Social Security Court dismissed pension recalculation request for 20 best years due to farmer insurance exclusion.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal requesting a pension recalculation based on the 20 most favorable years. The appellant argued for a 20-year contribution period, but the Social Security Institution contended that the appellant lacked sufficient coverage and had not proven earnings for all years. The court ruled that farmer insurance periods do not constitute contribution periods for this specific recalculation method, thereby rejecting the request to extend the contribution base.
Legislator headnote
AI generatedArt. 111 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 5 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: Farmer insurance periods are excluded from the calculation of the contribution base for pension recalculation under the 20-best-years rule.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 274/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak Protokolant: sekretarz sądowy Sylwia Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2016 r. w O. sprawy z odwołania J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 04.04.2016r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 04.04r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił J. K. przeliczenia wysokości emerytury. J. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Wniósł bowiem o przeliczenie jego emerytury przy zastosowaniu podstawy wymiaru świadczenia z 20 najkorzystniejszych lat. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. wniósł o oddalenie odwołania. Podniósł, że brak jest podstaw do przeliczenia emerytury J. K. z 20 najkorzystniejszych lat, gdyż nie podlegał on ubezpieczeniu przez taki okres.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Decyzją z dnia 31.10.2013r. ZUS przyznał J. K. prawo do emerytury począwszy od dnia 01.10.2013r. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 2003r. do 2012r. Wyliczony z tych lat wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 10,79%. ZUS uznał za udowodniony okres ubezpieczenia w ilości 16 lat, 2 miesiące i 15 dni okresów składkowych oraz 33 lata, 6 miesięcy i 1 dzień okresów uzupełniających. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono część składkową świadczenia rolnego za okresy pracy w gospodarstwie rolnym w rozmiarze 33 lata, 6 miesięcy i 1 dzień.
Następnie wysokość emerytury podwyższono do kwoty najniższej emerytury. Dnia 16.03.2016r. J. K. złożył wniosek o przeliczenie wysokości emerytury, załączając listy płac z lat 1970 i 1971, gdy był zatrudniony w (...) w N.. Zgodnie z art.111 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) - wysokość emerytury oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Lata 1970-1971 wykraczają poza okres ostatnich 20 lat okres kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę (2013r.) albo o ponowne ustalenie emerytury (2016r.). Wobec powyższego w oparciu o te zarobki nie ma możliwości przeliczenia wysokości emerytury w myśl art.111ust.1 pkt 2 ww. ustawy. Dlatego odwołujący chciał przeliczenia emerytury przy uwzględnieniu 20 najkorzystniejszych lat, czyli w oparciu o art.111 ust.1 pkt 3 ww. ustawy. Jednakże warunkiem takiego przeliczenia jest podleganie przynajmniej przez 20 lat ubezpieczeniu społecznemu.
Tymczasem odwołujący zgromadził jedynie 16 lat, 2 miesiące i 15 dni. Pozostały okres jest okresem uzupełniającym, czyli pracą w gospodarstwie rolnym. Odwołujący stoi na stanowisku, że jego lata pracy w gospodarstwie rolnym, to także okres podlegania ubezpieczeniu, o którym mowa w art.111 ww. ustawy, bo odprowadzał wówczas składki na ubezpieczenie społeczne rolników. Ze stanowiskiem odwołującego nie można się zgodzić. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego - z prawa wyboru okresu przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru na zasadach określonych w art. 111 ust.1 pkt 3 ww. ustawy - nie może skorzystać osoba podlegająca ubezpieczeniu przez okres krótszy niż 20 lat (wyrok SN z dnia 20 grudnia 2006 r., I UK 201/06).
Natomiast w wyroku z dnia 09.02.2010r. (I UK 274/09) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury nie uwzględnia się lat kalendarzowych, w których ubezpieczony podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników. Sąd Najwyższy argumentował bowiem, że ustawodawca posługuje się zwrotem „podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe”. Nie jest więc nią sama składka, stanowiąca określony procent podstawy wymiaru. „Podstawa wymiaru składki” stanowi pojęcie funkcjonujące w prawie ubezpieczeń społecznych i definiuje je art. 18 ust. 1-8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Oznacza to, że przy obliczeniu podstawy wymiaru emerytury uwzględnia się to, co enumeratywnie wymienia się w art. 18 ust. 1-8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Stąd też konsekwentnie „cały okres podlegania ubezpieczeniu” wynikający z art.111 ust.1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach to wyłącznie taki okres ubezpieczenia, w którym istniała podstawa wymiaru składek w rozumieniu art. 18 ust. 1-8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a takim okresem nie jest okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. Podkreślenia wymaga to, że spod działania ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wyłączono rolników (patrz jej art. 5 ust. 1), a ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników we własnym zakresie określa zupełnie odrębny mechanizm ustalania składek na to ubezpieczenie.
Mianowicie, wysokość tych składek wynika wprost z aktów prawnych (patrz art. 17, art. 25 ust. 8 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników), nie stanowią one natomiast określonego procentu „podstawy wymiaru składek”. Nie można także w przypadku odwołującego uzupełnić brakujących do 20 lat okresów podstawą wymiaru składki wynoszącą 0zł. Możliwość ta dotyczy bowiem jedynie tych osób, które wykazały, że mają przynajmniej 20-letni staż pracowniczy, ale nie udowodniły za wszystkie lata wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia.
Tymczasem odwołujący złożył oświadczenie, że nie ma innych okresów składkowych, o które mógłby wzbogacić swój staż pracowniczy. Fakt pracy w gospodarstwie rolnym i odprowadzanie składek z tego tytułu rzutuje na wysokość emerytury pobieranej z ZUS jedynie w kontekście art. 56 ust. 1 ustawy emerytalnej. Z przepisu tego wynika, że świadczenie ustalone z uwzględnieniem okresów pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie jej art. 10, w tym okresów ubezpieczenia społecznego rolników, składa się z dwóch części. Pierwszą stanowi część świadczenia obliczonego w myśl art. 53, której wysokość jest uzależniona od stosunku sumy okresów składkowych i nieskładkowych do sumy okresów składkowych, nieskładkowych i uwzględnionych okresów pracy w gospodarstwie rolnym.
Przy obliczaniu tej części świadczenia uwzględnione okresy pracy w gospodarstwie rolnym wpływają na jej wysokość. Uwzględnia się je przy obliczaniu wysokości emerytury (stosownie do art. 10 ust.
1) w taki sposób, że zwiększają one liczbę okresów składkowych, bowiem biorą udział w tej operacji matematycznej, która polega na przemnożeniu podstawy wymiaru emerytury przez 1,3% za każdy rok okresów składkowych (art. 53 pkt 2). Drugą cześć świadczenia stanowi zwiększenie o kwotę odpowiadającą części składkowej emerytury ustalonej według zasad wymiaru określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, z uwzględnieniem całego udowodnionego okresu pracy w gospodarstwie rolnym (art. 53 ust. 2), a więc i w tej części okresy pracy w gospodarstwie rolnym uwzględnia się przy obliczeniu wysokości świadczenia. Nie ma natomiast podstaw, aby w oparciu o lata pracy w gospodarstwie rolnym przeliczyć emeryturę w myśl art.111 ust.1 pkt 3 ww. ustawy - uzupełniając nimi konieczny 20-letni staż pracowniczy staż pracowniczy. Mając to na uwadze, Sąd na mocy art.477 14§1 kpc oddalił odwołanie.