Legislator Case Law & Legislation
II CNP 80/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for annulment as procedural requirements regarding damage and exhaustion of remedies were not met.

Case Number II CNP 80/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for annulment of a final judgment, ruling that the procedural requirements under the Code of Civil Procedure were not satisfied. The appellant claimed damages consisting of litigation costs and court fees but failed to specify the nature, size, or timing of the loss, nor did they provide evidence to substantiate these claims. Furthermore, the court found the appellant did not demonstrate that other legal remedies, such as cassation or retrial, were unavailable, as they ignored the non-monetary claim which was not subject to monetary limits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; The complaint for annulment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the alleged damage caused by the judgment or to prove that other legal remedies for challenging the judgment are unavailable.

Keywords

AI generated
complaint for annulment substantiation of damage exhaustion of remedies litigation costs non-monetary claim procedural requirements code of civil procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.
z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę i na wniosek strony przeciwnej zawarty w odpowiedzi na skargę zasądził na jej rzecz od strony pozwanej koszty postępowania (art.
art. 4241 § 1 k.p.c.
Co do pierwszej przesłanki, w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjęto, że po pierwsze zasądzone przez sąd i poniesione przez stronę koszty przegranego procesu nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 10 sierpnia 2006 r.
art. 98 k.p.c.
odrzucił skargę i na wniosek strony przeciwnej zawarty w odpowiedzi na skargę zasądził na jej rzecz od strony pozwanej koszty postępowania (art. 98 w zw.
art. 108 § 1 k.p.c.
z art. 108 § 1 oraz art.
art. 42412 k.p.c.
108 § 1 oraz art. 42412 i art.
art. 39821 k.p.c.
42412 i art. 39821 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Co do pierwszej przesłanki, w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjęto, że po pierwsze zasądzone przez sąd i poniesione przez stronę koszty przegranego procesu nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
III CNP 46/06, nie publ.), a po wtóre, że wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Skarga ta nie spełnia również wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
42412 i art. 39821 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 80/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2008 r. skargi Przedsiębiorstwa Handlowego "L.(...)" Spółki Jawnej w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…) wydanego w sprawie z powództwa K. H. przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowemu "L.(...)" Spółce Jawnej w P. o zapłatę i zakazanie naruszeń, odrzuca skargę i zasądza od Przedsiębiorstwa Handlowego "L.(...)" Spółki Jawnej w P. na rzecz K.

H. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. konstrukcyjnymi wymogami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia są między innymi: uprawdopodobnienie przez skarżącego wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie tego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Co do pierwszej przesłanki, w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjęto, że po pierwsze zasądzone przez sąd i poniesione przez stronę koszty przegranego procesu nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 10 sierpnia 2006 r.

V CNP 104/06 oraz z dnia 28 2 listopada 2006 r. III CNP 46/06, nie publ.), a po wtóre, że wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jest spełniona jeżeli skarżący złoży oświadczenie, że szkoda wystąpiła, określi jej rodzaj, rozmiar i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem zaskarżonego orzeczenia, przy czym okoliczności te powinny być uprawdopodobnione przez przedstawienie dowodów lub innych środków uwiarygodniających to oświadczenie (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05, nie publ. oraz z dnia 31 stycznia 2006 r.

IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141). Skarga strony pozwanej nie spełnia powyższych wymagań zarówno dlatego, że jako szkodę spowodowaną wydaniem zaskarżonego wyroku wskazuje między innymi koszty procesu zasądzone i zapłacone na rzecz strony przeciwnej oraz koszty sądowe uiszczone na rzecz Skarbu Państwa, jak i dlatego, że nie zawiera określenia postaci i rozmiaru szkody oraz czasu jej wystąpienia ani nie przedstawia dowodów lub innych środków dla uprawdopodobnienia swoich twierdzeń. Skarga ta nie spełnia również wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego spełnienie tej przesłanki wymaga przeprowadzenia przez skarżącego wyodrębnionego wywodu prawnego wykazującego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Chodzi o wykazanie, że niemożliwe było i jest wzruszenie orzeczenia w drodze skargi kasacyjnej, wznowienia postępowania, powództwa przeciwegzekucyjnego czy innych środków prawnych (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 17 sierpnia 2005 r. I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17 i z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140). Skarżąca nie przeprowadziła takiego wywodu poprzestając na stwierdzeniu, że w sprawie nie przysługuje skarga kasacyjna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach gospodarczych. Pominęła nie tylko inne możliwości wzruszenia zaskarżonego wyroku lecz również okoliczność, że przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie było także roszczenie niemajątkowe, co do którego przepisy nie przewidują limitu kwotowego w postaci wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę i na wniosek strony przeciwnej zawarty w odpowiedzi na skargę zasądził na jej rzecz od strony pozwanej koszty postępowania (art. 98 w zw. z art. 108 § 1 oraz art. 42412 i art. 39821 k.p.c.).