Legislator Case Law & Legislation
I C 746/12 AI generated

Court dismissed plaintiff's claim for damages due to procedural delay, awarding costs to the state.

Case Number I C 746/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking 80,000 PLN in damages and process costs against the State Treasury for alleged procedural delays. The plaintiff argued that numerous court proceedings were excessively slow, causing personal health issues, but failed to provide any evidence linking his condition to the courts' actions. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not meet the burden of proof and acted to prolong the proceedings, leading to the dismissal of the claim and an order for the plaintiff to pay the state's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 210 § 1 i 2 k.p.c.; Art. 232 zd. 1 k.p.c.; Art. 233 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa; The plaintiff bears the burden of proving facts supporting their claim; failure to present evidence or act in good faith results in dismissal and cost liability.

Keywords

AI generated
procedural delay burden of proof state treasury legal costs civil procedure damages claim evidence standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 210 § 1 i 2 k.p.c.
Każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych (art. 210 § 1 i 2 k.p.c.).
Art. 232 zd. 1 k.p.c.
Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 232 zd. 1 k.p.c.).
Art. 233 k.p.c.
Natomiast z art. 233 k.p.c. wynika, iż sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, wobec przegranej powoda, orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
Ustawa z dnia 8 lipca 2009 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.), jak w pkt II wyroku.
art. 117 k.p.c
o skardze oraz przepisów k.p.c., jak art. 117 k.p.c.
art. 417 § 1 k.c
W myśl art. 417 § 1 k.c.
art. 6 k.c
z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 746/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2014r. SĄD OKRĘGOWY w ŁOMŻY w WYDZIALE I CYWILNYM, w składzie: PRZEWODNICZĄCY: SSO ANDRZEJ KORDOWSKI PROTOKOLANT: KATARZYNA MILEWSKA po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. w Łomży na rozprawie sprawy z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku, Sądowi Okręgowemu w Gdańsku, Sądowi Rejonowemu Gdańsk- Południe, Sądowi Rejonowemu Gdańsk- Północ, Sądowi Rejonowemu w Słupsku, Sądowi Rejonowemu w Sopocie, Sądowi Rejonowemu dla Warszawy P. w W., Sądowi Rejonowemu w Gryficach, Sądowi Rejonowemu Poznań – Stare Miasto, Sądowi Okręgowemu w Słupsku, Sądowi Okręgowemu w Warszawie, Sądowi Okręgowemu w Warszawie - P., Sądowi Okręgowemu w Szczecinie, Sądowi Okręgowemu w Toruniu, Sądowi Okręgowemu w Suwałkach, Sądowi Okręgowemu w Opolu, Sądowi Okręgowemu w Poznaniu, Sądowi Okręgowemu w Katowicach, Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze, Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku, Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu, Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach, Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie i Sądowi Najwyższemu o zapłatę 1. powództwo oddala;

2. zasądza od powoda J. J. na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 746/12

UZASADNIENIE

Powód J. J. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Południe, Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Północ, Sądowi Rejonowemu dla Warszawy P. w W., Sądowi Rejonowemu w Słupsku, Sądowi Rejonowemu w Gryficach, Sądowi Rejonowemu w Sopocie, Sądowi Rejonowemu Poznań - Stare Miasto w P., Sądowi Okręgowemu w Gdańsku, Sądowi Okręgowemu w Słupsku, Sądowi Okręgowemu w Warszawie, Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie, Sądowi Okręgowemu w Szczecinie, Sądowi Okręgowemu w Toruniu, Sądowi Okręgowemu w Suwałkach, Sądowi Okręgowemu w Opolu, Sądowi Okręgowemu w Poznaniu, Sądowi Okręgowemu w Katowicach, Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze, Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku, Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku, Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu, Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu, Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach, Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie i Sądowi Najwyższemu wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz obciążenie pozwanego kosztami procesu.

Z uzasadnienia pozwu wynika, iż powód zarzuca opieszałość i przewlekłość postępowania w sprawach: I Co 375/09 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe, I Co 1540/11 Sądu Rejonowego dla Warszawy P. w W., IX Co 3283/12 Sądu Rejonowego w Słupsku, IV Cz 1250/12 Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie, IV Cz 447/12 Sądu Okręgowego w Słupsku, I C 188/11 Sądu Rejonowego w Gryficach, I C 157/12 Sądu Okręgowego w Toruniu, I C 366/11 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I C 416/12 Sądu Okręgowego w Suwałkach, I C 278/12 Sądu Okręgowego w Opolu, I C 143/11 Sądu Okręgowego w Warszawie, I ACa 1456/10 i I ACa 880/09 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, I C 947/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ, III Ca 505/09 Sądu Okręgowego w Gdańsku, II Cz 1173/12 Sądu Okręgowego w Szczecinie, V ACz 398/12 i I ACz 2033/11 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, I ACz 815/12 Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, I ACz 1493/12 Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, I ACa 45/12 Sądu Apelacyjnego w Warszawie, I ACz 775/12 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, IV Cz 907/10 i IV CNP 17/12 Sądu Najwyższego.

Powód wskazał, iż złożył skargi na przewlekłość postępowania w sprawach: I C 407/10 i I C 72/11 Sądu Rejonowego w Sopocie, I C 871/10 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe, XV C 769/12, I C 1404/11, XV C 93/12, XV Co 46/12, XV C 1158/12, XV (...), I C 128/12, I C 88/12, I C 1756/11, I C 518/12 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I C 1449/11 Sądu Okręgowego w Toruniu, I C 105/10 Sądu Okręgowego w Słupsku, I C 635/11 Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P., II C 421/11, I C 630/11, II C 573/11, II C 706/11 Sądu Okręgowego w Katowicach, I C 1787/11 i I C 1747/11 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, I C 3104/11, I C 2315/11 Sądu Okręgowego w Poznaniu, I C 356/09, I C 77/11, I C 31/11, I C 1236/10, I C 814/10, I C 138/11, I C 54/10, I C 290/11, I C 749/09, I C 662/10, I C 1154/10 Sądu Okręgowego w Warszawie, domagając się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 20.000 zł.

Powód podniósł, iż postanowieniami wydanymi w sprawach: XVI S 195, 255/12, XVI S 266, 319/12 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I S 84, 85, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 94/12, V S 34, 40/12 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, II S 107/12 Sądu Okręgowego w Poznaniu, I S 56/12, I S 54, 55/12, I S 60/12 Sądu Apelacyjnego w Katowicach, I S 33/12 i I S 39/12 Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, I AS 30, 31/12 Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, I S 165, 166, 167, 168, 169/12, I S 162, 170, 171, 172, 173, 175/12 Sądu Apelacyjnego w Warszawie zostały odrzucone i oddalone jego skargi na przewlekłość postępowania wobec ich nieopłacenia, złożenia nie w terminie, niezaistnienia wskazanej w nich nieuzasadnionej zwłoki.

Zdaniem powoda spełnił on nałożone wymogi na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych, ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze oraz przepisów k.p.c., jak art. 117 k.p.c. Powód domaga się rozpoznania jego skarg w tym procesie. Powód podniósł, iż został pozbawiony prawa do obrony i dochodzenia roszczeń objętych jego wnioskami i skargami. Powód wskazał, iż odczuł dyskryminację i wykorzystanie jego położenia z uwagi na fakt osadzenia w zakładzie karnym. Skutkowało to pogorszeniem się jego stanu zdrowia poprzez zwiększone nadciśnienie, bóle i zawroty głowy, bóle wątroby i żołądka, nieżyt jelita, depresję i stany depresyjne.

Powód wskazał, iż jest pod stałą opieką medyczną, zażywa leki, nie może właściwie funkcjonować w społeczeństwie, a jego rokowania co do samoegzystencji i wyleczenia na przyszłość są niemiarodajne. Pozwany Skarb Państwa zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie pozwu w zakresie dotyczącym procedowania w sprawach I C 188/11 Sądu Rejonowego w Gryficach, I C 635/11 Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P., I C 947/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ oraz oddalenie powództwa w pozostałym zakresie, a także zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kosztów postępowania według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy w Łomży ustalił i zważył co następuje. Z twierdzeń zawartych w uzasadnieniu pozwu wynika, iż w ostatnich latach J. J. wszczął w sądach w kraju wiele różnych spraw: I Co 375/09 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe, I Co 1540/11 Sądu Rejonowego dla Warszawy P. w W., IX Co 3283/12 Sądu Rejonowego w Słupsku, IV Cz 1250/12 Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie, IV Cz 447/12 Sądu Okręgowego w Słupsku, I C 188/11 Sądu Rejonowego w Gryficach, I C 157/12 Sądu Okręgowego w Toruniu, I C 366/11 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I C 416/12 Sądu Okręgowego w Suwałkach, I C 278/12 Sądu Okręgowego w Opolu, I C 143/11 Sądu Okręgowego w Warszawie, I ACa 1456/10 i I ACa 880/09 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, I C 947/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ, III Ca 505/09 Sądu Okręgowego w Gdańsku, II Cz 1173/12 Sądu Okręgowego w Szczecinie, V ACz 398/12 i I ACz 2033/11 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, I ACz 815/12 Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, I ACz 1493/12 Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, I ACa 45/12 Sądu Apelacyjnego w Warszawie, I ACz 775/12 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, IV Cz 907/10 i IV CNP 17/12 Sądu Najwyższego.

Ponadto złożył skargi na przewlekłość postępowania w sprawach: I C 407/10 i I C 72/11 Sądu Rejonowego w Sopocie, I C 871/10 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe, XV C 769/12, I C 1404/11, XV C 93/12, XV Co 46/12, XV C 1158/12, XV (...), I C 128/12, I C 88/12, I C 1756/11, I C 518/12 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I C 1449/11 Sądu Okręgowego w Toruniu, I C 105/10 Sądu Okręgowego w Słupsku, I C 635/11 Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w P., II C 421/11, I C 630/11, II C 573/11, II C 706/11 Sądu Okręgowego w Katowicach, I C 1787/11 i I C 1747/11 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, I C 3104/11, I C 2315/11 Sądu Okręgowego w Poznaniu, I C 356/09, I C 77/11, I C 31/11, I C 1236/10, I C 814/10, I C 138/11, I C 54/10, I C 290/11, I C 749/09, I C 662/10, I C 1154/10 Sądu Okręgowego w Warszawie.

W sprawach: XVI S 195, 255/12, XVI S 266, 319/12 Sądu Okręgowego w Gdańsku, I S 84, 85, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 94/12, V S 34, 40/12 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, II S 107/12 Sądu Okręgowego w Poznaniu, I S 56/12, I S 54, 55/12, I S 60/12 Sądu Apelacyjnego w Katowicach, I S 33/12 i I S 39/12 Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, I AS 30, 31/12 Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, I S 165, 166, 167, 168, 169/12, I S 162, 170, 171, 172, 173, 175/12 Sądu Apelacyjnego w Warszawie jego skargi na przewlekłość postępowania zostały odrzucone, bądź oddalone.

Niniejszym pozwem powód domaga się zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 80.000 zł za doznaną w związku z postępowaniami toczącymi się przed wymienionymi w pozwie sądami szkodę niemajątkową. W pismach z dnia 15 listopada 2012 r. i 24 stycznia 2013 r. powód poparł zgłoszone w pozwie żądanie, podnosząc, że materiał dowodowy sprawy umożliwia jej merytoryczne rozpoznanie (k. 56, 261). W toku postępowania w niniejszej sprawie powód, prawidłowo zawiadomiony o terminach posiedzeń, dwukrotnie odmówił udziału w czynności przesłuchania go w charakterze strony i stawienia się na wyznaczone posiedzenia w dniu 12 czerwca 2013 r., a następnie w dniu 28 stycznia 2014 r. (notatki urzędowe – k. 303, 352).

J. J. jest pozbawiony wolności i przebywa w Areszcie Śledczym w W.. Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawy prawnej roszczenia powoda należy upatrywać w przepisach art. 417 i n. k.c. w zw. z art. 15 i 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., Nr 179, poz. 1843 ze zm.). W myśl art. 417 § 1 k.c. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa.

Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 417 1 § 2 k.c., jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. Z powyższych przepisów wynika konieczność wykazania zaistnienia wszystkich przesłanek odpowiedzialności pozwanego na omawianej podstawie, a mianowicie przewlekłości postępowania sądowego, szkody oraz normalnego związku przyczynowego pomiędzy przewlekłością postępowania i szkodą.

Wskazać należy, iż z art. 2 wskazanej wyżej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. wynika, iż dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W kwestii tej orzekły już pozwane Sądy, rozpoznając wniesione przez J. J. skargi, zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami. W niniejszym postępowaniu natomiast Sąd nie jest uprawniony do ponownego rozpoznawania tych skarg i dokonywania oceny prawidłowości orzeczeń Sądów w kwestii wniesionych przez powoda skarg na przewlekłość postępowania. Do uwzględnienia zaś przedmiotowego powództwa konieczny jest przede wszystkim prejudykat w postaci orzeczenia stwierdzającego, że przewlekłość postępowania w wymienionych w pozwie sprawach faktycznie miała miejsce.

Ponadto zaistnieć muszą wskazywane już powyższej dalsze przesłanki - szkoda oraz związek przyczynowy pomiędzy taką przewlekłością i szkodą. Jak sam powód wskazał w uzasadnieniu pozwu wszystkie jego skargi na przewlekłość postępowania w wymienionych przez niego sprawach zostały odrzucone, bądź oddalone, nie odniosły zatem oczekiwanego przez niego rezultatu w postaci uzyskania orzeczeń stwierdzających przewlekłość postępowań w tych sprawach. Tym samym powód nie wykazał nieprawidłowości postępowań, których był stroną, a które w rezultacie miały doprowadzić do przewlekłego ich prowadzenia, ani pozostałych przesłanek odpowiedzialności strony pozwanej w przedmiotowej sprawie.

Podkreślić należy, iż postawa powoda w niniejszym postępowaniu była wyjątkowo bierna i ograniczała się w zasadzie do przedstawienia swoich twierdzeń w pozwie. Powód, mimo dopuszczenia przez Sąd dowodu z przesłuchania powoda w charakterze strony w drodze pomocy prawnej i prawidłowego zawiadomienia go o terminach tego przesłuchania, dwukrotnie odmówił udziału w tej czynności i stawienia się na wyznaczone posiedzenia w dniu 12 czerwca 2013 r., a następnie w dniu 28 stycznia 2014 r. (notatki urzędowe – k. 303, 352). W ten sposób powód uchybił nie tylko art. 6 k.c., w myśl którego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, ale również przepisom kodeksu postępowania cywilnego, które wzmacniając kontradyktoryjny charakter procesu, zobowiązują strony do aktywnego udziału w procesie.

Zgodnie z art. 3 k.p.c. strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Rozprawa odbywa się w ten sposób, że po wywołaniu sprawy strony - najpierw powód, a potem pozwany - zgłaszają ustnie swe żądania i wnioski oraz przedstawiają twierdzenia i dowody na ich poparcie. Strony mogą ponadto wskazywać podstawy prawne swych żądań i wniosków. Każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych (art. 210 § 1 i 2 k.p.c.).

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 232 zd. 1 k.p.c.). Natomiast z art. 233 k.p.c. wynika, iż sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Sąd oceni na tej samej podstawie, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu sądu. Niewątpliwe powód J. J. nie tylko nie sprostał zadaniom wynikającym z powyższych przepisów, ale dodatkowo swoim postępowaniem zmierzał do przedłużenia postępowania.

Złożył bowiem ponowny wniosek o ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu, oparty na tych samych okolicznościach, jak poprzedni jego wniosek oraz dwukrotnie odmówił udziału w czynności przesłuchania go w charakterze strony w drodze pomocy prawnej. Takie zachowanie powoda wskazuje jednoznacznie na celowe działanie na zwłokę i przedłużenie procesu. Skoro powód nie wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku udowodnienia faktów, stanowiących podstawę jego roszczenia, Sąd nie uznał za stosowne - zwłaszcza w systemie procesu kontradyktoryjnego, podejmowanie w tym względzie działań z urzędu.

Z treści pozwu wynika, iż dotychczas wnoszone skargi powoda na przewlekłość postępowania zostały odrzucone, bądź oddalone, a w oparciu o jego twierdzenia nie sposób przyjąć, iż we wskazanych przez powoda sprawach istotnie doszło do przewlekłości postępowania oraz innych działań niezgodnych z prawem, ani tym bardziej, by powód doznał z tego tytułu jakiegokolwiek uszczerbku. Powód nie przedstawił żadnych dowód na potwierdzenie opisywanych przez niego w pozwie schorzeń i dolegliwości oraz nie udowodnił, że są one skutkiem działalności pozwanego Skarbu Państwa – wskazanych w pozwie sądów opieszale rozpoznających sprawy, w których powód był stroną.

Jego twierdzenia w tym zakresie zaprezentowane w pozwie są gołosłowne i nie poparte żadnym materiałem dowodowym. Stanowisko powoda, że obecny jego stan zdrowia jest wynikiem nieprawidłowego procedowania sądów w wymienionych przez powoda sprawach jest dowolne i w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajduje uzasadnienia. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił stwierdzić, by aktualny stan zdrowia powoda (w istocie również nieudowodniony) pozostawał w jakimkolwiek związku przyczynowo - skutkowym ze sposobem procedowania przez pozwane sądy we wskazanych w pozwie sprawach.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie wskazanych powyżej przepisów prawa, Sąd Okręgowy powództwo oddalił (pkt I wyroku). O kosztach procesu, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, wobec przegranej powoda, orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2009 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. 2013, poz.1150 j.t.) w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.), jak w pkt II wyroku.