Legislator Case Law & Legislation
VII U 966/12 AI generated

Social Security Court dismisses appeal for disability pension due to lack of total or partial incapacity caused by occupational disease.

Case Number VII U 966/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Security Institution's decision to withhold a disability pension. The appellant argued that the medical commission failed to analyze specific medical documentation regarding her voice disorders and co-existing conditions. The court rejected this claim, noting that expert opinions confirmed the medical commission's finding that the appellant was not incapacitated due to her occupational disease.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: A disability pension for occupational disease requires proof of total or partial incapacity directly caused by the disease, where the medical evidence confirms the loss of work ability.

Keywords

AI generated
occupational disease disability pension medical incapacity social security law expert opinion work ability social security appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust.
Art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 58 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
Ponadto, zgodnie z art. 58 powołanej ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa oraz ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Art. 477 14 § 1 k.p.c.
wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie, organ rentowny wskazał, że ubezpieczona pobierała z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych rentę w tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.

Cited Case Law

AI generated
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 sierpnia 2007 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1300/06
II UK 395/03
Social court dismissed appeal; pension eligibility conditions must be met at the time of the decision.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 966/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Renata Gąsior Protokolant Marcin Kamionowski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. w Warszawie na rozprawie sprawy E. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 18 kwietnia 2012 r., znak: (...) oddala odwołanie.

UZASADNIENIE

E. W. w dniu 4 czerwca 2012 r. wniosła do Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 18 kwietnia 2012 r., znak: (...), wstrzymującej wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Ubezpieczona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy pozostającej w związku z chorobą zawodową. W uzasadnieniu odwołania E. W. podniosła, że komisja lekarska, wydając decyzję o wstrzymaniu renty z tytułu niezdolności do pracy nie dokonała szczegółowej analizy dokumentacji medycznej dostarczonej przez ubezpieczoną.

Odwołująca od 21 grudnia 1999 r. do 30 kwietnia 2012 r. przebywała na rencie z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku ze stanem narządu mowy. Jednocześnie E. W. podkreśliła, że komisja lekarska nie dokonała analizy przedłożonej przez nią dokumentacji medycznej w postaci trzech zaświadczeń o stanie zdrowia, tj.: zaświadczenia od lekarza foniatry z konsultacją internistyczną z dnia 10 stycznia 2012 r., zaświadczenia od neurologa o chorobach współistniejących z dnia 17 stycznia 2012 r. oraz zaświadczenia od diabetologa z dnia 20 stycznia 2012 r.

Dodatkowo w dniu 23 marca 2012 r. komisja lekarska zażądała od ubezpieczonej aktualnego badania wideolaryngostroboskopii, którego nie zlecił prowadzący lekarz foniatra. Komisja lekarska w uzasadnieniu wydanego orzeczenia wskazała, że wzięła pod uwagę densytometrię - badanie wykonywane w 2007r., które nie wykazało żadnego schorzenia. W ocenie odwołującej stan jej zdrowia nie uległ poprawie, a wtórne zmiany przerostowo polipowate fałdów głosowych nadal pozostają chorobą zawodową. Dodatkowo wnioskodawczyni zmaga się z chorobami kręgosłupa (odwołanie od decyzji, k. 2 a/s).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie złożonej w tutejszym Sądzie Okręgowym w dniu 26 czerwca 2012 r. wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie, organ rentowny wskazał, że ubezpieczona pobierała z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych rentę w tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Świadczenie to przysługiwało E. W. do 30 kwietnia 2012 r. W dniu 27 stycznia 2012 r. ubezpieczona złożyła wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku chorobą zawodową.

Komisja Lekarska ZUS, orzeczeniem z dnia 23 marca 2012r. stwierdziła, że E. W. nie jest niezdolna do pracy. Organ rentowy podkreślił, że w myśl art. 14 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do, którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie, do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W oparciu o powyższe, organ rentowy odmówił ww. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (odpowiedź ZUS na odwołanie k. 3 a/s). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: E. W., od 21 grudnia 1999 r. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (decyzja o przyznaniu renty, t. IV, k.

43. a/r). Lekarz Orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia 13 marca 2012 r., po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy przedstawionej dokumentacji medycznej ustalił, że E. W. jest częściowo niezdolna do pracy do 31 marca 2013 r., natomiast częściowa niezdolność do pracy nie pozostaje w związku z chorobą zawodową (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, t. IV, k. 179-180 a/r). W związku z wniesionym od powyższego orzeczenia sprzeciwem, sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. (t.

IV, k. 183 a/r). Komisja Lekarska ZUS NR (...), orzeczeniem z dnia 23 marca 2012 r. nie ustaliła niezdolności do pracy ubezpieczonej E. W. (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS, t. IV, k. 187 a/r). W oparciu o powyższe orzeczenie organ rentowy w dniu 18 kwietnia 2012r. wydał decyzję, znak: (...) wstrzymującą wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 maja 2012r., tj. od najbliższego terminu płatności świadczenia (decyzja, t. IV, k. 193 a/r). Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznając sprawę dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza sądowego otolaryngologa i ortopedy, celem ustalenia czy odwołująca jest całkowicie czy częściowo niezdolna do pracy z ogólnego stanu zdrowia, a jeżeli tak – czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, kiedy powstała i na jaki okres oraz czy odwołująca jest całkowicie czy częściowo niezdolna do pracy w związku z chorobą zawodową , a jeżeli tak czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, kiedy powstała i na jaki okres (postanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego lekarza sądowego, k. 6 a/s).

E. W. cierpi na przewlekły przerostowy nieżyt błony śluzowej gardła i krtani. W wyniku przeprowadzonego badania laryngologicznego stwierdzono u ubezpieczonej przekrwienie w całości błony śluzowej gardła i krtani, głos czysty, więzadła głosowe gładkie, nieco pogrubiałe, prawidłowo ruchome przy fonacji. Biegły otolaryngolog stwierdził, że z przyczyn laryngologicznych E. W. nie jest przynajmniej częściowo niezdolna do pracy w związku z chorobą zawodową. W ocenie biegłego sądowego otolaryngologa ubezpieczona jest zdolna do pracy na ogólnym rynku pracy, np. na okres zatrudnienia po stwierdzeniu choroby zawodowej (opinia biegłego sądowego lekarza otolaryngologa-foniatry, k. 13 a/s).

Jednocześnie u ubezpieczonej rozpoznano wielopoziomową dyskopatię C i L/S bez ograniczenia funkcji, jak również chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych i stawów biodrowych bez ograniczenia funkcji. Nie stwierdzono istotnych dysfunkcji narządu ruchu. Wykonane badania obrazowe kręgosłupa wykazują zmiany dyskopatyczne, a zdjęcia rtg stawów biodrowych i kolanowych wczesne zmiany zwyrodnieniowe. W wyniku przeprowadzonego badania oraz na podstawie analizy dokumentacji medycznej, biegły ortopeda stwierdził, że odwołująca jest zdolna do pracy zgodnie z kwalifikacjami, brak wskazań do uznania niezdolności do pracy z powodu schorzeń narządu ruchu.

Przeciwwskazana jest natomiast ciężka praca fizyczna wymagająca długotrwałego stania i chodzenia (opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii, k. 45-46 a/s). Odwołująca pismem z dnia 7 marca 2013 r. wniosła o uzupełnienie opinii biegłych lekarzy sądowych, które w ocenie odwołującej są krzywdzące, nierzetelne i sprzeczne (pismo odwołującej, k.113 a/s). Sąd Okręgowy w dniu 8 marca 2013r. przychylił się do wniosku ubezpieczonej i postanowił dopuścić dowód z opinii biegłego otolaryngologa i foniatry, celem ustalenia, czy po dniu 30 kwietnia 2012 r. wnioskodawczyni odzyskała zdolność do wykonywania pracy; w przypadku przeciwnym czy nadal jest niezdolna do pracy w związku z chorobą zawodową oraz jaki jest stopień tej niezdolności w przypadku jej stwierdzenia i jaka jest długość trwania tej niezdolności (postanowienie o dopuszczeniu dowodu z uzupełniającej opinii biegłego sądowego otolaryngologa i foniatry, k. 128 a/s).

W dniu 11 maja 2013r., biegła sądowa E. S., w wyniku bezpośredniego badania oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach sprawy rozpoznała przewlekłe przerostowo – obrzękowe zapalenie krtani oraz przewlekłe zapalenie błony śluzowej gardła. Po wykonaniu badania biegła stwierdziła przekrwioną błonę śluzową gardła i krtani, pogrubiałe lekko obrzęknięte na wolnych brzegach fałdy głosowe, gładkie, ruchome, zwarcie fonacyjne dostateczne. Głos matowy oraz rezonatory nasady uczynnia. Mając powyższe na uwadze biegła nie stwierdziła niezdolności do pracy zarobkowej w związku z chorobą zawodową.

W uzasadnieniu opinii biegła sądowa wskazała, że zmiany patologiczne narządu głosu odwołującej są aktualnie pod postacią przewlekłych zmian zapalnych błony śluzowej gardła i krtani, które nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych, w związku z tym, nie powodują dalszej niezdolności do pracy zarobkowej w związku z chorobą zawodową, która była orzeczona do 30 kwietnia 2012 r. Jednocześnie biegła nie stwierdziła guzków głosowych u odwołującej, które były podstawą orzeczenia choroby zawodowej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w 1999 r., jak również dodatkowo nadmieniła, że schorzenia innych narządów nie mają związku przyczynowego z chorobą zawodową (opinia biegłego sądowego specjalisty otolaryngologa i foniatry, k. 155-157 a/s).

Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. odwołująca podniosła, że nie zgadza się z opinią biegłej sądowej E. S.. Ponadto ubezpieczona wniosła o przeanalizowanie wyniku badania videolaryngostroboskopowego (powołanej jako ponowny biegły w sprawie, k.179 a/s). Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zwrócił się do Sądu Okręgowego w Ostrołęce o przeprowadzenie w drodze pomocy sądowej dowodu z opinii uzupełniającej biegłego sądowego – lekarza specjalisty z dziedziny otolaryngologii i foniatrii (postanowienie, k. 188 a/s).

Biegła, w uzupełniającej opinii sądowo – lekarskiej w całości podtrzymała swoją pierwotną opinię wydaną w dniu 11 maja 2013 r., ustosunkowując się do badania videolaryngostroboskopowego. Dodatkowo biegła rozpoznała u E. W. przewlekłe przerostowo – obrzękowe zapalenie krtani i przewlekłe zapalenie błony śluzowej gardła. Schorzenia te w ocenie biegłej nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych i nie mogą być brane pod uwagę przy orzekaniu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową u odwołującej się. Natomiast wynik badania videolaryngostroskopowe krtani ubezpieczonej nie daje podstaw do zmiany stanowiska biegłej sądowej.

Jednocześnie biegła wskazała, że aktualnie nie stwierdza się u odwołującej guzków głosowych, które były rozpoznane przez Państwowego Inspektora Sanitarnego w 1999 r. jako choroba zawodowa i były podstawą do orzekania niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (uzupełniająca opinia biegłego sądowego k.201-205 a/s). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zwartych w aktach sprawy, w tym w aktach rentowych oraz zeznaniach E. W.. Zdaniem Sądu Okręgowego dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny.

Dokumenty nie były przez strony sporu kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem wynikające z treści tych dokumentów okoliczności należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. W zakresie ustaleń wymagających wiedzy specjalistycznej co do stanu zdrowia odwołującej Sąd oparł się na dowodach z opinii biegłych lekarzy sądowych. Opinie te Sąd w pełni podzielił uznając, że są one rzetelne, jasne, pełne, wyczerpująco wyjaśniają okoliczności, na które zostały dopuszczone.

Zostały wydane w oparciu o dokumentację lekarską oraz specjalistyczną wiedzę biegłych. Korespondują także z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS w całej rozciągłości. Z tego względu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie należało uznać za kompletny i wystarczający do wydania orzeczenia kończącego postępowanie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie E. W. od decyzji organu rentowego z dnia 18 kwietnia 2012 r., znak: (...) nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań prawnych Sąd Okręgowy podziela tezę wyrażoną w orzecznictwie, według której „postępowanie sądowe w sprawach dotyczących ubezpieczenia rentowego wszczynane jest w rezultacie odwołania wniesionego przez ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ma więc ono charakter odwoławczy. Jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym - decyzji wydanej przez organ rentowy na wniosek ubezpieczonego lub z urzędu.

Jest zatem postępowaniem kontrolnym. Badanie owej legalności decyzji i orzekanie o niej jest możliwe tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydawania decyzji. Mówiąc inaczej - o zasadności przyznania lub odmowy przyznania świadczenia decydują okoliczności istniejące w chwili ustalania do niego prawa. Postępowanie dowodowe przed sądem jest postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy. Biegli sądowi nie zastępują lekarza orzecznika. Zgodnie z posiadaną wiedzą specjalistyczną poddają ocenie merytorycznej trafność wydanego przez niego orzeczenia o zdolności wnioskodawcy do pracy lub jej braku” (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 20 maja 2004 roku, II UK 395/03, OSNAPiUS rok 2005, Nr 3, poz. 43.).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2009 Nr 167 poz. 1322 z późn. zm.), w myśl którego z tytułu choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy wskutek choroby zawodowej. Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 powołanej powyżej ustawy przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty rodzinnej i dodatku do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej z tytułu ubezpieczenia wypadkowego, do ustalenia wysokości tych świadczeń oraz ich wypłaty stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz.

U. z 2013 roku, poz. 1440, z późn. zm.), z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 58 powołanej ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa oraz ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Z powyższej powołanych aktów prawnych bezspornie wynika, że względem ubezpieczonej można zastosować dyspozycję art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w myśl której niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu - przy szczególnym uwzględnieniu ust. 3 powołanego art. 12 - z którego wynika, że częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Renta z tytułu niezdolności do pracy na skutek choroby zawodowej przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. stał się niezdolny do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, 2. występuje u niego choroba zawodowa, 3. pomiędzy chorobą zawodową a niezdolnością do pracy zachodzi związek przyczynowo – skutkowy. W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że odwołująca się nie spełnia podstawowej przesłanki do przyznania jej renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, a mianowicie nie jest osobą niezdolną do pracy w związku z chorobą zawodową.

Wnioskodawczyni E. W. nie została bowiem uznana nawet za osobę częściowo niezdolną do pracy w związku z chorobą zawodową - schorzeniami otolaryngologiczno - foniatrycznymi. Powołani w sprawie biegli byli zgodni co do oceny stanu zdrowia ubezpieczonej i wydanymi opiniami potwierdzili stanowisko komisji lekarskiej ZUS. Jednocześnie wyjaśnić należy, że niezdolność do wykonywania dotychczasowego zatrudnienia nie jest wystarczającą przesłanką nabycia prawa do renty, jeżeli wiek, poziom wykształcenia i predyspozycje psychofizyczne usprawiedliwiają rokowania, że mimo upośledzenia sprawności organizmu możliwe jest podjęcie innej pracy w tym samym zawodzie albo po przekwalifikowaniu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 sierpnia 2007 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1300/06).

Reasumując, uznał Sąd Okręgowy, że odwołująca się nie spełnia warunków do przyznania jej prawa do przedmiotowego świadczenia. Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie powołanych wyżej przepisów i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Zarządzenie: (...) (...)