Legislator Case Law & Legislation
II Cz 1640/13 AI generated

Court dismissed appeal claiming enforcement clause stamp was incomplete due to missing word 'organom'.

Case Number II Cz 1640/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Szczecin dismissed the creditor's appeal against a decision refusing to correct the enforcement clause stamp. The creditor argued the stamp lacked the word 'organom' and should be amended according to a ministerial regulation. The Court of Appeal held that the document contained no writing error or obvious mistake warranting correction under Polish civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 350 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: The court may correct writing errors or obvious mistakes on its own initiative, but only if the defect is clearly identifiable and does not alter the substantive meaning of the legal act.

Keywords

AI generated
enforcement clause stamp correction of errors writing error civil procedure law ministerial regulation appeal dismissal legal document integrity

Cited Legislation

AI generated
Art. 350 k.p.c.
Zgodnie z art. 350 kpc sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Art. 397 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 397 § 2 kpc, w zw.
Art. 385 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
385 kpc, w z art. 13 § 2 kpc, orzec jak w sentencji postanowienia.
Dz. U. 2012 poz. 443

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 1640/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat-Kubeczak Sędziowie SO Wiesława Buczek-Markowska SO Sławomir Krajewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. z udziałem dłużnika B. K. o wyjawienie majątku na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2013 roku, w sprawie VI Co 3122/11 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, oddalił wniosek. Według Sądu Rejonowego w postanowieniu z dnia 14 listopada 2011 roku nie ma żadnej omyłki pisarskiej czy niedokładności, jeśli zaś chodzi o postanowienie nadające klauzulę wykonalności z dnia 17 maja 2012 roku zawiera ono w całości treść klauzuli wykonalności zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 05 kwietnia 2012 roku, w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności (Dz. U. 2012 poz. 443). Sąd dodał, iż w ten sposób należy traktować przystawioną pieczęć o treści klauzuli wykonalności jako integralną treść wskazanych postanowień.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wierzyciel i zaskarżając postanowienie w całości, wniósł o jego uchylenie oraz o sprostowanie treści klauzuli wykonalności zgodnie z jego wnioskiem z dnia 31 maja 2013 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż pieczęć klauzuli wykonalności znajdująca się na postanowieniu z dnia 14 listopada 2011 roku nie jest kompletna, gdyż brakuje w niej słowa „organom”. Skarżący nadmienił, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 roku w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności (Dz.

U. 2012 poz. 443) ustala się następujące brzmienie klauzuli wykonalności: „W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, dnia 20 r. Sąd w stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w całości/w zakresie oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie będąc bezzasadnym podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 350 kpc sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Koniecznym warunkiem sprostowania jest oczywistość każdej z postaci niedokładności lub omyłki. Właściwość ta określa przedmiotową granicę sprostowania i zabezpiecza przed nadużyciem omawianej instytucji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3.07.2003 r., I CZ. 17/03, M. S.. (...)). Treść postanowienia z dnia 14 listopada 2011 roku nie zawiera żadnej omyłki pisarskiej czy niedokładności, podobnie jak treść orzeczenia z dnia 17 maja 2012 roku.

Częścią żadnego z tych postanowień nie jest sama klauzula wykonalności - w postaci odpowiedniej pieczęci. Na marginesie wskazania wymaga, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 sierpnia 2013 roku, wierzycielowi doręczony został tytuł wykonawczy, w postaci postanowienia z dnia 14 listopada 2011 roku, wraz z klauzulą wykonalności w prawidłowym brzmieniu, normowanym przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 roku w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 397 § 2 kpc, w zw. z art. 385 kpc, w z art. 13 § 2 kpc, orzec jak w sentencji postanowienia. (...) - (...) (...) (...) (...)