Supreme Court dismisses appeal for filing multiple complaints against different judgments in one document.

Απόφαση 970 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 970/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Χριστόφορο Κοσμίδη, Προε δρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεώργιου Γιαννούλη), Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Γεώργιο Αναστασάκο και Δήμητρα Κοκοτίνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση, στο Κατάστημά του, την 28η Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Μ. Σ. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Κοκκονού ο οποίος κατέθεσε προτάσεις

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Αγροτικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΑΜΥΚΛΩΝ ΣΠΑΡΤΗΣ-ΛΑΚΩΝΙΑ ΣΥΝ.Π.Ε", νομίμως εκπροσωπουμένου, που εδρεύει στην … και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Απόστολου Γεροντίδη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-6-2012,7-1-2011,21-3-2012,6-4-2011,6-7-2011,6-10-2011,20-12-2011 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν αντίστοιχα οι αποφάσεις: 57/2013, 56/2013, 58/2013, 60/2013, 62/2013, 59/2013, 57/2013, οριστικές του ιδίου δικαστηρίου και 434/2013, 435/2013, 436/2013, 437/2013, 438/2013, 439/2013, 440/2013 Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Την αναίρεση των τελευταίων αποφάσεων ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 27-1-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Απόστολος Παπαγεωργίου, ανέγνωσε την από 24-11-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 573 παρ.1 ΚΠολΔ, που μνημονεύει ως εφαρμοστέα στη διαδικασία της αναιρέσεως, μεταξύ άλλων, τη διάταξη του άρθρου 246, όχι δε και αυτήν του άρθρου 247 του ίδιου Κώδικα, σαφώς συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή κατ' αίτηση κάποιου από τους διαδίκους, να διατάξει μόνο την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων δικών που εκκρεμούν ενώπιόν του μεταξύ των ίδιων ή διαφορετικών διαδίκων, εάν κατά την κρίση του διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων, όχι δε και να διατάξει να συζητηθούν χωριστά περισσότερες αιτήσεις που υποβλήθηκαν με το αυτό δικόγραφο.

Εκ τούτου επακολουθεί, κατά λογική αναγκαιότητα, ότι δεν δικαιούται ο αναιρεσείων να σωρεύσει στο ίδιο δικόγραφο περισσότερες αιτήσεις αναιρέσεως, ήτοι παράπονα κατά περισσοτέρων αποφάσεων, που δεν έχουν εκδοθεί επί της ίδιας υποθέσεως (διαφοράς). Τέτοια δυνατότητα, ήτοι υποβολής με το αυτό δικόγραφο περισσοτέρων αιτήσεων για παροχή ενδίκου εν γένει προστασίας, αναγνωρίζεται μόνο κατ' εξαίρεση, και δη μόνο επί αντικειμενικής σωρεύσεως αγωγών με τις προϋποθέσεις που τάσσονται από το άρθρο 218 ΚΠολΔ, το οποίο, επίσης, δεν ορίζεται ως εφαρμοστέο, αναλόγως, από την ως άνω διάταξη του άρθρου 573 παρ.1 ΚΠολΔ στη διαδικασία της δίκης αναιρέσεως.

Διότι, βεβαίως, εάν υπήρχε τέτοια δυνατότητα για τον αναιρεσείοντα, θα οριζόταν αναμφιβόλως ότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 247 ΚΠολΔ είναι εφαρμοστέα και στη διαδικασία της αναιρέσεως, για τον ίδιον αυτό σκοπό, ήτοι για την αποφυγή συγχύσεως και για την καλύτερη διευκρίνιση των ζητημάτων εκάστης υποθέσεως.

Επομένως, εφόσον διατυπώνονται στο αυτό αναιρετήριο παράπονα κατά περισσοτέρων αποφάσεων, οι οποίες δεν έχουν εκδοθεί στην ίδια υπόθεση και εφόσον ο Άρειος Πάγος δεν έχει εξουσία να διατάξει το χωρισμό της συζητήσεως, διότι δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία η διάταξη του άρθρου 247 ΚΠολΔ, το αναιρετήριο, στο οποίο αναφέρονται περισσότερες αιτήσεις αναιρέσεως, όσες είναι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις, που έχουν εκδοθεί επί διαφορετικών υποθέσεων, είναι άκυρο και οι ανεπιτρέπτως σωρευόμενες αιτήσεις αναιρέσεως απαράδεκτες και ως εκ τούτου απορριπτέες (ΑΠ 818/2000, ΑΠ 410/1983).

2. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά των 434/2013, 435/2013, 436/2013, 437/2013, 438/2013, 439/2013 και 440/2013 αποφάσεων του, ως εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, οι οποίες, όπως εκ του περιεχομένου αυτών προκύπτει, έχουν εκδοθεί επί διαφορετικών υποθέσεων και δη η πρώτη επί της από 20-6-2012 αγωγής, η δεύτερη επί της από 7-1-2011 αγωγής, η τρίτη επί της από 21-3-2011 αγωγής, η τέταρτη επί της από 6-4-2011 αγωγής, η πέμπτη επί της από 6-7-2011 αγωγής, η έκτη επί της από 6-10-2011 αγωγής και η έβδομη επί της από 20-12-2011 αγωγής του αναιρεσείοντος. Εκ του λόγου τούτου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και απορριπτέα. Η κρίση αυτή δεν αντίκειται στα άρθρα 6 παρ.1 και 13 της ΕΣΔΑ, διότι ο αναιρεσείων δεν στερήθηκε το δικαίωμα πρόσβασης στο παρόν Δικαστήριο, εν όψει του ότι θα μπορούσε να προσβάλει ξεχωριστά την κάθε απόφαση προκειμένου εκάστη αίτηση να ασκηθεί παραδεκτά. Για τον ίδιο λόγο, η εφαρμογή των ως άνω δικονομικών διατάξεων δεν συνιστά ανεπίτρεπτο περιορισμό του δικαιώματος αυτού στην περιουσία και δεν παραβιάζει το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ίδιας Συμβάσης. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-1-2014 αίτηση περί αναιρέσεως των 434/2013, 435/2013, 436/2013, 437/2013, 438/2013, 439/2013 και 440/2013 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 9η Ιουνίου 2015. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 7η Ιουλίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ