Court dismissed bridge pension claim because applicant remained employed on the decision date.

Sygn.akt VIIIU 1206/20

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 kwietnia 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił wnioskodawczyni K. B. prawa do emerytury pomostowej . W uzasadnieniu decyzji wskazano ,że wnioskodawczyni nie wykazała pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust 1i3 ustawy o emeryturach pomostowych, po dniu 31.12.2008 roku . Ponadto wnioskodawczyni nie udowodniła na dzień 1.01.2009 roku okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wskazanej w art.3 ust 1i3 ustawy o emeryturach pomostowych w wymiarze co najmniej 15 lat.

Ponadto wnioskodawczyni nie udowodniła rozwiązania umowy o pracę / decyzja w aktach ZUS/. W ustawowym terminie wnioskodawczyni odwołała się od powyższej decyzji, kwestionując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała ,że z dniem 31.03.2008 roku rozwiązała za porozumieniem stron umowę o pracę z (...) SA w Ł. . / odwołanie k- 3-6/. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. / odpowiedź na odwołanie k- 8-8odw/. Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

Wnioskodawczyni K. B. urodziła się w dniu (...). W dniu 28.02.2020 roku wnioskodawczyni złożyła w organie rentowym wniosek o przyznanie emerytury pomostowej . W jego treści wskazała ,że nadal pozostaje w zatrudnieniu w firmie (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością od dnia 25.05.2009 roku . Do wniosku nie został dołączony żaden dokument potwierdzający ,że umowa o pracę ma ulec rozwiązaniu / dokumenty w aktach ZUS , bezsporne/. Powyższy stan faktyczny jest w sprawie bezsporny. Sąd ustalił go w oparciu o dokumenty załączone do akt ZUS.

Sąd ograniczył postępowanie do ustalenia wyłącznie okoliczności pozostawania w zatrudnieniu wnioskodawczyni na dzień wydania spornej decyzji ponieważ bezprzedmiotowym i prowadzącym do zbędnego przedłużenia postępowania byłoby prowadzenie go w celu ustalenia czy wnioskodawczyni posiada wymagane przepisami prawa okresy zatrudnienia w warunkach szczególnych lub pracy w szczególnym charakterze w świetle kontynuowania zatrudnienia przez wnioskodawczynię. Podnieść należy ,że wnioskodawczyni nie wykazała ,że w dacie wydania spornej decyzji nie była zatrudniona.

Sąd zważył ,co następuje :

Odwołanie wnioskodawczyni nie jest zasadne i podlega oddaleniu . Wydana w sprawie decyzja odpowiada prawu. W pierwszej kolejności wskazać należy ,że zgodnie z art. 148 1 § 1 k.p.c. sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.

Analizując treść złożonych przez strony i zgromadzonych w aktach rentowych dokumentów Sąd uznał, że okoliczności faktyczne, ograniczone do pozostawania w dacie wydania spornej decyzji, wnioskodawczyni w zatrudnieniu nie były w sprawie sporne. Spór nie dotyczył faktów, lecz prawa. Ponadto strony nie wnosiły o przeprowadzenie rozprawy. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 148 1 § 1 k.p.c. uznał, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, co w konsekwencji pozwoliło na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Prawo do emerytury pomostowej regulują przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (t.j Dz.

U z 2017 r poz. 664 ze zm). Zgodnie z treścią przepisu art. 4 powyższej ustawy , który stanowi ,że prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.;

2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5) przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

6) po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Powyższe warunki muszą być spełnione łącznie. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:

1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;

3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Jest okolicznością niesporną między stronami ,że wnioskodawczyni w dacie wydania spornej decyzji pozostawała w zatrudnieniu. Okoliczność ta powoduje ,że organ rentowy zasadnie odmówił jej przyznania prawa do emerytury pomostowej a wydana w sprawie decyzja jest zasadna i zgodna z prawem . Podkreślić należy ,że Sąd ocenia zaskarżoną przez ubezpieczonego decyzję na dzień jej wydania.

Brak jest jakichkolwiek dowodów ,że z wnioskodawczynią do dnia 2 kwietnia 2020 roku rozwiązano umowę o pracę bowiem zarówno w postępowaniu przed organem rentowym jak i w postępowaniu sądowym nie zostało złożone świadectwo pracy stanowiące dowód zakończenia umowy o pracę . Emerytura pomostowa jest świadczeniem przeznaczonym dla osób pozostających bez pracy co wynika wprost z przepisów ustawy. Jak wskazał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu , w wyroku z dnia 3.07.2018 r w sprawie IIIAUa 391/18 (LEX 2549737) pozostawanie przez ubezpieczonego w stosunku pracy stanowi samodzielną i negatywną przesłankę uniemożliwiającą przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej.

Brak spełnienia tej przesłanki, niezależnie od tego, czy inne się ziściły, czyni niemożliwym uwzględnienie żądania w zakresie przyznania wnioskowanego świadczenia, a ponadto czyni bezcelowym badanie spornej kwestii związanej z okresami pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze. Powyższe stanowisko w pełni podziela Sąd orzekający . Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił odwołanie wnioskodawczyni .