Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal citation and causation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a final order rejecting her appeal in a debt collection case. The court found the appeal lacked two essential elements mandated by the Civil Procedure Code: a specific legal citation and a proven causal link between the order and the alleged damage. Consequently, the court ruled that the appeal was procedurally inadmissible and ordered the defendant to pay the plaintiff's filing costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An appeal must explicitly cite the specific legal provision violated and prove that the contested order itself caused the alleged damage, as these requirements serve distinct functions and cannot be satisfied merely by stating the grounds of the complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r. skargi N. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 marca 2013 r., wydanego w sprawie z powództwa B. S. przeciwko N. S. o zapłatę, odrzuca skargę i zasądza od pozwanej N. S. na rzecz powódki B. S. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania wszczętego wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
2 Skarga pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia odrzucającego jej apelację pozbawiona jest dwóch niezbędnych elementów, wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. Brak jest w skardze wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Wypełnienie obowiązku związanego z wymaganiem określonym w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może być zastąpione przez powołanie jedynie podstaw skargi i ich uzasadnienia. Wymagania wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są bowiem niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele, co wymaga odrębnego sformułowania i uzasadnienia każdego z tych elementów (v. postanowienia SN z dnia: 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., 18 stycznia 2006 r., III CNP 1/06, niepubl.; 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06 i I CNP 13/06, niepubl.; 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, niepubl.).
Natomiast wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. polega na uprawdopodobnieniu, że szkodę spowodowało wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, a więc w niniejszej sprawie postanowienia odrzucającego apelację, a nie wydanie i wykonanie orzeczenia zaskarżonego odrzuconą apelacją (postanowienie SN z dnia 15 października 2007 r., II BP 15/07, niepubl.). Tymczasem skarżąca powiązała przyczynowo uprawdopodobnienie wyrządzenia jej szkody z przymusowym wykonaniem wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 r., a nie z wydaniem postanowienia z dnia 28 marca 2013 r., zaskarżonego skargą.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania wszczętego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 4 w zw. z § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).