Legislator Case Law & Legislation
I CZ 69/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural requirements despite partial court acceptance of claim.

Case Number I CZ 69/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a district court decision regarding property acquisition by prescription. Although the applicant argued the property should be treated as an indivisible whole and questioned the valuation, the court found the appeal failed to specify which parts of the lower court's ruling were contested. Consequently, the appeal was deemed procedurally invalid because it did not clearly identify the specific portion of the judgment being challenged.

Legislator headnote

AI generated

Art. 363 § 1, 3 k.p.c.; Art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2, 3 k.p.c.; Art. 39815 § 1 k.p.c. An appeal is procedurally invalid if it fails to specify whether the contested judgment is challenged in whole or in part, rendering the judgment final in the unchallenged portion.

Keywords

AI generated
procedural invalidity partial appeal prescription acquisition civil procedure code finality of judgment valuation dispute indivisible property

Cited Legislation

AI generated
Art. 363 § 1 k.p.c.
W myśl art. 363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art.
Art. 363 § 3 k.p.c.
W myśl art. 363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art.
Art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
W złożonym zażaleniu wnioskodawczyni DP z powołaniem się na art. 3941 § 2 k.p.c. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia motywując, że objęta wnioskiem nieruchomość stanowiła i stanowi niepodzielną całość a rozbicie jej na poszczególne działki w istocie traci wartość użytkową.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
W złożonym zażaleniu wnioskodawczyni DP z powołaniem się na art. 3941 § 2 k.p.c.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 3941 § 2 k.p.c
W złożonym zażaleniu wnioskodawczyni DP z powołaniem się na art. 3941 § 2 k.p.c.
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c
363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 69/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak del. SSA Marta Romańska w sprawie z wniosku JK, ZK i DP przy uczestnictwie WB, Miasta W. i LF o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni DP na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił apelację wnioskod.

DP motywując, że apelacja wniesiona przez adwokata nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 368 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. bowiem nie zawiera wskazania, czy postanowienie Sądu Rejonowego jest zaskarżone w całości, czy tylko w części. Przytoczył także Sąd drugiej instancji, że skarżąca wartość przedmiotu zaskarżenia określiła na kwotę 150 405 zł, w sytuacji gdy we wniosku wartość nieruchomości określono na kwotę 45 000, a Sąd Rejonowy tylko częściowo – w odniesieniu do jednej z działek – uwzględnił wniosek.

W złożonym zażaleniu wnioskodawczyni DP z powołaniem się na art. 3941 § 2 k.p.c. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia motywując, że objęta wnioskiem nieruchomość stanowiła i stanowi niepodzielną całość a rozbicie jej na poszczególne działki w istocie traci wartość użytkową. Nadto wskazała, że określona w apelacji wartość zaskarżenia stanowi wartość nieruchomości ustaloną przez rzeczoznawcę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeśli zainteresowany podmiot zaskarżył tylko część orzeczenia, orzeczenie to staje się prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba, że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części. Istnieją podstawy do przyjęcia, że wniesiona przez wnioskod. DP apelacja z trudem spełnia minimalne wymagania przewidziane w art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. (k - 89).

Skarżąca pominęła w apelacji, że w części jej wniosek został uwzględniony, nie rozmija się zatem z jej żądaniem (gravamen). Nie wskazała w uzasadnieniu apelacji dlaczego i w tej części kwestionuje orzeczenie. Jednakże ta kwestia podlega badaniu przez sąd orzekający o zasadności apelacji zmierzającej do wyeliminowania z obrotu orzeczenia w całości wadliwego – zdaniem skarżącej – i zastąpienia go niewadliwym. Stanowisko takie pierwotnie reprezentował także Sąd Okręgowy co potwierdza protokół rozprawy z dnia 6 3 września 2006 r. (k - 107) i dokonane czynności.

Dlatego zaskarżone orzeczenie podlega uchyleniu (art. 3941 § 3 i 39815 § 1 k.p.c.). Natomiast wywody Sądu Okręgowego odnośnie braku – zdaniem tego Sądu – wskazania właściwej kwoty jako wartości przedmiotu zaskarżenia pozostają bez znaczenia dla istoty rozstrzyganej kwestii, jak i wysokości należnej w tej sprawie opłaty od złożonej apelacji.