Appeal dismissed; suspension of civil proceedings requires dependency on another civil case, not constitutional review.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's request to suspend civil proceedings regarding the acquisition of an easement by prescription. The appellant argued that the lower court incorrectly suspended the case pending a constitutional review of the relevant civil code provisions before the Constitutional Tribunal. The court held that such a review does not create the necessary legal dependency required for suspension under the Civil Procedure Code, as the lower court could proceed based on the presumption of constitutionality of current laws.
Legislator headnote
AI generatedArt. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 6 k.p.c.; Suspension of proceedings is permitted only when the outcome depends on another civil proceeding, not on a constitutional review of normative acts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
sygn. akt IV Cz 660/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2014 r . Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło (spr.) Sędziowie: SO Andrzej Jastrzębski SO Mariola Watemborska po rozpoznaniu w dniu12 lutego 2014 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Spółki Akcyjnej w G. z udziałem P. B. i L. B. o zasiedzenie na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 23 września 2013 r. sygn. akt IV Cz 660/13 p o s t a n a w i a :
1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt ACz 660/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku zawiesił postępowanie z wniosku (...) Spółki Akcyjnej w G. z udziałem P. B. i L. B. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wszczętego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 28/13, w którym zostało skierowane pytanie prawne czy przepisy art. 292 k.c. w zw. z art. 172 § 1 k.c. i art. 385 4 § 1 i 2 k.c. w zakresie, w jakim stanowią podstawę prawna nabycia w drodze zasiedzenia przed 3 sierpnia 2008 r. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu, są zgodne z Konstytucją.
Uzasadniając swoje orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, że wynik postępowania przed Trybunałem ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy o zasiedzenie. Z postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, który zaskarżył postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie oraz przyznanie wnioskodawcy kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie. W ocenie skarżącego w rozpoznawanej sprawie nie ziściły się pozytywne przesłanki zawieszenia postępowania, o których mowa w tym przepisie.
Zarzucił że postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym nie jest postępowaniem cywilnym o jakim mowa w art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zawieszenie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. określa się zazwyczaj jako zawieszenie z przyczyny prejudycjalności, a więc ze względu na znaczenie wyniku innego postępowania sądowego lub administracyjnego dla rozstrzygnięcia sprawy rozpoznawanej przez sąd. W orzecznictwie podkreśla się (por. wyrok z dnia 20 grudnia 2005 r. V CK 407/05 LEX nr 462935), że zależność ta musi być tego rodzaju, że orzeczenie, które ma zapaść w innym postępowaniu cywilnym, będzie prejudykatem, czyli podstawą rozstrzygnięcia sprawy, w której ma być zawieszone postępowanie.
O sytuacji prejudycjalnej można mówić wówczas, jeżeli występuje zależność natury prawnej, nie wystarcza więc zwykła więź faktyczna lub logiczna (K. Piasecki (w:) System prawa procesowego cywilnego, t. II, pod red. Z. Resicha, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1987, s. 301) W ocenie Sądu Okręgowego nie można mówić o zależności prejudycjalnej między przedmiotowym postępowaniem dotyczącym stwierdzenia zasiedzenia służebności a postępowaniem przed Trybunałem Konstytucyjnym, dotyczącym zgodności z Konstytucją przepisów regulujących zasiedzenie.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie stanowiłby w tym przypadku elementu podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Ponadto wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest możliwe bez oczekiwania na wypowiedzenie się Trybunału Konstytucyjnego co do konstytucyjności przepisów art. 292 k.c. w zw. z art. 172 § 1 k.c. i art. 385 § 1 i 2 k.c. te bowiem są obowiązującym aktem prawnym i aż do zakwestionowania ich konstytucyjności korzystają one z domniemania zgodności z Konstytucją. Orzeczenie Trybunału o niezgodności z Konstytucją danego aktu normatywnego może stanowić jedynie - jak słusznie podniósł skarżący - podstawę wznowienia postępowania.
Podkreślenia wymaga, że art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. stanowi, że zawieszenie postępowania może nastąpić jedynie wtedy, gdy istnieje zależność rozstrzygnięcia od innego toczącego się postępowania cywilnego, a za takie postępowanie niewątpliwie nie można uznać postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym co do kontroli konstytucyjności aktu normatywnego. Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 28 września 1994 roku, I PRN 61/94, OSNAP 1995, nr 1, poz. 6, odwołującego się do rozszerzającej wykładni art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Jak trafnie zaakcentował to skarżący powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 r., II CSK 231/11 (Legalis 473585) zawieszenie postępowania jest instytucją wyjątkową, stanowiącą wyjątek od przewidzianej w art. 6 k.p.c. zasady szybkości postępowania, a w konsekwencji nie jest możliwa rozszerzająca interpretacja przepisów regulujących zawieszenie postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. przy zastosowaniu art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak 2 w punkcie 1 postanowienia. Sąd oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego jako przedwczesny bowiem o kosztach tych, zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. przy zastosowaniu art. 13 § 2 k.p.c. Sąd pierwszej instancji zobowiązany będzie orzec w orzeczeniu kończącym postępowanie.