Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appellant lacks standing to challenge a decision ending criminal proceedings.

Απόφαση 1306 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1306/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης (κωλυομένου του Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη Κων/νου Βαρδαβάκη και του αρχαιότερου Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), Φώτιο Καϋμενάκη-Εισηγητή, Πλαστήρα Αναστασάκη, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Μαϊου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-πολιτικώς ενάγοντος ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της 120181/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον .....

Το Μονομελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17-1-2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 298/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Λάμπρου με αριθμό 141/22-3-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Εισάγω σύμφωνα με τα άρθρα 476 και 513 παρ. 1 εδ. α΄ ΚΠΔ, την υπ΄αριθμ. 8/17.1.2005 αίτηση αναίρεσης του πολιτικώς ενάγοντος ..., κατοίκου Αθηνών στην ....., κατά της υπ΄αριθμ. 120181/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη κατά του ...., για έκδοση ακάλυπτης επιταγής (άρθρ. 79 Ν. 5960/33) και εκθέτω τα΄ακόλουθα:

Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ (όπως αντικ. με το άρθρ. 2 παρ. 18 του Ν. 2408/96), όταν το ένδικο μέσον ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσον, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσον είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσον και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσον. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 505 παραγρ. 1 στοιχ. γ΄και 506 γ΄ΚΠΔ, ο πολιτικώς ενάγων δεν δύναται να ζητήσει την αναίρεση της απόφασης διά της οποίας το δικαστήριον παύει οριστικώς την ποινική δίωξη ή κηρύσσει αυτήν απαράδεκτη (Ολομ. Α.Π. 95/1982 Π.Χ. ΛΒ΄793).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο, έπαυσε οριστικώς την ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου ....για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, λόγω υποβολής της εγκλήσεως από πρόσωπο (τον αναιρεσείοντα) που δεν είχε σχετικό δικαίωμα προς τούτο.

Συνεπώς ή κρινόμενη αίτηση, ως ασκηθείσα υπό του αναιρεσείοντος ως πολιτικώς ενάγοντος μη δικαιουμένου στην άσκηση αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος (ΑΠ 1126/1985 Π.Χ, ΛΣΤ΄ 152, ΑΠ 473/84 πρόταση Αντ/λέως Κ. Σταμάτη Π.Χ. ΛΔ΄ 907). Και να επιβληθούν εις βάρος του τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς. Προτείνω:

Α.- Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ΄αριθμ. 8/17.1.2005 αίτηση αναιρέσεως του πολιτικώς ενάγοντος ....στην οδό ..., κατά της υπ΄αριθμ. 120181/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και

Β.- Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα των 210 Ευρώ.- Αθήναι 28-4-2005

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Λάμπρου».

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

΄Οπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.1 ΚΠΔ, ο πολιτικώς ενάγων μπορεί να ασκήσει αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης αλλά μόνο για το τμήμα της που επιδικάζει σ' αυτόν αποζημίωση ή ικανοποίηση ή απορρίπτεται η αγωγή του, επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο. Κατά δε το άρθρο 506 εδ. γ΄ του ίδιου Κώδικα, την αναίρεση αθωωτικής απόφασης μπορεί να ζητήσει και ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικασθούν σε αποζημίωση και στα έξοδα.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών με εκείνες των άρθρων 486 και 488 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι ο πολιτικώς ενάγων δεν έχει δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση κατά απόφασης, η οποία παύει οριστικώς την κατά του κατηγορουμένου ποινική δίωξη (ΟλΑΠ 95/1982). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 12081/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατά του κατηγορουμένου ,...., λόγω υποβολής της έγκλησης από πρόσωπο που είχε το σχετικό δικαίωμα.

Από τα πρακτικά της απόφασης αυτής δεν προκύπτει ότι ο αναιρεσείων, ο οποίος είχε παραστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ως πολιτικώς ενάγων, καταδικάσθηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα. Επομένως, εφόσον ούτε σε αποζημίωση ή έξοδα καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, ούτε απορρίφθηκε η αγωγή του, επειδή δεν στηριζόταν στο νόμο, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης, ως ασκηθείσα από πρόσωπο που δεν εδικαιούτο να ασκήσει το ένδικο αυτό μέσο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 8/2005 αίτηση του ...., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 120181/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 26 Mαϊου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ