Constitutional complaint dismissed for lack of final administrative decision and exhaustion of remedies.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the appellant's appeal against its earlier refusal to proceed with a constitutional complaint. The appellant argued that a Ministry letter deprived him of freedom of profession, but the Court found the administrative proceedings were still ongoing and no final decision had been issued. Consequently, the court held that the statutory prerequisites for filing a constitutional complaint, specifically a final ruling and exhaustion of remedies, were not yet met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint may be filed only after a final ruling has become effective and all instances of the legal process have been exhausted.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE z dnia 12 sierpnia 1998 r. Sygn. Ts 62/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zdzisław Czeszejko-Sochacki – przewodniczący Lech Garlicki – sprawozdawca Stefan J. Jaworski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia z 14 maja 1998 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 1998 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Wacława Ś. z 19 marca 1998 r. p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Wacława Ś. sporządzonej 19 marca 1998 r. zarzucono sprzeczność zarządzenia nr 3/95 Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z 24 lutego 1995 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, dotyczących chemicznego czyszczenia (lub) i trawienia urządzeń technicznych, ustalającego obowiązek uzyskiwania uprawnień na chemiczne czyszczenie (lub) trawienie kotłów z art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego, zakwestionowany przepis odebrał mu swobodę wykonywania zawodu zagwarantowaną w art. 65 ust. 1 Konstytucji RP, nakładając obowiązek posiadania szczególnych uprawnień do chemicznego czyszczenia kotłów w sytuacji, gdy akty normatywne stanowiące podstawę prawną wydania kwestionowanego zarządzenia nr 3/95 Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z 24 lutego 1995 r. delegacji do ustanowienia takiego obowiązku takiej nie przewidywały. Skarżący wskazał, iż ostateczny charakter ma w jego sprawie pismo Ministerstwa Gospodarki z 2 lutego 1998 r. (PP-5/TT/VII/293W/98) doręczone skarżącemu 5 lutego 1998 r.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 6 maja 1998 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, iż wskazane przez skarżącego pismo Ministerstwa Gospodarki nie ma charakteru ostatecznego rozstrzygnięcia o jego prawach w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, a nadto, iż postępowanie w przedmiocie przysługujących skarżącemu uprawnień nie zostało jeszcze zakończone. Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżący wniósł zażalenie z 14 maja 1998 r. podnosząc w nim, iż Trybunał błędnie ocenił charakter prawny pisma Ministerstwa Gospodarki.
Trybunał Konstytucyjny uznaje zażalenie za nieuzasadnione i nie widzi podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, skarga konstytucyjna może zostać wniesiona jedynie w sytuacji, gdy wobec skarżącego zapadło już “ostateczne orzeczenie”. Oznacza to, że musi najpierw ulec zakończeniu postępowanie w sprawie, która stanowi punkt wyjścia dla wniesienia skargi. Muszą też zostać bezskutecznie wyczerpane wszystkie ogniwa toku instancyjnego i – o ile jest to możliwe – postępowanie sądowo-administracyjne.
Taka sytuacja nie zachodzi jeszcze w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z materiałów sprawy, a zwłaszcza z pisma Urzędu Dozoru Technicznego z 8 sierpnia 1997 r., postępowanie administracyjne jest jeszcze w toku i nie wydano w nim ostatecznej decyzji administracyjnej naruszającej prawa skarżącego. Dopiero pojawienie się w sprawie takiej – niekorzystnej dla skarżącego – decyzji administracyjnej, a następnie wyczerpanie drogi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, otwiera możliwość wniesienia skargi konstytucyjnej, bo spełniona zostaje przesłanka “ostatecznego orzeczenia” w sprawie.
Przesłanki wydania “ostatecznego orzeczenia” nie spełnia natomiast pismo Ministerstwa Gospodarki z 2 lutego 1998 r., które wskazuje skarżący zarówno w skardze, jak i w zażaleniu. Pismo to nie ma charakteru decyzji administracyjnej, nie kształtuje sytuacji prawnej adresata, a zawiera jedynie informacje o treści obowiązującego prawa, tak jak rozumie je odpowiedni departament Ministerstwa. W tej sytuacji nie zachodzą jeszcze przesłanki do wniesienia skargi konstytucyjnej i nie ma podstaw do zmiany postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 1998 r.
W związku z powyższym należało uznać za zasadną odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej i nie uwzględnić zażalenia skarżącego na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 1998 r.