Appeal court dismisses renewal of proceedings claim as inadmissible due to lack of statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Elbląg Regional Court rejected the plaintiff's appeal for the renewal of civil proceedings, ruling it inadmissible under the Civil Procedure Code. The plaintiff argued that a judge's prior participation in another case and improper legal representation constituted grounds for renewal. The court determined that neither scenario met the specific statutory requirements for renewal, as the judge was not excluded by law and the plaintiff's claim regarding representation did not align with the legal definition of improper representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 409 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A claim for renewal of proceedings is inadmissible if it fails to rely on a statutory ground for renewal, as the court's preliminary assessment requires the claim to be based on one of the provisions listed in Articles 401-404 of the Civil Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. I Ca 452/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Teresa Osowicka (spr.) Sędziowie: SO Dorota Twardowska SO Arkadiusz Kuta po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. w Elblągu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia11 października 2017 r., sygn. akt I Ca 393/17 w sprawie z powództwa K. P. przeciwko Gminie M. K. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Elbląga z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt IX C 3376/16 postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 409 k.p.c. skarga o wznowienie powinna czynić zadość warunkom pozwu oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Ocena zatem zasadności skargi o wznowienie postępowania musi być poprzedzona wstępnym jej badaniem, obejmującym m.in. kontrolę, czy jest ona dopuszczalna ze względu na charakter orzeczenia, czy wniesiona została w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
Badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania sąd ogranicza się do zbadania, czy twierdzenia skargi stanowią taką ustawową podstawę, bowiem jeśli wskazana podstawa nie występuje, skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 410 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 28 października 1999 r. II UKN 174/99 ( OSNP 2001/4/133, lex 45294) i z dnia 23 marca 2017 r. V Cz 13/17 (Lex nr 2278330) wyraził pogląd, że „sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi”.
Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.). Przeprowadzona w tak zakreślonych granicach wstępna kontrola skargi wniesionej przez K. P. prowadzi do wniosku, że nie spełnia ona warunków decydujących o jej dopuszczalności, albowiem nie opiera się na żadnej ustawowej podstawie wznowienia. Skarżąca wskazała na dwie podstawy wznowienia: - z art. 401 pk 1 k.p.c. przez uczestniczenie w składzie orzekającym SSO Ewy Pietraszewskiej, która orzekała w innej sprawie cywilnej, to jest I Cz (...) Sądu Okręgowego w Elblągu; - z art. 401 pkt 2 k.p.c. przez nienależytą reprezentację przez pełnomocnika procesowego w sprawie I Ca (...) Sądu Okręgowego w Elblągu.
Odnośnie pierwszej wskazanej podstawy wyjaśnić należy, iż sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach wymienionych w art. 48 k.p.c. Nie dotyczy to sytuacji, gdy sędzia orzekał w każdej innej sprawie z udziałem skarżącej K. P., za wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 48 § 3 k.p.c., kiedy sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowej sprawie. Odnośnie drugiej ze wskazanych podstaw wznowienia postępowania wyjaśnić należy, iż należyta reprezentacja jest związana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych.
Nie dotyczy natomiast sposobu reprezentowania w charakterze pełnomocnika procesowego, czym innym jest bowiem nieprawidłowe reprezentowanie interesów strony, a czym innym brak należytego umocowania pełnomocnika. Nienależyta reprezentacja jako podstawa wznowienia postepowania (art. 401 pkt 2 k.p.c.) nie dotyczy sposobu reprezentowania strony przez pełnomocnika procesowego, który to zarzut stawia skarżąca. Reasumując, brak oparcia skargi K. P. na ustawowych podstawach wznowienia postępowania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.