Supreme Court dismisses appeal due to filing after the two-year limitation period expired upon judgment effectiveness.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final bankruptcy court order regarding creditor priority. The applicant argued the order violated bankruptcy and civil procedure laws, but the court found the appeal was filed on March 2, 2007, exceeding the two-year deadline established by the Civil Procedure Code. The court ruled that the order became legally effective immediately upon issuance on February 4, 2005, regardless of the non-public hearing or the actual delivery date in March.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 363 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment must be filed within two years from the date the judgment becomes effective, which occurs upon issuance if no further appeal is available, not upon delivery.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 79/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2007 r., skargi M. D. i in. , o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt X Gz …/05, wydanego w sprawie ze sprzeciwu Banku […] od listy wierzytelności ustalonej postanowieniem sędziego komisarza z dnia 15 lipca 2004r., w postępowaniu upadłościowym przedsiębiorców P. C. i J.
D. - Przedsiębiorstwo "G." z udziałem wierzycieli […], odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 4 lutego 2005 r. Sąd Okręgowy w Ł. wierzytelności objęte listą wierzytelności ustaloną postanowieniem sędziego-komisarza, 2 przysługujące m.in. skarżącym wierzycielom zaliczył w miejsce dotychczasowej kategorii drugiej zaspokojenia do kategorii szóstej W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący, podnieśli, że postanowienie jest niezgodne z art. 165 § 1, art. 162 § 3 Prawa upadłościowego, art. 126 w zw. z art. 130 k.p.c. i art. 68 i 162 Prawa upadłościowego, art. 328 § 2 k.p.c., art. 410 k.p.c., art. 365 § 1 k.p.c., art. 494 k.c. w zw. z art. 40 Prawa upadłościowego, art. 204 § 1 pkt 2 Prawa upadłościowego i wnosili o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Strona powodowa wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dnia 2 marca 2007 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 4246 § 1 k.p.c. Postanowienie stało się bowiem prawomocne z dniem jego wydania, a więc dnia 4 lutego 2005 r., a nie dnia 4 marca 2005 r., kiedy zostało doręczone skarżącym.
Nie ma tu znaczenia okoliczność, że postanowienie to zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z art. 363 § 1 k.p.c., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia, żaden zaś przepis ustawy nie wiąże prawomocności orzeczenia z jego doręczeniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2007 r., II CNP 69/07 i II CNP 77/07 oraz z dnia 28 czerwca 2007 r., II CNP 82/87 i II CNP 82/87) Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). kg