Supreme Court dismisses appeal against order rejecting late request for reasoning due to lack of merit. The court held that the appellant failed to prove lack of fault for missing the deadline. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the requirements for review. The decision emphasizes objective diligence standards in civil procedure. The court found no grounds to overturn the lower court's ruling on costs.

Sygn. akt IV CZ 97/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku J. N. przy uczestnictwie […] o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2016 r., zażalenia uczestniczki H. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 maja 2015 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. na podstawie art. 391 § 1 w zw. z art. 168 § 1 k.p.c. oraz art. 391 § 1 w zw. z art. 328 § 1 k.p.c. oddalił 2 wniosek uczestniczki H. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia tego Sądu z dnia 26 czerwca 2014 r. i odrzucił wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Przyjął, że wskazany przez uczestniczkę fakt nie uczestniczenia w rozprawie poprzedzającej wydanie postanowienia i w jego ogłoszeniu oraz przekonanie, że złożenie wniosku przez innego uczestnika jest równoznaczne ze złożeniem wniosku przez uczestniczkę, nie uzasadniają przyjęcia, że bez swej winy nie złożyła tego wniosku.

W świetle art. 168 § 1 k.p.c. brak winy podlega ocenie według obiektywnego miernika staranności, a możliwość przywrócenia terminu wyłączają nawet takie zachowania, którym można przypisać charakter lekkiego niedbalstwa. W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że nie wykazała, iż uchybienie terminowi czynności procesowej nastąpiło bez jej winy i wniosła o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie lub przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu może być objęte kontrolą Sądu Najwyższego na podstawie art. 380 k.p.c., nie podlega bowiem zaskarżeniu i ma wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06 i postanowienia w nim wymienione, postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011 r., I CZ 29/11 - nie publ.). Warunkiem kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.) jest jednak zamieszczenie w środku zaskarżenia stosownego wniosku, przy czym w wypadku środków zaskarżenia wnoszonych przez zawodowych pełnomocników wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany.

Skarżąca takiego wniosku w zażaleniu nie zawarła. Gdyby jednakże uznać, że wobec skierowania zarzutu i argumentacji wyłącznie przeciwko rozstrzygnięciu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu, zażalenie zawiera implicite wniosek o dokonanie kontroli w tym zakresie, to brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska Sądu drugiej instancji. Poza stwierdzeniem, że zarówno uczestniczka jak i jej pełnomocnik nie uczestniczyli w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku i zaskarżone postanowienie jest wyjątkowo formalistyczne, zażalenie nie zawiera 3 żadnych argumentów, które mogłyby spowodować odmienną ocenę zawinienia w uchybieniu terminowi w świetle art. 168 § 1 k.p.c. Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji odrzucił wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia jako złożony po terminie.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., o kosztach postępowania zażaleniowego nie rozstrzygając w braku stosownego wniosku. kc