Supreme Court dismisses appeal for joining separate cases, ruling Article 247 Civil Procedure Code inapplicable to appeals.

Απόφαση 879 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 879/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλτάνα Κοκκοβού - Εισηγήτρια, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη και Γεώργιο Χριστοδούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Μ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Χελιδώνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ" (Δ.Ε.Υ.Α.Κ) που εδρεύει στην Κομοτηνή και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Βαλαβάνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 2/4/2013 (2) αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Θράκης. Εκδόθηκαν οι 35/2015 και 36/2015 αποφάσεις του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση των οποίων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 13/9/2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 573 παρ.1 ΚΠολΔ, που μνημονεύει ως εφαρμοστέα στη διαδικασία της αναίρεσης, μεταξύ άλλων, τη διάταξη του άρθρου 246, όχι δε και αυτήν του άρθρου 247 του ίδιου Κώδικα, σαφώς συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή κατ' αίτηση κάποιου από τους διαδίκους, να διατάξει μόνο την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων δικών που εκκρεμούν ενώπιόν του μεταξύ των ίδιων ή διαφορετικών διαδίκων, εάν κατά την κρίση του διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων, όχι δε και να διατάξει να συζητηθούν χωριστά περισσότερες αιτήσεις που υποβλήθηκαν με το αυτό δικόγραφο.

Εντεύθεν, παρέπεται, κατά λογική αναγκαιότητα, ότι δεν δικαιούται ο αναιρεσείων να σωρεύσει στο ίδιο δικόγραφο περισσότερες αιτήσεις αναίρεσης, ήτοι παράπονα κατά περισσοτέρων αποφάσεων, που δεν έχουν εκδοθεί επί της ίδιας υπόθεσης (διαφοράς). Τέτοια δυνατότητα, ήτοι υποβολής με το αυτό δικόγραφο περισσοτέρων αιτήσεων για παροχή ενδίκου εν γένει προστασίας, αναγνωρίζεται μόνο κατ' εξαίρεση, και δη μόνο επί αντικειμενικής σώρευσης αγωγών με τις προϋποθέσεις που τάσσονται από το άρθρο 218 ΚΠολΔ, το οποίο, επίσης, δεν ορίζεται ως εφαρμοστέο, αναλόγως, από την ως άνω διάταξη του άρθρου 573 παρ.1 ΚΠολΔ στη διαδικασία της δίκης της αναίρεσης.

Διότι, βεβαίως, εάν υπήρχε τέτοια δυνατότητα για τον αναιρεσείοντα, θα οριζόταν αναμφιβόλως ότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 247 ΚΠολΔ είναι εφαρμοστέα και στη διαδικασία της αναίρεσης, για τον ίδιον αυτό σκοπό, ήτοι για την αποφυγή σύγχυσης και για την καλύτερη διευκρίνιση των ζητημάτων κάθε υπόθεσης. Επομένως, εφόσον διατυπώνονται στο αυτό αναιρετήριο παράπονα κατά περισσοτέρων αποφάσεων, οι οποίες δεν έχουν εκδοθεί στην ίδια υπόθεση και εφόσον ο Άρειος Πάγος δεν έχει εξουσία να διατάξει το χωρισμό της συζήτησης, διότι δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία η διάταξη του άρθρου 247 ΚΠολΔ, το αναιρετήριο, στο οποίο αναφέρονται περισσότερες αιτήσεις αναίρεσης, όσες είναι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις, που έχουν εκδοθεί επί διαφορετικών υποθέσεων, είναι άκυρο και οι ανεπιτρέπτως σωρευόμενες αιτήσεις αναίρεσης απαράδεκτες και ως εκ τούτου απορριπτέες.

Η κρίση αυτή δεν αντίκειται στα άρθρα 6 παρ.1 και 13 της ΕΣΔΑ, διότι ο αναιρεσείων δεν στερείται το δικαίωμα πρόσβασης στο παρόν Δικαστήριο, εν όψει ότι θα μπορούσε να προσβάλει χωριστά την κάθε απόφαση προκειμένου κάθε αίτηση να ασκηθεί παραδεκτά. Για τον ίδιο λόγο, η εφαρμογή των ως άνω δικονομικών διατάξεων δεν συνιστά ανεπίτρεπτο περιορισμό του δικαιώματος αυτού στην περιουσία και δεν παραβιάζει το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ίδιας Συμβάσης ( ΑΠ 1091/2017, ΑΠ 970/2015, ΑΠ 818/2000, ΑΠ 410/1983).

Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά των υπ' αριθ. 35/2015 και 36/2015 αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, οι οποίες, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, των διαδικαστικών εγγράφων έχουν εκδοθεί επί διαφορετικών υποθέσεων και δη η μεν πρώτη επί της από 2-4-2013 αγωγής με αριθ.

εκθ. κατ. 16/2013, η δε δεύτερη επί της από 2-4-2013 αγωγής με αριθ. εκθ. κατ. 15/2013 του αναιρεσείοντος. Εκ του λόγου τούτου, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ και να καταδικασθεί αυτός, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, ( άρθρ. 176, 183, 191 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-9-2016 αίτηση για αναίρεση των υπ' αριθ. 35/2015 και 36/2015 αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης παραβόλου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, o αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ