Court dismissed defendant's appeal and awarded plaintiff's claim for unpaid telecom fees based on contract renewal rules.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendant's appeal and fully awarded the plaintiff's claim for unpaid telecommunications fees. The defendant argued the contract expired in June 2012, but failed to provide evidence of a verbal termination notice. The court found the contract automatically renewed for another year due to the lack of proper notice and ruled in favor of the plaintiff.
Legislator headnote
AI generatedArt. 228 § 1 k.p.c.; Art. 229 k.p.c.; Art. 230 k.p.c.; Art. 231 k.p.c.; Art. 735 k.c.; Art. 6 k.p.c.; Art. 481 k.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 98 § 2 k.p.c.: A contract for a fixed term is automatically extended for subsequent periods if the party does not notify the other of non-renewal within the statutory notice period, and the burden of proving such notice lies with the party claiming termination.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI GC 324/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 4 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy w Słupsku VI Wydział Gospodarczy Przewodniczący SSR Marek Lagut Protokolant Marta Zięba po rozpoznaniu w dniu 04.12.2015r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W. przeciwko C. T. (1) o zapłatę zasądza od pozwanego C. T. (1) na rzecz powódki (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W. kwotę 3.709,20 zł (trzy tysiące siedemset dziewięć złotych i dwadzieścia groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od 21.11.2014r. do dnia zapłaty oraz kwotę 647,59 zł (sześćset czterdzieści siedem złotych i pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VI GC 324/15
UZASADNIENIE
Powódka –– (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. wniosła do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu C. T. (2) o zapłatę kwoty 3.709,20 zł tytułem zaległych kwot wynikających z dokumentów księgowych odsetek ustawowych obliczonych od zaległości za okres od dnia następnego po dacie wskazanej jako termin płatności do dnia sporządzenia pozwu. Pozwany – C. T. (1) w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu zarzucił, że umowa została zawarta na okres 12 miesięcy, zatem umowa uległa rozwiązaniu z dniem 01.06.2012 r., o czym powiadomił (...) S.A. zgodnie z § 8 ust. 5 aneksu do umowy. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 29 kwietnia 2009 r. (...) S.A. w W. (...)) zawarła z C. T. (2), prowadzącym działalność gospodarczą umowę nr (...) na świadczenie przez(...)usługi dostępu do Internetu (...) tp na rzecz abonenta w zakresie i na warunkach określonych w Regulaminie. Pozwany potwierdził zawarcie umowy oraz otrzymanie „Regulaminu korzystania z usługi dostępu do Internetu (...) tp świadczonej przez (...) S.A.” i „Cennika usługi dostępu do Internetu (...) tp” a także Regulaminu (...) Elastycznej – (...) dla (...) dowód: umowa o świadczenie usługi dostępu do Internetu wraz z załącznikami i aneksem k. 29-49.
Zgodnie z § 3 pkt 1 umowy, zostaje ona zawarta na czas określony 12 miesięcy, liczony od dnia 1 czerwca 2011 r. Jeżeli abonent, w terminie co najmniej 30 dni przed upływem pierwotnego okresu obowiązywania umowy nie zawiadomi (...), iż nie zamierza korzystać z Usługi po pierwotnym okresie obowiązywania umowy, wówczas przyjmuje się, iż umowa o świadczenie przez (...) usługi zostaje przedłużona na czas określony kolejnych 12 miesięcy na dotychczasowych warunkach świadczenia usługi obowiązujących w ostatnim dniu okresu na jaki umowa została zawarta (pkt 2 § 3).
Powyższe ma zastosowanie w każdym kolejnym 12 miesięcznym okresie obowiązywania umowy (pkt 6 § 3) Zaś zgodnie z § 4 pkt 1(...)zobowiązuje się świadczyć usługę po cenach lub opłatach określonych w Cenniku usługi (...) do Internetu (...), z zastrzeżeniem postanowień określonych w specyfikacji cenowej, stanowiącej załącznik nr 2 do umowy, zawierającej dane szczegółowe dotyczące zasad rozliczania należności abonenta za usługę świadczoną przez (...) - dowód: aneks do umowy o świadczenie usługi dostęp do Internetu (...) k. 78-81. (...) S.A. w W. wystawiła pozwanemu faktury VAT:
1. Z dnia 3 stycznia 2013 r. na kwotę 295,94 zł;
2. z dnia 3 lutego 2013 r. na kwotę 203,81 zł;
3. z dnia 3 marca 2013 r. na kwotę 206,64 zł;
4. z dnia 3 kwietnia 2013 r. na kwotę 206,64 zł;
5. z dnia 3 maja 2013 r. na kwotę 84,87 zł;
6. z dnia 3 czerwca 2013 r. na kwotę 84,87 zł;
7. z dnia 3 grudnia 2013 r. na kwotę 414,07 zł;
8. z dnia 3 grudnia 2013 r. na kwotę 1.804 zł. Wystawiła także notę odsetkową z dnia 3 grudnia 2013 r. na kwotę 55,89 zł. Pozwany nie opłacił powyższych faktur VAT - dowód: duplikaty faktur VAT k. 50-55, 57-58; nota odsetkowa k.
56. Pozwany nie wypowiedział umowy pisemnie - bezsporne. Umową Ramową Cyklicznego Przelewu wierzytelności z dnia 12 listopada 2013 r. (...) S.A. sprzedała wierzytelność wobec C. T. (1) na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W.. Pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r. (...) S.A. w W. poinformował pozwanego o cesji wierzytelności w łącznej kwocie 3.187,19 zł na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. - dowód: zawiadomienie o cesji wierzytelności k. 59-60, Porozumienie nr 6/MM k. 88-91, Umowa Ramowa Cyklicznego Przelewu Wierzytelności k. 92-103.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2). Powódka na podstawie umowy powierniczego przelewu wierzytelności przejęła od (...) S.A. w W., wierzytelność wobec C. T. (1). Powódka jako podstawę dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia wskazywała umowę zawartą przez (...) S.A. z pozwanym w dniu 29 kwietnia 2009 r.
W przedmiotowej sprawie pozwany zarzucił nieistnienie stosunku obligacyjnego, bowiem wygasł on w dniu 1 czerwca 2012 r. Fakt wystawiania w późniejszym okresie przez powódkę faktur VAT nie świadczy o łączącym strony stosunku prawnym. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności, Sąd ustalił, czy doszło do wypowiedzenia umowy – czy pozwany złożył oświadczenie woli w tym zakresie, a także czy (...) S.A. miała prawo wystawiać faktury VAT w okresie po 1 czerwca 2012 r. W tym miejscu wskazać należy, że w myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Obowiązek przedstawiania dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na tej stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne. Samo zaprzeczenie okolicznościom dokonane przez stronę procesową wywołuje ten skutek, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy fakty stają się sporne i muszą być udowodnione, zaś w razie ich nieudowodnienia Sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie /vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1975 r., wydane w sprawie III CRN 26/75, opubl.
LEX nr 7692/. Sąd nie ma natomiast obowiązku działania w zastępstwie strony i dopuszczenia dowodu z urzędu nie wskazanego przez stronę , czy też przez jej pełnomocnika procesowego /vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2000 r., wydane w sprawie II CKN 1322/00, opubl LEX nr 51967, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2000 r., wydany w sprawie III CKN 567/98, opubl. LEX nr 52772, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1998 r., wydany w sprawie II UKN 182/98, opubl. OSNP 1999/17/556/. Regulacja ta dotyczy wszelkich okoliczności faktycznych, wyjąwszy te, które są powszechnie znane (art. 228 § 1 k.p.c.), znane sądowi z urzędu (art. 228 § 2 k.p.c.), przyznane przez stronę przeciwną w sposób wyraźny (art. 229 k.p.c.) lub dorozumiany (art. 230 k.p.c.), a także tych, które można wyprowadzić w drodze wnioskowania z innych, udowodnionych już faktów (art. 231 k.p.c.).
Analiza przeprowadzonych dowodów zaoferowanych przez powódkę pozwala na stwierdzenie, że mimo zawarcia umowy na czas określony obowiązywała ona do grudnia 2013 r. Zgodnie z zawartą przez (...) S.A. z pozwanym umową i aneksem do niej, umowa zostaje zawarta na czas określony 12 miesięcy, liczony od dnia 1 czerwca 2011 r. (pkt 1 § 3). Jeżeli abonent, w terminie co najmniej 30 dni przed upływem pierwotnego okresu obowiązywania umowy nie zawiadomi(...), iż nie zamierza korzystać z usługi po pierwotnym okresie obowiązywania umowy, wówczas przyjmuje się, iż umowa o świadczenie przez (...) usługi zostaje przedłużona na czas określony kolejnych 12 miesięcy na dotychczasowych warunkach świadczenia usługi obowiązujących w ostatnim dniu okresu na jaki umowa została zawarta (pkt 2 § 3).
Powyższe ma zastosowanie w każdym kolejnym 12 miesięcznym okresie obowiązywania umowy (pkt 6 § 3). Tym samym, w przypadku nie wypowiedzenia umowy przez użytkownika, umowa ulegała przedłużeniu na kolejne 12 miesięcy. Zatem pozwany był obowiązany wypowiedzieć umowę. Pozwany stał na stanowisku, że wypowiedział umowę telefonicznie na przełomie maja i czerwca 2012 r. Jednak jego twierdzenia pozostały gołosłowne. Z uwagi na fakt, że powódka zaprzeczyła tym twierdzeniom, pozwany winien je udowodnić, czego nie uczynił. Dlatego też, Sąd uznał tą okoliczność za nieudowodnioną.
Na marginesie, wskazać należy, że z warunków umowy oraz Regulaminu obowiązującego pozwanego nie wynika, by opłata abonamentowa naliczana była za korzystanie z telefonu, czy też Internetu. Opłatę tę naliczał operator za samo świadczenie usług, nie zaś za korzystanie z usług przez abonenta. Tym samym, fakt, że pozwany nie korzystał z usług od czerwca 2012 r. nie zwalniał go z obowiązku opłacania wystawianych faktur VAT. W świetle powyższego, wobec uznania, że pozwany nie rozwiązał umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych i Internetu, Sąd – na podstawie art. 735 k.c. w zw. z art. 6 k.p.c. w zw. z art. 481 k.c. – uwzględnił powództwo w całości wraz z odsetkami, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Pozwany przegrał proces w całości i – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik (art. 98 § 1 k.p.c.) – zobowiązany jest zwrócić powódce poniesione przez nią koszty procesu. Koszty te wyniosły kwotę 647,59 zł, na co składa się: opłata od pozwu w wysokości 47 zł, inne koszty 0,59 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika, który nie jest radcą prawnym w wysokości 600 – art. art. 98 § 2 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. 2002, Nr 163, poz. 1349, z późn. zm.)