Legislator Case Law & Legislation
IV U 588/14 AI generated

Social security appeal dismissed; plaintiff failed to prove voluntary payment and administrative procedural defects were irrelevant.

Case Number IV U 588/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appeal filed by a limited liability company against a Social Security Institution decision ordering social and health insurance contributions. The plaintiff argued the decision was void due to improper signature and claimed voluntary payments were made, but failed to provide evidence contradicting the institution's records. The court ruled that since the appeal is a civil matter, only substantive civil law applies, rendering administrative procedural defects irrelevant to the judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 u.s.u.s.; Art. 232 k.p.c.; Art. 6 k.c.: In appeals against social security decisions, the burden of proof lies with the appellant to substantiate facts differing from the institution's findings, and administrative procedural errors do not invalidate the decision in civil proceedings.

Keywords

AI generated
social security contributions burden of proof administrative appeal civil procedure voluntary payment procedural defect Social Security Institution

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 u.s.u.s.
nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 46 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i nie opłaciła należnych składek.
Art. 232 k.p.c.
w związku z art. 232kpc o czym strona została prawidłowo pouczona / k.
Art. 6 k.c.
Wbrew twierdzeniom spółki to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania ,że stan zadłużenia jest inny niż wskazany w zaskarżonej decyzji zgodnie z treścią art. 6 k.c. w związku z art.
Art. 477 § 1 k.p.c.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 477 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" 14 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" § 1 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
Zgodnie z art. 98 k.p.c. i § 6 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 6 k.c
Wbrew twierdzeniom spółki to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania ,że stan zadłużenia jest inny niż wskazany w zaskarżonej decyzji zgodnie z treścią art. 6 k.c.
art. 221 k.p.c
art. 210 § 2 k.p.c
Skarżąca zaś w toku postępowania przed Sądem nie przedstawiła żadnego dowodu przeciwnego pomimo, że każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych (art. 210 § 2 k.p.c.).
art. 232 k.p.c
Zatem wnioskodawca twierdząc, że za poszczególne miesiące wskazane w zaskarżonej decyzji opłacił należne składki w terminie lub kwestionując wysokość należności, co organ rentowy wykazał dokumentami rozliczeniowymi, winien te okoliczności udowodnić, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 232 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 588/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2014r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Żywicka Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 29/05/2014 r. znak: (...) o składki I. oddala odwołanie, II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz pozwanego kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu – kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 588/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. ustalił wysokość zadłużenia (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na kwotę 83.673,90 zł :

1) z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w ramach zakresów deklaracji 01-39 za okres od 2013-02 do 2013-03 w kwocie 54.813,13 zł , odsetek za zwłokę 6.524,00 zł , kosztów upomnienia 8,80 zł i kosztów egzekucyjnych 3.572,70 zł ;

2) z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w ramach zakresów deklaracji 01-39 za okres od 2013-02 do 2013-03 w kwocie 13.485,31 zł, odsetek za zwłokę 1.601,00zł , kosztów upomnienia 8,80 zł i kosztów egzekucyjnych 878,70 zł;

3) z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w ramach zakresów deklaracji 01-39 za okres od 2013-02 w kwocie 2.330,96 zł , odsetek za zwłokę 289,00 zł, kosztów upomnienia 8,80 zł i kosztów egzekucyjnych 152,70 zł . . W uzasadnieniu decyzji organ rentowy stwierdził, że płatnik składek (...) Sp. z o.o. nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 46 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i nie opłaciła należnych składek. W związku z tym organ rentowy wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości zadłużenia i wezwał płatnika składek do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacenia składek.

Ponieważ jednak płatnik składek takich wyjaśnień nie złożył organ rentowy wydał decyzję określającą wysokość zadłużenia wynikającą ze składanych przez płatnika składek deklaracji 01-39. Z powyższą decyzją nie zgodziła się powyższa spółka wnosząc odwołanie. Decyzji zarzuciła wadliwość polegającą na tym ,że została wydana i podpisana przez osobę używającą pieczątki stanowiskowej . Brak przy tym informacji czy osoba ta działa z upoważnienia ZUS , wobec powyższego decyzja jest dotknięta nieważnością zgodnie z przepisem art. 156par.1 kpa .Dodatkowo skarżąca podniosła ,że wierzytelność jest spłacana dobrowolnie i od kwietnia 2013r. składki do ZUS są opłacane w terminie .

Decyzja pozwanego nie uwzględnia możliwości dłużnika i zmierza do spowodowania utraty płynności finansowej oraz jest wyrazem niechęci do zawarcia ugody rozkładającej wierzytelność na raty . Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego podnosząc, iż zaskarżoną decyzją określił zadłużenie , które wynika ze składanych przez Spółkę deklaracji. Mimo składania tych deklaracji skarżąca zaprzestała terminowego opłacania wykazywanych w nich składek, co poza odsetkami za zwłokę spowodowało powstanie kosztów egzekucyjnych i kosztów z tytułu upomnienia .

Odnosząc się do kwestii nieważności decyzji organ rentowy podniósł ,że zaskarżona decyzja została prawidłowo i legalnie wprowadzona do obrotu , gdyż uprawnienia pracownika wydającego decyzję znajdują oparcie w par. 2 ust.2 pkt 2 Statutu ZUS , stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 13 stycznia 2011r. w sprawie nadania statutu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z tym przepisem Prezes Zakładu może upoważnić pracowników Zakładu do wydawania decyzji w określonych przez niego sprawach .

Mając na uwadze załączone do akt ubezpieczeniowych upoważnienie nie może budzić wątpliwości ,że D. S. była osobą uprawnioną do wydania zaskarżonej decyzji . W piśmie z dnia 14 sierpnia 2014r. skarżąca podtrzymała odwołanie i wniosła o zabezpieczenie ,,wniesionego odwołania ” przez wydanie postanowienia zakazującego organowi rentowemu na czas trwania tego sporu dokonywania czynności faktycznych i oprawnych opartych o zaskarżoną decyzję . W uzasadnienie wskazała ,że twierdzenia pełnomocnika ZUS ,iż spółka nie kwestionuje wysokości zadłużenia są nieuprawnione gdyż na skutek systematycznego spłacania zaległości stan zadłużenia jest płynny Pozwany nie przedłożył w sprawie żadnych dowodów zaprzeczających ,a zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar dowodu obciąża pozwanego .

Skarżąca podtrzymała również swoje zarzuty formalne do decyzji . Sąd ustalił i zważył, co następuje. Bezspornym w sprawie było ,że skarżąca spółka prowadzi działalność gospodarczą i jest płatnikiem składek dla zatrudnionych tam pracowników. Spółka składała deklaracje rozliczeniowe co miesiąc jednak w okresie od lutego do marca 2013r. nie odprowadzała składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych mimo składanych deklaracji . Organ rentowy wszczął postępowanie administracyjne w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne , ubezpieczenie zdrowotne i FP i FGŚP o czym spółka została poinformowana w dniu 28 kwietnia 2014r. .

Pozwany wezwał również spółkę do złożenia w terminie 7 dni pisemnych wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacania składek pod rygorem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należności na podstawie dotychczas zgromadzonych dowodów . Wobec braku reakcji spółki postępowanie w tej sprawie zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji .Zgodnie z załącznikiem do powyższej decyzji oraz rozliczeniem konta płatnika stan zaległości spółki z tytułu składek został określony na kwoty wynikające z decyzji , wskazane wyżej.

Z rozliczenia konta płatnika na dzień 03 lipca 2014r. stan zaległości spółki z tytułu składek wzrósł i wynosi na ten dzień 145.147,07 zł . / dowód : zawiadomienie o wszczęciu postępowania k.1 akt ZUS, zpo k.2 akt ZUS , zawiadomienie o zakończeniu postępowania k.3 akt ZUS , zpo k. 4 akt ZUS zaskarżona decyzja k. 5 , załącznik do decyzji i rozliczenie konta płatnika w aktach ZUS / Do dnia zamknięcia rozprawy odwołująca nie przedłożyła w organie rentowym korekty składanych deklaracji ani też nie przedłożyła dowodów na potwierdzenie , że składki wynikające z zaskarżonej decyzji zostały opłacone .

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego. W ocenie Sądu wiarygodność tych dokumentów nie budziła wątpliwości i nie została też skutecznie podważona przez odwołującą. Podnieść należy ,że zgodnie z treścią art. 46 ust. 1HYPERLINK "http://isap.sejm.gov.pl/(...) ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 2013.1442 j.t.) płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.

Deklarację rozliczeniową oraz imienne raporty miesięczne płatnik składek przekazuje bezpośrednio do wskazanej przez Zakład jednostki organizacyjnej – art. 46 ust. 3 ustawy. W świetle przepisu art. 23 ust. 1 powołanej ustawy od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne – art. 32 ustawy.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów nie budzi wątpliwości, że to płatnik składek jest zobowiązany samodzielnie obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych oraz opłacać należne składki w terminach wskazanych w ustawie i składać co miesiąc stosowne deklaracje m.in. za pracowników i to zarówno w zakresie ubezpieczeń społecznych jak i składek na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Takim płatnikiem składek jest niewątpliwie Spółka (...) w B. w stosunku do swoich pracowników i tym samym była zobowiązana do obliczania, potrącania, rozliczania oraz opłacania należnych składek od swoich pracowników za każdy miesiąc kalendarzowy.

Stosowne raporty miesięczne odwołująca Spółka składała w pozwanym organie rentowym określając wysokość należnych składek jednak składki te w spornym okresie nie zostały odprowadzone. Odwołująca Spółka w odwołaniu nie kwestionuje wysokości ustalonego zadłużenia z tytułu składek na dzień wydania decyzji . Podnosi , iż zadłużenie jest systematycznie spłacane . Nie przedstawiła jednak w toku postępowania żadnych dowodów na potwierdzenie tego, że takich wpłat dokonała , ani też nie przedstawiła dowodów , z których wynikałoby, że złożone deklaracje są nieprawidłowe.

Niezależnie od powyższego wskazać należy ,że w postępowaniu odwoławczym od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia rentowego, Sąd ocenia legalność decyzji według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania. W kwestii tej wielokrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy (zob. wyrok SN z dnia 20.05.2004r. II UK 395/03, OSNP 2005, nr 3, poz. 43; wyrok SN z dnia 07.02.2006r., I UK 154/05, LEX nr 272581). W związku z powyższym jakakolwiek zmiana stanu faktycznego będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zasadności odwołania od zaskarżonej decyzji .Na marginesie tylko należy zauważyć ,że zadłużenie spółki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ciągle rośnie , co przeczy tezie skarżącej ,iż od kwietnia 2013r. zadłużenie jest na bieżąco obsługiwane/ dowód –rozliczenie konta płatnika / .

Wskazać należy ,że zgodnie z treścią art. 34 ust. 2 ustawy o sus informacje zawarte na koncie ubezpieczonego i koncie płatnika składek prowadzonych w formie elektronicznej, które przekazane zostały w postaci dokumentu pisemnego albo elektronicznego , są środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym i sądowym z zakresu ubezpieczeń społecznych . Jeżeli organ rentowy na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym zarzucił skarżącej zaległości składkowe w określonej wysokości za poszczególne okresy, to w postępowaniu sądowym wnioskodawca był zobowiązany co najmniej do odniesienia się do tych zarzutów (art. 221 k.p.c.) i wskazania własnych środków dowodowych.

Skarżąca zaś w toku postępowania przed Sądem nie przedstawiła żadnego dowodu przeciwnego pomimo, że każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych (art. 210 § 2 k.p.c.). Skarżąca spółka jednakże tego nie uczyniła. Wbrew twierdzeniom spółki to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania ,że stan zadłużenia jest inny niż wskazany w zaskarżonej decyzji zgodnie z treścią art. 6 k.c. w związku z art. 232kpc o czym strona została prawidłowo pouczona / k. 8 akt sprawy / .

Takie stanowisko zajął również Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie III AUa 1371/12 LEX nr 1313292 : Zgodnie z art. 46 u.s.u.s., płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Zatem wnioskodawca twierdząc, że za poszczególne miesiące wskazane w zaskarżonej decyzji opłacił należne składki w terminie lub kwestionując wysokość należności, co organ rentowy wykazał dokumentami rozliczeniowymi, winien te okoliczności udowodnić, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 232 k.p.c. oraz z regułą z art. 6 k.c., iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Na marginesie tylko należy wspomnieć ,że przedmiotem rozpoznania sądu jest zasadność roszczenia odwołującego się od konkretnej decyzji organu rentowego . Od momentu wniesienia odwołania od decyzji organu rentowego do sądu rozpoznawana sprawa staje się sprawą cywilną, podlegającą rozstrzygnięciu według zasad właściwych dla tej kategorii. Odwołanie od decyzji pełni rolę pozwu, a jego zasadność ocenia się na podstawie właściwych przepisów prawa materialnego. Na tego rodzaju wadach decyzji skupia się też postępowanie sądowe, a wady spowodowane naruszeniem przepisów postępowania przed organem rentowym, pozostają w zasadzie poza przedmiotem postępowania.

Konsekwentnie, podstawą rozstrzygnięcia sądowego mogą być tylko przepisy prawa materialnego (i ewentualnie postępowania cywilnego, a nie przepisy procedury administracyjnej. Dlatego też zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie były i nie mogły być w niniejszej sprawie rozpatrywane przez Sąd . Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 477 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" 14 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" § 1 k.p.c. oddalił odwołanie i orzekł jak w wyroku.

Zgodnie z art. 98 k.p.c. i § 6 (...) "http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id= (...)" 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. poz.490 z 2013r.) Sąd zasądził od wnioskodawcy na rzecz pełnomocnika organu rentowego koszty zastępstwa procesowego zgodnie z wynikiem procesu. W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczącej odwołania od decyzji organu rentowego stwierdzającej zobowiązanie do zapłaty składek na fundusz ubezpieczeń społecznych , fundusz ubezpieczeń zdrowotnych, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i odsetek za zwłokę w określonych w decyzji kwotach wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym powinno być ustalane na podstawie § 6 rozporządzenia (tak uchwała SN z 7.05.2013 r.

I UZP 1/13).