Legislator Case Law & Legislation
VIII U 755/15 AI generated

Social security court dismisses pension appeal due to lack of new evidence under Art. 114 ust. 1 of the Pensions Act.

Case Number VIII U 755/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension under Article 27 of the Pensions Act. The insured submitted witness statements but failed to provide new evidence or reveal previously unknown circumstances that would alter the final decision denying the 25-year contribution period. Consequently, the court ruled that the statutory conditions for reopening a final decision were not met, upholding the institution's original denial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; A final social security decision may be reopened only upon the submission of new evidence or the revelation of previously unknown circumstances affecting the right to benefits.

Keywords

AI generated
social security appeal pension entitlement new evidence requirement final decision reopening contribution period proof witness statements validity Art. 114 ust. 1

Cited Legislation

AI generated
Art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j.
Art. 27 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 755/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. w Gliwicach sprawy T. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania T. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 10 lutego 2015 r. nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIIIU 755/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10.02.2015r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na podstawie art.114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS odmówił ubezpieczonemu T. M. ( M. ) przyznania prawa do emerytury z art.27 ww. ustawy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie przedłożył żadnych nowych dowodów mających wpływ na zmianę wcześniejszej prawomocnej decyzji odmawiającej prawa do świadczenia ( decyzji z dnia 26.11.2014r. ), a także, iż przedłożone przez ubezpieczonego zeznania świadków na okoliczność pracy w gospodarstwie rolnym nie spełniają wymogów formalnych, bo są potwierdzone przez pracownika urzędu gminy, a zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11.10.2011r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe, własnoręczność podpisu wnioskodawcy/świadka może potwierdzić pracodawca, notariusz, konsul RP albo oddział ( inspektorat ) ZUS.

Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez orzeczenie co do istoty sprawy oraz zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu ubezpieczony generalnie podniósł, iż biorąc pod uwagę treść art.55 i art.27 ustawy o emeryturach i rentach z FUS powinien mieć przyznane świadczenie według zasad kapitałowych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony T. M. urodził się w dniu (...) Decyzją z dnia 20.05.2014r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury na podstawie art.28 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( tzw. emeryturę niepełną ) od dnia (...), czyli od osiągnięcia wieku emerytalnego. Wypłata tego świadczenia została jednak zawieszona z powodu zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, a to w sytuacji, gdy ubezpieczonemu równocześnie przysługuje prawo do renty policyjnej z Zakładu Emerytalno – Rentowego MSW i A, która to renta jest świadczeniem korzystniejszym.

W dniu 09.10.2014r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury na podstawie art.27 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy decyzją z dnia 26.11.2014r. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie powyższego uregulowania prawnego, gdyż ubezpieczony nie udowodnił wymaganego 25 – letniego okresu składkowego i nieskładkowego, a jedynie 23 lata, 10 miesięcy i 3 dni. Jednocześnie organ rentowy wskazał, iż pozostawił bez rozpatrzenia okres pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym ( odnośnie którego ubezpieczony wcześniej przedłożył w organie rentowym zeznania dwóch świadków sporządzone w dniu 14.02.1980r. i potwierdzone przez Sekretarza Urzędu Gminy w W., a dotyczące pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym ojca od dnia 01.07.1962r. do dnia 28.02.1966r. ), gdyż ubezpieczony nie dostarczył wymaganych dokumentów żądanych pismem Zakładu z dnia 30.10.2014r., a mianowicie: zaświadczenia o istnieniu gospodarstwa rolnego w okresie objętym zeznaniami świadków, zaświadczenia o zameldowaniu w okresie jw. oraz - w przypadku uczęszczania do szkoły ponadpodstawowej - świadectwa jej ukończenia.

Ubezpieczony od powyższej decyzji nie wniósł odwołania doprowadzając tym samym do jej uprawomocnienia, natomiast w dniu 19.01.2015r. ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury na podstawie art.27 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Do ww. wniosku ubezpieczony nie załączył żadnych nowych dowodów, a tylko kserokopię zeznań świadków dnia 14.02.1980r., które już wcześniej były przedmiotem oceny organu rentowego. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy wydał w dniu 10.02.2015r. zaskarżoną decyzję, omówioną na wstępie.

Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt organu rentowego jako okoliczności bezsporne, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego T. M. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2015r., poz.748 ) prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.

Z cytowanego przepisu art. 114 ust. 1 wynika jednoznacznie, iż warunkiem ponownego ustalenia prawa do świadczeń jest uzyskanie nowych dowodów lub ujawnienie okoliczności, które istniały przed wydaniem decyzji, a nie były znane organowi w chwili orzekania i mają wpływ na prawo do tych świadczeń lub ich wysokość (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.08.1999 r., II UKN 231/99 - OSNAPiUS 2000 nr 19 poz. 734, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05.06.2003 r. III UZP 5/03 - OSNAPiUS rok 2003, Nr 18, poz. 442). W prawie ubezpieczeń społecznych związanie organu rentowego prawomocną decyzją nie ma charakteru bezwzględnego.

Istnieje możliwość dokonania ponownych ustaleń warunkujących prawo lub wysokość przyznanego wcześniej świadczenia, jednak dopiero po spełnieniu przesłanek określonych w art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Organ rentowy nie ma podstaw do ponownego ustalenia emerytury, jeśli zainteresowany nie przedstawi dokumentów lub okoliczności zmieniających jego sytuację (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.05.2014 r. III UK 150/13, LEX nr 1458793). W niniejszej sprawie organ rentowy decyzją z dnia 26.11.2014r. odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie art.27 ww. ustawy wobec braku spełnienia przez ubezpieczonego przesłanki prawa do tego świadczenia w postaci posiadania 25 – letniego okresu składkowego i nieskładkowego.

Ubezpieczony decyzji tej nie kwestionował doprowadzając tym samym do jej uprawomocnienia Składając w dniu 19.10.2014r. ponowny wniosek o przyznanie prawa do emerytury na podstawie powołanego powyżej przepisu ( art.27 ustawy ) ubezpieczony nie przedłożył żadnych "nowych" dowodów, ani nie zostały też ujawnione okoliczności, które istniały przed wydaniem decyzji z dnia 26.11.2014r. ostatecznie prawomocnej, a które miałyby wpływ na zmianę tej decyzji i przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury z art.27 ustawy. Ubezpieczony do wniosku załączył jedynie kserokopie zeznań świadków z dnia 14.02.1980r., jednak oryginały tych dokumentów znajdowały się już w aktach organu rentowego i były wcześniej przedmiotem oceny tego organu.

W takiej sytuacji Sąd uznał, iż organ rentowy zaskarżoną decyzją z dnia 10.02.2015r. prawidłowo odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie cytowanego wcześniej art..114 ust.1 ustawy, wobec braku spełnienia przesłanek z tego przepisu. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd z mocy art.477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne. (-) SSO Grażyna Łazowska