Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 27/08 AI generated

Supreme Court reverses lower court for rejecting appeal due to missing fee waiver declaration when client was partially exempted.

Case Number IV CZ 27/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland overturned the District Court's decision rejecting the defendant's appeal on appeal fee grounds. Although the defendant submitted a personal waiver request without the required standardized form, the lower court incorrectly applied a strict rule mandating immediate rejection without prior summons. The Court held that this rigid approach violated the balance between judicial efficiency and the rights of parties represented by lawyers, especially since the defendant had already been partially exempted from fees by a prior ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.; Art. 130 k.p.c.: The strict rule for rejecting a fee waiver request without summons applies only to unrepresented parties; when a lawyer represents the client, the court must first summon the party to pay the fee before rejecting the appeal.

Keywords

AI generated
civil procedure law court fees fee waiver request legal representation procedural summons appeal rejection judicial efficiency

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 4 u.k.s.c.
W zażaleniu pozwana zarzuciła naruszenie art. 102 ust. 4 u.k.s.c. przez jego zastosowanie mimo braku przesłanek, oraz art.
Art. 130 k.p.c.
2 u.k.s.c., jak też dołączenie oświadczenia niezawierającego wszystkich wymaganych danych stanowi brak formalny wniosku, który podlega usunięciu w trybie art. 130 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
na rozprawie odrzucił, na podstawie art. 373 w zw.
Art. 370 k.p.c.
z art. 370 k.p.c., apelację pozwanej stwierdzając, iż mimo wezwania nie została od niej uiszczona opłata.
Art. 398 k.p.c.
4 Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 39815 § 1 zd.
Art. 394 k.p.c.
Nieuiszczoną opłatę sąd nakazuje wówczas pobrać lub ściągnąć w postanowieniu kończącym postępowanie. 4 Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze, w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 370 k.p.c
z art. 370 k.p.c., apelację pozwanej stwierdzając, iż mimo wezwania nie została od niej uiszczona opłata.
art. 130 k.p.c
2 u.k.s.c., jak też dołączenie oświadczenia niezawierającego wszystkich wymaganych danych stanowi brak formalny wniosku, który podlega usunięciu w trybie art. 130 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Nieuiszczoną opłatę sąd nakazuje wówczas pobrać lub ściągnąć w postanowieniu kończącym postępowanie. 4 Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze, w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 27/08 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa M.(...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. przeciwko D. P. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2008 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Pozwana reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika w osobie adwokata, złożyła osobiście apelację od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 sierpnia 2007 r.

Zarządzeniem przewodniczącego pełnomocnik pozwanej został wezwany do uiszczenia opłaty od apelacji. W terminie otwartym do uiszczenia opłaty pozwana złożyła wniosek o zwolnienie od tej opłaty, do którego dołączyła dokumenty określające jej sytuację materialną, nie składając równocześnie oświadczenia według ustalonego wzoru. Przewodniczący wezwał pełnomocnika pozwanej do złożenia oświadczenia pozwanej o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania według ustalonego wzoru w terminie tygodnia pod rygorem zwrotu wniosku o zwolnienie.

W zakreślonym terminie pozwana złożyła oświadczenie. Sąd Rejonowy zwolnił pozwaną od opłaty od apelacji ponad kwotę 1500 zł. Opłata w należnej wysokości została uiszczona przez pozwaną. 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. na rozprawie odrzucił, na podstawie art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c., apelację pozwanej stwierdzając, iż mimo wezwania nie została od niej uiszczona opłata. W jego uzasadnieniu wskazał, że wprawdzie oświadczenie osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych nie musi być złożone na urzędowym druku, jednak powinno obejmować szczegółowe dane o stanie rodzinnym majątku, dochodach i źródłach utrzymania.

Wymogów tych – jak ocenił - nie spełnia oświadczenie pozwanej, ograniczające się do określenia przychodów i zaciągniętych kredytów. Nie zawiera ono natomiast danych dotyczących stanu rodzinnego pozwanej, składników jej majątku, nie określa osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Dotknięty brakami formalnymi wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów w zakresie obejmującym opłatę od apelacji podlegał zwrotowi bez wzywania do ich uzupełnienia, gdyż jak stwierdził Sąd Okręgowy, przewidziany w art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej jako u.k.s.c.) rygor zwrotu wniosku stosuje się także do wniosku złożonego osobiście przez stronę, jeżeli jest ona w sprawie reprezentowana przez adwokata. W tej sytuacji wniosek nie mógł wywołać żadnych skutków prawnych, w szczególności jego złożenie nie przerwało biegu terminu do uiszczenia opłaty od apelacji, który upłynął bezskutecznie. Nieopłacona apelacja podlegała więc odrzuceniu. W zażaleniu pozwana zarzuciła naruszenie art. 102 ust. 4 u.k.s.c. przez jego zastosowanie mimo braku przesłanek, oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przez stosowanie przepisów kodeksu postępowania cywilnego uniemożliwiające skuteczną realizację prawa do sądu.

Wnosiła o uchylenie postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Niedołączenie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oświadczenia, o którym mowa w art. 102 ust. 2 u.k.s.c., jak też dołączenie oświadczenia niezawierającego wszystkich wymaganych danych stanowi brak formalny wniosku, który podlega usunięciu w trybie art. 130 k.p.c. Przewodniczący wzywa zgłaszającego wniosek o naprawienia braku wniosku w terminie siedmiu dni, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu zarządza zwrot wniosku. Zwrócony wniosek nie wywołuje żadnych skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem. 3 Zgodnie z art. 102 ust. 4 u.k.s.c., wniosek o zwolnienie od kosztów strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego złożony bez dołączenia oświadczenia zawierającego wymagane dane przewodniczący zwraca bez wzywania o uzupełnienie braków formalnych wniosku.

Ustanowienie pełnomocnika procesowego nie wyłącza możności dokonywania przez stronę czynności procesowych osobiście. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że określony w art. 102 ust. 4 u.k.s.c. rygor zwrotu wniosku bez wzywania do uzupełnia jego braków nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy strona reprezentowana w sprawie przez adwokata lub radcę prawnego składa wniosek osobiście (tak również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 marca 2007 r., II CZ 4/07, nie publ.). Trafnie podnosi się w zażaleniu na konieczność zachowania przy wykładni przepisów procesowych równowagi między interesem wymiaru sprawiedliwości polegającym na sprawnym rozstrzyganiu spraw, a interesem skarżącego w dochodzeniu swoich praw w postępowaniu odwoławczym.

Zasady tej nie respektuje dokonana przez Sąd Okręgowy wykładnia art. 102 ust. 4 u.k.s.c., nakładająca na stronę wymagania mające gwarantować przyspieszenie postępowania sądowego, lecz adresowane jedynie do profesjonalnych pełnomocników. Wskazać trzeba nadto, że w razie stwierdzenia podstaw do zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, przewodniczący powinien wydać zarządzenie o zwrocie wniosku oraz wezwać stronę (lub jej pełnomocnika) do uiszczenia opłaty, o zwolnienie od której się ubiegała. Niepoprzedzony takim wezwaniem środek odwoławczy nie może być odrzucony ( postanowienia SN z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 69/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., V CZ 116/07 nie publ.).

W przedmiotowej sprawie zarządzenia takie nie zostały wydane, ani też w świetle dokonanej wykładni art. 102 ust. 4 u.k.s.c. nie było podstaw do ich wydania. W zupełności pominięta została przez Sąd Okręgowy - także w opisie przebiegu postępowania w sprawie - okoliczność, że pozwana została prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego częściowo zwolniona od opłaty od apelacji, którą w zakresie należnym ponad uzyskane zwolnienie uiściła. Zwolnienie to nie zostało przez sąd cofnięte. Zastosowanie rygoru zwrotu lub odrzucenia pisma nieopłaconego w następstwie cofnięcia zwolnienia od kosztów sądowych nie jest możliwe, jeżeli pismo, w następstwie zwolnienia od opłat sądowych otrzymało już bieg, tj. jego odpis został już wysłany innym stronom, albo wysłane zostało zawiadomienie o terminie posiedzenia.

Nieuiszczoną opłatę sąd nakazuje wówczas pobrać lub ściągnąć w postanowieniu kończącym postępowanie. 4 Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze, w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.