Supreme Court dismisses appeal for illegality due to lack of proven damage and improper timing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the creditor's appeal challenging the finality of a lower court's decision to dismiss a request for asset disclosure. The creditor argued that the final ruling was illegal under civil procedure law, but the court found no damage occurred and the appeal was filed before the execution proceedings concluded. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it lacked the required proof of harm and was not timely filed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for illegality is inadmissible if no damage was caused by the final judgment or if it is filed before the execution proceedings are concluded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 91/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi MJ o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie ze skargi MJ o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt [...], z wniosku MJ przy uczestnictwie AO o wyjawienie majątku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie wierzyciela od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 1 sierpnia 2006 r. w sprawie o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wierzyciel MJ zarzucił naruszenie art. 399 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Jeżeli zatem szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Skarżący nie spełnił wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ opisanego elementu konstrukcyjnego skarga wierzyciela w ogóle nie zawiera. Wniesiona przez wierzyciela skarga jest niedopuszczalna także z innej przyczyny.
Zgodnie z art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje - z przewidzianymi ograniczeniami - od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem nie jest postanowienie dotyczące oddalenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku. Postępowanie 3 o wyjawienie majątku jest incydentalnym postępowaniem „wspomagającym” postępowanie egzekucyjne. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).