Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to missed appeal deadline and lack of finality requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the company's appeal challenging the finality of a lower court's decision on social insurance coverage. The appellant had already exhausted remedies by filing an appeal that was subsequently dismissed due to unpaid fees, and the challenged judgment had already become final. The court ruled the appeal inadmissible because it was filed outside the two-year statutory period and did not meet the strict conditions for challenging non-final judgments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if filed after the expiration of the two-year period or if the challenged judgment has already become final and binding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I BU 7/10 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński w sprawie z odwołania A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2010 r., skargi A. Spółki z o.o. w N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 21 maja 2007 r., odrzuca skargę.
U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 21 maja 2007 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. oddalił odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lipca 2006 r. złożone przez L. G. i „A.” Sp. z o.o., w sprawie o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Wyrok Sądu Rejonowego Spółka z ograniczona odpowiedzialnością „A.” pismem z dnia 8 marca 2010 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 marca 2010 r.) zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
2 Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Skargę niespełniającą wymagań z art. 4245 § 1 k.p.c. jak również skargę niedopuszczalną z innych przyczyn Sąd Najwyższy odrzuca (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.). Ponadto zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje od prawomocnego orzeczenia Sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Tylko w wyjątkowych wypadkach, zgodnie z § 2 wyżej wymienionego przepisu, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych.
Po pierwsze, w niniejszej sprawie skarżący skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia. Apelacja w niniejszej sprawie została wniesiona, jednak na skutek nieuiszczenia przy jej wnoszeniu opłaty sądowej oraz niezłożenia wniosku o zwolnienie od takiej opłaty została ona postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 października 2007 r. odrzucona. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. (I UZ 39/07) oddalił. Po drugie, zgodnie z art. 363 § 1 k.p.c. zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w O. z dnia 21 maja 2008 r. stało się prawomocne z chwilą wydania postanowienia Sądu Najwyższego w dniu 22 stycznia 2008 r., z tym dniem od wyżej wymienionego orzeczenia nie przysługiwał już środek zaskarżenia.
Zatem zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skarga została wniesiona z uchybieniem dwuletniego terminu (data nadania pisma w urzędzie pocztowym - 10 marca 2010 r.), co również powodowało zasadność jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.