Legislator Case Law & Legislation
II CSK 642/08 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds regarding expert opinions in medical malpractice cases.

Case Number II CSK 642/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against a second-instance judgment that rejected a medical malpractice claim. The plaintiff argued that the appellate court violated procedural rules by refusing to admit additional expert opinions due to incomplete hospital documentation. The court held that mere dissatisfaction with existing expert assessments does not justify admitting new experts, especially when the delay in filing the lawsuit prevented access to further records.

Legislator headnote

AI generated

Art. 278 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: Dissatisfaction with expert opinions does not automatically require the court to admit additional expert opinions, particularly when the delay in litigation precludes access to further documentation.

Keywords

AI generated
medical malpractice expert opinion admissibility procedural violation cassation appeal burden of proof medical negligence delayed litigation

Cited Legislation

AI generated
Art. 278 § 1 k.p.c.
Zarzucono w niej obrazę art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii kolejnych biegłych sądowych.
Art. 231 § 4 k.p.c.
Wykorzystanie w tym celu opinii biegłych nie jest wykluczone, skoro podstawą ustaleń faktycznych mogą być również domniemania faktyczne (art. 231 4 k.p.c.), a wiedza fachowa może być pomocna przy ocenie, jakie wnioski można wyprowadzić z innych ustalonych faktów.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przyczyn wyżej wskazanych skarga kasacyjna była pozbawiona uzasadnionych podstaw i podlegała oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 417 § 1 k.c.
Zatem powództwo oparte o treść art. 417 § 1 k.c., wobec braku istnienia normalnego związku przyczynowego jako przesłanki odpowiedzialności deliktowej, podlegało oddaleniu.
art. 417 § 1 k.c
Zatem powództwo oparte o treść art. 417 § 1 k.c., wobec braku istnienia normalnego związku przyczynowego jako przesłanki odpowiedzialności deliktowej, podlegało oddaleniu.
art. 278 § 1 k.p.c
Zarzucono w niej obrazę art. 278 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z przyczyn wyżej wskazanych skarga kasacyjna była pozbawiona uzasadnionych podstaw i podlegała oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CKN 478/00
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00 i postanowienie z 22 lipca 1997, I CKN 174/97 niepubl.).
I CKN 174/97
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00 i postanowienie z 22 lipca 1997, I CKN 174/97 niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 642/08

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa małoletniej S.C. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie [...] o zapłatę rentę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2009 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt [...], 1. oddala skargę kasacyjną 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz strony pozwanej 3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego na rzecz adw.

R.M. kwotę 3600 zł wraz z podatkiem VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce w postępowaniu kasacyjnym. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r. oddalił powództwo powódki S.C. wniesione przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie o zapłatę, rentę, zadośćuczynienie, odszkodowania i ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej na przyszłość. Sąd ten ustalił, że matka powódki, J.C., w dniu 30 czerwca została przyjęta na Oddział Ginekologiczno-Położniczy Szpitala Wojewódzkiego.

Poród powódki nastąpił siłami natury o godz. 2315 . Powódka urodziła się w stanie dobrym. Osiągnęła 7,7 punktów w skali Apgar. W piątej minucie liczba tych punktów wzrosła do 8. W dniu 8 lipca 1996 r. powódka w raz z matką zostały wypisane ze szpitala. Podczas domowej wizyty kontrolnej pielęgniarka stwierdziła brak u dziecka podniebienia miękkiego i twardego. Powódka wolno przybierała na wadze. Nie mogła ssać piersi. Dwukrotnie poddano ją badaniu USG głowy. W kilka miesięcy po porodzie rozpoznano u powódki mózgowe porażenie dziecięce (MPD).

Badania biochemiczne wykluczyły wrodzoną chorobę metaboliczną jako przyczynę MPD. W 2007 r. powódka przeszła operację rozszczepu podniebienia wtórnego. W ocenie Sądu Okręgowego wyniki postępowania dowodowego, a w szczególności opinia Pomorskiej Akademii Medycznej nie dały podstaw do stwierdzenia, że przyczyną MPD u powódki było działanie lub zaniechanie personelu szpitala w czasie porodu lub po urodzeniu się powódki. Zatem powództwo oparte o treść art. 417 § 1 k.c., wobec braku istnienia normalnego związku przyczynowego jako przesłanki odpowiedzialności deliktowej, podlegało oddaleniu.

Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu apelacji powódki oddalił ją wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r., podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu pierwszej instancji. Skarga kasacyjna powódki została oparta o podstawę naruszenia przepisów postępowania. Zarzucono w niej obrazę art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii kolejnych biegłych sądowych. W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3 Zarzut naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. w wyniku oddalenia wniosków powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii innych biegłych był przedmiotem zarzutów zawartych w apelacji i został rozpoznany przez Sąd Apelacyjny. Uchybienie procesowe tego Sądu mogło być zatem związane z wadliwą oceną tego zarzutu, a nie naruszeniem art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosków powódki. Sąd Apelacyjny uznał przy tym sporządzoną w sprawie opinię Akademii Medycznej za pozbawioną sprzeczności, wbrew zarzutom skarżącej. Oceny tej w skardze kasacyjnej nie zakwestionowano.

Brak zatem podstaw dla stanowiska skarżącej, że Sąd Apelacyjny bezkrytycznie zaaprobował treść wydanej opinii. Uzasadnienie zarzutu naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. skarżąca opiera w istocie o twierdzenie, że opinia, która stanowiła podstawę rozstrzygnięcia nie została oparta o pełną dokumentację sporządzoną podczas pobytu matki powódki szpitalu, a w związku z jej brakami w opinii biegli dokonali ustaleń faktycznych. Wobec tego stanowiska skarżącej wymaga przypomnienia, że w judykaturze można uznać za utrwalony pogląd, iż samo niezadowolenie strony z oceny przedstawionej przez biegłych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00 i postanowienie z 22 lipca 1997, I CKN 174/97 niepubl.).

Argumenty przytoczone przez skarżącą w skardze kasacyjnej nie uzasadniają zaś stanowiska, że istniała obiektywnie potrzeba skorzystania z opinii kolejnych biegłych. Nie można zasadnie zarzucać powołanym w sprawie biegłym, że podjęli się sporządzenia opinii mimo braku kompletnej dokumentacji medycznej z pobytu matki powódki w szpitalu. Było to wynikiem wytoczenia powództwa po upływie ponad 10 lat od daty tego zdarzenia. Biegli wykorzystali natomiast całą dostępną dokumentację medyczną i poddali ją rzeczowej ocenie. Kolejni biegli nie dysponowaliby innymi dokumentami i podstawy wydania przez nich opinii nie mogłyby ulec zmianie.

Z tego punktu widzenia powoływanie innych biegłych nie było zatem uzasadnione. Nie można też podzielić stanowiska skarżącej, że to biegli dokonali ustaleń faktycznych w sprawie. Ustalenia te zostały dokonane przez Sąd z uwzględnieniem jedynie stanowiska biegłych. Wykorzystanie w tym celu opinii biegłych nie jest wykluczone, skoro podstawą ustaleń faktycznych mogą być również domniemania faktyczne (art. 231 4 k.p.c.), a wiedza fachowa może być pomocna przy ocenie, jakie wnioski można wyprowadzić z innych ustalonych faktów.

Z przyczyn wyżej wskazanych skarga kasacyjna była pozbawiona uzasadnionych podstaw i podlegała oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.