Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection due to untimely filing and lack of evidence regarding service of judgment.

Απόφαση 830 / 2020 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 830/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη, Χρήστο Τζανερρίκο και Γεώργιο Χριστοδούλου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Ο. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Τσαβδαρίδη και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κυριακή Τζωρτζίδου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/4/2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 228/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2671/2018 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27/9/2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Με την κρινόμενη από 27-9-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται ηαντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα υπ' αριθ. 2671/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 228/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε απορρίψει την από 13-4-2011 αγωγή του, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

II. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 128 παρ.2 και 135 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, για να επιδοθεί μια απόφαση στον διάδικο ως αγνώστου διαμονής, πρέπει πραγματικά αυτός, κατά τον χρόνο της επίδοσής της στον αρμόδιο εισαγγελέα, να μην κατοικούσε μόνιμα ή να μην είχε πρόσκαιρη έστω διαμονή σε ορισμένο τόπο, τον οποίο γνώριζε αυτός που παρήγγειλε την επίδοση ή το όργανο που την έκανε ή κλήθηκε να την κάνει ή που μπορούσαν να τον πληροφορηθούν, αν ενεργούσαν με επιμέλεια.

Ειδικότερα, κατά την αληθή έννοια του άρθρου 135 παρ. 1 ΚΠολΔ, άγνωστος είναι ο τόπος διαμονής ή η ακριβής διεύθυνση της διαμονής, τόσο στην ημεδαπή όσο και στην αλλοδαπή του προς τον οποίο η επίδοση προσώπου, όταν δεν είναι κοινώς γνωστή η μόνιμη κατοικία ή διαμονή του ούτε κατέστη δυνατόν ν' ανευρεθεί αυτή, μολονότι καταβλήθηκε κάθε προς τούτο προσπάθεια, απαιτείται δηλαδή αντικειμενική άγνοια περί του αγνώστου της διαμονής, μη αρκούντος του γεγονότος ότι ο παραγγείλας την επίδοση δεν γνωρίζει κάτι περί του τόπου ή της διεύθυνσης διαμονής του προς τον οποίο η επίδοση.

Ως εκ τούτου είναι άκυρη η επίδοση, που γίνεται προς κάποιον που θεωρείται ως άγνωστης διαμονής, αν αποδειχθεί ότι κατά το χρόνο της επίδοσης αυτός κατοικούσε μονίμως ή είχε πρόσκαιρη διαμονή σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση στην ημεδαπή ή την αλλοδαπή και για το οίκημα, στο οποίο διέμενε μπορούσαν να πληροφορηθούν ο παραγγείλας την επίδοση διάδικος ή ο ενεργήσας αυτήν δικαστικός επιμελητής, καταβάλλοντος κάθε δυνατή γι' αυτό και στο μέσο επιμελή άνθρωπο, καλοπίστως ενεργώντας, προσήκουσα προσπάθεια ή γνώριζε αυτό, από κάποιο ειδικό λόγο, ο διάδικος με παραγγελία του οποίου έγινε η επίδοση (ΑΠ 773/2013, ΑΠ 1719/2007).

Επιπλέον, κατά τις διατάξεις των άρθρων 1 και 91 του π.δ. 28/2015 περί κωδικοποίησης διατάξεων για την πρόσβαση σε δημόσια έγγραφα και στοιχεία ορίζονται τα εξής : "Άρθρο 1. Πρόσβαση σε έγγραφα. 1. Κάθε ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των διοικητικών εγγράφων. Ως διοικητικά έγγραφα νοούνται όσα συντάσσονται από τις δημόσιες υπηρεσίες...2.

Όποιος έχει ειδικό έννομο συμφέρον δικαιούται, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των ιδιωτικών εγγράφων που φυλάσσονται στις δημόσιες υπηρεσίες και είναι σχετικά με υπόθεσή του, η οποία εκκρεμεί σε αυτές ή έχει διεκπεραιωθεί απ' αυτές. 3. Το κατά τις προηγούμενες παραγράφους δικαίωμα δεν υφίσταται στις περιπτώσεις που το έγγραφο αφορά την ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή τρίτου, ή αν παραβλάπτεται απόρρητο το οποίο προβλέπεται από ειδικές διατάξεις...Άρθρο 92. 1.

Πρόσωπα που είναι ή έχουν διατελέσει υπάλληλοι της Φορολογικής Διοίκησης και εν γένει του Υπουργείου Οικονομικών....οφείλουν να τηρούν ως απόρρητα όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες φορολογουμένων, τα οποία περιήλθαν σε γνώση τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, και δύνανται να τα αποκαλύπτουν μόνο στα ακόλουθα πρόσωπα....θ) σε τρίτους, κατόπιν αιτιολογημένης εισαγγελικής παραγγελίας, ότι δεν συντρέχει περίπτωση φορολογικού απορρήτου".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Ια' του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει. Η περίπτωση αυτή συντρέχει, όταν το αποδεικτικό μέσο απαγορεύεται είτε γενικώς είτε στη συγκεκριμένη υπόθεση και δη είτε βάσει του νόμου είτε βάσει συμβάσεως (ΑΠ 1034/2019, ΑΠ 133/2014, ΑΠ 1416/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα: "...με την από 24.10.2016...έφεση του ενάγοντος ζητείται η εξαφάνιση της υπ' αριθμ. 228/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία το Δικαστήριο, δικάζοντας ερήμην του ενάγοντος κατά την τακτική διαδικασία, απέρριψε την αγωγή του, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της περιεχόμενης στο υπ' αριθμ. .../29.4.2010 συμβόλαιο πωλήσεως ακινήτων δηλώσεως βουλήσεώς του, για τους λόγους που αναφέρονται στην αγωγή.

Την ως άνω έφεση ο ενάγων κατέθεσε στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 24.10.2016 προσκομίζοντας και το οικείο παράβολο... Όπως προκύπτει από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από την εφεσίβλητη: α) υπ' αριθμ. .../3.2.2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πειραιώς Ι. Χ. και β) τα από 6.2.2014 φύλλα των εφημερίδων "...", που ορίσθηκαν από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 228/21-1-2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επιδόθηκε με επιμέλεια της εφεσίβλητης-εναγομένης στον ενάγοντα-εκκαλούντα ως αγνώστου διαμονής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 135 παρ. 1 ΚΠολΔ, καθώς ήταν κάτοικος ..., επί της οδού ...

και κατά την επίδοση ήταν άγνωστη η διαμονή του, αφού αποβλήθηκε από αυτήν κατά την εκτέλεση του υπ' αριθμ. .../29.4.2010 συμβολαίου αγοραπωλησίας οριζοντίων ιδιοκτησιών με τον όρο της εξώνησης της συμβολαιογράφου Αθηνών Κ. Κ. στις 20.11.2012, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. ...2012 έκθεση βιαίας αποβολής και εγκατάστασης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Δ.

Ζ.. Επομένως, η προθεσμία της έφεσης ξεκίνησε από την 7.2.2014 (άρθ. 518 παρ. 1 ΚΠολΔ) και το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, στις 24.10.2016. Ο εκκαλών ισχυρίσθηκε ότι η επίδοση είναι άκυρη, διότι δεν είναι άγνωστη η διαμονή του, αλλά γνωστή, αφού κατοικεί στην ίδια οικοδομή, στο δεύτερο όροφο αυτής, σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας της αδελφής του, Α.

Ο., στο οποίο εγκαταστάθηκε με τους γονείς του μετά την αποχώρηση από αυτό του μισθωτή Β. Ξ. τον Ιανουάριο 2014. Ο ισχυρισμός είναι αβάσιμος. Όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο και νομίμως επικαλούμενο από την εφεσίβλητη υπ' αριθμ. πρωτ. .../5.10.2017 έγγραφο της Προϊσταμένης της ..., στο διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου της αδελφής του εκκαλούντος παρέμεινε ο μισθωτής Β.

Ξ. έως 30.4.2014 και από 1.5.2014 παραχωρήθηκε δωρεάν στους γονείς της, σύμφωνα με τη δήλωση της ιδίας. Το έγγραφο αυτό, που αφορά φορολογική δήλωση εισοδημάτων τρίτου προσώπου και όχι του εκκαλούντος, χορηγήθηκε στην εφεσίβλητη μετά από την υπ' αριθμ. .../4.10.2017 εισαγγελική παραγγελία και παραδεκτώς λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, παρά τα αντίθετα αβάσιμα υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντα.

Επίσης, ο μάρτυρας του εκκαλούντος, πατέρας του, που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, δεν κατέθεσε πειστικά για το Δικαστήριο περιστατικά σχετικά με το ζήτημα της κατοικίας του εκκαλούντος που να ενισχύουν τον ισχυρισμό του. Επομένως, δεν ευσταθεί ότι κατά τον χρόνο της επίδοσης της απόφασης ο εκκαλών ήταν γνωστής διαμονής.

Άλλωστε, και στη συνέχεια, δεν κατέστη δυνατό να ανευρεθεί ο εκκαλών στην ίδια διεύθυνση ούτε οι εκπρόσωποι της εφεσίβλητης γνώριζαν τη νέα του διεύθυνση. Το άγνωστο της διαμονής του προκύπτει και από την από 6.3.2015 βεβαίωση του οργάνου επίδοσης, ειδικού φρουρού, προς το Α.Τ. Καλλίπολης, όπου αναφέρεται ότι ο εκκαλών είναι άγνωστος στην οικοδομή της ..., όπως και από το από 26.2.2016 κατηγορητήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με κατηγορούμενο τον εκκαλούντα, όπου επίσης αναφέρεται ως αγνώστου διαμονής.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η έφεση ως απαράδεκτη". Ήδη με τους δύο πρώτους λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 11α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη το ως άνω υπ' αριθ. .../5-10-2017 έγγραφο της Προϊσταμένης της ..., δεδομένου ότι αφ' ενός μεν η σχετική υπ' αριθ.

πρωτ. .../4-1-2017 εισαγγελική παραγγελία δεν είναι αιτιολογημένη και αφ' ετέρου αφορά σε στοιχεία και πληροφορίες από τη φορολογική δήλωση όχι διαδίκου στην παρούσα εκκρεμή δίκη, αλλά τρίτου και συγκεκριμένα της αδελφής του Α. Ο.. Επίσης, ισχυρίζεται ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη την πιο πάνω εισαγγελική παραγγελία, η οποία προσκομίστηκε από την αντίδικο της ως σχετικό με την προσθήκη-αντίκρουση των προτάσεών της οκτώ (8) εργάσιμες ημέρες μετά τη συζήτηση της πιο πάνω έφεσης.

Με το περιεχόμενο αυτό οι πιο πάνω λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι, εφόσον το Εφετείο από την προσήκουσα εκτίμηση του συνόλου των πιο πάνω αποδεικτικών μέσων σχημάτισε την κρίση ότι ο αναιρεσείων κατά το χρόνο επίδοσης σ' αυτόν της πρωτόδικης απόφασης είχε, αντικειμενικώς, άγνωστη κατοικία ή διαμονή. Μεταξύ δε των πιο πάνω εγγράφων περιλαμβάνεται και το προσκομισθέν από την ήδη αναιρεσίβλητη υπ' αριθ. .../5-10-2017 έγγραφο της Προϊσταμένης της ..., στο οποίο μνημονεύεται η υπ' αριθ. .../4-10-2017 εισαγγελική παραγγελία και αναφέρεται η ύπαρξη μίσθωσης στο συγκεκριμένο διαμέρισμα μέχρι τις 30-4-2014 και η δωρεάν παραχώρηση τούτου στους γονείς της Α.

Ο. από 1-5-2014 έως 31-12-2014, δηλαδή μετά την κατά τα ως άνω κρίσιμη επίδοση της παραπάνω απόφασης. Η χορήγηση δε του παραπάνω εγγράφου στην αναιρεσίβλητη και ως εκ τούτου η χρήση του στην παρούσα δίκη έγινε νόμιμα και σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρου 92 παρ. 1 του π.δ. 28/2015, χωρίς να αντίκειται προς αυτήν, αφού ρητά προβλέπεται η δυνατότητα αποκάλυψης σε τρίτους στοιχείων των φορολογουμένων, έστω και αν οι τελευταίοι δεν είναι διάδικοι σε συγκεκριμένη δίκη, όπως συνέβη εν προκειμένω.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι στην παρούσα περίπτωση η πιο πάνω εισαγγελική παραγγελία για τη χορήγηση του ως άνω εγγράφου έχει την απαιτούμενη αιτιολογία ότι "δεν υπάρχει φορολογικό απόρρητο και ότι χορηγείται μόνο για τη βεβαίωση της μίσθωσης", η οποία βέβαια (αιτιολογία) δεν απαιτείται να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, λαμβανομένου υπόψη του ότι δεν πρόκειται περί δικαστικής απόφασης.

Επιπλέον, το έγγραφο της εν λόγω εισαγγελικής παραγγελίας, το οποίο κατά τα ως άνω μνημονεύεται στο πιο πάνω έγγραφο της Προϊσταμένης της ..., παραδεκτά και νόμιμα προσκομίστηκε από την αναιρεσίβλητη με την προσθήκη-αντίκρουση των προτάσεών της μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στο Εφετείο, ενόψει της προβολής στο ακροατήριο του εν λόγω Δικαστηρίου (Εφετείου) του ισχυρισμού του ήδη αναιρεσείοντος (εκκαλούντος) περί ακυρότητας της επικαλουμένης από τον ήδη αναιρεσίβλητο (εφεσίβλητο) επίδοσης προς τον πρώτο ως άγνωστης διαμονής της ως άνω απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και προς απόκρουση αυτού.

III. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα είτε για άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από το διάδικο.

Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί δε γι' αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της απόφασης, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Πάντως η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων, που με επίκληση προσκομίστηκαν, δεν αποκλείει την ίδρυση του πιο πάνω λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη. Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου (Ολ ΑΠ/2016, Ολ ΑΠ 23/2008, ΑΠ 702/2019, ΑΠ 26/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθ. 1 Ιγ'του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του το πιο κάτω έγγραφο, που είχε επικαλεστεί και νομίμως προσκομίσει, ως προς ζήτημα που έχει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ως προς το ζήτημα του αν κατά το χρόνο επίδοσης σ" αυτόν της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (7-2-2014) είχε άγνωστη ή γνωστή διαμονή, ήτοι την υπ' αριθ. ...-7-2017 (ορθά ...-7-2014) έκθεση βίαιης αποβολής αυτού από την υπό στοιχεία Υ1 οριζόντια ιδιοκτησία (αποθήκη) στην ίδια πολυκατοικία επί της οδού ...

αριθ…στον Πειραιά. Από το πλήρες όμως και χωρίς αντιφάσεις και κενά περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη του και το ως άνω έγγραφο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί του αγνώστου της διαμονής του αναιρεσείοντος (εκκαλούντος) κατά τον ως άνω κρίσιμο χρόνο.

Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι στο εν λόγω επικαλούμενο από τον αναιρεσείοντα έγγραφο ναι μεν μνημονεύεται ότι αυτός βρέθηκε στην ως άνω ιδιοκτησία, πλην όμως ουδόλως προκύπτει ούτε αναφέρεται σ' αυτό ότι ο παραπάνω είχε κατοικία ή διαμονή στην εν λόγω πολυκατοικία. Επομένως, είναι αβάσιμος ο από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλονται αντίστοιχες αιτιάσεις.

Με τα δεδομένα αυτά και έτσι που έκρινε το Εφετείο όχι παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος λόγω της κατά τα ως άνω εκπρόθεσμης άσκησής της. Κατόπιν αυτών η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας του αναιρεσείοντος (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ.

ε'του ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρ. 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-9-2018 αίτηση του Κ. Ο. για αναίρεση της υπ' αριθ. 2671/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων.

Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουλίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ