Supreme Court dismisses appeal for attempting to challenge a non-existent judgment portion regarding cost differences.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal because it targeted a specific judgment section that the appellate court had not actually rendered. The appellant sought to challenge a reduction in awarded amounts and process costs, arguing the lower court failed to address the difference between the original and reduced sums. The court ruled that since the appellate court only modified the awarded figures without issuing a separate ruling on the claimed difference, the appellant attempted to appeal a non-existent decision, rendering the cassation inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it seeks to overturn a specific part of a second-instance judgment that was not actually rendered by that court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 300/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa S., S., C.-Architekci sp. p. z siedzibą w B. przeciwko Gminie Miasta K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 marca 2013 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Powódka S., S., C. - Architekci spółka partnerska w B. domagała się zasądzenia od pozwanej Gminy K. kwoty 168703,67 zł tytułem pozostałej części wynagrodzenia ustalonego umową za wykonanie projektu koncepcji architektonicznej planowanej przebudowy i rozbudowy siedziby Urzędu Miasta K., zapłaty za wykonanie projektu zamiennego oraz prace dodatkowe wraz z odsetkami.
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 11 maja 2012 r. zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 168694,62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 marca 2010 r. i kwotę 19200, 20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1), a w pozostałej części powództwo oddalił (pkt 2). W następstwie rozpoznania apelacji pozwanej, kwestionującej w całości wyrok Sądu pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem zmienił ten wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że wymienioną w nim kwotę 168694,62 zł obniżył do kwoty 103541,20 zł, a kwotę 19200, 20 zł do kwoty 6732,60 zł, w pozostałym zakresie apelację oddalił i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.
Powódka w skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego w części objętej punktem pierwszym (pkt I), w zakresie w jakim obniżona została kwota zasądzona na jej rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w punkcie 1, o kwotę 66153,42 zł oraz tytułem kosztów procesu o kwotę 12467,60 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 3981 § 1 k.p.c. określa substrat zaskarżenia stanowiący pierwszą przedmiotową przesłankę dopuszczalności skargi kasacyjnej. W postępowaniu procesowym przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną mogą być, wydane przez sąd drugiej instancji - prawomocny wyrok lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończące postępowanie w sprawie. Utrwalone zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowisko, że środek odwoławczy od orzeczenia nieistniejącego albo zaskarżający orzeczenie niższej instancji w zakresie, w którym sąd ten nie rozstrzygał, jest niedopuszczalny (por. orz.
Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 3 1952 r., C 1040/52, NP. 1953, nr 8-9, s.153; postanowienia z dnia 2 czerwca 1964 r., I PR 10/63, OSNC 1965, nr 5, poz. 80; z dnia 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97, OSNC 1997 r., nr 6-7, poz. 89; z dnia 7 października 1998 r., II UKN 247/98, OSNAPiUS 1999 r., nr 20, poz. 665; z dnia 26 listopada 1999 r., III CKN 484/98, niepubl.). Konsekwencją tego zapatrywania w postępowaniu kasacyjnym jest przyjęcie, że prawomocny wyrok sądu drugiej instancji może być przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną jedynie w takiej części, w jakiej istnieje, czy to w postaci pozytywnej, czy też negatywnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2013 r., III CSK 247/12, niepubl.).
Przedmiotem uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c.) albo uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 39816 k.p.c.) przez Sąd Najwyższy może być jedynie konkretne orzeczenie sądu drugiej instancji, a zatem takie, które zostało wyrzeczone w jego sentencji. Z zaskarżonego wyroku wynika, że w uwzględnieniu apelacji pozwanej Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji przez opisane obniżenie zasądzonych kwot, ale nie orzekł o żądaniu powódki dotyczącym różnicy pomiędzy tymi kwotami.
W tej sytuacji powódka skierowała skargę kasacyjną do orzeczenia, które nie zostało wydane, a zatem skarga była niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia. Dla oceny istnienia tej przedmiotowej przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej nie ma znaczenia zaskarżenie przez pozwaną w całości wyroku Sądu pierwszej instancji. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. db