Court dismissed defendant's expert opinion request in simplified procedure due to lack of evidence and procedural priority.
Legislator summary
AI generatedThe court fully awarded the plaintiff's claim for unpaid electricity bills and interest in a simplified procedure. The defendant argued that meter readings were inflated but failed to provide any documentary evidence or witness testimony to support this assertion. Consequently, the court rejected the request for an expert opinion as an improper tactic to delay the proceedings, noting that the burden of proof lay with the defendant who made the claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 505 § 7 k.p.c.: The party asserting a fact bears the burden of proof; in simplified proceedings, requests for expert opinions are granted only exceptionally when necessary for the case status, and are denied if the claimant lacks evidentiary material.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt XI GC 1508/18
UZASADNIENIE
sprawa rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Powód (...) Spółka akcyjna wniosła pozew przeciwko pozwanemu Przedsiębiorstwu Budownictwa (...) z ograniczoną odpowiedzialną o zapłatę, w związku z łączącą strony umową kompleksową. Pozwana wnosiła w sprzeciwie od nakazu zapłaty, wnosiła o oddalenie powództwa, wskazując, że odczyty liczników były zawyżone. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 5 kwietna 2018r. powód (...) Spółka akcyjna (jako sprzedawca) zawarła z pozwanym Przedsiębiorstwem Budownictwa (...) z ograniczoną odpowiedzialną umowę o świadczenie usługi kompleksowej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej oraz zapewnieniu świadczenia usługi dystrybucji.
Pozwana zobowiązała się do odbioru energii i terminowej zapłaty należnością. Jako punkt odbioru wskazano lokal niemieszkalny w P.. Strony ustaliły, że umowa będzie obowiązywać od daty odczytu układu pomiarowo – rozliczeniowego do dnia 31.12.2018r. Na wniosek pozwanej, aneksem z dnia 6.04.2018r. zmieniono grupę taryfową z C21, na (...). Bezsporne, a nadto dowód: - umowa kompleksowa wraz z regulaminem, k. 20-24, - formularz zmiany, k. 26, - aneks, k.
25. Pozwana nie uregulowała zobowiązania wynikającego z faktury VAT wystawionej 4.12.2018r. na kwotę 9060,28 zł – tytułem zużytej energii za listopad 2018r. oraz faktury VAT wystawionej w dniu 17.01.2019r. na kwotę 9828,25 zł – tytułem zużytej energii za grudzień 2018r. W związku z opóźnieniem płatności wskazanych w fakturach VAT, powód naliczył skapitalizowane odsetki w wysokości 51,71 zł Częściowo bezsporne, a nadto dowód: - faktura VAT, k. 27, 29, - nota odsetkowa, k.
31. Pismem z dnia 1.02.2019r. powód wezwał pozwanego do zapłaty należności wraz z odsetkami, w łącznej wysokości 18940,24 zł. Pozwany nie odpowiedział na wezwanie. Bezsporne, dowód: - wezwanie do zapłaty, k.
32. Sąd ustalił, co następuje: Powództwo okazało się zasadne w całości. Strony postępowania łączyła umowa, której przedmiotem jest świadczenie usługi kompleksowej rozumianej, w myśl przepisu art. 3 pkt 30 ustawy Prawo energetyczne jako usługa świadczona na podstawie umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych i umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych.
Z definicji powyższej wynika, że umowa kompleksowa obejmuje w swym zakresie zarówno elementy umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 k.c. w zw. z art. 555 k.c., jak i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji. W sprawie pozwany podnosił zarzut zawyżenie odczytów przez układ pomiarowy i wnosił o sporządzenie opinii przez biegłego na tą okoliczność. W pierwszej kolejności należało wskazać, że pozwany na okoliczność swojego lakonicznego twierdzenia w zakresie nieprawidłowego działania układu pomiarowego, nie posiadał, a co najmniej nie złożył, jakiegokolwiek dowodu.
Pozwany w szczególności nie zaoferował żadnych dowodów z dokumentów (np. protokołów, oświadczeń, pism reklamacyjnych, wezwań o naprawę urządzenia) jak i zeznań świadków. Nie żądał również od powoda złożenia dokumentów obrazujących rodzaj urządzeń, ich jakość, konserwację, sposoby legalizacji itp. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 6 kc, to na stronie, która wywodzi ze swych twierdzeń korzystne dla siebie skutki prawne, ciąży obowiązek ich wykazania. Nie jest ani rzeczą strony przeciwnej, ani sądu poszukiwanie dowodów korzystnych dla pozwanego.
Co więcej nawet z twierdzeń zawartych w sprzeciwie od nakazu zapłaty nie sposób było doszukać się uzasadnienia zarzutu w zakresie wadliwego działania układu pomiarowego. Pozwany nie wskazał aby w toku postępowania przedsądowego zgłaszał powodowi nieprawidłowości w działaniu urządzeń pomiarowych. Pozwany nie odpowiedział nawet na wezwanie do zapłaty, gdzie mógł i powinien był wskazać przyczynę odmowy zapłaty. Trzeba podkreślić, że strony umowy są profesjonalistami w obrocie gospodarczym, tym samym wymagana jest od nich szczególna staranności w prowadzeniu swojej działalności.
Mając to na uwadze uznano wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego za bezzasadny i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania, co stanowiło taktykę procesową pozwanego. Co więcej w świetle braku jakiegokolwiek materiału porównawczego, dowodowego na okoliczność sposobu działania układu pomiarowego, w listopadzie i grudniu 2018r., wydanie przez biegłego opinii nie byłoby nawet możliwe. Dodatkowo należy wskazać, że sprawa była prowadzona w postępowaniu uproszczonym, którego priorytetem jest szybkie rozpoznanie sprawy.
Dlatego właśnie w art. 505 7 kpc (w brzemieniu sprzed 7.11.2019r.), dopuszczono dowód z opinii biegłego jedynie wyjątkowo, gdy wymagał tego stan sprawy. Jak zaś wskazano powyżej ani materiał dowody, ani twierdzenia pozwanego, nie uzasadniały dopuszczenia takiego dowodu. Mając na uwadze złożone dowody w postaci faktur vat, umów wiążących strony i noty odsetkowej powództwo uwzględniono w całości. Jedynie na marginesie należy wskazać, co podnosił pozwany, że nie mogło być wątpliwości co do tożsamości strony pozwanej. Po pierwsze już składając sprzeciw pozwany wdał się w spór, potwierdził istnienie umowy i składał co do wzajemnych rozliczeń zarzuty.
Po drugie firma pozwanego została określona prawidłowo zarówno w pozwie, nakazie zapłaty i dalszych pismem, gdyż siedziba pozwanego nie stanowi elementu jego firmy (nazwy). Po trzecie siedziba została sprostowana przez powoda, a po czwarte powód oznaczył pozwanego jednoznacznie wskazując jego nr KRS. Wyrok wydano w trybie art. 148 1 § 1 kpc, gdyż żadna ze stron nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy (powód cofnął swój wniosek k. 62v.), zaś materiał dowody zaoferowany przez strony, pozwalał na wydanie wyroku w oparciu o załączone dokumenty, bez konieczności przeprowadzania rozprawy.
O odsetkach orzeczono na podstawie art. 7 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc, na koszty powoda składało się wynagrodzenie pełnomocnika – 3600 zł, opłata skarbowa – 17 zł, opłata od pozwu – 300 zł. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)