Supreme Court dismisses cassation for lack of causal link between judgment and alleged damage.

Sygn. akt IV CNP 8/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt VIII Ca (…), w sprawie z powództwa E. G. przeciwko D. G. o przywrócenie naruszonego posiadania, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2010 r., odrzuca skargę; odstępuje od obciążenia powódki kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym na rzecz pozwanego.

Uzasadnienie Powódka E. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 maja 2008 r. w którym oddalono apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 lutego 2008 r. w sprawie o przywrócenie naruszonego posiadania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego: art. 5 k.c. w zw. z art. 342 k.c. i art. 478 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz dokonanie oceny całokształtu okoliczności sprawy i zgodności z zasadami współżycia społecznego z oczywistym 2 naruszeniem praw podmiotowych skarżącej.

Wskazała również naruszenie prawa procesowego: art. 478 k.p.c. bowiem w sprawach o naruszenie posiadania sąd powinien był badać jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia oraz art. 385 k.p.c. poprzez oddalenie apelacji skarżącej jako oczywiście bezzasadnej, mimo iż istniały podstawy do uchylenia zaskarżonego apelacją wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Przedstawiony w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem pozwanej, doznała ona na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 maja 2008 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 lutego 2008 r., w sprawie o naruszenie posiadania. Rozstrzygnięcie w sprawie o ochronę posesoryjną nie przesądza prawa do rzeczy i nie stanowi przeszkody do dochodzenia roszczeń wynikających z samego prawa, w tym przypadku praw wynikających z własności rzeczy ruchomych, których posiadanie utraciła skarżąca. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie pozbawiło skarżącej prawa własności tych rzeczy.

Brak adekwatnego związku przyczynowego wyklucza 3 stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a to czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.). Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 42412 w zw. z art. 39821 , art. 391 § 1 i art. 102 k.p.c. (sytuacja majątkowa skarżącej przemawia przeciwko obciążeniu jej powyższymi kosztami).