Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request for missing land title document. The document was not available during the original boundary dispute proceedings. The court ruled that the document could not have influenced the outcome. The retrial request was rejected due to lack of procedural grounds. The document was deemed irrelevant to the established legal status. The court applied the Civil Procedure Code provisions correctly. The decision upholds the finality of the original judgment. The appeal was rejected based on established legal principles. The court found no error in the lower court's decision. The retrial request was properly denied by the Supreme Court.

Sygn. akt IV CZ 11/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Antoni Górski SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) ze skargi uczestniczki postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 12 sierpnia 2010 r., w sprawie z wniosku M. B. i J. B. przy uczestnictwie J. S. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2012 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2011 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę J. S. o wznowienie zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 12 sierpnia 2010 r. postępowania o rozgraniczenie w sprawie z wniosku M. B. i J. B., wyjaśniając że powołana w skardze podstawa wznowienia, o której mowa w art. 403 § 2 k.p.c., nie występuje. W szczególności za nowy dowód w rozumieniu tego przepisu nie może być, według wspomnianego wyjaśnienia, uznany akt własności ziemi z dnia 17 maja 1975 r., sygn.[…], przekreślony dwiema krzyżującymi się liniami, z napisem „błędny”, niedoręczony jej poprzedniczce prawnej.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2011 r. skarżąca zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że przekreślony akt własności ziemi był jej znany w poprzednim postępowaniu, którego była uczestniczką, oraz naruszenie art. 244 § 1 k.p.c. przez uznanie, iż akt ten nie jest ważny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., mającym odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), podstawą wznowienia może być późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Muszą to być okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, ale stronie wówczas nieznane i tym samym niemożliwe do wykorzystania przez nią.

Muszą one przy tym dotyczyć podstawy faktycznej żądania albo uzasadniać obronę przed żądaniem. Nie uwzględnia się zarazem tu okoliczności wynikających już z materiału procesowego, jeżeli zostały one pominięte przez stronę na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich powołania (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., III CZ 52/09, niepubl.). Skarżąca trafnie podniosła, że Sąd Okręgowy nie miał wystarczających podstaw do przyjęcia, iż przekreślony akt własności ziemi, opatrzony napisem „błędny”, stanowił środek dowodowy, z którego uczestniczka mogła skorzystać 3 w prawomocnie zakończonym postępowaniu o rozgraniczenie.

Dokumentu takiego nie było w aktach uwłaszczeniowych o sygn. […] (k. 92, sygn. I Ca 285/10) nadesłanych przez Starostę w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z dnia 24 października 2007 r. (k. 88 sygn. I Ca 285/10), a okoliczności podane przez uczestniczkę w skardze o wznowienie oraz w jej wyjaśnieniach (k. 20-21) uprawniają do przyjęcia, że nie mogłaby ona uzyskać odpisu tego dokumentu. Mimo to zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Nie spełnione bowiem zostało przez skarżącą inne wymaganie art. 403 §2 k.p.c. - aby później wykryty środek dowodowy mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

W oddalającym apelację uczestniczki postanowieniu zaskarżonym skargą o wznowienie Sąd Okręgowy przyjął jako kryterium rozgraniczenia nieruchomości stan prawny. W związku z tym, że poprzedniczka uczestniczki nabyła własność nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U.27.250 ze zm.) w sprawie miarodajny był stan prawny nieruchomości wynikający z wejścia w życie tej ustawy. Według tej ustawy, o wynikającym z niej stanie prawnym nieruchomości rozstrzygał – uwzględniony w postępowaniu o rozgraniczenie, którego wznowienia domaga się skarżąca - stan posiadania nieruchomości w dniu 4 listopada 1971 r.

Wykrycie przez uczestniczkę powołanego w skardze aktu własności ziemi nie mogłoby zmienić dokonanych w sprawie o rozgraniczenie ustaleń co do stanu posiadania nieruchomości w dniu 4 listopada 1971 r., ponieważ według utrwalonej linii orzecznictwa, akt własności ziemi stwierdza w sposób wiążący jedynie samo nabycie z mocy prawa własności nieruchomości, natomiast nie jest wiążący w zakresie dotyczącym powierzchni i granic nabytej nieruchomości, w związku z czym granice takiej nieruchomości są ustalane samodzielnie w postępowaniu rozgraniczeniowym, według istniejącego w dniu 4 listopada 1971 r. stanu posiadania nieruchomości (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 4 kwietnia 1975 r., III CZP 92/74, OSNC 1976, nr 3, poz. 34, z dnia 8 lutego 2000 r., I CRN 126/94, LEX nr 465019, z dnia 25 stycznia 2001 r., I CKN 901/98, LEX nr 52706, z dnia 31 stycznia 2001 r., III CKN 1037/98, LEX nr 52696, z dnia 19 sierpnia 2009 r., III CZP 51/09, LEX nr 520036).

Odrzucenie zatem skargi w ostatecznym rezultacie nie stanowiło naruszenia art. 403 § 2 i art. 410 § 1 k.p.c. 4 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.