Court allows social insurance coverage for a short-term employment contract despite immediate termination due to illness.
Legislator summary
AI generatedThe court overturned the Social Insurance Office's decision denying mandatory social insurance coverage for a brief employment period. The plaintiff argued that a valid employment contract existed from March 3 to March 14, 2020, despite the immediate termination due to illness. The court ruled that the contract was genuine, evidenced by job search, medical clearance, training, and witness testimony, rejecting the claim of a sham arrangement.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Każdy przypadek zatrudnienia musi być rozstrzygniety indywidualnie, a kluczowe jest ustalenie, czy faktyczne wykonywanie obowiązków pracy spełnia cechy stosunku pracy, nawet przy krótkim okresie trwania umowy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1201/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Grażyna Łazowska Protokolant Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2021 r. w Gliwicach sprawy M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. przy udziale (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 16 czerwca 2020 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala, iż ubezpieczony jako pracownik u płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od 3 do 14 marca 2020 roku. (-) Sędzia Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1201/20
UZASADNIENIE
Decyzją z 16 czerwca 2020r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. na podstawie przepisów ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że M. S. jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. w K. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 3 marca 2020r. do 14 marca 2020r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zawarcie umowy o pracę w dniu 3 marca 2020r. i zgłoszenie M. S. w związku z tym do ubezpieczeń społecznych, niezdolność do pracy po krótkim okresie od zgłoszenia, brak dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy świadczą, że umowa o pracę nie była wykonywana i stąd umowa jest nieważna zgodnie z art.58k.c.
W odwołaniu od decyzji M. S. wniósł o jej zmianę i uznanie, że odwołujący jako pracownik składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu poczynając od 3 marca 2020r. do 14 marca 2020r. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w skarżonej decyzji. Organ rentowy wniósł także o zasądzenie od odwołującego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (...) Spółka z o.o. w K. przychyliła się do stanowiska organu rentowego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) Spółka z o.o. w K. zawarła z odwołującym M. S. umowę o pracę w dniu 3 marca 2020r., po uzyskaniu w tym samym dniu przez odwołującego zdolności do pracy od lekarza medycyny pracy. Zdolność do pracy została orzeczona na okres do 3 marca 2024r. Umowa o pracę została zawarta na okres próbny od 3 marca 2020r. do 30 kwietnia 2020r. na stanowisku przedstawiciela handlowego w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem 2000 zł netto. Zainteresowana, która zajmuje się pośrednictwem w sprzedaży meblami poszukiwała w drodze internetowej pracownika na stanowisko przedstawiciela handlowego.
Po podpisaniu umowy o pracę ubezpieczonemu zostały przekazane laptop, wskazane biurko, umożliwiono mu kontakt z telefonu stacjonarnego. Ubezpieczony miał się zapoznać ze szkoleniem BHP, katalogami firmy. Dla odwołującego została założona skrzynka mailowa o adresie (...), która została zlikwidowana po ustaniu jego zatrudnienia. W tym dniu ubezpieczony rozpoczął przygotowywać sobie bazę klientów - z książki telefonicznej pozyskał numery telefoniczne do przedszkoli w T. i zaczął dzwonić do potencjalnych klientów. Podpisał listę obecności.
Pod koniec dnia R. K. wręczył odwołującemu wypowiedzenie informując, że utracił w stosunku do ubezpieczonego zaufanie. W następny dzień 4 marca 2020r. ubezpieczony również stawił się do pracy. Z. resztę materiałów szkolenia z BHP. Potem wypełnił kartę szkolenia i oddał J. M.. Odwołujący pracował w pomieszczeniu z pozostałymi przedstawicielami handlowymi. W dniu 4 marca 2020r. przedstawiciele spółki nie wydawali ubezpieczonemu żadnych poleceń. Płatnik składek (...) Sp. z o.o. w K. zgłosiła odwołującego jako pracownika do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od dnia 3 marca 2020r. do 14 marca 2020r.
Od 5 marca 2020r. odwołujący stał się niezdolny do pracy. Zainteresowana wypłaciła odwołującemu wynagrodzenie za marzec 2020r. Odwołujący wcześniej był zatrudniony w (...) SA od 19 września 2016r. do 31 sierpnia 2017r. na stanowisku reprezentanta handlowego, w (...) od 4 listopada 2019r. do 15 lutego 2020r. na stanowisku doradcy fachowego, w Fabryce (...) od 13 października 2008r. do 1 sierpnia 2009r. jako referent sprzedaży, w (...) SA od 29 października 2018r. do 28 października 2019r. na stanowisku starszego doradcy ds. sprzedaży i starszego doradcy klienta.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, zeznań słuchanych za zainteresowaną J. M. i G. K. oraz zeznań odwołującego ( protokół elektroniczny z rozprawy z 17 lutego 2021r. czas 00:05:18 – 00:50:55 ). Sąd dał wiarę zeznaniom słuchanych w sprawie odwołującego oraz J. M. oraz G. K., gdyż były one rzeczowe, logiczne, szczegółowe, zasadniczo zgodne ze sobą i korespondującego ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie M. S. zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz.266 ze zm.), zwanej ustawą, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów. Po myśli art. 11 ust. 1 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 1, 3 i 12, zaś według art. 12 ust. 1 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu w okresie od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Za pracownika natomiast – w myśl art. 8 ust 1 ustawy - uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, z zastrzeżeniem, że jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, o których mowa w ust. 11 - dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako osoba współpracująca. W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcia pracownik i zatrudnienie nie mogą być interpretowane na użytek ubezpieczeń społecznych inaczej niż interpretuje je akt prawny określający prawa i obowiązki pracowników i pracodawców - Kodeks pracy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30.05.2005r., sygn. akt III AUa 283/2005).
Według definicji zawartej w art. 22 Kodeksu pracy, przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu był fakt podlegania przez odwołującego M. S. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownika zatrudnionego w (...) Sp. z o.o. w K..
Fakt zatrudnienia odwołującego przez płatnika składek był bowiem negowany przez organ rentowy, który stanął na stanowisku, że umowa została zawarta przez strony jedynie dla stworzenie odwołującemu możliwości skorzystania ze świadczeń z ubezpieczenia chorobowego i stąd jest nieważna. Podkreślić należy, iż stronom umowy o pracę, na podstawie której rzeczywiście były wykonywane obowiązki i prawa płynące z tej umowy, nie można przypisać działania w celu obejścia ustawy, czy też zawarcia umowy o pracę dla pozoru ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2005r., sygn. akt II UK 141/2004, OSNP 2005/15/235, wyrok Sądu Najwyższego z 14 marca 2001r., II UKN 258/00, OSNP z 2002/21/527).
Każdy przypadek musi być potraktowany i rozstrzygnięty w sposób indywidualny, na podstawie nie tylko treści umowy, ale też całokształtu okoliczności faktycznych, związanych z wykonywaniem danego zatrudnienia. Przede wszystkim należy zbadać, czy dane zatrudnienie wypełniało cechy stosunku pracy. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że z dniem 3 marca 2020r. doszło do zawarcia ważnej umowy o pracę pomiędzy odwołującym M. S. a zainteresowaną (...) Sp. z o.o. w K. i odwołujący faktycznie podjął pracę na podstawie tejże umowy.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że zainteresowana Spółka w drodze internetowej poszukiwała pracownika na stanowisko przedstawiciela handlowego i na stanowisko to zgłosił się odwołujący, jego kandydatura została zaaprobowana przez firmę, gdy odwołujący miał już pewne doświadczenie w pracy handlowca, na co wskazują dołączone do sprawy dokumenty dotyczące jego wcześniejszego zatrudnienia. Odwołujący przeszedł badania lekarskie dopuszczające do pracy na proponowane stanowisko, następnie w dniu 3 marca 2020r. podpisał umowę o pracę i przystąpił do jej wykonywania.
Następnie przeszedł szkolenie z zakresu BHP co potwierdza przedłożona dokumentacja i zapoznawał się z ofertą zainteresowanej. Ze względu na utratę zaufania do pracownika jeszcze w tym samym dniu, zainteresowana wręczyła odwołującemu wypowiedzenie tejże umowy. Z przeprowadzonego postępowania wynika, że odwołujący do pracy stawił się jeszcze 4 marca 2020r. i od dnia następnego stał się niezdolny do pracy. Brak jest wprawdzie materialnych dowodów wykonywania przez ubezpieczonego pracy, gdy ubezpieczony głównie zajmował się zapoznawaniem z katalogami firmy, wykonywaniem telefonów do potencjalnych klientów firmy czy też wysyłaniem e-maili ( skrzynka mailowa po ustaniu jego zatrudnienia jego została zlikwidowana ).
Jednak okoliczności sprawy zostały w sposób przekonujący wyjaśnione w drodze wiarygodnych zeznań odwołującego, które były zasadniczo zgodne z zeznaniami J. M. i G. K. – przedstawicielami zainteresowanej spółki ( pomimo że ww. nie przychyliły się do stanowiska odwołującego to w toku postępowania potwierdziły generalnie jego wersję wydarzeń ), a także korespondowały z treścią dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania przed organem rentowym dotyczącej w szczególności przebytych badań lekarskich, szkolenia BHP z 3 i 4 marca 2020r.
Reasumując, skoro odwołujący M. S. zawarł w dniu 3 marca 2020r. ważną umowę o pracę i przystąpił do jej wykonywania na rzecz płatnika składek, to podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom jak w decyzji skarżonej w okresie od 3 do 14 marca 2020r., czyli w okresie, na który umowa o pracę została zawarta. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd z mocy art. 477 14§ 2 k.p.c. wyroku zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji. (-) sędzia Grażyna Łazowska