Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify facts affecting the lower court's decision.

Απόφαση 866 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 866/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Κοντό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο - Εισηγητή, Μαρία Βασδέκη, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Ξ. του Ε., συζύγου Κ. Κ., 2) Γ. Ξ. του Ε., 3) Α. Ξ. του Ε., 4) Μ. Ε. Ξ. συζύγου Ι. Φ., 5) Κ. Φ. του Ι., 6) Γ. Φ. του Ι. και 7) Ε. Ξ. του Γ., κατοίκων ... . Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αδαμάντιο Στεφανάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Π. του Ι., κατοίκου ... . Παραστάθηκε αυτοπροσώπως, λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρος και διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο του και τον Δημήτριο Μουστάκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-11-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 54/2018 του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-10-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσίβλητος και ο πληρεξούσιος αυτού δικηγόρος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 57 Α.Κ. όποιος προσβάλλεται παρανόμως στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, ενώ αξίωση αποζημιώσεως σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται, κατά δε το άρθρο 59 του ιδίου Κώδικος και στην περίπτωση του άρθρου 57, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 914 του Α.Κ. "όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει", κατά δε το άρθρο 932 του ίδιου Κώδικα "Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του...". Για να γεννηθεί αξίωση προστασίας από προσβολή της προσωπικότητας, κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 του Α.Κ., θα πρέπει η προσβολή να είναι παράνομη, να αντίκειται δηλαδή σε διάταξη που απαγορεύει συγκεκριμένη πράξη, με την οποία προσβάλλεται έκφανση αυτής, είναι δε αδιάφορο σε ποιο τμήμα δικαίου βρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την προσβολή.

Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικώς κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή ή συκοφαντική δυσφήμηση, που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 361, 362 και 363 του Π.Κ.. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 362 και 363 του Π.Κ., για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της δυσφημήσεως απαιτείται γνώση του δράστη ότι το ισχυριζόμενο ή διαδιδόμενο απ' αυτόν ενώπιον τρίτου γεγονός είναι κατάλληλο να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη άλλου και θέληση του ίδιου να ισχυρισθεί ή να διαδώσει ενώπιον τρίτου το βλαπτικό για άλλον γεγονός, ενώ για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως απαιτείται επιπλέον και γνώση του δράστη ότι το γεγονός είναι ψευδές (ΑΠ 789/2019, ΑΠ 1431/2017).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 367 παρ. 1 περ. α' - δ' ΠΚ, το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ. του ίδιου Κώδικα πράξεων αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις.

Η τελευταία αυτή διάταξη (367 ΠΚ) για την ενότητα της έννομης τάξης εφαρμόζεται αναλογικά και στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτός οριοθετείται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 57-59 και 914 επ. ΑΚ. Επομένως, αιρομένου του άδικου χαρακτήρα των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη της ΠΚ 367 παρ. 2) αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς, ως όρος της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου.

Έτσι, η προβολή περίπτωσης του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ, αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της αγωγής του προσβληθέντος λόγω άρσης του παρανόμου της προσβολής. Όμως, ο άδικος χαρακτήρας της προσβολής, ως προς τις εξυβριστικές ή δυσφημιστικές εκφράσεις που περιέχει, δεν αίρεται λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος κλπ.

και συνεπώς παραμένει η ποινική ευθύνη των κατά το νόμο υπευθύνων, άρα και η υποχρέωσή τους προς αποζημίωση κατά το αστικό δίκαιο, όταν συντρέχει μία από τις περιπτώσεις του άρθρου 367 παρ. 2 Π.Κ., δηλαδή όταν οι επίμαχες κρίσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμισης των άρθρων 363-362 ΠΚ, ή όταν από τον τρόπο εκδηλώσεως ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέσθηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή πρόθεση που κατευθύνεται ειδικά στην προσβολή της τιμής του άλλου, περιστατικά που προτείνονται, κατ' αντένσταση, από τον ενάγοντα κατά της ένστασης του εναγομένου από τις διατάξεις του άρθρου 367 παρ. 1 Π.Κ. (ΑΠ 762/2019, ΑΠ 1431/2017, ΑΠ 599/2016).

Η προαναφερθείσα αντένσταση μπορεί να περιέχεται και στο δικόγραφο της αγωγής, καθ' υποφορά, χωρίς να απαιτείται για το παραδεκτό της προβολής της ειδικότερο αίτημα απόρριψης της ένστασης του εναγομένου (ΑΠ 192/2018, ΑΠ 1095/2010). Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006).

Με το λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ΟλΑΠ 27/1998).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση.

Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 8/2018, ΟλΑΠ 7/2006).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη δε νομίμου βάσεως της αποφάσεως συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 6/2006).

Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 18/08, ΟλΑΠ 15/2006).

Τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου και, επομένως, αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 50/2020, ΑΠ 1075/2019, ΑΠ 708/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο ενάγων (αναιρεσίβλητος) είναι δικηγόρος και από το 1985 είναι μέλος του Δικηγορικό Συλλόγου …, ενώ από την 9-7-2003 είναι νομικός σύμβουλος του Δήμου … με σχέση έμμισθης εντολής και από το 2007 έχει οριστεί προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας αυτού (Δήμο …).

Στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων του χειρίστηκε αρκετές υποθέσεις μεταξύ του Δήμου και των 2ης, 3ου, 4ου, 5ης, 6ης , 7ης και 8ου των εναγομένων (αναιρεσειόντων), οι οποίοι είναι συγγενείς μεταξύ τους και έχουν διάφορα ακίνητα στην περιοχή ..., με αφορμή τα οποία διενεργήθηκαν πολλές δίκες με μεγάλο οικονομικό αντικείμενο ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, όσον αφορά αφενός την υποχρέωση εισφοράς σε χρήμα των ως άνω εναγομένων λόγω της ένταξης των ακινήτων τους στο σχέδιο πόλης και αφετέρου την κατάληψη ακινήτου τους χωρίς αποζημίωση για τη διάνοιξη των οδών....

Ειδικότερα, σε σχέση με την πρώτη υπόθεση της εισφοράς χρήματος, οι αδελφοί 2η, 3ος, 4ος και 5η των εναγομένων μαζί με τον πατέρα τους Ε. Ξ. του Α., αρχικά ήταν συγκύριοι κατά ποσοστό 18,75% ο καθένας των πρώτων (αδελφών) και κατά ποσοστό 25% o τελευταίος (πατέρας), στα ΟΤ ... ΚΧ ... και ΚΦ ... επί των ιδιοκτησιών με αριθμό κτηματογράφησης ...

και ..., εμβαδού 17.972,44 τ.μ, και 16.772,71 τ.μ, αντίστοιχα. Οι ιδιοκτησίες αυτές υπήχθησαν στην πολεοδομική ρύθμιση της με αριθμό ... πράξης εφαρμογής (ΠΕ), που κυρώθηκε με την με αριθμό ... απόφαση του Νομάρχη …, με την οποία καθορίστηκε εισφορά σε χρήμα συνολικού μεγέθους 3.273,16 τ.μ. σε βάρος των ανωτέρω συγκυρίων κατά το ποσοστό της συνιδιοκτησίας τους.

Ωστόσο, πριν την κύρωση της ΠΕ, οι παραπάνω είχαν προβεί σε κατατμήσεις και διαμόρφωσαν 35 νέες αυτοτελείς ιδιοκτησίες, τις οποίες είτε διένειμαν μεταξύ τους είτε τις μεταβίβασαν (μέσω δωρεάς, γονικής παροχής ή πωλήσεως) σε άλλους, μεταξύ των οποίων, με γονική παροχή, στα τέκνα τους 6η, 7η και 8ος των εναγομένων, στις δε μεταβιβάσεις λόγω πωλήσεως προς τρίτους, περιέλαβαν συμβατικό όρο στα σχετικά συμβόλαια, με τον οποίο ανέλαβαν την υποχρέωση της καταβολής της εισφοράς που βάρυνε τους ειδικούς διαδόχους αυτών.

Οι μεταβιβάσεις όμως αυτές δεν δηλώθηκαν έγκαιρα από την πλειονότητα των ενδιαφερομένων, πλην ενός μικρού ποσοστού που αντιστοιχούσε σε 226,88 τ.μ. και έτσι η ΠΕ κυρώθηκε στις 24-8-2001 χωρίς να λάβει υπόψη την αληθινή νομική και πραγματική κατάσταση εκάστης ιδιοκτησίας κατά το χρόνο κύρωσης, με αποτέλεσμα οι 2η, 3ος, 4ος και 5η των εναγομένων να ζητήσουν και να πετύχουν διορθωτικές αυτής πράξεις με τελευταία την με αριθμό ...

διορθωτική πράξη της ... πράξης, η οποία κυρώθηκε στις 19-10-2007 με την με αριθμό ... απόφαση του Νομάρχη … , όπου περιλαμβανόταν για πρώτη φορά οι πραγματικοί ιδιοκτήτες των συγκεκριμένων κατά θέση, έκταση και όρια ως άνω ιδιοκτησιών, βάσει των συνταχθέντων και υποβληθέντων συμβολαίων των ετών 1994 έως 2000, ενώ κατόπιν αιτήματος τους, καθορίστηκαν οι ίδιοι ως υπόχρεοι της εισφοράς που βάρυνε τους ειδικούς διαδόχους αγοραστές εξαιτίας της ως άνω ενοχικής υποχρέωσης που είχαν αναλάβει.

Ακολούθως, επειδή ο Δήμος εξέδωσε πράξεις επιβολής εισφοράς σε χρήμα στους ανωτέρω εναγόμενους, άσκησαν αυτοί προσφυγές στα Διοικητικά δικαστήρια κατά των πράξεων αυτών και πρότειναν την παραγραφή της αξίωσης του Δήμου επειδή είχε παρέλθει πενταετία από τον χρόνο κύρωσης της ΠΕ το 2001 (αποσβεστική προθεσμία του άρθρου 2 παρ. 1 του ΑΝ 344/1968), καθώς και τον χαρακτήρα της εισφοράς ως φορολογικού βάρους και της σχετικής ρύθμισης ως κανόνα δημόσιας τάξης, προβάλλοντας επίσης και τον ισχυρισμό ότι η εισφορά έπρεπε να επιβληθεί κατά των ιδιοκτητών του χρόνου κυρώσεως, δηλαδή των διαδόχων τους.

Ο ενάγων, ως δικηγόρος του Δήμου στις προσφυγές αυτές, υποστήριξε με το από 2-1-2011 υπόμνημα του, μεταξύ άλλων, ότι δεν υφίσταται παραγραφή, διότι αν μεσολαβήσει μεταβολή στην ιδιοκτησία στο χρονικό διάστημα ανάμεσα στο χρόνο έγκρισης της πολεοδομικής μελέτης και στο χρόνο κύρωσης της πράξης εφαρμογής, χωρίς αυτή η μεταβολή να ληφθεί υπόψη από την πράξη εφαρμογής όπως κυρώνεται, σε τέτοια περίπτωση, αφού ο ενδιαφερόμενος πετύχει την ανάκληση της ΠΕ, ο χρόνος γέννησης του δικαιώματος ή υποχρέωσης του Δήμου για τη βεβαίωση της εισφοράς είναι ο χρόνος κύρωσης της διορθωτικής και υπόχρεος ο αληθινός ιδιοκτήτης του χρόνου κύρωσης.

Επί των προσφυγών, που ασκήθηκαν, εκδόθηκαν οι με αριθμό 513/2011, 514/2011, 520/2011, 521/2011 και 451/2012 αποφάσεις του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, οι οποίες έκαναν δεκτές τις προσφυγές και ακύρωσαν τις πράξεις για λόγους όμως τυπικούς (έλλειψη χρονολογίας). Οι τρεις από αυτές, δηλαδή οι με αριθμό 520/2011, 521/2011 και 451/2012 αποφάσεις, όπως επίσης και η με αριθμό 500/2011 απόφαση με όμοιο περιεχόμενο, αλλά με προσφεύγοντες ειδικούς διαδόχους των εναγομένων - τους αγοραστές Ι.

Κ. και Ε. Κ., δέχθηκαν παρεπιμπτόντως τον παραπάνω ισχυρισμό του Δήμου και συγκεκριμένα οι με αριθμό 520/2011, 521/2011 και 451/2012 δέχθηκαν ότι ενόψει του ότι ακολούθησαν διορθώσεις της …/1994 αρχικής πράξης η απαίτηση του Δήμου … γεννήθηκε μετά τις 19-10-2007, δηλαδή αμέσως μετά την κύρωση της ... διορθωτικής πράξης εφαρμογής και όχι από το τέλος του έτους (31-12-2001) κατά το οποίο κυρώθηκε η αρχική πράξη και το γεγονός ότι η κύρωση της με αριθμό ...

αποτελεί εν μέρει ανάκληση της ... δεν καθιστά αναδρομικώς την 31-12-2001 χρόνο έναρξης της πενταετούς αποσβεστικής προθεσμίας. Επιπλέον οι με αριθμό 520/2011 και 521/2011 αποφάσεις ανέφεραν τα εξής: "...οι συναφώς εκδιδόμενες πράξεις, με τις οποίες επιβάλλεται αναλογούσα εισφορά σε χρήμα, πρέπει κατά περιεχόμενο να εκδοθούν με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση των ακινήτων, ήτοι το πραγματικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, όπως αυτό αποτυπώνεται στην κυρωθείσα, με την απόφαση του Νομάρχη, διορθωτική πράξη εφαρμογής και συνεπώς η οφειλόμενη εισφορά σε χρήμα να υπολογιστεί για κάθε ιδιοκτήτη ανάλογα, με βάση την ιδιοκτησία του, όπως αυτή προκύπτει σύμφωνα με τη διορθωτική πράξη εφαρμογής στην οποία στηρίζεται.

Με τα δεδομένα αυτά, ο υπολογισμός και η επιβολή εισφοράς σε χρήμα βάσει του προγενέστερου ιδιοκτησιακού καθεστώτος και όχι βάσει της αληθούς πραγματικής και νομικής κατάστασης των ενταχθέντων εκτάσεων, όπως αυτή αποτυπώθηκε βάσει της διορθωτικής πράξης εφαρμογής και για ακίνητα που δεν ανήκουν στην κυριότητα της προσφεύγουσας, συνιστά νομική πλημμέλεια της πράξης επιβολής εισφοράς σε χρήμα, αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενη, η οποία προκύπτει από το σώμα της πράξης".

Εν συνεχεία, η Διοίκηση ως αρμόδια υπηρεσία του Δήμου σε συνεννόηση με την νομική υπηρεσία του τελευταίου, λαμβάνοντας υπόψη τις κρίσεις των παραπάνω αποφάσεων, όπως επίσης και τον προαναφερόμενο ισχυρισμό των προσφευγόντων περί του χαρακτήρα της εισφοράς ως φορολογικού βάρους, αποφάσισαν και εξέδωσαν νέες πράξεις επιβολής εισφοράς κατά των ιδιοκτητών του χρόνου κύρωσης της διορθωτικής πράξης, προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο παραγραφής.

Περαιτέρω, σχετικά με τη δεύτερη υπόθεση που αφορά την κατάληψη ακινήτου των 2ης, 3ου, 4ου, 5ης, 6ης, 7ης και 8ου των εναγομένων χωρίς αποζημίωση για τη διάνοιξη των οδών... άσκησαν οι ανωτέρω την με αριθμό 102/2011 αγωγή τους ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου κατά του Δήμου … , με την οποία αξίωναν από τον τελευταίο το ποσό των 2.800.000 ευρώ ως αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας.

Ο ενάγων, ως δικηγόρος του Δήμου, επικαλέστηκε μεταξύ άλλων ότι η αξίωση είχε υποπέσει σε πενταετή παραγραφή, ένσταση την οποία δέχθηκε η εκδοθείσα επί της αγωγής με αριθμό 154/2014 απόφαση του Τριμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, κατά της οποίας ασκήθηκε από τους 2η, 3ο, 4ο, 5η, 6η, 7η και 8ο των εναγομένων η με αριθμό 86/2014 έφεση.

Η εκδίκαση της τελευταίας προσδιορίστηκε για την 2-10-2014, οπότε και εκδικάστηκε μετά την απόρριψη του αιτήματος αναβολής, που διατυπώθηκε από το Δήμο. Την ίδια ημέρα κατέθεσαν οι 2η, 3ος, 4ος και 5η των εναγομένων την με αριθμ. πρωτ. 2608/02-10-2014 αίτηση εξαίρεσης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, με την οποία ζητούσαν την εξαίρεση των δικαστών του Β1 Τμήματος του ως άνω Δικαστηρίου Γ.

Κ., Α. Μ. και Α. Δ., από την εκδίκαση των εφέσεων κατά των με αριθμό 520/2011, 521/2011 και 451/2012 αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, στις συνθέσεις των οποίων συμμετείχαν οι δύο τελευταίοι και ο πρώτος μετείχε στην σύνθεση του Δικαστηρίου που εξέδωσε την με αριθμό 500/2011 επί της προσφυγής των ειδικών διαδόχων τους.

Η αίτηση αυτή κοινοποιήθηκε στο Δήμο την 20-10-2014 και αυτός με τη σειρά του κατέθεσε την 30-10-2014 το με αριθμό …/30-10-2014 υπόμνημά του, με το οποίο ζητούσαν (ενν. ζητούσε) την αποχή των δικαστών από την έκδοση απόφασης επί της συζητηθείσης με αριθμό 86/2014 έφεσης, κατ' άρθρο 15 παρ. 2 ΚΔΔ, διότι η υπόθεση αφορούσε άμεσα τα συμφέροντα του προϊστάμενου του τμήματός τους, Προέδρου Εφετών 1ου εναγομένου, καθόσον εκκαλούντες ήταν η σύζυγός του και τα αδέρφια της, και διότι οι δικαστές της σύνθεσης είχαν συνεργαστεί με αυτόν (1ο εναγόμενο) επί σειρά ετών κατά την εκδίκαση υποθέσεων, τη διάσκεψη και την έκδοση αποφάσεων.

Την επόμενη ημέρα, 31-10-2014 κατέθεσαν: α) οι 2η, 3ος, 4ος, 6η, 7η και 8ος των εναγομένων προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου … την με αριθμ. πρωτ. …/31-10-2014 αίτηση τους, στην οποία επισυνάπτονται κείμενο μηνυτήριας αναφοράς και κείμενο αίτησης προς την Επιτροπή του άρθρου 232 του ν. 3852/2010 (περί εποπτείας Δήμων και Περιφερειών) και β) οι 2η, 3ος και 4ος των εναγομένων προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου … την με αριθμ.

πρωτ. …/31-10-2014 αναφορά - ενημέρωση με θέμα "Εκπροσώπηση του Δήμου στη Δικαιοσύνη, από τον Δικηγόρο κ. Χ. Π. σε υποθέσεις σας". Οι δικαστές του Β' τμήματος μετά την με αριθμό …/2-10-2014 αίτηση εξαίρεσης των 2ης, 3ου, 4ου και 5ης των εναγομένων υπέβαλαν δηλώσεις αποχής για λόγους ευπρέπειας, τις οποίες η με αριθμό 1/2015 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Χανίων σε Συμβούλιο έκανε δεκτές για τις συγκεκριμένες ως άνω αναφερόμενες υποθέσεις, Επίσης, υπέβαλαν δηλώσεις αποχής και οι δικαστές του Α' τμήματος μετά το υπόμνημα του Δήμου και συγκεκριμένα οι δύο από τους τρεις αμέσως, ενώ η τρίτη μετά από ρητή αίτηση εξαίρεσης του Δήμου στη δικάσιμο της 29-1-2015 σύμφωνα με την με αριθμό …/27-1-2015 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, στην οποία αναφέρεται ότι αναγκάστηκε ο Δήμος να υποβάλει το ανωτέρω υπόμνημά του για την αποτροπή του ενδεχόμενου να σωρευτούν προς εκδίκαση όλες οι υποθέσεις της οικογένειας του 1ου εναγομένου, στο τμήμα που αυτός προΐστατο ως Πρόεδρος Εφετών.

Λόγω, δε αδυναμίας συγκρότησης του Συμβουλίου του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, οι δηλώσεις αποχής παραπέμφθηκαν στο ΣΤΕ. Ακολούθως, την 16-2-2015 οι 2η, 3ος, 4ος και 9ος των εναγομένων και συγκεκριμένα ο τελευταίος με την ιδιότητά του ως πληρεξούσιος δικηγόρος των λοιπών, κατέθεσαν την με αριθμ. πρωτ…./16-2-2015 αίτηση προς την Οικονομική Επιτροπή του Δήμου … .

Στο τελευταίο αυτό έγγραφο, όπως και στην με αριθμ. πρωτ. 2608/2-10-2014 αίτηση εξαίρεσης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου - Χανίων, στην με αριθμ. πρωτ. …/31-10-2014 αίτηση και στις επισυναπτόμενες σ' αυτήν μηνυτήρια αναφορά και αίτηση προς την Επιτροπή του άρθρου 232 του ν. 3852/2010 και τέλος στην με αριθμ. πρωτ. …/31-10-2014 αναφορά-ενημέρωση ανέφεραν οι εναγόμενοι, που υπέγραψαν τα ως άνω έγγραφα, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα αναληθή γεγονότα για το πρόσωπο του ενάγοντος.

Ειδικότερα, στην με αριθμ. πρωτ. 2608/2-10-2014 αίτηση εξαίρεσης, την οποία κατέθεσαν οι 2η, 3ος,4ος και 5η των εναγομένων στο Διοικητικό Εφετείο Χανίων και της οποίας έλαβε γνώση η Πρόεδρος του Β' Τμήματος του ως άνω δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την με αριθμό 69/2014 πράξη της, περιέχονται ισχυρισμοί αναληθών γεγονότων για τον ενάγοντα και συγκεκριμένα ότι υπάρχει συνεργασία μεταξύ δικαστών και Δήμου, που έχει στόχο την εξόντωση της οικογένειας των εναγομένων, ότι ο ενάγων ως δικηγόρος του Δήμου δεν έκανε έφεση σε αποφάσεις που εκδόθηκαν επί των προσφυγών, παρόλο που αυτές ήταν σε βάρος των συμφερόντων του Δήμου και ότι ως δικηγόρος του Δήμου απέστειλε ανώνυμη επιστολή στο ΣΤΕ, προκειμένου να αποτρέψει τη μετάθεση του πρώτου εναγομένου στην Κρήτη.

Συγκεκριμένα, το ανωτέρω έγγραφο περιέχει συνοπτικά τις ακόλουθες εκφράσεις: "το δικαστήριο, έχοντας πρόβλημα ενδοστρεφούς δίκης, τα έκανε αποδεκτά κατ' αυτεπάγγελτο έλεγχο για να καλύψει προφανώς το δικηγόρο του Δήμου!!!!!!!!! (μήπως γνωρίζετε προηγούμενο; Φημολογείται μάλιστα εδώ, γι' αυτό ακριβώς το λόγο συνεργασία δικαστηρίου και Δήμου...", "θυμηθείτε τις φήμες για συνεργασία "Είναι τυχαία όλα αυτά;..", "Μάλιστα η Πρόεδρος κ.

Τζ… ....είπε το ανήκουστο από έδρας!!!! Ότι "οι υποθέσεις είναι γνωστές στο Δικαστήριο''!!! Αν είναι δυνατόν!!!! Πόθεν και από πού δεν γνωρίζουμε. Τις συζητάνε με το Δήμο; Μεταξύ τους; τι κάνουν δεν γνωρίζουμε. Έχουν πρόβλημα εξοντώσεώς μας; Είναι και αυτό προς έρευνα.", "Νομίζουν οι ατυχείς κουκουλοφόροι, συκοφάντες και οι όμοιοι πληροφοριοδότες τους ότι είμαστε όλοι ίδιοι.

Μιλάμε για πρωτοφανή κατάντια. Θυμίζουμε μόνο ότι το πραγματικό των υποθέσεων αυτών, που εκτίθεται στην αναφορά, το ήξερε λογικά μόνον ο τότε Προϊστάμενος του ΔΠΗ και ενδεχομένως κάποιος γραμματέας (ή και κάποιοι;) και οι δικηγόροι του Δήμου που χειρίζονται τις σχετικές υποθέσεις κ. Π. κλπ. και σταματάμε εδώ.", "Ο Δήμος δεν έκανε έφεση ούτε κατ' αυτής, αν και εγκληματική σε βάρος των συμφερόντων του και αυτή όπως και οι προηγούμενες!!!!!!!! Και κυρίως προδήλως εσφαλμένη σε όλες τις κρίσεις της.

Υπάρχει προηγούμενο; Όχι βέβαια. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε. Γι' αυτό γίνεται λόγος για ύποπτες συνεργασίες", "από πότε οι άνευ υπογραφής δικηγόροι του … γνωρίζουν τις αιτήσεις μετάθεσης των δικαστών; Γι' αυτό δεν έχουμε καμία απολύτως αμφιβολία για τη συνεργασία υπηρεσίας και δικηγόρων" και "Επαίσχυντη αναφορά σε βάρος του συζύγου της δεύτερης σχετική και με τις υποθέσεις αυτές, για να αντιληφθείτε σε τι κυκλώματα έχουμε πέσει".

Εν συνεχεία, τα υπόλοιπα ως άνω αναφερόμενα έγγραφα, των οποίων έλαβαν γνώση τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου … και τα μέλη της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου …, περιέχουν ομοίως αναληθή γεγονότα για το πρόσωπο του ενάγοντος και ειδικότερα ότι ο ενάγων έχει τελέσει το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου … , διότι δεν άσκησε έφεση κατά των με αριθμό 520/2011, 521/2011, 513/2011 και 514/2011 αποφάσεων του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, οι οποίες ήταν βλαπτικότατες για τα συμφέροντα του Δήμου, με αποτέλεσμα την απώλεια εσόδων από τον τελευταίο, ότι ο ενάγων είναι μέλος ομάδας της Πολεοδομίας … , που έχουν σκοπό την καταπάτηση των συμφερόντων των εναγομένων, ότι εξυπηρετεί δικά του συμφέροντα και αλλότρια, ότι συνέταξε ανώνυμη αναφορά στο ΣΤΕ σχετικά με την τότε επικείμενη μετάθεση του πρώτου εναγομένου, ενώ τέλος περιέχουν πληθώρα μειωτικών χαρακτηρισμών σχετικά με την ηθική, επαγγελματική και κοινωνική αξία του προσώπου του ενάγοντος.

Συγκεκριμένα, στην με αριθμ. πρωτ. …/31-10-2014 αίτηση και στις επισυναπτόμενες σ' αυτήν μηνυτήρια αναφορά και αίτηση προς την Επιτροπή του άρθρου 232 του ν. 3852/2010, που κατέθεσαν οι 2η, 3ος, 4ος, 6η, 7η και 8ος των εναγομένων προς το Δημοτικό Συμβούλιο, περιέχονται συνοπτικά τα εξής: "Και τελικά ποιος είναι το κυρίαρχο όργανο στο Δήμο.

Το Δημοτικό συμβούλιο (…/10 απόφαση του) ή ο κ. Π. και ο κ. Σ.!!!!", "...με την ευλογία μάλιστα ή μάλλον την υπόδειξη και νομικών συμβούλων του Δήμου, οποίοι τα υποστηρίζουν και στα δικαστήρια!!! (δηλαδή αμείβονται για να υπερασπίζουν τα συμφέροντα του Δήμου και εκείνοι είναι εναντίον αυτών!!! τι συμβαίνει δεν γνωρίζουμε.

Είστε αρμόδιοι να το ψάξετε...", "...καθ' υπόδειξη δυστυχώς και νομικών συμβούλων (και προφανώς ηθικών αυτουργών ή συνεργών στα εν λόγω εγκλήματα!!!!) και τις εξ αυτής παραγραφές; Εκεί και αν είναι σκάνδαλο...", "Γι' αυτό μιλάμε για ύποπτες και ανήθικες καταστάσεις. Τι εξυπηρετεί επιτέλους ο άνθρωπος; Δεν είναι δυνατόν δικηγόρος του Δήμου να είναι εναντίον των συμφερόντων του..", "...

εκδίδουν πράξεις και κατά τον οικοπεδούχων με μόνο σκοπό τον εκβιασμό των Ξ. για πληρωμή των εισφορών βάσει σχετικής ρήτρας στα συμβόλαια!!!... (προφανής δόλος των υπαλλήλων με προφορική συνεργασία του νομικού συμβούλου)", "Επαναλαμβάνουμε ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι (υπάλληλοι, πολιτικοί προϊστάμενοι και νομικοί σύμβουλοι) ενεργούσαν και ενεργούν κατά την άποψη μας ως ομάδα όπως αβίαστα προκύπτει από τα γεγονότα...", "πιστεύουμε ότι είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο απιστίας σε μέγεθος απώλειας εσόδων στα ελληνικά χρονικά", "ο κ.

Π. (ο ιθύνων νους της υποθέσεως)", "οσμιζόμαστε μεγάλα σκάνδαλα σε αυτή την υπηρεσία με κυρίαρχο της απιστίας σε βάρος του Δήμου, με το οποίο και έχουν σχέση όλες οι αναφερθείσες πράξεις και παραλείψεις και οι με βεβαιότητα προς εξέταση από μέρους σας αναφερθείσες των μηνυομένων,...), "(από εδώ προκύπτει αναμφίβολα ο δόλος όλων των εμπλεκομένων και ότι υπάρχει ομάδα και ως τέτοια λειτουργεί και συνεννοείται απόλυτα)", "ο συγκεκριμένος δικηγόρος κ.

Π. υποστήριξε κατά πρωτοφανή τρόπο... Νομίζουμε ότι ο ρόλος του πρέπει να ερευνηθεί σε συσχετισμό με το γεγονός ότι η Πολεοδομία του Δήμου εφάρμοζε και εφαρμόζει το παράνομο αυτό καθεστώς και περαιτέρω εφάρμοσε μάλιστα αμέσως τις προφανώς εσφαλμένες πρωτόδικες αυτές αποφάσεις... πιστεύουμε ότι υπάρχει στο Δήμο ομάδα, που σε συνεργασία με την Περιφέρεια εξυπηρετεί συμφέροντα και πρέπει να ερευνηθεί...".

Εν συνεχεία στην με αριθμ. πρωτ. …/31-10-2014 αναφορά - ενημέρωση, την οποία κατέθεσαν οι 2η,3ος και 4ος των εναγομένων προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου … περιέχονται συνοπτικά τα εξής: "Συνεπώς με απόλυτη βεβαιότητα ο εν λόγω έχει τελέσει το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου...διότι η απώλεια εσόδων του Δήμου από τις εν λόγω νομικές του απόψεις ανέρχεται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ, για τα οποία πρέπει να δώσει και θα δώσει λόγο οπωσδήποτε μαζί με σύσσωμη την προηγούμενη δημοτική αρχή και τους αρμόδιους υπαλλήλους της Πολεοδομίας", "Μα υπάρχει προηγούμενο δόλου για δικηγόρο Δήμου;

Δεν νομίζουμε. Με λίγα λόγια αυτός ο άνθρωπος απ' ότι έχουμε αντιληφθεί έχει αυτονομηθεί πλήρως και έχει ανακηρύξει το δικό του Κράτος στο Δήμο Ηρακλείου!!!. Και δεν γνωρίζουμε το ρόλο του, τον οποίο καλείστε να ερευνήσετε άμεσα εσείς και ειδικά για το θέμα των εισφορών. Πιστεύουμε ότι είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο απιστίας που έχει γίνει ποτέ...", "Για το επίπεδο της νομικής εκπροσώπησης του Δήμου και της αντιμετώπισης των νομικών επιχειρημάτων μας, απολαύστε σχετικό υπόμνημα και ήθος και ύφος του εν λόγω κυρίου.

Απλά λυπούμαστε που ο Δήμος (τώρα) έχει τέτοιο δικηγόρο. Ούτε δικιά του να ήταν η … .", "Κρίμα, κρίμα, κρίμα και ιδιαίτερα για το Δήμο … που τον έχει ακόμη δικηγόρο. Πάντως ξαναλέμε ότι αυτός ο δικηγόρος εκπροσωπεί το Δήμο στα δικαστήρια ακόμη!!!!", "Απλά λυπούμαστε για το εν λόγω κύριο και πιο πολύ ακόμη για το Δήμο που είναι Δικηγόρος του", "Και εδώ δηλαδή ανακήρυξε πάλι το δικό του χαλιφάτο", "O άνθρωπος έχει αυτονομηθεί πλήρως.

Νομίζει ότι ο Δήμος είναι ιδιοκτησία του!!! Ούτε Δημοτικό Συμβούλιο υπολογίζει, ούτε υπηρεσίες του Δήμου, ούτε Δήμαρχο κι Αντιδήμαρχο!!!! Μήπως έχετε, δει προηγούμενο; Αν σας αρέσει πάντως να τον χαιρόσαστε", "...για κάνει φαίνεται αναφορά (πιστεύουμε επώνυμη αυτή τη φορά) κατά του γαμβρού μας κ. Φ.!!!!", "Εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Δήμου τελικά ή τα δικά του καπρίτσια και μένη;" "Είναι αυτός δικηγόρος Δήμου ή δικηγόρος των δικών του ιδιορρυθμιών;", "Δήμος είναι αυτός ή ατομική επιχείρηση του τουλάχιστον ιδιόρρυθμου κ.

Π.;..", "Αλλά ανακαλύψαμε το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου για τις εισφορές, του οποίου είναι κυριολεκτικά πρωτεργάτης μαζί με την Πολεοδομία και έχει απωλέσει τελείως την ψυχραιμία του και έτσι έχει βαλθεί να μας εξοντώσει με τους συνεργάτες του, οπουδήποτε αυτοί βρίσκονται", "Απολαύστε και επαίσχυντη και συκοφαντικότατη ΑΝΩΝΥΜΗ., αναφορά στο Σ.Ε, κατά του γαμπρού μας κ.

Φ...., το ποιοί τη συνέταξαν είναι προφανές. Δεν κρύβονται άλλωστε όπως βλέπετε. Όσο για τους πληροφοριοδότες τους και αυτούς τους γνωρίζουμε. Φιλαράκια τους στη δικαιοσύνη. Από πότε δικηγόροι γνωρίζουν αιτήσεις μετάθεσης δικαστών;" και "Δεν πρέπει όμως κάποιος να τον μαζέψει; Νομίζουμε ότι έχει ξεφύγει τελείως ο άνθρωπος".

Τέλος, στην με αριθμ. πρωτ. …/16-02-2015 αίτηση, την οποία κατέθεσαν οι 2η και 9ος των εναγομένων προς την Οικονομική Επιτροπή του Δήμου … αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα αναληθή γεγονότα: "...και ο κ. Π. υποστηρίζει με πλήρη γνώση του στα Δικαστήρια εναντίον των συμφερόντων του Δήμου", "Σας καλούμε, ως εκ του νόμου υπεύθυνοι της διαχειρίσεως των οικονομικών του Δήμου να ενεργήσετε άμεσα τα δέοντα εκ της αρμοδιότητας σας...

για άσκηση αγωγής κακοδικίας (άρθρο 160 του Κώδικα δικηγόρων) και μήνυση για απιστία (άρθρο 233 ΠΚ) σε βάρος του εν λόγω δικηγόρου, για την προστασία των συμφερόντων τον Δήμου", γιατί ο εν λόγω δικηγόρος έχει κηρύξει μόνιμο και ανηλεή πόλεμο εναντίον της οικογένειάς μας, παρά το ότι εμείς μόνιμα ζητούμε την τήρηση της νομιμότητας και μόνο:

Επειδή λοιπόν ανακαλύψαμε τον ρόλο του στο θέμα των μεθοδεύσεων και πρακτικών της αρμόδιας διευθύνσεως της Πολεοδομίας ως προς την εισφορά χρήματος (δεδομένη απιστία σε βαθμό κακουργήματος)", "Επίσης θα θέλαμε να μας γνωρίσετε με την εν λόγω βεβαίωση α) αν τελικά θα υποβάλλετε ή όχι...μήνυση για παράβαση καθήκοντος και απιστία σε βαθμό κακουργήματος για τις απώλειες εκατομμυρίων ευρώ από την εισφορά χρήματος κατά του τέως Αντιδημάρχου κ.

Β. και των υπαλλήλων της Πολεοδομίας... καθώς και του πρωταίτιου του θέματος (για το δεύτερο αδίκημα) ηθικού αυτουργού νομικού συμβούλου του Δήμου κ. Π.,... αν θα στραφείτε κατά του ή των ηθικών αυτουργών νομικών συμβούλων με αγωγή κακοδικίας για τις υποθέσεις της εισφοράς χρήματος και αν θα του υποβάλλετε μήνυση για απιστία δικηγόρου", "Τι εξυπηρετεί αυτός ο άνθρωπος επιτέλους και πως αποδέχεστε τις ενέργειες του;.

Επιτέλους ενσκήψετε στις παρανομίες των οργάνων του Δήμου και των καθοδηγητών τους (για το συμφέρον του Δήμου)"... Τα ανωτέρω αναλυτικά εκτιθέμενα γεγονότα που περιλαμβάνονται στα ως άνω έγγραφα είναι αναληθή, δοθέντος ότι δεν προέκυψε από κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ότι υπάρχει συνεργασία μεταξύ των Δικαστών του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου και του ενάγοντος, ως νομικού συμβούλου του Δήμου … , πολλώ δε μάλλον ότι ο ενάγων τέλεσε το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου Ηρακλείου.

Ειδικότερα, ο ενάγων ως νομικός σύμβουλος του Δήμου μετά την έκδοση των με αριθμ. 520/2011, 521/2011 και 451/2012 αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, οι οποίες έκριναν παρεμπιπτόντως ότι δεν έχει παραγραφεί η αξίωση εισφοράς σε χρήμα και ότι "ο υπολογισμός και η επιβολή εισφοράς σε χρήμα βάσει του προγενέστερου ιδιοκτησιακού καθεστώτος και όχι βάσει της αληθούς πραγματικής και νομικής κατάστασης των ενταχθέντων εκτάσεων, όπως αυτή αποτυπώθηκε βάσει της διορθωτικής πράξης εφαρμογής και για ακίνητα που δεν ανήκουν στην κυριότητα της προσφεύγουσας, συνιστά νομική πλημμέλεια της πράξης επιβολής εισφοράς σε χρήμα, αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενη", αποφάσισε ενεργώντας στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων του με γνώμονα το συμφέρον του Δήμου ότι η ορθότερη νομικά λύση ήταν να μην ασκήσει έφεση στις ως άνω αποφάσεις και επιπλέον, σε κάθε περίπτωση, η με αριθμό 500/2011 απόφαση που αφορούσε όμοια προσφυγή των ειδικών διαδόχων των εναγομένων, ήταν ανέκκλητη κατ' άρθρο 92 παρ 2 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας v. 2717/1999.

Ακολούθως, συμβούλεψε τους υπαλλήλους της Διοίκησης και εξέδωσαν νέες πράξεις εισφοράς στους ιδιοκτήτες του χρόνου κύρωσης της διορθωτικής πράξης. Ανεξάρτητα, δε, από τη νομική πλημμέλεια ή μη των αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου δεν αποδεικνύεται οποιοδήποτε είδος δεσμού και συνεργασίας μεταξύ του ενάγοντος και των Δικαστών, που εξέδωσαν τις αποφάσεις.

Επιπροσθέτως, τέτοια σχέση δεν αποδεικνύεται ούτε από την φράση "οι υποθέσεις είναι γνωστές στο Δικαστήριο" που, σύμφωνα με τους εναγομένους, διατύπωσε η Πρόεδρος του Δικαστηρίου από την έδρα. Το γεγονός ότι οι ως άνω δικαστικές αποφάσεις αντιτίθεντο, όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, στη μέχρι τότε κρατούσα νομολογία και στην Ολομέλεια του ΣΤΕ, δεν αναιρεί ότι πρόκειται για δικαστικές αποφάσεις, η τυχόν νομική πλημμέλεια των οποίων μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα, ενώ το επιχείρημα των εναγομένων ότι το Δικαστήριο τα έκανε αποδεκτά για να καλύψει προφανώς το δικηγόρο του Δήμου δεν κρίνεται πειστική.

Άλλωστε, τη νομική αυτή άποψη δεν διατύπωσε ένας μόνο δικαστής, αλλά οι τριμελείς συνθέσεις των ως άνω δικαστηρίων μετά από εισήγηση τεσσάρων διαφορετικών εισηγητών. Ο ενάγων, δε, έκρινε ως ορθότερη λύση να τις ακολουθήσει με γνώμονα το συμφέρον του Δήμου και όχι το δικό του συμφέρον ή με σκοπό να εξοντώσει την οικογένεια των εναγομένων.

Οι αποφάσεις αυτές δέχθηκαν, μάλιστα, έναν ισχυρισμό, που ο ίδιος είχε διατυπώσει προς υποστήριξη του Δήμου στο από 12-1-2011 υπόμνημα του. Στο τελευταίο, στη σελ. 14 αυτού ο ενάγων είχε αναφέρει κατά λέξη και τα εξής: "Έχουμε όμως τη γνώμη ότι σε περίπτωση ακυρώσεως της επίμαχης πράξης, εκ του λόγου αυτού (βεβαίωση αλλότριου φορολογικού βάρους), η ακυρότητα αυτή δεν γεννά πρόβλημα για το Δήμο, αφού θα βεβαιώσει την εισφορά, σε βάρος των ειδικών διαδόχων, χωρίς η βεβαίωση αυτή να δημιουργεί αδικία σε βάρος των τελευταίων, αφού αυτοί καλύπτονται από την ενοχική συμφωνία".

Από αυτό συνάγεται ότι ο ενάγων πριν από την έκδοση των αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου είχε τονίσει ότι ακόμα και αν ακυρωθεί η πράξη, δεν θίγονται τα συμφέροντα του Δήμου, δοθέντος ότι θα βεβαιωθούν οι εισφορές στους ειδικούς διαδόχους, οι οποίοι καλύπτονται από τη ρήτρα στα συμβόλαια, όπως δηλαδή και συμβούλεψε εκ των υστέρων τη Διοίκηση να πράξει και πράγματι συνέβη.

Ας σημειωθεί επίσης, ότι με τις παρεμπίπτουσες κρίσεις των ως άνω αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου, εκείνων των οποίων τα συμφέροντα βλάπτοντο πραγματικά ήταν των εναγομένων και όχι του Δήμου καθώς κρίθηκε..., ότι δεν είχαν παραγραφεί οι αξιώσεις του τελευταίου για εισφορά και ο χρόνος της προθεσμίας του άρθρου άρχιζε από το μεταγενέστερο της κυρώσεως της αρχικής πράξης χρόνο της 19-10-2007 με υπόχρεους τους ιδιοκτήτες κατά τον χρόνο κύρωσης, ώστε, κατά λογική ακολουθία, οι εναγόμενοι, βάσει της συμφωνίας που είχαν συμπεριλάβει στα συμβόλαια πωλήσεως της ιδιοκτησίας τους θα ήταν υποχρεωμένοι οι ίδιοι έναντι των ειδικών διαδόχων τους μετά την πληρωμή από τους τελευταίους της εισφοράς στον Δήμο και τούτο, δηλαδή η βλάβη των συμφερόντων τους με τις κρίσεις των ως άνω δικαστικών αποφάσεων, επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι άσκησαν εφέσεις κατ' αυτών, γεγονός που δεν αρνούνται άλλωστε, διατείνονται μόνο ότι σήμερα έχουν παραιτηθεί από τις εφέσεις.

Περαιτέρω, η παραπάνω ενέργεια του ενάγοντος δε συνιστά παράβαση της με αριθμό …/2010 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά ούτε και του με αριθμό …/16-12-2009 εγγράφου της Διεύθυνσης Πολεοδομικών Λειτουργιών του Δήμου …, όπως επανειλημμένα ισχυρίζονται οι εναγόμενοι. Ειδικότερα, η με αριθμό 149/2010 απόφαση μνημονεύει ότι "Όπως αναφέρεται στο υπ' αριθμ.

πρωτ. 111497/27-11-2008 έγγραφο της Πολεοδομίας, η παραπάνω εισφορά υπολογίσθηκε για ένα οικόπεδο, ενώ το ορθό θα ήταν να υπολογιστεί στο σύνολο των τελικών ιδιοκτησιών, στην ίδια Πολεοδομική ενότητα (34 οικόπεδα)" και έτσι εγκρίθηκε η διαγραφή οφειλής από τους με αριθμό …/2008 χρηματικούς καταλόγους του Δήμου, των Ξ.

Α. (τέταρτου εναγομένου), ύψους 24.924,45 ευρώ και Φ. Μ. (πέμπτης εναγομένης), ύψους 57.340,55 ευρώ. Αντίστοιχο περιεχόμενο είχε και το προγενέστερο με αριθμό …/16-12-2009 έγγραφο, στο οποίο αναφερόταν επίσης "Παρακαλούμε όπως εισηγηθείτε στο δημοτικό Συμβούλιο τη διαγραφή των χρηματικών καταλόγων με αριθμούς … και …/02-12-2008 προκειμένου να προβούμε στην ορθή επαναβεβαίωση".

Έτσι, με την με αριθμό …/2010 απόφαση κατέληξαν στη διαγραφή των βεβαιωμένων εισφορών λόγω υπολογισμού τους σε μία ιδιοκτησία, ενώ θα έπρεπε να βεβαιωθούν στο σύνολο των τελικών τους ιδιοκτησιών, δηλαδή σε 34 οικόπεδα. Όπως προκύπτει, μάλιστα, με σαφήνεια και από το ως άνω έγγραφο του 2009, στόχος τους ήταν η ορθή επαναβεβαίωση των εισφορών και ως εκ τούτου δεν προέκυψε κάποια παράβαση του ενάγοντος προς τα παραπάνω κείμενα.

Την απόφαση, δε, αυτή του ενάγοντος, περί μη άσκησης έφεσης κατά των με αριθμό 520/2011, 521/2011, 513/2011 και 514/2012 αποφάσεων του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, ενέκρινε ομόφωνα κατόπιν εισήγησης του ενάγοντος και η Οικονομική Επιτροπή με την με αριθμό …/2012 απόφασή της. Επίσης,... κατόπιν καταγγελίας των 2ης, 3ου και 4ου των εναγομένων για το ότι οι αρμόδιοι υπάλληλοι της Πολεοδομίας … κατόπιν συνεννόησης και με τους νομικούς συμβούλους του Δήμου παραβίασαν με πρόθεση τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα και τέλεσαν το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος (259 ΠΚ) και το κακούργημα της απιστίας σχετική με την υπηρεσία (256 περ.

γ' ΠΚ), η Αντεισαγγέας Πρωτοδικών με την από 22-1-2015 διάταξη της, η οποία έλαβε και τη σύμφωνη γνώμη της Αντεισαγγελέα Εφετών Ανατολικής Κρήτης, έθεσε την εν λόγω υπόθεση στο αρχείο κατ' άρθρο 43 παρ. 3 ΚΠΔ. Στη διάταξη αυτή αναφέρεται ειδικότερα ότι "Από τη διενεργηθείσα προκαταρκτική εξέταση δεν προέκυψε η βασιμότητα των καταγγελλομένων, καθόσον η διαφωνία των μηνυτών ως προς την ορθή ερμηνεία των σχετικών νομοθετικών διατάξεων και την ακολουθούμενη από την Πολεοδομία πρακτική αναφορικά με την επιβολή των σχετικών εισφορών σε χρήμα και την έκδοση διορθωτικών πράξεων, δεν μπορεί να συνεπάγεται παραβίαση υπηρεσιακής υποχρέωσης των αρμόδιων υπαλλήλων, αφού η έκδοση απόφασης διοικητικού οργάνου που αυτονοήτως και εξ ορισμού περιέχει κρίση και έκφραση γνώμης επί τιθεμένου ζητήματος, δεν είναι δυνατόν, και λογικώς ακόμη, να συνιστά παράβαση καθήκοντος εις βάρος των διαφωνούντος ή μη με την απόφαση διοικούμενου, καθόσον διαφορετικά θα οδηγούμεθα σε πλήρη απονεύρωση και παράλυση της διοικητικής λειτουργίας του Κράτους επ' απειλή της εκτιμήσεως των εκδιδομένων κατά καιρούς διοικητικών αποφάσεων ως αξιόποινων ενεργειών....

Σε κάθε δε περίπτωση και αν ακόμη ήθελε υποτεθεί ότι εμφιλοχώρησαν νομικές πλημμέλειες στις σχετικές πράξεις της Πολεοδομίας, όπερ βεβαίως ουδόλως προέκυψε, σύμφωνα με τα παραπάνω, από κανένα απολύτως αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι τούτο έγινε με δόλο παραβίασης των υπηρεσιακών καθηκόντων των αρμοδίων υπαλλήλων ή με δόλο μείωσης της δημοτικής περιουσίας, πολλώ δε μάλλον με σκοπό, ήτοι άμεσο δόλο α' βαθμού, προσπορισμού παρανόμου οφέλους ή βλάβης του κράτους ή κάποιου άλλου, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η συγκεκριμένη υπόθεση εκκρεμεί ήδη κατόπιν ασκήσεως των προβλεπομένων από το νόμο προσφυγών, ενώπιον των αποκλειστικά αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, ενώ μάλιστα έχουν ήδη εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν την Πολεοδομία".

Πέρα, όμως, από τη ποινική διαδικασία, η οποία αφορούσε μεταξύ άλλων και τον ενάγοντα ως νομικό σύμβουλο του Δήμου που χειρίστηκε τις εν λόγω υποθέσεις και τέθηκε η υπόθεση στο αρχείο, δεν προέκυψε να έχει ασκηθεί κατά του ενάγοντος και κάποια πειθαρχική διαδικασία. Αντιθέτως, οι συνάδελφοι του και νομικοί σύμβουλοι του Δήμου … τονίζουν το ήθος, την ευσυνειδησία, την ακεραιότητα, την αμεροληψία και την επαγγελματική του κατάρτιση...

Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων εξυπηρετεί δικά του συμφέροντα αλλά ούτε και ότι αποτελεί μέλος ενός συστήματος που δρα στην Πολεοδομία, με σκοπό την εξόντωση της οικογένειας των εναγομένων και την κήρυξη ανηλεή πολέμου εναντίον τους. Ο ενάγων ενήργησε,... εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου με γνώμονα το συμφέρον του Δήμου, ο ισχυρισμός, δε, των εναγομένων ότι η Πολεοδομία σε συνεννόηση με τον ενάγοντα, ως νομικό σύμβουλο του Δήμου, επέβαλε τις εισφορές στους αγοραστές, με σκοπό αυτοί να εκβιάσουν τους Ξ.

να πληρώσουν το ποσό της εισφοράς λόγω της ρήτρας που υπήρχε στα συμβόλαια τους δεν αποδείχθηκε. Τα δημοσιεύματα, εξάλλου, στην εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ", που επικαλούνται και προσκομίζουν οι εναγόμενοι για να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό τους περί εκβιασμό των Ξ., δεν αναφέρουν ο,τιδήποτε για εκβιασμό και για κύκλωμα στην Πολεοδομία, παρά μόνο παραθέτουν τις θέσεις των αρχικών ιδιοκτητών και των αγοραστών των οικοπέδων, καθώς και τη θέση του Αντιδημάρχου της Πολεοδομίας Β..

Σύμφωνα μάλιστα με το από 16-11-2012 δημοσίευμα με θέμα "χαράτσι σε ιδιοκτήτες στην οδό ...", ο τελευταίος (Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας) επικαλείται δικαστική απόφαση που υποχρεώνει την υπηρεσία να ζητήσει τα χρήματα από τους αγοραστές της έκτασης, καθώς επίσης και δηλώνει πρόθυμος να συζητήσει το θέμα με τους ενδιαφερόμενους προκειμένου να ακούσει τις απόψεις τους και να εξεταστεί κάθε πιθανή εναλλακτική λύση.

Μολονότι, λοιπόν, υπήρχαν συζητήσεις μεταξύ των αγοραστών και του Αντιδημάρχου δεν προέκυψε ότι ο τελευταίος δρα σε κύκλωμα με τους υπαλλήλους της Πολεοδομίας και το νομικό τμήμα του Δήμου προκειμένου να εκβιάσουν την οικογένεια των εναγομένων και να προκαλέσουν την εξόντωση τους. Ακολούθως, δεν προέκυψε από οιοδήποτε στοιχείο ότι ο ενάγων απέστειλε ανώνυμη επιστολή στο ΣΤΕ προκειμένου να αποτρέψει την επικείμενη τότε μετάθεση του πρώτου εναγομένου στην Κρήτη και ότι ενεργεί από μόνος του νομίζοντας ότι ο Δήμος είναι ιδιοκτησία του, χωρίς να υπολογίζει δημοτικό συμβούλιο υπηρεσίες Δήμου, Δήμαρχο και Αντιδήμαρχο.

Εξάλλου, όσον αφορά την με αριθμό 102/2011 αγωγή αποζημιώσεως, δεν αψήφησε τις αποφάσεις του Δήμου, όπως δεν ενήργησε και κατά παράβαση της με αριθμό 746/2012 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως διατείνονται οι εναγόμενοι. Στην απόφαση αυτή αναφέρονται τα εξής: "Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα να αναλάβει ο (Δήμος την) επίσπευση της σύνταξης της πράξης αναλογισμού αποζημιώσεως ρυμοτομίας για τα ρυμοτομούμενα οικόπεδα, στα οποία αναφέρονται συγκύριοι οι αιτούντες του 1) σχετικού και εν συνεχεία μετά την κύρωση να προβεί στις νόμιμες ενέργειες ώστε να συντελεστεί η απαλλοτρίωση των ρυμοτομούμενων τμημάτων με το να αποζημιωθούν οι δικαιούχοι σύμφωνα με τις διατάξεις του από 17-07-1923 ν.δ.

και του v. 2882/2001, τα οποία ήδη έχουν τεθεί σε κοινή χρήση, όπως προαναφέρθηκε". Η απόφαση αυτή δεν παρέχει εντολή στον ενάγοντα να ομολογήσει την αγωγή των εναγομένων με οικονομικό αντικείμενο 2.800.000 ευρώ. Έτσι, ο ενάγων παραστάθηκε και προς υποστήριξη των συμφερόντων του Δήμου, επικαλέστηκε στο υπόμνημα του τόσο την ένσταση παραγραφής, όσο και την καταχρηστικότητα, διότι τα επίδικα τμήματα είχαν παραχωρηθεί συναινετικά και αζημίως σε κοινή χρήση, χωρίς να παραβιάζει καμία αντίθετη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και χωρίς να ενεργεί μόνος του, αλλά αντιθέτως, αντικρούοντας αξίωση εκατομμυρίων σε βάρος του Δήμου.

Μάλιστα, να αναφερθεί ότι έχει εκδοθεί η με αριθμό 1/2015 πράξη προσκυρώσεως και αναλογισμού αποζημιώσεως λόγω ρυμοτομίας επί πλατείας, στη συμβολή των οδών ..., της πόλεως … κατ' εφαρμογή της με αριθμό …/2012 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου και ακολούθως έχει κατατεθεί από το Δήμο η με αριθμό …/ΑΠ/16/2016 αίτηση περί καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος.

Περαιτέρω, τα ανωτέρω αναληθή γεγονότα μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, όπως και την έβλαψαν σχετικά με την επαγγελματική του επάρκεια, την αμεροληψία και το ήθος του ως προσωπικότητα, αλλά προεχόντως ως δικηγόρου και ως νομικού συμβούλου του Δήμου, με αποτέλεσμα να μειωθεί εν γένει η αξιοπιστία του στο επαγγελματικό του περιβάλλον.

Προέβησαν δε οι 2η, 3ος, 4ος, 5η, 6η, 7η και 8ος των εναγομένων στην υποβολή των ένδικων αιτήσεων με σκοπό να προσβάλουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, καθόσον, όπως αποδείχθηκε, τα ανωτέρω γεγονότα που διέλαβαν στα κείμενα τους ήταν ψευδή, αυτοί δε τελούσαν εν γνώσει της αναληθείας τους και περαιτέρω αποσκοπούσαν στην ποινική και πειθαρχική του δίωξη ώστε να πληγεί το επαγγελματικό του μέλλον και ιδίως ως νομικού συμβούλου του Δήμου … .

Άλλωστε, δεν επικαλούνται συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους περί συνεργασίας δικαστών και Δήμου, περί εγκληματικής οργάνωσης, περί κακουργηματικής απιστίας, περί ανηλεή πολέμου με σκοπό την εξόντωση της οικογένειας τους και περί ομάδας στην Πολεοδομία που ενεργεί σε βάρος των συμφερόντων του Δήμου … ....

Εξάλλου, με την ενέργεια του ενάγοντος να μην ασκήσει έφεση στις αποφάσεις των Διοικητικών Πρωτοδικείων πλήττονται τα οικονομικά συμφέροντα των 2ης, 3ου, 4ου και 5ης των εναγομένων, όπως και οι ίδιοι με τις προτάσεις τους στον πρώτο βαθμό παραδέχονται..., Ειδικότερα, μετά τη μη άσκηση εφέσεων από το Δήμο και την επιβολή νέων πράξεων εισφοράς στους ιδιοκτήτες του χρόνου κυρώσεως της διορθωτικής πράξης, πλήττονται τα οικονομικά συμφέροντα των 2ης, 3ου, 4ου και 5ης των εναγομένων ως αρχικών οικοπεδούχων, διότι αυτοί είχαν αναλάβει με σχετικό όρο στα συμβόλαια πώλησης την υποχρέωση καταβολής της εισφοράς που βάρυνε τους ειδικούς διαδόχους τους.

Παρόλο που γνώριζαν, λοιπόν, την αναλήθεια όλων των ανωτέρω, ισχυρίστηκαν τα γεγονότα αυτά στις ένδικες αιτήσεις τους, οι οποίες απευθύνονταν σε τρίτα πρόσωπα με σκοπό να βλάψουν τον ενάγοντα. Ο ισχυρισμός δε των εναγομένων, ότι δεν έλαβαν γνώση των υπό κρίση εγγράφων τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνονταν, αλλά μόνο ο ενάγων, δοθέντος ότι δεν έλαβαν κάποια απάντηση από τους αρμόδιους, αλλά ούτε και κάποια κλήση για να παραστούν, είναι αναληθής.

Ο ισχυρισμός τους αυτός αναιρείται μάλιστα και από τα διαλαμβανόμενα στις προτάσεις τους του πρώτου βαθμού, καθόσον στη σελ. 16 και 17 αυτών εκθέτουν ότι έλαβαν αφενός το με αριθμό …/26-4-2016 έγγραφο του Προέδρου της Οικονομικής Επιτροπής, στο οποίο αναφέρεται ότι ενημερώθηκε ο τελευταίος για την με αριθμό …/16-2-2015 αίτηση και αφετέρου το με αριθμό …/22-4-2016 έγγραφο του Γενικού Γραμματέα του Δήμου, από το οποίο προκύπτει ότι ενημερώθηκε για τις με αριθμό …/31-10-2014, …/31-10-2014 και …/16-2-2015 αιτήσεις.

Ακολούθως, η Πρόεδρος του Β' Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Χανίων έλαβε γνώση του περιεχομένου της με αριθμ. πρωτ. 2608/2-10-2014 αίτησης εξαίρεσης, όπως προκύπτει από την με αριθμό 69/2014 πράξη της. Το γεγονός ότι δεν εισήχθησαν τα εν λόγω θέματα στο συμβούλιο για συζήτηση και ότι οι εναγόμενοι έλαβαν απάντηση από αναρμόδιο όργανο, δηλαδή τον Γενικό Γραμματέα του Δήμου, δεν αναιρεί το γεγονός ότι τα έγγραφα περιήλθαν σε γνώση τρίτων, δοθέντος ότι ως τρίτος, ενώπιον του οποίου γίνεται ο ισχυρισμός ή η διάδοση, θεωρείται οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο ή αρχή.

Αδιάφορο είναι επίσης ως προς την γνώση του τρίτου το γεγονός που ισχυρίστηκε ο Μ. Κ. με την με αριθμό 346/2016 ένορκη βεβαίωση του, την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι εναγόμενοι, ότι δηλαδή οι υπάλληλοι στη Γραμματεία του Δημοτικού Συμβουλίου είπαν στον τρίτο εναγόμενο ότι την αίτηση την είδε ο Π.

και δήλωσε ότι δεν είναι ανάγκη να περάσει από το Δημοτικό Συμβούλιο. Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω προκύπτει ότι υφίστανται όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης και συγκεκριμένα για τους εναγόμενους, που υπέγραψαν τα εκάστοτε έγγραφα... Ενόψει όλων των ανωτέρω στοιχειοθετείται η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, τελεσθείσας από τους 2η, 3ο, 4ο, 5η, 6η, 7η και 8ο των εναγομένων σε βάρος του ενάγοντος, καθόσον διέδωσαν ψευδή για αυτόν γεγονότα.., των οποίων γνώριζαν την αναλήθεια και τα οποία έβλαψαν την τιμή και υπόληψή του (ενάγοντος).

Οι περισσότεροι μάλιστα χαρακτηρισμοί απευθυνόταν με σαφήνεια προς το πρόσωπο του ενάγοντος. Υπάρχουν στα εν λόγω κείμενα και κάποια αναληθή γεγονότα, που δεν αναφέρονται ονομαστικά στον ενάγοντα, όπως το γεγονός της ανώνυμης επιστολής προς το ΣΤΕ σχετικά με την μετάθεση του πρώτου εναγομένου, ωστόσο από το όλο κείμενο των εγγράφων γίνεται φανερό, χωρίς να αφήνονται περιθώρια να αντιληφθεί κανείς το αντίθετο, ότι, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και στον ενάγοντα.

Συνεπώς, εφόσον πρόκειται για συκοφαντική δυσφήμηση, δεν ερευνάται η ένσταση των εναγομένων ότι προέβησαν στους ισχυρισμούς αυτούς από δικαιολογημένη αγανάκτηση με σκοπό την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, διότι... η ένσταση αυτή έχει εφαρμογή στην απλή δυσφήμηση και την εξύβριση και όχι στη συκοφαντική δυσφήμηση.

Από την προεκτεθείσα παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των 2ης, 3ου, 4ου, 5ης, 6ης, 7ης και 8ου των εναγομένων, ο ενάγων υπέστη ηθική για την αποκατάσταση της οποίας, ενόψει των περιγραφομένων ως άνω συνθηκών του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης, του είδους, της βαρύτητας, της επαναλήψεως και των συνθηκών τελέσεως της προσβολής, του τόπου και του χρόνου, αλλά του μέσου με το οποίο τελέσθηκε, του γεγονότος ότι ο ενάγων δοκίμασε έντονη στενοχώρια και θλίψη, καθόσον δυσφημίστηκε ιδίως στον επαγγελματικό του περίγυρο, του βαθμού του πταίσματος των ως άνω εναγομένων, της κοινωνικής κα οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, πρέπει να επιδικασθεί στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση ύψους 15.000 ευρώ, σε βάρος των 2ης, 3ου, 4ου, 5ης, 6ης, 7ης και 8ου των εναγομένων, ευθυνομένων σε ολόκληρο ο καθένας.

Η χρηματική ικανοποίηση του ενάγοντος αποτιμάται σε ένα συγκεκριμένο ποσό (αυτό των 15.000 ευρώ) καθώς η προσβολή της προσωπικότητάς του επήλθε με τις ιστορούμενες πλείονες, διακριτές και αυτοτελείς, παράνομες και υπαίτιες ενέργειες των εναγομένων, οι οποίες, όμως, εν όψει των περιστάσεων υπό τις οποίες εκδηλώθηκαν, εμφανίζουν ενότητα, ως εντασσόμενες στην εν γένει μεθόδευση των εναγομένων που αποσκοπούσε στο να υποστεί ο ενάγων πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις, για τη δήθεν αποδιδόμενη σε αυτόν επίμεμπτη συμπεριφορά και εντεύθεν να πληγεί αυτός στο επαγγελματικό του μέλλον και ειδικότερα να απομακρυνθεί από τα καθήκοντα του στον Δήμο… .

Συνεπώς η εκ των επιμέρους αυτών αδικοπρακτικών συμπεριφορών προκύψασα βλάβη της προσωπικότητας του είναι ενιαία, με αποτέλεσμα να οφείλεται γι' αυτήν μία ενιαία παροχή (χρηματική ικανοποίηση), ενόψει της ταυτότητας του σκοπού που επιδιώκεται με αυτήν". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο α) απέρριψε την έφεση του αναιρεσιβλήτου (ενάγοντος) κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή του μόνον ως προς τους αναιρεσείοντες (δεύτερη έως και όγδοο των εναγομένων) επιδικάζοντας σ' αυτόν χωριστή χρηματική ικανοποίηση για κάθε επί μέρους πράξη, και β) δέχθηκε την έφεση των αναιρεσειόντων, εξαφάνισε την ως άνω απόφαση και, στη συνέχεια, δικάζοντας επί της αγωγής, δέχθηκε αυτήν εν μέρει και υποχρέωσε τους αναιρεσείοντες να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των 15.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε τις εφαρμοσθείσες ως άνω ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 ΑΚ σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 362, 363 και 367 του ΠΚ, καθόσον τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό της νομικής έννοιας της προσβολής της προσωπικότητας του αναιρεσιβλήτου με συμπεριφορά συνιστώσα συκοφαντική δυσφήμηση, και άρα αδικοπραξία, και δικαιολογούν την παραδοχή της αγωγής του και την απόρριψη της ένστασης των αναιρεσειόντων από τη διάταξη του άρθρου 367 παρ. 1γ' ΠΚ, συνακόλουθα δε δικαιολογούν την παροχή στον αναιρεσίβλητο χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, δεδομένου ότι η ανωτέρω αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων και παράνομη είναι αλλά και υπαίτια και, επίσης, τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το επελθόν αποτέλεσμα της προσβολής της προσωπικότητας του αναιρεσιβλήτου, αφού ήταν ικανή, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη βλάβη, την οποία και επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Εξάλλου, από τις ίδιες ως άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δεν στέρησε αυτήν από νόμιμη βάση, αφού εξέθεσε με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις, το από τις αποδείξεις πόρισμα στο οποίο κατέληξε και τα πραγματικά γεγονότα που δέχθηκε και τα οποία ήσαν αναγκαία για την εφαρμογή των πιο πάνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Ειδικότερα, δικαιολογούσαν την παραδοχή της ένδικης αγωγής τα δεκτά γενόμενα από το Εφετείο πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένα: α) ότι οι αναιρεσείοντες ισχυρίστηκαν για τον αναιρεσίβλητο, κατά τις ως άνω διακρίσεις, ότι υπάρχει συνεργασία μεταξύ δικαστών και Δήμου, που έχει στόχο την εξόντωση της οικογένειάς τους, ότι έχει τελέσει το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου … , διότι δεν άσκησε έφεση κατά των με αριθμό 520/2011, 521/2011, 513/2011 και 514/2011 αποφάσεων του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, οι οποίες ήταν βλαπτικές για τα συμφέροντα του Δήμου και επέφεραν απώλεια εσόδων του, ότι είναι μέλος ομάδας της Πολεοδομίας … που έχει σκοπό την καταπάτηση των συμφερόντων τους, ότι εξυπηρετεί δικά του συμφέροντα και αλλότρια, και επίσης ότι συνέταξε ανώνυμη αναφορά στο ΣΤΕ σχετικά με την τότε επικείμενη μετάθεση του συγγενούς τους Ι.Φ. (πρώτου εναγομένου), παρά δε τη μη ονομαστική σύνδεση του αναιρεσιβλήτου με κάποια από τα επί μέρους γεγονότων, από το όλο κείμενο των εγγράφων γίνεται φανερό, χωρίς να αφήνονται περιθώρια να αντιληφθεί κανείς το αντίθετο, ότι, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και στον αναιρεσίβλητο, β) ότι τα ανωτέρω γεγονότα ήσαν αναληθή, καθόσον i) ανεξάρτητα από τη νομική πλημμέλεια ή μη των αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου δεν αποδείχθηκε οποιοδήποτε είδος δεσμού και συνεργασίας μεταξύ του αναιρεσιβλήτου και των δικαστών που εξέδωσαν τις αποφάσεις, ii) δεν προέκυψε ότι ο αναιρεσίβλητος τέλεσε το κακούργημα της απιστίας σε βάρος του Δήμου… , αφού, μετά την έκδοση των επίμαχων αποφάσεων, αποφάσισε να μην ασκήσει ο Δήμος … έφεση κατ' αυτών αλλά να προβεί σε νέες πράξεις εισφοράς στους ιδιοκτήτες του χρόνου κύρωσης της διορθωτικής πράξης, θεωρώντας τη λύση αυτή ορθότερη νομικά και ενεργώντας με γνώμονα το συμφέρον του Δήμου, αφού με τις παρεμπίπτουσες κρίσεις των ως άνω αποφάσεων, τις οποίες και εφάρμοσε, βλάπτονταν πραγματικά τα συμφέροντα των αναιρεσειόντων και όχι του Δήμου, ενώ δεν αποδείχθηκε παραβίαση εκ μέρους του της απόφασης 149/2010 του Δημοτικού Συμβουλίου ούτε και συνεννόησή του με την Πολεοδομία να επιβληθούν οι εισφορές χρήματος στους αγοραστές των οικοπέδων, με σκοπό αυτοί να εκβιάσουν τους ιδιοκτήτες της αρχικής ιδιοκτησίας να πληρώσουν το ποσό της εισφοράς λόγω της σχετικής ρήτρας που υπήρχε στα συμβόλαιά τους, iii) όσον αφορά την με αριθμό 102/2011 αγωγή αποζημιώσεως των αναιρεσειόντων, ο αναιρεσίβλητος, προτείνοντας κατ' αυτής στη διεξαχθείσα δίκη την ένσταση παραγραφής, δεν ενήργησε κατά παράβαση της με αριθμό …/2012 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, αφού η απόφαση αυτή δεν του παρείχε εντολή να ομολογήσει την ως άνω αγωγή που είχε οικονομικό αντικείμενο 2.800.000 ευρώ, iv) δεν αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος εξυπηρετεί δικά του συμφέροντα αλλά ούτε και ότι αποτελεί μέλος ενός συστήματος που δρα στην Πολεοδομία, με σκοπό την εξόντωση της οικογένειας των αναιρεσειόντων, και v) δεν προέκυψε ότι ο αναιρεσίβλητος απέστειλε ανώνυμη επιστολή στο ΣΤΕ προκειμένου να αποτρέψει την επικείμενη τότε μετάθεση του πρώτου εναγομένου στην Κρήτη, γ) ότι τα ανωτέρω αναληθή γεγονότα μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, όπως και την έβλαψαν σχετικά με την επαγγελματική του επάρκεια, την αμεροληψία και το ήθος του ως προσωπικότητα, αλλά προεχόντως ως δικηγόρου και ως νομικού συμβούλου του Δήμου, με αποτέλεσμα να μειωθεί εν γένει η αξιοπιστία του στο επαγγελματικό του περιβάλλον και δ) ότι οι αναιρεσείοντες τελούσαν εν γνώσει της αναληθείας των ως άνω γεγονότων που ισχυρίστηκαν, αλλά προέβησαν στην υποβολή των ένδικων αιτήσεων με σκοπό να προσβάλουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, αποσκοπώντας περαιτέρω στην ποινική και πειθαρχική του δίωξη ώστε να πληγεί το επαγγελματικό του μέλλον, ιδίως δε ως νομικού συμβούλου του Δήμου … .

Επομένως, οι σχετικοί (κατά τη νοηματική τους εκτίμηση), από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 του 559 ΚΠολΔ, λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους υποστηρίζονται τ' αντίθετα, ανεξαρτήτως της αοριστίας τους λόγω μη καθορισμού της διάταξης του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και του αποδιδόμενου στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικού σφάλματος, και αν αυτή δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, αντίστοιχα, είναι αβάσιμοι.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ,Δ. προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα, ούτε με παραπομπή στην προσβαλλόμενη απόφαση και χωρίς να αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου που τον προβλέπει (η αναφορά του οποίου είναι αναγκαία), ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης άνευ προσδιορισμού των αναγκαίων στοιχείων που απαιτούνται κατ' αυτήν για στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος (AΠ 988/2019, ΑΠ 100/2019, ΑΠ 275/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, πέραν των ανωτέρω, κατ' εκτίμηση προβληθέντων και ήδη εξετασθέντων, λόγων αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες, μετά την εκτενέστατη ανάπτυξη του ιστορικού της υπόθεσης και την έκθεση των απόψεών τους αποκλειστικά και μόνον για το νομικό και ουσιαστικό μέρος της αιτίας, από την οποία προήλθε η ένδικη διαφορά, παραθέτουν στο αναιρετήριο ενιαίο κείμενο, χωρίς διακριτά κεφάλαια και χωρίς ειδική και διακριτή αναφορά σε συγκεκριμένους λόγους αναιρέσεως, στο τέλος του οποίου προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες σχετικά με την "νομική και πραγματική εκτίμηση αυτών των γεγονότων και των προσαχθέντων αποδεικτικών μέσων και δεν έλαβε καθόλου υπόψη της τέτοια ασκούντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ή ομοίως εξετίμησε παρά το νόμο τέτοια, υποπίπτοντας στους λόγους αναιρέσεως.. 8, 10, 11, 12...

του άρθρου 559 ΚΠολΔ". Οι προβαλλόμενοι ως άνω λόγοι αναιρέσεως, είναι παντελώς αόριστοι, αφού οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, δεν εκθέτουν σαφώς περιστατικά που πληρούν το πραγματικό οποιουδήποτε από τους λόγους αυτούς, και ειδικότερα δεν προσδιορίζουν, α) ποια ήταν τα έχοντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης "πράγματα" που δεν προτάθηκαν και που έλαβε υπόψη το Εφετείο ή, αντιθέτως, που προτάθηκαν αλλά δεν ελήφθησαν υπόψη ούτε και πως πότε προβλήθηκαν τέτοιοι ισχυρισμοί, β) ποια, επίσης, "πράγματα" που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης δέχθηκε ως αληθινά το Εφετείο χωρίς να διατάξει απόδειξη, γ) ποια αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας ή ποιες αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν παρά το νόμο έλαβε αυτό υπόψη ή ποια αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν δεν έλαβε υπόψη, και δ) σχετικά με ποιόν ισχυρισμό εφαρμόσθηκαν εσφαλμένα οι ορισμοί του νόμου ως προς το βάρος απόδειξης (πρβλ.

ΑΠ 574/2008). Ως προς τις υπόλοιπες αιτιάσεις, που περιλαμβάνονται στο αναιρετήριο, όλοι οι προβαλλόμενοι ως άνω λόγοι της αναίρεσης, είναι απαράδεκτοι, διότι υπό την πρόφαση της επικλήσεως των πιο πάνω αναιρετικών πλημμελειών πλήττεται η περί πραγματικών γεγονότων εκτίμηση του δικαστηρίου, κυρίως σχετικά με την αναλήθεια ή μη των επίμαχων ισχυρισμών, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-10-2018 αίτηση των 1) Ε. Ξ., 2) Γ. Ξ., 3) Α. Ξ., 4) Μ. Εμ. Ξ. συζ. Ι. Φ., 5) Κ. Φ., 6) Γ. Φ. και 7) Ε. Ξ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 54/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ανωτέρω αίτησης παραβόλου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιουλίου 2020.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ