Supreme Court dismisses appeal on seizure of property where third party's ownership was established by court.

Απόφαση 863 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 863/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Δαλιάνη (λόγω κωλύματος του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα),Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: 1) Της υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία ".......Ο.Ε", που εδρεύει στη ....... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2).... και 3) ......, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ευστράτιος Ταγαράκης. Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικολάου Καμπά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26.08.2003 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 82/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5/2007 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12.04.2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 25.01.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 936 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι την ανακοπή του τρίτου μπορεί, υπό τις διαλαμβανόμενες σ' αυτό προϋποθέσεις, να στηρίξει όχι μόνο ένα εμπράγματο δικαίωμά του ή η νομή του επί του αντικειμένου της εκτελέσεως, αλλά και η έναντι του τρίτου καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος κυριότητας του καθού η εκτέλεση από τον επισπεύδοντα δανειστή (Ολ ΑΠ 448/1984, ΑΠ 1306/2006, 751/2001, 1402/1994).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το εφετείο δέχθηκε τα εξής: Δυνάμει του νομίμως μεταγεγραμμένου ...... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Νάξου Νικολάου Ρεφενέ, το περιγραφόμενοι στην ανακοπή αγροτικό ακίνητο είχε περιέλθει κατά κυριότητα στον ......, ο οποίος, με βάση το νομίμως μεταγεγραμμένο .......

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Νάξου Μαρίας Πρασίου, το μετεβίβασε λόγω γονικής παροχής στην ....... (θυγατέρα του). Η τελευταία, με βάση το νομίμως μεταγεγραμμένο ...... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Νάξου Στυλιανού Βλησίδη, μετεβίβασε λόγω πωλήσεως την κυριότητα του εν λόγω ακινήτου στους Ψ1 (αναιρεσίβλητο) και Γ1, κατά το 1/2 αδιαιρέτως στον καθένα.

Ακολούθως, ο Γ1 μετεβίβασε λόγω πωλήσεως το ως άνω ιδανικό του μερίδιο (1/2) στον Ζ1 δυνάμει του .... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Νάξου Στυλιανού Βλησίδη, το οποίο όμως από παραδρομή ουδέποτε μετεγράφη στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Νάξου. Εν συνεχεία, ο Ζ1, με βάση το νομίμως μεταγεγραμμένο ......

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Βαγιάτη, μετεβίβασε λόγω πωλήσεως το 1/2 αδιαιρέτως του ίδιου ακινήτου στον Ψ1(αναιρεσίβλητο), ο οποίος ωστόσο, εξαιτίας της παραλείψεως μεταγραφής του προηγούμενου ... πωλητηρίου συμβολαίου, δεν έγινε κύριος αυτού του ιδανικού μεριδίου, την κυριότητα του οποίου εφέρετο να έχει ο Γ1.

Παρόλα αυτά, συνεχίζει το εφετείο, ο αναιρεσίβλητος (Ψ1), αφότου αγόρασε το άνω μερίδιο (8-12-1997) μέχρι την επιβληθείσα σ' αυτό κατάσχεση (24-7-2003), ασκούσε επί τούτου με διάνοια κυρίου και καλή πίστη όλες τις αρμόζουσες στη φύση του ακινήτου διακατοχικές πράξεις και ειδικότερα φύτευσε μεγάλο αριθμό ελαιοδένδρων και τοποθέτησε αρδευτικό σύστημα δαπανήσας μεγάλο χρηματικό ποσό, επιπλέον δε επιτηρούσε το ακίνητο προς αποτροπή τυχόν καταπατήσεώς του από τρίτους, ενώ ακόμη επισκεύασε τις υπάρχουσες σ' αυτό αναβαθμίδες.

Τις ίδιες πράξεις νομής ασκούσαν πριν από αυτόν συνεχώς όλοι οι προαναφερθέντες δικαιοπάροχοί του. Εξάλλου, σε εκτέλεση της 4249/2002 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και βάσει της ... κατασχετήριας εκθέσεως του δικαστικού επιμελητή Νάξου ..., οι αναιρεσείοντες, προς ικανοποίηση χρηματικής τους απαιτήσεως κατά του Γ1, επέβαλαν κατάσχεση στο φερόμενο ως ανήκον στον τελευταίο ιδανικό μερίδιο (1/2) του ακινήτου.

Με αφετηρία τις προεκτεθείσες διαπιστώσεις του, το εφετείο έκρινε ότι η επιβληθείσα κατάσχεση είναι άκυρη, διότι, κατά τον χρόνο επιβολής της, η κυριότητα του επίμαχου ιδανικού μεριδίου είχε περιέλθει στην αναιρεσίβλητη με έκτακτη χρησικτησία, συνυπολογιζομένου στον δικό του χρόνο νομής και του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων του, και ως εκ τούτου ο ίδιος είχε επικρατέστερο δικαίωμα έναντι του καθού η εκτέλεση (Γ1), ο οποίος από την κατά το έτος 1996 πώληση του κατασχεθέντος μεριδίου είχε παραδώσει τη νομή και κατοχή του στον άμεσο δικαιοπάροχο του αναιρεσιβλήτου Ζ1, αποξενωθείς έκτοτε από αυτό και μη επιδεικνύοντας κανένα ενδιαφέρον για την τύχη του.

Έκρινε ακόμη το εφετείο ότι η εκ μέρους των αναιρεσειόντων, μέσω της επισπευθείσας ως άνω αναγκαστικής εκτελέσεως, άσκηση, έναντι του αναιρεσιβλήτου, του δικαιώματος κυριότητας του καθού η εκτέλεση επί του κατασχεθέντος μεριδίου "αντίκειται καταδήλως" στα υπό του άρθρου 281 ΑΚ επιβαλλόμενα όρια της καλής πίστεως, των χρηστών ηθών και του οικονομικού και κοινωνικού σκοπού του δικαιώματος, καθόσον αυτοί, καίτοι γνώριζαν την αναφερόμενη πιο πάνω νομική και πραγματική κατάσταση του ακινήτου και το επί του κρίσιμου μεριδίου δικαίωμα κυριότητας του αναιρεσιβλήτου ως εκ της μεταγραφής του τελευταίου ως άνω .....

πωλητηρίου συμβολαίου, εντούτοις, εκμεταλλευόμενοι την "τυπική" παράλειψη του Ζ1 να επιμεληθεί για τη μεταγραφή του προηγούμενου ...... πωλητηρίου συμβολαίου, προέβησαν στην κατάσχεσή του. Εν συνεχεία, το εφετείο, δεχθέν την έφεση του αναιρεσιβλήτου και εξαφανίσαν την αντιθέτως κρίνασα πρωτόδικη απόφαση, δέχθηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμους τους σχετικούς λόγους της ερειδόμενης στο άρθρο 936 ΚΠολΔ ανακοπής του αναιρεσιβλήτου κατά των αναιρεσειόντων και του καθού η εκτέλεση Γ1, ακύρωσε την κρίσιμη κατάσχεση και ανεγνώρισε τον αναιρεσίβλητο ως κύριο του κατασχεθέντος ιδανικού μεριδίου του ειρημένου ακινήτου.

Με τις εκτεθείσες παραδοχές του, το εφετείο διέλαβε στην απόφασή του δύο επάλληλες αιτιολογίες, η κάθε μία εκ των οποίων στηρίζει αυτοτελώς, το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι του αναιρετηρίου, με τους οποίους, υπό την επίκληση των αριθμών 1 και 19 αντιστοίχως του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ψέγεται το εφετείο για ευθεία και εκ πλαγίου (με ελλιπείς αιτιολογίες) αντιστοίχως παραβίαση του άρθρου 281 ΑΚ, είναι αλυσιτελείς, αφού αναφέρονται στην αιτιολογία του εφετείου περί της καταχρηστικής ασκήσεως του άνω δικαιώματος του καθού η εκτέλεση από τους αναιρεσείοντες, χωρίς να πλήττεται και η αυτοτελώς στηρίζουσα το διατακτικό της εφετειακής αποφάσεως αιτιολογία περί του ότι ο αναιρεσίβλητος είχε καταστεί κύριος του επίδικου μεριδίου με έκτακτη χρησικτησία.

ΙΙ. Με τον εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ απορρέοντα τρίτο λόγο προσάπτεται στο εφετείο η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη τους εκ μέρους των αναιρεσειόντων νομίμως προταθέντες ισχυρισμούς ότι κακόπιστη ήταν η συμπεριφορά του αναιρεσιβλήτου και του Γ1 και ότι οι ίδιοι (αναιρεσείοντες) ήταν καλόπιστοι και αγνοούσαν παντελώς τη μεταβίβαση του κατασχεθέντος μεριδίου και την πραγματική και νομική κατάσταση αυτού. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφενός μεν, διότι οι ανωτέρω ισχυρισμοί δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια του αριθμού 8 του ως άνω άρθρου, αλλά ενέχουν άρνηση των θεμελιωτικών του σχετικού λόγου ανακοπής πραγματικών γεγονότων, αφετέρου δε, διότι αφορά στην περί καταχρήσεως αιτιολογία της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς να πλήττεται και η αυτοτελώς στηρίζουσα το διατακτικό αυτής αιτιολογία περί του δικαιώματος κυριότητας του αναιρεσιβλήτου επί του κατασχεθέντος μεριδίου.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12.4.2007 αίτηση των ομόρρυθμης εταιρείας "...... ΟΕ" κλπ περί αναιρέσεως της 5/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ