Legislator Case Law & Legislation
Ts 107/02 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to exhaust administrative remedies before filing.

Case Number Ts 107/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed Edward Łaskawiec's complaint regarding the conversion of land ownership rights. The applicant argued that the relevant statute violated the constitutional principle of equality by excluding those who acquired rights from legal persons. The court ruled that the applicant failed to file a required appeal with the Supreme Administrative Court, thereby not exhausting the necessary legal remedies.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 32 ust. 1 Konstytucji RP: A constitutional complaint is inadmissible if the applicant has not previously exhausted the applicable legal remedies available to them.

Keywords

AI generated
exhaustion of remedies constitutional complaint administrative appeal legal standing procedural prerequisite

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługującej mu drogi prawnej, na której może żądać ochrony swoich praw lub wolności.
Art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
1299) jest niezgodny z art. 32 ust.
art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
RR-GK III/AR/7730-12/02) skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, mimo, iż ten środek przysługiwał mu na mocy art. 16 oraz art.
art. 33 i n. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
16 oraz art. 33 i n. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.
art. 32 ust. 1 Konstytucji
1299) z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 46 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługującej mu drogi prawnej, na której może żądać ochrony swoich praw lub wolności.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

57 POSTANOWIENIE z dnia 8 stycznia 2003 r. Sygn. akt Ts 107/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Edwarda Łaskawiec w sprawie zgodności: art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299) z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE:

W skardze konstytucyjnej Edwarda Łaskawiec nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 9 sierpnia 2002 r. zarzucono, iż art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, iż decyzją z 17 lipca 2002 r. (sygn. RR-GK III/AR/7730-12/02) Wojewoda Pomorski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z 17 maja 2002 r. (sygn.

W.S./IV/7224/Uw-W/158/2002/CK), na mocy której odmówiono skarżącemu przekształcenia w prawo własności dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego gruntu. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ administracyjny stwierdził, iż prawo do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy wyłącznie osób fizycznych, które nabyły prawo do użytkowania wieczystego przed 31 października 1998 r. oraz ich następców prawnych, tymczasem skarżący nabył użytkowanie wieczyste od osoby prawnej. Nie jest więc następcą prawnym osoby fizycznej, której przysługiwało użytkowanie wieczyste gruntu.

W rozstrzygnięciu takim skarżący dostrzega naruszenie zasady równości, które nie znajduje konstytucyjnego usprawiedliwienia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługującej mu drogi prawnej, na której może żądać ochrony swoich praw lub wolności. Jak wynika z treści pisma skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego z 20 września 2002 r. skarżący nie złożył na decyzję Wojewody Pomorskiego z 17 lipca 2002 r. (sygn.

RR-GK III/AR/7730-12/02) skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, mimo, iż ten środek przysługiwał mu na mocy art. 16 oraz art. 33 i n. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Rezygnując ze składania skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wyczerpał tym samym przysługującej mu drogi prawnej, co powoduje, iż nie został spełniony jeden z warunków dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej (por. postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z: 4 lutego 1998 r., Ts 1/98, OTK ZU nr 2/1998, poz. 17; 21 stycznia 1998 r., Ts 27/97, OTK ZU nr 2/1998, poz. 19; 12 sierpnia 1998 r., Ts 62/98, OTK ZU nr 5/1998, poz. 7; 1 września 1998 r., Ts 97/98, OTK ZU nr 6/1998, poz. 10; 1 lipca 1999 r., Ts 64/99, OTK ZU nr 1/2000, poz. 10).

W tym stanie rzeczy należało odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. 2