Civil appeal dismissed for lack of statutory grounds for retrial under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Kalisz rejected a request for a retrial filed by a party seeking to change a land registry entry. The applicant argued that the original judgment was based on fraud and that criminal proceedings were improperly dismissed, yet no final conviction or specific procedural bar existed. The court ruled that the request failed because the applicant provided no evidence of a final criminal judgment or other statutory grounds required by the Civil Procedure Code to overturn a final decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 365 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 404 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if the grounds cited do not meet the strict statutory requirements, particularly the absence of a final criminal conviction or other specific legal bars to reopening a concluded civil case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 78/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt – spr. Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. z udziałem M. M., R. M. i (...) Banku (...) S.A. w W. o zmianę wpisu w księdze wieczystej w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygnaturze akt (...) p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Sygn. akt II Ca 78/14
UZASADNIENIE
Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 marca 2003 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy, w sprawie z wniosku J. S.z udziałem M. M., R. M.i (...) Banku (...) S.A.w W.o zmianę wpisu w księdze wieczystej, oddalił apelację R. M.od wpisu Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 14 lutego 2003 r. w sprawie (...) W dniu 14 lutego 2014 r. R. M.wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygnaturze akt (...). Jako podstawę prawną skargi powódka wskazała, że orzeczenie w tej sprawie zostało oparte na kłamstwie i oszustwie a zatem uzyskane za pomocą przestępstwa, a sąd orzekał na fałszywych dowodach. W załączeniu przedłożyła postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 29 grudnia 2012 r. wydane w sprawie 3 Ds. 169/12 oraz postanowienie z dnia 24 września 2013 r. Sądu Rejonowego w Koninie wydane w sprawie sygn. akt (...) utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Skarżąca jako podstawę skargi o wznowienia postępowania wskazała również, iż została pozbawiona możliwości działania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Możliwość ponownego rozpoznania prawomocnie zakończonej sprawy na skutek skargi o wznowienie postępowania pojawia się tylko wówczas, gdy spełniona zostanie choć jedna z ustawowych podstaw wymienionych w kodeksie postępowania cywilnego. W postępowaniu cywilnym obowiązuje zasada niewzruszalności prawomocnych orzeczeń sądowych (art. 365 § l k.p.c.). Przepisy określające warunki, w których może nastąpić uchylenie lub zmiana prawomocnego wyroku (a także merytorycznego postanowienia w postępowaniu nieprocesowym) muszą być zatem, jako wyjątek od wspomnianej reguły interpretowane ściśle.
Z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401 - 404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § l k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., sygnatura akt II UKN 174/99, publ. OSNP 2001/4/133). Wskazać należy, iż w takich kategoriach należy ocenić podnoszony przez skarżącą zarzut oparcia rozstrzygnięcia sprawy, której wznowienia się domaga na przestępstwie oszustwa.
Wznowienia postępowania z powodu przestępstwa można - zgodnie z art. 404 k.p.c. - żądać tylko wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub, że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Dodatkowo koniecznym jest wykazanie związku przyczynowego. Z regulacji tej wynika, że prawomocnego orzeczenia sądowego nie można wzruszać z powodu subiektywnego przekonania strony o wydaniu go w wyniku przestępstwa. Z treści skargi R. M.wynika, że uzasadnieniem faktycznym dla wskazanej podstawy wznowienia postępowania jest to, że w sprawie o sygnaturze akt (...)orzeczenie zapadło w wyniku przestępstwa sądu.
Jednakże skarżąca nie przedłożyła żadnego prawomocnego wyroku skazującego, czy postanowienia, z którego wynikałoby, że postępowanie karne nie może być wszczęte lub, że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Podkreślenia wymaga z całą stanowczością, że z załączonych do skargi o wznowienie postępowania postanowień: o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 29 grudnia 2012 r. wydane w sprawie 3 Ds. 169/12 oraz postanowienia z dnia 24 września 2013 r. Sądu Rejonowego w Koninie wydanego w sprawie sygn. akt (...) utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa wynika, że decyzje te zostały podjęte przede wszystkim z uwagi na brak znamion czynu zabronionego opisanego w art. 231 § 1 k.k. a jedynie subsydiarnie wskazano na przedawnienie karalności tego rodzaju czynu.
W konsekwencji nie sposób zgodzić się z twierdzeniami skarżącej, że podstawą wznowienia postępowania w niniejszej sprawie jest art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. Z analizy zarzutów skarżącej nie wynika również aby została pozbawiona możliwości działania w sprawie związanej ze zmianami majątkowymi. Wskazać należy, że skoro przedmiotem rozpoznania w sprawie prowadzonej pod sygn. akt (...) była apelacja R. M., która została oddalona przez Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy prawomocnym postanowieniem z dnia 31 marca 2003 r., to nie ma żadnych przesłanek aby również tą podstawę wznowienia postępowania uznać za rzeczywistą.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 410 § l k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.