Supreme Court allows appeal against appellate court's dismissal of appeal due to procedural time limit error.

Απόφαση 819 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 819/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη - Εισηγήτρια, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Μαρία Γιαννακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Mαρτίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ι.ΜΑΡΟΥΛΗΣ Α.Ε.", που εδρεύει στο Δήμο Κεφαλονιάς και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Στρίμπερη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσίβλητου - καθού η κλήση: Τ. Τ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και λοιπών προσώπων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, η οποία κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 112/2022 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 20-6-2022 αίτησή της και τους από 4-7-2022 προσθέτους λόγους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1136/2023 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τον 4ο αναιρεσείοντα και ήδη καλούντα. Η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 7-9-2023 κλήση της καλούσας εταιρείας. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα εταιρεία, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπ' αριθμ. 12000Ζ/19.9.2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Δωδεκανήσου Κ. Π. σε συνδυασμό με τις υπ' αριθμ. ... και ... εκθέσεις επίδοσης του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή, που προσκομίζει η παριστάμενη καλούσα -αναιρεσείουσα, επισπεύδεται η συζήτηση της υπό κρίση από 20.6.2022 (αριθμ.

εκθ. καταθ. ...) αίτησης αναίρεσης με την από 7.9.2023 και με αριθμό εκθ. καταθ.... κλήση της καλούσας-αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ι. ΜΑΡΟΥΛΗΣ ΑΕ", μετά την κήρυξη απαράδεκτης της συζήτησής της με την υπ' αριθμ. 1136/2023 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, ως προς τον τέταρτο αναιρεσίβλητο [ήδη καθ' ου η κλήση].

Από τις ως άνω εκθέσεις επίδοσης προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και του πρόσθετου λόγου αυτής καθώς και της από 7.9.2023 κλήσης για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και πρόσθετου λόγου, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στον 4ο αναιρεσίβλητο, καθού η κλήση, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 28 Νοεμβρίου 2023, οπότε η συζήτηση αυτής αναβλήθηκε για την αναγραφομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (26 Μαρτίου 2024), ο οποίος αφού δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ κατά την αναφερομένη στην αρχή δικάσιμο της 26.3.2024, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του, καθότι η αναγραφή της υπόθεσης κατά τη μετ'αναβολή δικάσιμο στο πινάκιο επέχει θέση κλήτευσης για όλους τους διαδίκους (αρθ. 226 παρ.4 εδ.δ', 575 εδ.β', 576 παρ.2 του ΚΠολΔ).

Η ως άνω ένδικη αίτηση αναίρεσης της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας κατά της υπ' αριθμ. 112/4.5.2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (εργατικών) διαφορών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα η από 11.5.2021 με αριθμ.

καταθ. 58/12.5.2021 έφεση της εναγομένης - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας κατά των εναγόντων-εφεσίβλητων-αναιρεσιβλήτων (1ου, 2ου, 3ου και 5ου, μη διαδίκων στην παρούσα αναιρετική δίκη και κατά του 4ου αναιρεσιβλήτου) και κατά της υπ' αριθμ. 7/2021 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., που είχε δεχθεί εν μέρει ως κατ' ουσία βάσιμη την από 12.7.2019 αγωγή των εναγόντων και υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα το ποσό των 11.187,91 ευρώ, στο δεύτερο ενάγοντα το ποσό των 11.603,55 ευρώ, στον τρίτο ενάγοντα το ποσό των 12.207,50 ευρώ, στον τέταρτο ενάγοντα το ποσό των 3.060 ευρώ και στον πέμπτο ενάγοντα το ποσό των 14.700 ευρώ με το νόμιμο τόκο, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της κατά νόμο διετούς καταχρηστικής προθεσμίας, του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ, εφόσον δεν προκύπτει, η, με επιμέλεια οποιουδήποτε διαδίκου, επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ).

Είναι, συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και την βασιμότητα των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Επιπλέον, ο πρόσθετος λόγος αναίρεσης της αναιρεσείουσας (εναγομένης) ασκήθηκε παραδεκτά με κατάθεση του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 7.7.2022 (αριθμ.

κατάθ. 68/2022) και επίδοση αυτού στον αναιρεσίβλητο, νόμιμα και εμπρόθεσμα, ήτοι περισσότερες από τριάντα ημέρες πριν από την ορισθείσα δικάσιμο (άρθρο 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 37 του Ν.4842/2021, ισχύοντος από 1.1.2022), (βλ. υπ' αριθμ. ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο ...

Κ. Ε.. Π.) προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο Εμμανουήλ Βλάχο, ο οποίος κατ' άρθρο 143 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο πρώτο Ν. 4335/2015, φέρει την ιδιότητα του αντικλήτου αυτού για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη συγκεκριμένη δίκη έως και την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, καθότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), αυτός παρέστη τόσο ενώπιον του πρωτοβαθμίου όσο και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, ως πληρεξουσίος δικηγόρος και του παρόντος αναιρεσιβλήτου και δεν προκύπτει ότι γνωστοποιήθηκε με δικόγραφο από τον απόντα αναιρεσίβλητο προς την αναιρεσείουσα η αντικατάστασή του.

Είναι συνεπώς παραδεκτός (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα του διαλαμβανομένου σε αυτό λόγου αναίρεσης (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Με το άρθρο 532 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι "Αν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της έφεσης, ιδίως αν η έφεση δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμα και κατά της νόμιμες διατυπώσεις το δικαστήριο την απορρίπτει ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως".

Αντικείμενο της έρευνας, κατά το στάδιο αυτό, από το Εφετείο αποτελεί το εκκλητό ή μη της εκκαλούμενης απόφασης, η νομιμοποίηση του εκκαλούντος και του εφεσίβλητου, η κατάθεση του δικογράφου στον αρμόδιο γραμματέα, η νομότυπη σύνταξη της έκθεσης κατάθεσης και η ενέργεια όλων των άνω διατυπώσεων εντός της προθεσμίας του άρθρου 518 του ΚΠολΔ (ΑΠ 1874/2022, 763/2021, 1429/2018).

Κρίσιμος χρόνος για τη συνδρομή των προϋποθέσεων του παραδεκτού είναι ο χρόνος άσκησης της έφεσης με την κατάθεσή της κατ' άρθρ. 495 παρ. 1 του ΚΠολΔ (ΑΠ 598/2022, 763/2021, 1429/2018). Αν λείπει μία από τις άνω προϋποθέσεις και ιδίως αν η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την συμπλήρωση της οριζόμενης από το άρθρο 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ, προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της απόφασης, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 367/2022, 1429/2018).

Περαιτέρω, με την παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α' 48) ορίζεται ότι "Το χρονικό διάστημα από τις 7.11.2020 έως και την ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας, δυνάμει της κοινής υπουργικής απόφασης του άρθρου 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α' 55), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν. 4682/2020 (Α' 76), δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων, καθώς και στις προθεσμίες παραγραφής των συναφών αξιώσεων.

Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου, οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Οι προθεσμίες που ανεστάλησαν κατά τα προηγούμενα εδάφια, δεν συμπληρώνονται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους".

Με την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 25 του ν. 4792/2021 (A' 54) ορίζεται ότι "Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α' 48), ως ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των πολιτικών δικαστηρίων της χώρας για τον υπολογισμό των νόμιμων και δικαστικών προθεσμιών, λογίζεται η ημερομηνία άρσης της αναστολής των προθεσμιών, η οποία επήλθε με τη λήξη ισχύος της υπό στοιχεία Δ1α/Γ.Π.οικ.18877/26.3.2021 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό "Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από τη Δευτέρα 29 Μαρτίου 2021 και ώρα 6:00 έως και τη Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021 και ώρα 6:00" (Β' 1194), ήτοι η 6.4.2021".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι το χρονικό διάστημα της αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας από 7.11.2020 έως 6.4.2021 δεν υπολογίζεται στις προθεσμίες άσκησης των ενδίκων μέσων (ΑΠ 1301/2022, 1298/2022) και συνεπώς και στη γνήσια προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης των τριάντα (30 ημερών), αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα (άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ), που αρχίζει από την επομένη της επίδοσης της απόφασης που περατώνει τη δίκη σύμφωνα με το άρθρο 144 παρ. 1 του ΚΠολΔ (ΑΠ 329/2019, 878/2017).

Επίσης, από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης των ενδίκων μέσων δεν συμπληρώνεται αν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη της (ΑΠ 1136/2023, 2090/2022, 1301/2022, 1128/2022, 987/2022). Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, υπάρχει λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο (ΑΠ 763/2021, ΑΠ 67/2015). Μέσω του λόγου αυτού ελέγχεται και το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης (ΑΠ 763/2021, ΑΠ 1429/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος τα εξής: "...Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση έφεση της ενάγουσας (ήδη αναιρεσείουσας) κατά της υπ' αριθμ. 7/2021 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία εργατικών διαφορών επί αγωγής των εφεσίβλητων (ήδη 4ου αναιρεσιβλήτου) κατά της εκκαλούσας, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 5497Δ/22.1.2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή ...

Γ. Δ., την οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι εφεσίβλητοι, η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στην εκκαλούσα την 22.1.2021. Ωστόσο, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 58/12.5.2021 πράξη της γραμματέα του Πρωτοδικείου ..., η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση την 12.5.2021, λαμβανομένου δε υπόψιν ότι υπήρχε αναστολή των εργασιών των δικαστηρίων και των διαδικαστικών προθεσμιών από την 7.11.2020 έως την 6.4.2021 και άρα η προθεσμία άσκησης της έφεσης εκκίνησε την 7.4.2021 η έφεση κατατέθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών που ορίζει το άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ και άρα είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί διότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο ισχυρισμός της εκκαλούσας ότι η έφεση είναι εμπρόθεσμη διότι βάσει του άρθρου 83 παρ. 1 του Ν. 4790/2021 η προθεσμία δεν έληγε πριν παρέλθουν δέκα ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη της δεν κρίνεται βάσιμος γιατί η παρέλευση των δέκα επιπλέον ημερών δίνεται σαν δυνατότητα μόνο για τις προθεσμίες που είχαν αρχίσει να τρέχουν πριν από το διάστημα της αναστολής των εργασιών των Δικαστηρίων και συμπληρώθηκαν μετά την 6.4.2021, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η προθεσμία της έφεσης δεν είχε ξεκινήσει καν λόγω της αναστολής που υπήρχε στις 22.1.2021 (ημερομηνία επίδοσης της απόφασης) και ξεκίνησε αμέσως μετά τη λήξη της αναστολής την 6.4.2021 και συνεπώς συμπληρώθηκε την 7.5.2021...".

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, ότι δηλαδή η από 11.5.2021 με αριθμ. καταθ. 58/12.5.2021 έφεση της εναγομένης, εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 7/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., η οποία (εκκαλουμένη απόφαση) επιδόθηκε από τους ενάγοντες-εφεσίβλητους και ήδη αναιρεσίβλητους σ' αυτή (εναγόμενη) στις 22.1.2021, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, γιατί ασκήθηκε εκπρόθεσμα μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών του άρθρου 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ, με την αιτιολογία ότι αυτή εκκίνησε μετά την πάροδο της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας στις 7.4.2021 η δε έφεση ασκήθηκε στις 12.5.2021, έσφαλε, καθότι όφειλε να κρίνει παραδεκτή την έφεση, δεδομένου ότι αυτή ασκήθηκε εμπρόθεσμα.

Και τούτο διότι, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, α) το χρονικό διάστημα από 22.1.2021 (επίδοση της οριστικής απόφασης) έως 6.4.2021 (ημερομηνία λήξης της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων) δεν υπολογίζεται στην προθεσμία των τριάντα (30) ημερών του άρθρου 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ για την άσκηση της έφεσης, β) η προθεσμία των τριάντα (30) ημερών άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης εκ μέρους της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, εκκίνησε στις 7.4.2021, επομένη της ως άνω ημερομηνίας λήξης της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων και άρσης της αναστολής των δικονομικών προθεσμιών (6.4.2021) και συνεπώς η καταληκτική προθεσμία άσκησης της έφεσης ήταν η 16.5.2021, μετά, δηλαδή, την παρέλευση των δέκα (10) επί πλέον ημερών από την προβλεπόμενη λήξη της ως άνω τριακονθήμερης προθεσμίας στις 6.5.2021, και ως εκ τούτου δεν είχε συμπληρωθεί αυτή κατά την άσκηση της από 11.5.2021 έφεσης στις 12.5.2021 (ημερομηνία κατάθεσης του δικογράφου στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου) και συνεπώς ασκήθηκε εμπρόθεσμα.

Η δε παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η διάταξη του άρθρου 83 παρ. 1 εδ γ του ν. 4790/2021, που ορίζει ότι οι προθεσμίες που ανεστάλησαν κατά τα προηγούμενα εδάφια, δεν συμπληρώνονται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους, "τυγχάνει εφαρμογής μόνο για τις προθεσμίες που είχαν αρχίσει να τρέχουν πριν από το διάστημα της αναστολής των εργασιών των Δικαστηρίων και συμπληρώθηκαν μετά την 6.4.2021 και ότι δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη υπόθεση που η προθεσμία για την άσκηση της έφεσης κατά της επιδοθείσας στις 22.1.2021 πρωτοβάθμιας απόφασης δεν είχε ξεκινήσει λόγω της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων που υπήρχε κατά την ως άνω ημερομηνία επίδοσης αλλά ξεκίνησε αμέσως μετά τη λήξη της αναστολής την 6.4.2021 και συνεπώς συμπληρώθηκε την 7.5.2021" είναι εσφαλμένη, καθότι από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 83 παρ. 1 του ν. 4790/2021 και 25 του ν. 4792/2021 προκύπτει σαφώς ότι η παράταση των δικονομικών προθεσμιών κατά δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους, αφορά τόσο τις προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων οι οποίες εκκίνησαν (αφετηριάσθηκαν) πριν τις 7.11.2020 και καταλήφθηκαν από την προσωρινή αναστολή λειτουργίας των Δικαστηρίων (από 7.11.2020 έως 6.4.2021), όσο και τις προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων που η αφετηρία τους ενέπιπτε στη χρονική αυτή περίοδο αναστολής (7.11.2020 έως 6.4.2021) και λόγω αυτής (αναστολής) εκκίνησαν (αφετηριάσθηκαν) από 7.4.2021, όπως στην προκειμένη περίπτωση που η προθεσμία της έφεσης της εκκαλούσας δεν εκκίνησε στις 22.1.2021 (επομένη της επίδοσης της εκκαλουμένης απόφασης) αλλά, όπως προεκτέθηκε, στις 7.4.2021 (πρβλ ΑΠ 123/2022, 848/2021).

Επομένως, είναι βάσιμος ο μοναδικός εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, καθώς και με το ίδιο περιεχόμενο πρόσθετος λόγος αναίρεσης, με τους οποίους η αναιρεσείουσα, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου την πιο πάνω αναιρετική πλημμέλεια, της παρά το νόμο απόρριψης ως απαράδεκτης της από 11.5.2021 έφεσης ως εκπροθέσμως ασκηθείσας.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον Δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να καταδικαστεί ο τέταρτος (4ος) αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής, που παρέστη και κατέθεσε πρόσθετο λόγο αναίρεσης και προτάσεις (άρθρ. 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμ. 112/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, ως προς τον τέταρτο (4ο) αναιρεσίβλητο.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο ως προς τον ως άνω αναιρεσίβλητο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαΐου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Ιουνίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ