w art. 40 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.

Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Opłata ta – czego żalący nie kwestionuje – 3 nie została wniesiona mimo upływu z dniem 3 lutego 2009 r. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W części wstępnej skargi kasacyjnej – obok wartości przedmiotu zaskarżenia – została zamieszczona wzmianka: „wnioskodawca zwolniony w całości od kosztów sądowych”. Istotnie, postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 lutego 2008 r. wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w całości. Trafnie jednak Sąd Okręgowy zauważył, że, zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane przed sądem powszechnym, nie obejmuje postępowania kasacyjnego.

Uchwała ta – wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącego – jest zasadą prawną, skład siedmiu sędziów Sądu Najwyższego bowiem postanowił o nadaniu jej mocy zasady prawnej (zob. art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.). Wykładnia dokonana w powołanej uchwale ma zastosowanie na przyszłość od dnia jej podjęcia, zatem obowiązek jej respektowania dotyczy skarg kasacyjnych wnoszonych po dniu 5 czerwca 2008 r. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2008 r., III CZ 36/08, nie publ. i z dnia 8 kwietnia 2009 r., V CZ 11/09, nie publ.).

Nieuzasadnione jest przekonanie żalącego, że wzmianka o zwolnieniu go od kosztów sądowych, poczyniona na wniesionej skardze kasacyjnej, powinna być potraktowana jako wniosek o zwolnienie od kosztów w postępowaniu kasacyjnym. Uszło bowiem uwagi żalącego, że skarga kasacyjna została sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, który – jako profesjonalista – obowiązany jest prawidłowo formułować wnioski wymagające rozpoznania. Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.