Legislator Case Law & Legislation
VII U 3219/13 AI generated

Social security court quashes dismissal of administrative proceedings due to lack of legal basis under Art. 105 KPA.

Case Number VII U 3219/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social security court quashed the social insurance fund's decision to dismiss administrative proceedings regarding the insured person's social security coverage. The insured argued that an employment relationship still existed, while the fund claimed the dismissal was legally unfounded due to lack of evidence. The court ruled that administrative proceedings initiated ex officio must be concluded with a substantive decision rather than dismissal, as the issue significantly affects the applicant's rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego; Art. 477 § 14 pkt 14 Kodeksu postępowania cywilnego; Art. 477 § 14a Kodeksu postępowania cywilnego: When administrative proceedings initiated ex officio lack substantive legal basis, the court must quash the dismissal decision and remand the case to the administrative body for a substantive ruling.

Keywords

AI generated
social security coverage dismissal of proceedings ex officio initiation substantive decision administrative law remand to authority lack of legal basis

Cited Legislation

AI generated
Art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego
zm.) oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.
Art. 477 § 14 pkt 14 Kodeksu postępowania cywilnego
wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.
Art. 477 § 14a Kodeksu postępowania cywilnego
wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.
Art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
z całą pewnością ma charakter sprawy administracyjnej, co można wywnioskować choćby na podstawie art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i z całą pewnością nie utraciła tego charakteru w toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez ZUS.
art. 105 k.p
Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma możliwość umorzenia prowadzonego przez siebie postępowania w przypadku powstania trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji tego postępowania - zgodnie z art. 105 k.p.a., stosowanym z mocy art.
art. 105 k.p.c
Wobec tego sąd rozpatrujący odwołanie od decyzji organu rentowego nie bada tego, co w istocie było przedmiotem umorzonego postępowania i nie ocenia pod kątem przepisów prawa materialnego, bada jedynie, czy decyzja umarzająca postępowanie była zgodna z art. 105 k.p.c.
art. 1 pkt 1 k.p
Zachodzi ona wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 3219/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska Protokolant: Paweł Gołaszewski po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2014 r. w Warszawie sprawy Z. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 17 czerwca 2013 r. numer (...)-400/U- (...) - uchyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu.

UZASADNIENIE

Z. P. złożył w dniu 29 lipca 2013r. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 17 czerwca 2013r., nr (...)-400/U- (...), dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez Z. P. w związku ze zgłoszeniem do ubezpieczeń przez płatnika składek (...) Z. K. (1) we W.. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, że stosunek pracy pomiędzy nim a pracodawcą (...) nie został rozwiązany, a na pracodawcy w dalszym ciągu spoczywa obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczenia i opłacania odpowiednich składek z tego tytułu.

Jednocześnie Z. P. podkreślił, że posiada dokumenty świadczące o otrzymywaniu wynagrodzenia, tj. potwierdzenia przekazów pieniężnych, zaświadczenie o zarobkach z dnia 3 listopada 2011r., formularz PIT-11. Podsumowując wskazał, że wciąż łączy go stosunek pracy na podstawie zawartej umowy o pracę na czas nieokreślony z w/w pracodawcą, który nie został wypowiedziany. Dodatkowo jako pracownik nie został przejęty przez innego pracodawcę na podstawie art. 23 1 k.p., zatem wydanie decyzji o umorzeniu postępowania jest pozbawione merytorycznych podstaw (odwołanie z dnia 24 lipca 2013r., k. 3 - 5 a.s.).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał, że z uwagi na wątpliwości dotyczące okresu do kiedy trwał stosunek pracy i na rzecz jakiego pracodawcy świadczona była praca przez Z. P. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomił strony o wszczęciu postępowania wyjaśniającego i zwrócił się do stron o złożenie wyjaśnień oraz nadesłanie stosownej dokumentacji na okoliczność faktycznego okresu zatrudnienia Z.

P. jako pracownika, wysokości wynagrodzenia osiąganego z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, miejsca świadczenia pracy, osób nadzorujących pracowników oraz faktu przejęcia pracownika przez Fundację (...). Jednakże płatnik składek oraz wnioskodawca pomimo prawidłowego doręczenia zawiadomienia nie udzielili żadnych informacji w wyznaczonym terminie. Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych podniósł, że decyzja o umorzeniu postępowania wynikła z bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ płatnik składek dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń Z.

P. jako pracownika od 1 października 2010r., a następnie do października 2012r. wskazywał podstawę wymiaru składki w wysokości 2.058,00 zł, czyli kwotę tożsamą z kwotą wynagrodzenia, która została określona w dokumentach będących w posiadaniu organu rentowego. W tym zakresie brak jest więc podstaw do wydania decyzji o objęciu ubezpieczeniem społecznym. Natomiast wątpliwości dotyczą daty, do której trwał stosunek pracy, a wynikają z braku wyrejestrowania Z. P. z ubezpieczeń. Z uwagi na te wątpliwości co do pracodawcy, daty końcowej zatrudnienia i faktycznego okresu pozostawania w zatrudnieniu wnioskodawca powinien zwrócić się do Sądu Pracy z powództwem o ustalenie istnienia stosunku pracy.

W przypadku uzyskania prawomocnego wyroku Z. P. może wystąpić z wnioskiem do właściwej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ustalenie, w jakim okresie spełniał warunki do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym (odpowiedź na odwołanie z dnia 26 sierpnia 2013r., k. 13 - 14 a.s.). W piśmie procesowym z dnia 31 grudnia 2013r. Z. P. odniósł się do treści odpowiedzi na odwołanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i podtrzymał wcześniejsze stanowisko w sprawie (pismo procesowe z dnia 31 grudnia 2013r., k. 25 - 27 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: (...) (...) + (...) z siedzibą w Niemczech otrzymała zezwolenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą (znak: DP-V- (...) z dnia 31 lipca 1995r.) na prowadzenie Oddziału we W.. W dniu 4 marca 1996r. do Ministerstwa Współpracy Gospodarczej z Zagranicą wpłynęło pismo od (...) (...) + (...) z siedzibą w Niemczech, w którym członek zarządu spółki (...) oświadczył, iż z dniem 23 lutego 1996r. został zamknięty Oddział firmy (...) (...) + (...) na terenie Polski. Jako powód zamknięcia Oddziału wskazano prowadzenie działalności niezgodnie z zezwoleniem wydanym przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą (informacja z Izby Skarbowej we W., k. 35-37 a.r.).

Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Peine (Niemcy) z dnia 9 sierpnia 1996r., znak: 7 N 20/b 96, spółka (...) (...) + (...) z siedzibą w I. (Niemcy) została rozwiązana na skutek odrzucenia wniosku o otwarcie postępowania upadłościowego z powodu braku masy upadłości. W związku z powyższym, ustał byt prawny Oddziału działającego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych skierował zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osoby działające pod w/w firmą, a za Z. K. (1) został wystawiony list gończy (pismo ZUS, k. 84 a.s., informacja z Izby Skarbowej we W., k. 35-37 a.r.).

W dniu 27 października 2009r. W. Z. sprzedał 260 posiadanych udziałów Centrum (...) sp. z o.o. (100%) spółce z o.o. pod firmą (...) z siedzibą w M., reprezentowanej przez prezesa zarządu, Z. P.. Następnie w dniu 2 listopada 2009r. firma (...) sp. z o.o. sprzedała całość udziałów dla: 1. (...) (...) + (...) z siedzibą w Niemczech, reprezentowaną przez Z. K. (1), która kupiła 221 udziałów, 2. Fundacji (...) z/s w W., reprezentowanej przez prezesa zarządu Z. K. (2) i wiceprezesa J. K., która kupiła 39 udziałów (informacja z Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, k. 43-44 a.r.).

Fundacja (...) z siedzibą w W. nie przejęła pracowników firmy (...) (...) + (...) na podstawie art. 23 1 k.p., a jedynie w dniu 2 listopada 2009r. dokonała zakupu 26 udziałów w spółce CENTRUM (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. od reprezentującego firmę (...) (...) + (...) Z. K. (1) (pismo z dnia 24 kwietnia 2014r., k. 54 a.s., umowa sprzedaży udziałów, k. 38-40 a.r.). W dniu 1 stycznia 2010r. Z. P. zawarł umowę o pracę z (...) (...) + (...) z siedzibą we W., reprezentowaną przez M. D. ds. personalnych, na czas nieokreślony, na stanowisku pracownika administracyjnego, w pełnym wymiarze czasu pracy, z wynagrodzeniem w wysokości 2.058,00 zł brutto miesięcznie.

W umowie wskazano W. jako miejsce wykonywania pracy (pkt. 4 a umowy) (umowa o pracę na czas nieokreślony, k. 21 a.r.). W związku z powyższym odwołujący został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o pracę w okresie od dnia 1 października 2010r. W dniu 5 października 2012r. płatnik złożył ZUS ZWUA – wyrejestrowanie z ubezpieczeń Z. P. od dnia 1 października 2012r. ( ZUS ZWUA – wyrejestrowanie z ubezpieczeń, k. 14 a.r., ZUS ZUA – zgłoszenie do ubezpieczeń, k. 15 a.r.). Z kolei w dniu 28 grudnia 2012r. nastąpiło ponowne zgłoszenie odwołującego do ubezpieczeń społecznych od dnia 1 października 2012r. z zadeklarowaną podstawą wymiaru składek w kwocie 2.058,00 zł miesięcznie (ZUS ZUA – zgłoszenie do ubezpieczeń, k. 13-13v a.r.), natomiast w dniu 15 stycznia 2013r. płatnik złożył ZUS ZWUA – wyrejestrowanie z ubezpieczeń od dnia 1 listopada 2012r. (ZUS ZWUA – wyrejestrowanie z ubezpieczeń, k. 12, 12v a.r.).

Z. P. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wypłatę zasiłku chorobowego. Wówczas organ rentowy podjął czynności wyjaśniające dotyczące podlegania ubezpieczeniu z tytułu umowy o pracę (pismo ZUS, k. 22 a.r.). Płatnik składek w zaświadczeniu wskazał podstawy wymiaru składek za poszczególne miesiące wynoszące 2.058 zł oraz podał, że stosunek pracy trwał od 1 stycznia 2010r. do 31 października 2012r. Na zaświadczeniu dodatkowo została umieszczona informacja, że pracownikowi nie wystawiono świadectwa pracy, ponieważ został przejęty na podstawie art. 23 1 k.p. przez Fundację (...) (zaświadczenie płatnika składek, k. 16 – 18 a.r.).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. decyzją z dnia 21 stycznia 2013r. odmówił wypłaty Z. P. zasiłku chorobowego. Z. P. w dniu 19 lutego 2013r. złożył odwołanie od w/w decyzji do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ twierdząc, że decyzja jest bezpodstawna, gdyż umowa o pracę nie została z nim rozwiązana, więc tytuł ubezpieczenia chorobowego wciąż trwa (odwołanie, k. 19 – 20 a.r.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. w piśmie z dnia 17 kwietnia 2013r. poinformował (...) Z. K. (1) we W. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej podlegania Z.

P. ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u w/w płatnika składek i wezwał strony do złożenia dowodów i wyjaśnień (pismo z dnia 17 kwietnia 2013r., k. 10 a.s.). Następnie w dniu 17 czerwca 2013r. została wydana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. decyzja, którą organ rentowy umorzył postępowanie w przedmiocie podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznych przez Z. P., w związku ze zgłoszeniem do ubezpieczeń przez płatnika składek (...) Z. K. (1) we W.. Została ona oparta na przepisach art. 83 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2009r., Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że wobec istniejących wątpliwości do kiedy trwał stosunek pracy oraz na rzecz jakiego pracodawcy świadczona była praca, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wszczął postępowanie wyjaśniające. Jednocześnie w sytuacji kiedy należy wyjaśnić kwestie dotyczące:

a) faktycznego okresu zatrudnienia Z. P. jako pracownika u płatnika składek, b) udokumentować fakt otrzymywania przez w/w wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, c) wyjaśnić, czy doszło do przejęcia pracownika przez Fundację (...) od (...) + (...) prowadzonej przez Z. K. (1), d) wyjaśnić, gdzie była świadczona praca, kto ją nadzorował, do jakiej firmy należało miejsce, w którym ubezpieczony świadczył pracę, zwrócono się do stron postępowania o złożenie wyjaśnień oraz nadesłanie dokumentacji. Płatnik składek pomimo prawidłowo doręczonego zawiadomienia w żaden sposób nie zareagował, również odwołujący w wyznaczonym terminie nie złożył wyjaśnień ani nie przedstawił koniecznej dokumentacji.

W takiej sytuacji osoba ubezpieczona winna wystąpić do sądu pracy o ustalenie okresu pozostawania w zatrudnieniu, a w przypadku uzyskania rozstrzygnięcia możliwe będzie wystąpienie do organu rentowego o ustalenie, w jakim okresie odwołujący spełniał warunki do podlegania ubezpieczeniom społecznym (decyzja ZUS z dnia 17 czerwca 2013r., k. 4-6 a.r.). Odwołanie od powyższej decyzji złożył Z. P. (odwołanie z dnia 24 lipca 2013r., k. 3 – 5 a.s.). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, które w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, były wiarygodne, korespondowały ze sobą oraz z osobowymi źródłami dowodowymi i tworzyły spójny stan faktyczny.

Co istotne, strony, w tym organ rentowy, nie kwestionowały ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z tych dokumentów, należało uznać za mające walor dowodowy i ustalić na ich podstawie stan faktyczny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie Z. P. od decyzji z dnia 17 czerwca 2013r. było uzasadnione w zakresie, w jakim wskazywało na brak merytorycznych podstaw do wydania decyzji o umorzeniu postępowania i w tej części podlegało uwzględnieniu. Na wstępie rozważań prawnych należy wskazać na zasadność tezy wyrażanej w orzecznictwie, według której postępowanie sądowe w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych wszczynane jest w rezultacie odwołania wniesionego przez ubezpieczonego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ma więc ono charakter odwoławczy.

Jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym - decyzji wydanej przez organ rentowy na wniosek ubezpieczonego lub z urzędu. Jest zatem postępowaniem kontrolnym. Badanie owej legalności decyzji i orzekanie o niej jest możliwe tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydawania decyzji. Mówiąc inaczej - postępowanie dowodowe przed sądem jest postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 20 maja 2004 roku, II UK 395/03, OSNAPiUS rok 2005, Nr 3, poz. 43.).

Art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013r., poz.1442 ze zm.) wskazuje, że zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1)zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 2)przebiegu ubezpieczeń; 3)ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a)ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4)ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5)wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych.

W myśl ust. 2 powołanego przepisu od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma możliwość umorzenia prowadzonego przez siebie postępowania w przypadku powstania trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji tego postępowania - zgodnie z art. 105 k.p.a., stosowanym z mocy art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013r., poz.1442 ze zm.) i taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

W związku odwołaniem Z. P. rolą sądu była ocena zasadności decyzji o umorzeniu postępowania. Ta decyzja, jak zauważył Sąd Apelacyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 marca 2012r., oznacza niemerytoryczne zakończenie postępowania. W tym wypadku organ rentowy nie ocenia zasadności wniosku ubezpieczonego pod kątem spełnienia przesłanek prawa materialnego (wyrok z dnia 15 marca 2012r., III AUa 1819/11). Wobec tego sąd rozpatrujący odwołanie od decyzji organu rentowego nie bada tego, co w istocie było przedmiotem umorzonego postępowania i nie ocenia pod kątem przepisów prawa materialnego, bada jedynie, czy decyzja umarzająca postępowanie była zgodna z art. 105 k.p.c. stanowiącym podstawę jej wydania.

Wynika to z tego, że przeniesienie sprawy na drogę sądową przez wniesienie odwołania od decyzji ZUS ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a między stronami spornych, poza tymi okolicznościami spór sądowy nie może zaistnieć. Przed Sądem wnioskodawca może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy i wykazywać swoją rację, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, natomiast nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował. Zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznaczony jest w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego, zaskarżonej do sądu, a w drugim rzędzie przedmiotem postępowania sądowego determinowanego zakresem odwołania od tejże decyzji.

Zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, Sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji (art. 477 14 § 2 i art. 477 14a k.p.c.) w granicach jej treści i przedmiotu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 1 października 2013r., III AUa 369/13). Przechodząc do analizy treści zaskarżonej decyzji należy wskazać, że przepis art. 105 k.p.a., stanowiący podstawę jej wydania, wskazuje w § 1, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Instytucję umorzenia postępowania wiąże się w piśmiennictwie z powstaniem trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania (A. W., Postępowanie administracyjne, 1996, s. 160), zastojem trwałym i ostatecznym postępowania. W/w przepis kładzie jednak akcent nie na przeszkodę w prowadzeniu postępowania, lecz na bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego.

W pierwszym wypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe, bowiem przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim natomiast dlatego, że przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem. W rozpoznawanej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie w przedmiocie podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez Z. P. w związku ze zgłoszeniem do ubezpieczeń przez płatnika (...) Z. K. (1) we W. z uwagi na wątpliwości do kiedy trwał stosunek pracy oraz na rzecz jakiego pracodawcy świadczona była praca.

W takim przypadku nie mamy jednak do czynienia z ową bezprzedmiotowością postępowania, o której mówi art. 105 k.p.a. Zachodzi ona wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. W piśmiennictwie dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe, te zaś na spowodowane "faktami naturalnymi" lub zdarzeniami prawnymi (J.

Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 462), co jednakże nie ma większego znaczenia dla interpretacji komentowanego przepisu. Przedmiotem postępowania administracyjnego są sprawy indywidualne z zakresu prawa administracyjnego, a sprawy z zakresu prawa cywilnego, ubezpieczeń społecznych i prawa pracy tylko wtedy, gdy zostały przekazane na drogę postępowania administracyjnego przepisem ustawy. W związku z tym wszczęcie postępowania w sprawie, która nie jest sprawą administracyjną w tym szerokim znaczeniu, jak i utrata w toku postępowania charakteru sprawy administracyjnej przez sprawę rozpatrywaną przez organ administracji publicznej w tym postępowaniu prowadzą do umorzenia postępowania, przy czym w tym drugim wypadku powodem bezprzedmiotowości postępowania jest zmiana przepisów ustawowych stanowiących podstawę żądania strony lub decyzji podejmowanej z urzędu.

Sprawa związana z podleganiem Z. P. ubezpieczeniom społecznym w (...) Z. K. (1) we W. z całą pewnością ma charakter sprawy administracyjnej, co można wywnioskować choćby na podstawie art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i z całą pewnością nie utraciła tego charakteru w toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez ZUS. Wprawdzie pojawiły się trudności z ustaleniem pewnych faktów i okoliczności, a strony nie złożyły żądnych wyjaśnień czy dowodów, ta okoliczność sama w sobie nie czyni jednak sprawy, w której wszczęto postępowanie administracyjne, postępowaniem bezprzedmiotowym.

Organ rentowy powinien mimo tych trudności wydać merytoryczną decyzję, a strony jeśli nie zgodziłyby się z jej treścią mogłyby złożyć odwołanie do sądu ubezpieczeń społecznych bądź pozew do sądu pracy, na który wskazywał w uzasadnieniu decyzji organ rentowy. Co prawda wszczęcie umorzonego postępowania administracyjnego nastąpiło z urzędu, lecz art. 105 k.p.a. dotyczy nie tylko postępowań zainicjowanych wnioskiem strony, lecz i tych, które organy administracji wszczynają z urzędu. W przedmiotowej sprawie, co trzeba podkreślić, działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z urzędu wiązało się między innymi z tym, że Z.

P. wystąpił z wnioskiem o zasiłek chorobowy i ZUS odmówił jego wypłaty z uwagi na ustanie ubezpieczenia, co zostało zakwestionowane w odwołaniu Z. P.. Z tego wynika zatem, iż kwestia, co do której organ rentowy uchylił się od wydania decyzji merytorycznej stwierdzającej podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego, ma istotne znaczenia dla praw i interesów odwołującego. Wobec powyższego Sąd podzielił stanowisko Z. P. o braku podstaw do wydania decyzji umarzającej postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 k.p.a.

Jeśli chodzi zaś o zawartą w odwołaniu argumentację dotyczącą wciąż trwającego stosunku pracy z (...) Z. K. (1) we W., to nie była ona przedmiotem szczegółowych rozważań i rozstrzygnięcia Sądu. Sąd zbadał zasadność skarżonej decyzji mając na względzie jej treść i ocenił, że bezzasadne było umorzenie postępowania. To postępowanie powinno zostać przeprowadzone przez organ rentowy i zakończone wydaniem merytorycznej decyzji w kwestii podlegania Z. P. ubezpieczeniom społecznym w (...) Z. K. (1) we W.. Reasumując decyzja o umorzeniu postępowania podlegała uchyleniu, a sprawa przekazaniu organowi rentowemu.

Wprawdzie żaden z przepisów k.p.c. nie wskazuje na ten rodzaj rozstrzygnięcia przed sądem pierwszej instancji regulując tylko przypadki, w których sąd rozpoznając odwołanie od decyzji merytorycznej oddala odwołanie bądź zmienia zaskarżoną decyzję. Jedynie w przypadku, jeśli pojawią się nowe okoliczności dotyczące niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji w sprawie o prawo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, które zależą od stwierdzenia tych okoliczności, sąd nie bada sprawy merytorycznie tylko uchyla decyzję, przekazuje sprawę organowi rentowemu do rozpoznania i umarza postępowanie.

Posiłkując się wskazanym przypadkiem, regulowanym w art. 477 14 § 4 k.p.c. oraz stosując per analogiam art. 477 14a k.p.c. należało orzec jak w sentencji wyroku. Zarządzenie: (...)