Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to cite specific violated legal provisions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment for non-compliance with the law. The plaintiff alleged violations of various civil procedure and civil code articles but failed to identify the specific legal provisions rendered inconsistent by the lower court's decision. Consequently, the court ruled that the appeal was procedurally defective because the statutory requirements for such a challenge were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with the law is rejected limine if the appellant fails to specify the exact legal provisions with which the contested judgment is inconsistent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 2/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi W. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 16 lutego 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa W. W. przeciwko J.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. Sąd Rejonowy w T. zasądził od pozwanego J. K. na rzecz powoda W. W. kwotę 18 806,08 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 8 419,28 zł od dnia 3 lutego 2010 r., a od kwoty 10 386,80 zł od dnia 11 października 2011 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 3 362 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, odstąpił od obciążenia pozwanego pozostałą częścią kosztów procesu i orzekł o nieopłaconych kosztach pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu.
Na skutek apelacji pozwanego, Sąd Okręgowy w Ta. wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7 163,81 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 sierpnia 2010 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i odstąpił od obciążenia pozwanego kosztami procesu należnymi powodowi w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, natomiast w pozostałej części apelację oddalił i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego oraz o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu w postępowaniu apelacyjnym.
W dniu 16 lutego 2012 r. W. W. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności wyroku Sądu Okręgowego z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem powinna zawierać – obok oznaczenia wyroku, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, oraz wniosku o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem – także wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny.
Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich podlega odrzuceniu a limine. Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienia polega na wskazaniu naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania z równoczesnym 3 powołaniem przepisów prawa, które miały doznać naruszenia i wyjaśnieniu, na czym zarzucane naruszenie polegało. Odrębnym wymaganiem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, ustawodawca bowiem wyraźnie oddzielił podstawy skargi od przepisów prawa, z którymi wyrok jest niezgodny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7- 8, poz. 140, z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, nie publ., z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, nie publ. i z dnia 26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06, nie publ.).
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 16 lutego 2012 r. skarżący wskazał na naruszenie art. 382, art. 98 § 1, art. 100 i art. 102 k.p.c., art. 363 § 1 i art. 415 k.c. oraz art. 32 ust. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji i wyjaśnił, na czym – jego zdaniem – to naruszenie polegało. Nie wskazał natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny. Oznacza to, że skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. i z tej przyczyny ulega odrzuceniu, zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. db