Supreme Court dismisses retrial request as prior facts and a later judgment were available during the main proceedings.

Sygn. akt V CZ 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Marta Romańska w sprawie ze skargi J. H. i D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 stycznia 2008 r., w sprawie z powództwa J. D. i P. D. przeciwko J. H., D. S. oraz A.R. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r., zażalenia J. H. i D. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 listopada 2012 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanych J. H. i D. S. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa J. D. i P. D. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 31 stycznia 2008 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego, mocą którego zasądzono od nich, na podstawie art. 299 k.s.h., jako członków zarządu Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego „S.” sp. z o.o., łącznie 212.059,52 zł z ustawowymi odsetkami.

W skardze o wznowienie postępowania pozwani, wskazując na podstawę z art. 403 § 2 k.p.c., powołali się na prawomocny wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 maja 2012 r., ustalający, że od dnia 6 września 1996 r. nie byli członkami zarządu Spółki „S.”, wobec wygaśnięcia mandatów członka zarządu. Sąd Apelacyjny ocenił, że powołana okoliczności wraz z dowodem w postaci odpisu wyroku, nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W postępowaniu, którego dotyczy skarga skarżący mogli powoływać wszelkie fakty i dowody świadczące o tym, nie ponoszą - na podstawie art. 299 § 1 k.s.h. - odpowiedzialności za niezaspokojone zobowiązania Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego „S.” sp. z o.o. wobec powodów, a zatem dowodzić, że w czasie powstania niezaspokojonej wierzytelności powodów nie pełnili funkcji członków jej zarządu.

Tę okoliczność zresztą podnieśli w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazując, że „brak uchwały o powołaniu członka zarządu na nową kadencję skutkuje tym, że dotychczasowy członek zarządu po wygaśnięciu jego mandatu faktycznie członkiem zarządu nie jest” (k. 64). Sąd Apelacyjny, rozpoznając apelację pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego rozważał zarzut braku statusu członka zarządu, przyjął jednak, że „z protokołu posiedzenia zarządu spółki z dnia 25 lipca 1996 r. wynika, że członkowie zarządu powołani zostali 3 bezterminowo, wobec czego uprawnieni i zobowiązani byli do reprezentowania spółki aż do chwili odwołania ich z pełnionej funkcji”.

W świetle powyższego powołanie się przez skarżących na wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 maja 2012 r. - zawierający odmienną ocenę prawną - nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Nie mogą być bowiem potraktowane jako nowe okoliczności faktyczne, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., takie fakty i wywodzone z nich skutki prawne, które strona mogła powołać w prawomocnie zakończonym postępowaniu i, które - na dodatek - były brane pod uwagę przez sąd przy wydawaniu orzeczenia.

Nie można też nie uwzględnić, że wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w G. został wydany po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Apelacyjnego. Nie jest to zatem środek dowodowy, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 403 § 2 k.p.c. musiałby to być środek dowodowy istniejący już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, ale stronie wówczas nieznany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 11/12, niepubl).

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c. es