Supreme Court dismisses appeal regarding land claim registration, ruling only warning entry is permissible under the Land Register Act.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to reject her request for a warning entry in the land register. The applicant argued her request was actually for a permanent leasehold right, but the court found the written petition explicitly demanded a warning entry based on 1945 decree provisions. Consequently, the court held that a cassation appeal is inadmissible against a second-instance ruling on a warning entry, as such appeals are reserved for disputes over substantive land rights.
Legislator headnote
AI generatedart. 16 ust. 1 u.k.w.h.; art. 385 k.p.c.; art. 397 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible against a second-instance court's decision granting or denying a request for a warning entry in the land register, as such decisions do not resolve substantive land rights disputes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 32/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSA Jan Futro w sprawie z wniosku E. K. przy uczestnictwie Uniwersytetu (...) o wpis ostrzeżenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od orzeczenia oddalającego jej wniosek o wpisanie w księdze wieczystej Kw (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W., VII Wydział Ksiąg Wieczystych, ostrzeżenia o przysługujących jej roszczeniach.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wskazała, że przedmiotowe żądanie nie dotyczyło wpisu ostrzeżenia, ale zmierzało do wpisania przysługującego jej roszczenia o ustanowienie dzierżawy wieczystej. W związku z tym wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Twierdzenie wnioskodawczyni, że jej żądanie zmierzało do dokonania wpisu przysługującego jej roszczenia na podstawie art. 16 u.k.w.h., a nie ostrzeżenia o przysługującym jej roszczeniu pozostaje w sprzeczności 2 z treścią wniosku znajdującym się w aktach sprawy. Zgodnie z nim, wnioskodawczyni wnosiła o „wpis ostrzeżenia b. właścicieli o zwrot działek nr (…)/5 opisanych w KW (...) – na podstawie przepisów dekretu z 26 X 1945 r. – postępowanie administracyjne w toku”. Z treści żądania jednoznacznie zatem wynika, że zamiarem wnioskodawczyni było dokonanie wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej.
W związku z powyższym zasadne jest stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje. W świetle bowiem utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego nie jest dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji rozstrzygającego wniosek o wpis ostrzeżenia (por. post. SN z 7 stycznia 1997 r., I CKN 31/96, post. SN z 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. (art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).