Civil appeal dismissed due to settlement; plaintiff exempted from costs due to financial hardship.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal and the first-instance judgment because the parties reached a court settlement, rendering further adjudication unnecessary. The plaintiff had previously requested exemption from litigation costs based on Article 102 of the Code of Civil Procedure, citing severe financial hardship. The court granted this request, exempting the plaintiff from the awarded costs while ordering the defendant to pay half of the remaining expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 355 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Upon a court settlement, proceedings are terminated, and the court may exempt a party from costs if specific circumstances justify it as contrary to the principles of coexistence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 758/17
UZASADNIENIE
W dniu 29 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Łęczycy wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I C 119/15 z powództwa S. O. przeciwko (...) Centrum S.A. z siedzibą w K., w którym częściowo uwzględnił żądanie pozwu. (wyrok – k. 253-253v) Od przedmiotowego wyroku apelacje wniosły obie strony. Powód, z ostrożności procesowej, wniósł o nieobciążanie kosztami procesu stosownie do art. 102 k.p.c. (apelacja – k. 268-273, k. 277-286) Na terminie rozprawy apelacyjnej 14 września 2017 r. strony zawarły ugodę sądową. (ugoda – k. 332)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wobec zwarcia ugody sądowej, wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stało się zbędne stosownie do art. 355 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd umorzył zatem postępowanie w sprawie. Wyrok Sądu Rejonowego należało uchylić stosownie do art. 386 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 104 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. O obowiązku zapłaty nieuiszczonych kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 104 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.
U. z 2014 r. poz. 1025 ze zm.). Nieuiszczone koszty sądowe wyniosły 3.842,49 zł, wobec czego pozwany jest zobowiązany uiścić połowę tej kwoty, tj. 1.916,24 zł. Na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. Sąd postanowił nie obciążać powoda kosztami sądowymi. Zgodnie z powołanym przepisem, w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2012 r. (V CZ 26/12, LEX nr 1231638), przepis art. 102 k.p.c. wyraża zasadę słuszności w orzekaniu o kosztach, stanowiąc wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu.
Podstawę do jego zastosowania stanowią konkretne okoliczności danej sprawy, przekonujące o tym, że w rozpoznawanym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, czy wręcz niesprawiedliwe. Art. 102 k.p.c. znajduje zastosowanie "w wypadkach szczególnie uzasadnionych", które nie zostały ustawowo zdefiniowane i są każdorazowo oceniane przez sąd orzekający na tle okoliczności konkretnej sprawy. Do okoliczności tych zalicza się m.in. sytuację majątkową i osobistą strony, powodującą, że obciążenie jej kosztami może pozostawać w kolizji z zasadami współżycia społecznego.
Przy zastosowaniu art. 102 k.p.c. mogą być również brane pod uwagę okoliczności dotyczące charakteru sprawy (zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r., II CZ 95/12, LEX nr 1232771, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2012 r., I UZ 86/12, LEX nr 1228427). W postanowieniu z dnia 26 września 2012 r. (II CZ 100/12, LEX nr 1232760) Sąd Najwyższy wskazał, iż ocena, czy w sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony należy do swobodnej decyzji sądu ze względu na konieczność zapewnienia poczucia sprawiedliwości oraz realizacji zasady słuszności.
Powód wraz z żoną utrzymują się z kwoty 2.500 zł miesięcznie. Koszty sądowe w kwocie 1.916,24 zł prawie wyczerpują zatem miesięczny dochód powoda. Jednocześnie w okolicznościach niniejszej sprawy powód mógł pozostawać w pozostawać w subiektywnym przekonaniu o zasadności swych żądań, co stanowi jedną z podstaw do zastosowania przepisu art. 102 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2012 r., I CZ 34/12, LEX nr 1232459, wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2014 r., I ACa 9/14, LEX nr 1455540).
W tym stanie faktycznym należało orzec jak w sentencji. Anna Anduła –Dzikowska Z. R. O.