Legislator Case Law & Legislation
II UK 73/05 AI generated

Supreme Court dismisses cassation for lack of obvious legal error and binding factual findings on employment status.

Case Number II UK 73/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by J. W. against the appellate court's decision denying social insurance coverage to T. W. The appellant argued that the lower court's ruling constituted an obvious violation of law and required clarification on the burden of proof regarding sham employment. The court rejected this, holding that the lower court's finding of no evidence proving actual work performance was binding and that no obvious legal error existed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 393 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation is inadmissible if the alleged violation of law is not obvious to any lawyer without deep analysis, and the lower court's factual findings on the existence of employment are binding.

Keywords

AI generated
obvious violation of law burden of proof sham employment binding factual findings social insurance obligation cassation inadmissibility labor law procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.
3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) a ponadto istnieje konieczność wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.) a mianowicie 2 - czy w przypadku gdy Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym zarzucając, iż zatrudnienie ma charakter pozorny (art.
Art. 393 § 2 k.p.c.
Oczywistość naruszenia prawa (art. 393 § 2 k.p.c.) powinna być rozumiana jako widoczna bez pogłębionej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie pojętymi regułami interpretacji (postanowienie z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz.
Art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
Jego zdaniem, "wniesienie kasacji jest uzasadnione tym, iż zaskarżony wyrok w sposób oczywisty narusza prawo (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) a ponadto istnieje konieczność wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art.
Art. 3937 § 1 k.p.c.
393 § 1 i 2 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego i dlatego uznał za uzasadnioną odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania, o czym orzekł na podstawie tych przepisów w związku z art. 3937 § 1 k.p.c. 3
Art. 39311 k.p.c.
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
Jego zdaniem, "wniesienie kasacji jest uzasadnione tym, iż zaskarżony wyrok w sposób oczywisty narusza prawo (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) a ponadto istnieje konieczność wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art.
art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c
3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) a ponadto istnieje konieczność wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.) a mianowicie 2 - czy w przypadku gdy Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym zarzucając, iż zatrudnienie ma charakter pozorny (art.
art. 83 § 1 k.c
393 § 1 pkt 1 k.p.c.) a mianowicie 2 - czy w przypadku gdy Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym zarzucając, iż zatrudnienie ma charakter pozorny (art. 83 § 1 k.c.), to czy ciężar dowodu w tym zakresie obciąża zakład pracy (art.
art. 6 k.p.c
83 § 1 k.c.), to czy ciężar dowodu w tym zakresie obciąża zakład pracy (art. 6 k.p.c.) czy też ubezpieczonego?".
art. 393 § 2 k.p.c
Oczywistość naruszenia prawa (art. 393 § 2 k.p.c.) powinna być rozumiana jako widoczna bez pogłębionej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie pojętymi regułami interpretacji (postanowienie z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz.

Cited Case Law

AI generated
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
C III 76/34
orzeczenie z dnia 8 czerwca 1934 r., C III 76/34, Zb.Urz.
C II 1532/34
orzeczenie z dnia 25 września 1934 r., C II 1532/34, Zb.Urz.
II CZ 3/63
orzeczenie z dnia 30 stycznia 1963 r., II CZ 3/63, OSPiKA 1963 nr 11, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UK 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Iwulski w sprawie z wniosku J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem T. W. o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 grudnia 2005 r., kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 listopada 2004 r., odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 listopada 2004 r., Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację J.

W. od wyroku Sądu Okręgowego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 czerwca 2003 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 czerwca 2002 r. stwierdzającej, że zainteresowana T. W. nie podlega ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik. Wyrok ten kasacją zaskarżył odwołujący się od decyzji ZUS J. W. Jego zdaniem, "wniesienie kasacji jest uzasadnione tym, iż zaskarżony wyrok w sposób oczywisty narusza prawo (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) a ponadto istnieje konieczność wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.) a mianowicie 2 - czy w przypadku gdy Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym zarzucając, iż zatrudnienie ma charakter pozorny (art. 83 § 1 k.c.), to czy ciężar dowodu w tym zakresie obciąża zakład pracy (art. 6 k.p.c.) czy też ubezpieczonego?".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Oczywistość naruszenia prawa (art. 393 § 2 k.p.c.) powinna być rozumiana jako widoczna bez pogłębionej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie pojętymi regułami interpretacji (postanowienie z dnia 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 494; postanowienie z dnia 17 października 2001 r., I PKN 157/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 437); oczywiste naruszenie prawa przez zaskarżony wyrok jest możliwe do przyjęcia tylko wówczas, gdy jest ono z góry widoczne dla każdego prawnika, bez potrzeby głębszej analizy prawniczej (por. orzeczenie z dnia 8 czerwca 1934 r., C III 76/34, Zb.Urz. 1935, poz. 15); gdy jest zupełnie pewne i nie może ulegać żadnej wątpliwości (por. orzeczenie z dnia 25 września 1934 r., C II 1532/34, Zb.Urz. 1935, poz. 98); gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami prawa (por. orzeczenie z dnia 30 stycznia 1963 r., II CZ 3/63, OSPiKA 1963 nr 11, poz. 286).

Skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby występowały przesłanki uznania, że w sprawie występuje oczywiste naruszenie prawa przez zaskarżony wyrok w tym znaczeniu. Podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia było przede wszystkim ustalenie, że "brak jakichkolwiek dowodów na to, że zainteresowana faktycznie świadczyła pracę". Takie ustalenie wiąże Sąd Najwyższy (art. 39311 k.p.c.) i decydujące jest, że zostało dokonane, a nie na kim spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie (pomijając, że w sformułowanym przez skarżącego zagadnieniu wymienia się zakład pracy, czyli pracodawcę, którym był skarżący oraz ubezpieczonego, czyli zainteresowaną; nie stawia się natomiast problemu, czy ciężar dowodu spoczywa na organie rentowym).

Sąd Najwyższy ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 1 i 2 k.p.c., zwłaszcza wskazane przez skarżącego i dlatego uznał za uzasadnioną odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania, o czym orzekł na podstawie tych przepisów w związku z art. 3937 § 1 k.p.c. 3