Supreme Court dismisses appeal for lack of request to restore deadline under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of her appeal, ruling the appeal inadmissible. The appellant argued that the District Court wrongly refused to restore the deadline for filing the appeal because the notice was sent during the lawyer's vacation. The court held that the appeal lacked a specific request to restore the deadline as required by law, and the District Court's decision on the deadline was not appealable in itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal against a decision refusing a request to restore a missed deadline is inadmissible unless the appellant explicitly requests the restoration of the deadline for the appeal in the appeal document.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 29/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku H. T. przy uczestnictwie I. B., i innych o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2010 r., 1) oddala zażalenie 2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki - Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "M." w W. kwotę 600,- (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił zażalenie wnioskodawczyni H. T. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. 2 Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia 2009 r. W zażaleniu wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, podnosząc, że Sąd Okręgowy w W. bezpodstawnie uprzednio odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r.
Zdaniem skarżącej, termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia został zachowany, gdyż odpis postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r. został wysłany do Kancelarii pełnomocnika wnioskodawczyni w okresie urlopu pełnomocnika.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie, jako bezzasadne należało oddalić w całości. W niniejszej sprawie warunkiem nadania biegu zażaleniu wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 kwietnia 2010 r., mocą którego odrzucono apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia 2009 r. było skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia tegoż zażalenia. Należy wskazać, iż Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. odrzucił wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r., z uwagi na jego wniesienie po terminie określonym w art. 169 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Słusznie podniosła uczestniczka postępowania w odpowiedzi na zażalenie, iż postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie podlega zażaleniu.
Należy dodać, iż zażalenie nie przysługuje także od postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Postępowanie o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wpadkowy, gdyż jego celem nie jest badanie dopuszczalności dokonania czynności procesowej inicjującej kolejny etap postępowania, tylko ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Kończącym postępowanie w sprawie jest tylko takie orzeczenie, którego uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji (por. postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ 3 3/06, OSNP 2007, Nr 9 - 10, poz. 145; postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2002 r., V CZ 59/02, Lex nr 566032).
Niezaskarżalne, gdyż niekończące postępowania w sprawie postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej wywarło wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Należy wskazać, iż w judykaturze i doktrynie nie budzi wątpliwości, że warunkiem kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2 k.p.c., jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku (por. postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04, niepubl.; postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNP 2002, Nr 19, poz. 464; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07, Lex nr 621784).
W przypadku, gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich niewyrażonych (por. postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, niepubl.). Skarżąca nie zawarła w zażaleniu wniosku sformułowanego w trybie powołanego art. 380 k.p.c., zaś same tylko rozważania dotyczące nietrafności orzeczenia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu nie mogą wywołać skutku procesowego określonego w powyższym przepisie.
Z omówionych przyczyn, zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, jako bezzasadne należało oddalić w całości na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 i art. 108 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., zasądzając na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 600 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 ust. 2 oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz.
U. Nr 163, poz. 1349). 4