Social Security Court allows increased work injury compensation by upholding expert medical opinions on permanent disability assessment.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court modified the Social Security Office's decision to grant the applicant higher compensation for a work-related accident. The applicant argued for a higher disability rating, but the court found the expert medical opinions regarding 10% permanent and 5% long-term disability to be logical and well-motivated. Consequently, the court rejected the applicant's objections and upheld the experts' findings to determine the final compensation amount.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; The court may evaluate expert opinions based on logic and common knowledge but cannot replace the expert's conclusions with its own without valid grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV U 333/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska Protokolant: Agnieszka Zamojska po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2017 r. w Jeleniej Górze sprawy z odwołania T. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na skutek odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 14.10.2015 r. znak (...)- (...) (...) (...)- (...) w przedmiocie jednorazowego odszkodowania I. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 14.10.2015 r. znak (...)- (...) (...) (...)- (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 27.03.2014 r. w kwocie odpowiadającej 10 % (dziesięciu procentom) stałego uszczerbku na zdrowiu oraz 5 % (pięciu procentom długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zaliczając na poczet odszkodowania kwotę dotychczas przyznaną, II. koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt IV U 333/15
UZASADNIENIE
T. P. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 14.10.2015 r. znak (...)- (...) (...) (...)- (...), którą przyznano mu prawo do jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 27.03.2014 r. w wysokości 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z decyzją, ponieważ doznał wyższego uszczerbku na zdrowiu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania, zarzucając, że u wnioskodawcy stwierdzono cechy długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy i ustalono 5% uszczerbku na zdrowiu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. P. z zawodu jest kierowcą i podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. ( dowód : bezsporne) W dniu 27.03.2014 r. T. P. uległ wypadkowi przy pracy – wypadkowi komunikacyjnemu. ( dowód : bezsporne , a nad to dokumenty zawarte w aktach Z US: protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy z dnia 27.03.2014 r . ) Na skutek wypadku u wnioskodawcy stwierdzono przebyty uraz odwiedzeniowy odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym oraz przebyte stłuczenie barku prawego i uda bez następstw. (...) Oddział w L. decyzją z dnia 14.10.2015 r. przyznał wnioskodawcy odszkodowanie z tytułu długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 %. ( dowód : bezsporne, a nadto: decyzja z dnia 14.10.2015 r. karta 24 akt ZUS) T.
P. doznał urazu kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Cierpi na skutek wypadku na zespół korzeniowy szyjny i lędźwiowo – krzyżowy. Schorzenia te skutkują trwałym uszczerbkiem na zdrowiu w wysokości 10 %. W badaniu neurologicznym stwierdzono istnienie zaburzeń czucia kończyn górnych i prawej kończyny dolnej typu korzeniowego, znaczące się objawy korzeniowe rozciągowe z odcinka lędźwiowo – krzyżowego, znacznego stopnia ograniczenie ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym. Doznany w dniu 27.03.2014 r. uraz był czynnikiem wyzwalającym wystąpienie przewlekłego zespołu korzeniowego u nie uskarżającego się wcześniej na tego typu dolegliwości wnioskodawcy. ( dowód : opinia biegłego neurologa z dnia 18.02.2016 r., k – 12-13 , opinia uzupełniająca biegłego neurologa z dnia 9.08.2016r., k – 59 ) Ze względów psychiatrycznych u wnioskodawcy na skutek wypadku przy pracy występuje długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%.
Wnioskodawca nadal leczy się psychiatrycznie, cierpi na zaburzenia snu, okresowo ma stany niepokoju, stany lękowe. Pracuje w zawodzie kierowcy, przed zdarzeniem jeździł sam, obecnie jeździ z drugim kierowcą, co spowodowało, że obniżyły się jego zarobki. (dowód: opinia biegłego psychiatry z dnia 12.06.2016 r., k – 37 -40 , opinia uzupełniająca biegłego psychiatry z dnia 04.01 .201 7 r., k – 87 ) Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentacji zgromadzonej w aktach ZUS, która nie była przez żadną ze stron kwestionowana.
Sąd oparł się także na opinii biegłego neurologa, opinii uzupełniającej biegłego neurologa oraz opinii i opinii uzupełniającej biegłej psychiatry, które zostaną omówione w toku rozważań.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie jest uzasadnione, co skutkowało zmianą decyzji organu rentowego. Podstawą żądania wnioskodawcy był przepis art. 11 Ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z dnia 28 listopada 2002 roku, Nr 199, poz. 1673 ze zmianami), zgodnie z którym ubezpieczonemu, który w następstwie choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. W przedmiotowej sprawie nie była sporna okoliczność podlegania przez wnioskodawcę ubezpieczeniom społecznym, nie było też sporne, że wypadek z dnia 27.03.2014 r. stanowił wypadek przy pracy.
Jedyną okolicznością sporną była wysokość uszczerbku na zdrowiu wnioskodawcy na skutek wypadku. W tym zakresie Sąd oparł się na opiniach biegłych w pełni je podzielając. Opinie biegłych były rzetelne i fachowe. Biegli, którzy sporządzali opinie, mają zgodnie z treścią art. 278 k.p.c. wiadomości specjalne niezbędne do odpowiedzi na pytania Sądu. Sporządzając opinię biegli oparli się na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, na dokumentacji medycznej oraz na badaniu wnioskodawcy. W ocenie Sądu opinie są pełne, rzetelne, kompleksowe i spójne.
Biegli wyjaśnili podstawę przyjętej wartości 10 % (neurolog) i 5% (psychiatra) uszczerbku na zdrowiu wnioskodawcy. Strona pozwana złożyła zastrzeżenia do opinii biegłego neurologa. Biegły odniósł się do nich w opinii uzupełniającej. Biegły wyjaśnił, z jakich przyczyn przyjął, że występujący u wnioskodawcy zespół korzeniowy w odcinku lędźwiowo – korzeniowym pozostaje w związku z przebytym wypadkiem. Wskazał, że doznany podczas zderzenia uraz wyprostowanej w czasie hamowania prawej kończyny dolnej doprowadził pośrednio do urazu skrętnego odcinka lędźwiowego kręgosłupa.
Ponadto badanie (...), na którym opierał się biegły pochodziło z okresu po wypadku, tj. było wykonane 4 miesiące po wypadku. Po opinii uzupełniającej strona pozwana złożyła kolejne zastrzeżenia (k. 72). W ocenie Sądu stanowiły one powtórzenie zastrzeżeń poprzednio zgłoszonych i tym samym stanowiły de facto wyraz niezadowolenia strony z wniosków opinii. Wskazać należy, że samo niezadowolenie strony z oceny przedstawionej przez biegłych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2009 r., II CSK 642/08).
Sąd nie znalazł przyczyn pozwalających na zakwestionowanie wniosków opinii. Dodatkowo podkreślić należy, że opinia biegłych sądowych podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności.
Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń (tak: wyrok SN z dnia 19 grudnia 1990 r. sygn. akt I PR 148/90, OSP 1991/11/300). Sąd, w ramach zastrzeżonej dla niego swobody, decyduje, czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest w stanie prześledzić jego wyniki oraz czy może ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do konkretnych wniosków danej opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, tj. z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych.
Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy. W przedmiotowej sprawie sąd w całości podziela opinie biegłych. Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 477 (14) § 2 k.p.c. zmieniono decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. i przyznano wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 11.08.2015r. w kwocie odpowiadającej 10% stałego i 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zaliczając na poczet odszkodowania kwotę dotychczas wypłaconą.
W niniejszej sprawie wnioskodawca był zwolniony z mocy ustawy z ponoszenia kosztów sądowych, co skutkowało na zasadzie wynikającej z treści art. 113 u.o.k.s.c. zaliczeniem tych kosztów na rachunek Skarbu Państwa jak w punkcie II wyroku. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.