Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage caused by the final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal seeking to annul a final judgment rendered by the District Court. The plaintiff argued the lower court's decision violated legal rights, but failed to substantiate that this violation caused actual damage. The court dismissed the claim because proving damage is a mandatory prerequisite for filing an appeal for annulment under Polish civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the applicant cannot prove that the erroneous judgment caused them material damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 17/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi M. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 lutego 2006 r., w sprawie z powództwa M. G. przeciwko A.W. o nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 marca 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. W związku z wymienionym wyrokiem Sądu Okręgowego powód wniósł skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.: por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89). Tymczasem skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy, nie czyniąc tym samym zadość wymaganiu przepisu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. W myśl art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. jz