Social Security Court grants disability pension by recognizing partial work incapacity despite medical commission's contrary opinion.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying a disability pension and granted the claimant a partial disability pension. The medical commission had declared the insured fit for work, but the court accepted expert opinions stating the claimant suffered from schizophrenia and personality disorders causing significant loss of work capacity. The court ruled that current employment does not preclude pension rights and found the claimant significantly impaired in performing work matching their qualifications.
Legislator headnote
AI generatedArt. 12 ust. 1, 3; Art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: A person partially losing work capacity due to organic impairment qualifies for a partial disability pension, and current employment does not exclude the right to claim such benefits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 963/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 24 czerwca 2013 r. (Nr (...)) w sprawie C. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala C. K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 01 czerwca 2013 roku do dnia 29 lutego 2016 roku. Sygn. akt IV U 963/13
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 24.06.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu C. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że ubezpieczony jest zdolny do pracy. Od decyzji tej odwołanie wniósł ubezpieczony C. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty. W uzasadnieniu decyzji podniósł, iż schorzenia, na które cierpi nie pozwalają mu na wykonywanie pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie.
Uzasadniając swoje stanowisko podniósł te same argumenty co w uzasadnieniu decyzji. Sąd Okręgowy ustalił co następuje. Ubezpieczony C. K. urodzony (...) do dnia 31.05.2013r. był uprawniony do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 15.04.2013r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia. Po przeprowadzeniu badania lekarskiego Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Komisja Lekarska ZUS po stwierdzeniu u wnioskodawcy zaburzeń schizoafektywnych z długoletnią remisją, cech osobowości niedojrzałej, nadciśnienia tętniczego uznała go za zdolnego do pracy.
Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: psychiatry M. D. i psychologa A. B.. Biegli w swojej opinii (k. 17-21) stwierdzili u ubezpieczonego trwałą zmianę osobowości po chorobie psychicznej (F 62.1 wg. ICD-10). Schorzenia te, zdaniem biegłych, powodują częściową niezdolność do pracy na okres od 01 marca 1988r. do końca lutego 2016r. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.
Nr 162, poz.1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach określonych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazuje, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki zawarte w tym przepisie. Odnośnie warunku niezdolności do pracy Sąd podzielił opinię biegłych, ponieważ została wydana przez lekarzy odpowiedniej specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonego i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych "niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu". Jednocześnie w art. 12 ust. 3 ustawy wskazano, iż "częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji".
Ubezpieczony posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu technika mechanika. Wykonywał również pracę szlifierza. W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony znacznym stopniu utracił zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Wykazuje objawy labilności emocjonalnej z chwiejnością afektywną, lepkości tematycznej z trudnościami w przerzuceniu uwagi oraz nadmiernej dygresyjności, bierności oraz ograniczenia własnych zainteresowań. Ma trudności w nawiązywaniu relacji z otoczeniem. Przejawia osłabienie myślenia abstrakcyjnego i osłabienie pamięci bezpośredniej.
W piśmie procesowym z dnia 30.04.2014r. organ rentowy zakwestionował opinię biegłych ponosząc, że obecnie ubezpieczony jest aktywny zawodowo. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17.01.2002r. sygn.. akt II UKN 709/00 (OSNP 2003/20/479) wykonywanie zatrudnienia przez ubezpieczonego, który kwalifikuje się do osób niezdolnych do pracy, nie pozbawia go prawa ubiegania się o świadczenia rentowe z ubezpieczenia społecznego. Wykładnię tę Sąd Okręgowy podziela w całej rozciągłości. Organ rentowy, poza stwierdzeniem, że nie zgadza się z wnioskami opinii biegłych nie przedstawił merytorycznych zarzutów do jej treści.
W tej sytuacji Sąd uznał za niezasadny wniosek o powołanie innych biegłych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14par.2 kpc orzekł jak w wyroku.