Legislator Case Law & Legislation
V CZ 74/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation rules under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 74/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a regional court decision, ruling it inadmissible due to procedural defects. The appellant failed to engage a professional lawyer as required by law for submissions to the Supreme Court, violating mandatory representation rules. Consequently, the court rejected the appeal, affirming that such procedural non-compliance renders the legal submission inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 39812, Art. 42412 k.p.c.; Art. 370 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court must be drafted by a lawyer or legal advisor; failure to comply with this mandatory requirement results in the inadmissibility of the appeal.

Keywords

AI generated
mandatory lawyer representation inadmissible appeal Supreme Court procedure professional legal counsel procedural defect dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że zasada przymusu adwokacko- radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych powodów Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na postawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39812 k.p.c.
Art. 42412 k.p.c.
871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 42412 k.p.c.), a także w postępowaniu zażaleniowym.
Art. 370 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że zasada przymusu adwokacko- radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.
art. 42412 k.p.c
871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 42412 k.p.c.), a także w postępowaniu zażaleniowym.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych powodów Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na postawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 370 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 74/08 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt I WSC (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r.

Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 łącznie 2008 r. Rozstrzygnięcie to było wynikiem nieusunięcia przez skarżącego braków tego zażalenia określonych w zarządzeniu z dnia 5 czerwca 2008 r. W zarządzeniu tym wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez sporządzenie go przez profesjonalnego pełnomocnika pod rygorem odrzucenia. W zażaleniu na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2008 r. skarżący wniósł zażalenie z dnia 28 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że zasada przymusu adwokacko- radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 42412 k.p.c.), a także w postępowaniu zażaleniowym. Sąd pierwszej instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, gdy skarga została sporządzona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. (por. ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.XI.2008 r., II CZ 77/08 i powołane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego).

Sąd Najwyższy jest też uprawniony do rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego, w którym odrzucono zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, zapadłe w toku postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zażalenie kierowane do Sądu Najwyższego w takiej sytuacji powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.). Naruszenie tego wymogu powoduje konieczność odrzucenia zażalenia. Z tych powodów Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na postawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39812 , i w zw. z art. 42412 k.p.c. oraz w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.).

Zażalenie okazało się bowiem niedopuszczalne.