Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to improper filing venue and missed suspension deadline.

Απόφαση 848 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 848/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Κουφούδη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ. Κ. του Β. και Ά., κατοίκου ..., Δήμου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Λασκαράτου-Μοντεσάντου και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Δ. του Δ., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Φέρλα και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-11-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αργοστολίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 163/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 56/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-6-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 566 τταρ.2 του Κ.Πολ.Δ, αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται στο καθένα από τα δικαστήρια αυτά. Η παράβαση της διάταξης αυτής, η οποία συμπληρώνει την γενική διάταξη του άρθρου 495 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ, που ρυθμίζει τον τρόπο της άσκησης των ένδικων μέσων, επάγεται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης, κατά το μέρος που αυτή στρέφεται κατά της απόφασης, ως προς την οποία το δικόγραφο της δεν κατατέθηκε στην γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε (Α.Π 891/2019). Στην παρούσα περίπτωση, η υπό κρίση από 30-6-2020 αίτηση αναιρέσεως, στρέφεται κατά της 163/2018 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αργοστολίου και της 56/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας το οποίο δίκασε ως Εφετείο. Από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως κατατέθηκε και στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Αργοστολίου, αλλά ότι κατατέθηκε μόνο στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της 163/2018 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αργοστολίου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 1 του Ν. 4690/2020, που ισχύει από 30-5-2020 "Το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας (13.3.2020 - 31.5.2020) δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων.

Μετά τη λήξη της παραπάνω αναστολής οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Ειδικότερα, οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 215, των παρ. 1 και 2 του 237 και του άρθρου 238 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (Κ.Πολ.Δ), καθώς και οι προθεσμίες άσκησης ανακοπών, με εξαίρεση τις προθεσμίες του άρθρου 934 Κ.Πολ,Δ, ένδικων μέσων και πρόσθετων λόγων δεν συμπληρώνονται, αν δεν παρέλθουν επιπλέον τριάντα (30) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους".

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ.1β, 577, 309 εδ. 1, 321, 495 Κ.Πολ.Δ, συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, δηλαδή, κατά το χρόνο κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου, δηλαδή η απόφαση που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω κι' αν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (Ολ ΑΠ 15/2001), υπόκειται σε αναίρεση, μόνον, αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε επειδή παρήλθε η κατ' άρθρο 503 παρ.1 Κ.Πολ.Δ δεκαπενθήμερη προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης προς άσκηση αυτής, είτε επειδή ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος που δικάσθηκε ερήμην παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσον ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 553 παρ.

ΐβ Κ.Πολ.Δ. Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρά από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος που ερημοδικάστηκε άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, για το κύρος όμως μιας τέτοιας παραίτησης απαιτείται ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα του δικηγόρου που υπογράφει την αίτηση αναίρεσης (άρθρο 98 περ.

β' ΚΠολΔ), η έλλειψη της οποίας ερευνάται αυτεπάγγελτα, μπορεί δε να καλυφθεί με έγκριση (εκ των υστέρων) του διαδίκου που άσκησε την αναίρεση. Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επίδοσης ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο (ΑΠ Ολ. 17/2013, 769/2019).

Και αυτό, γιατί η ύπαρξη ερήμην απόφασης ενεργοποιεί αυτόματα τη δυνατότητα άσκησης κατ' αυτής ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας να αποκλείεται η άσκηση κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης, η οποία αν παρόλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ), αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.

Ι εδ. β' περ. β' ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Το έννομο συμφέρον, εξ άλλου, του απόντος διαδίκου να ασκήσει κατά της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του, ανακοπή ερημοδικίας, όπως και τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής κρίνει μόνον το δικαστήριο που δικάζει την ανακοπή ερημοδικίας, το οποίο κρίνει και τη βασιμότητα των λόγων αυτής, δεν μπορεί δε να τις κρίνει, παρεμπιπτόντως, ο Άρειος Πάγος όταν εξετάζει εάν η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει τελεσιδικήσει (Ολ.Α.Π 15/2001).

Στη προκείμενη περίπτωση, προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, όπως παραπάνω αναφέρεται και η εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία (και συνεπώς δυναμένη να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας) 56/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, ερήμην της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας και απέρριψε την από 1-8-2018 έφεση κατά της 163/2018 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αργοστολίου, που δίκασε αντιμωλία των διαδίκων και έκανε δεκτή την από 14-11-2016 αγωγή παροχής διόδου της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης.

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 9586/20-5-2020 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας, Χ. Κ., η υπ' αριθ. 56/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας το οποίο δίκασε ως Εφετείο, επιδόθηκε στην ερημοδικασθείσα εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα στις 20-5-2020. Η τελευταία άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής, την από 30-6-2020 αίτηση αναιρέσεως, με την κατάθεση αυτής στο Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την 56/2020, προσβαλλόμενη απόφαση (Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας), στις 30-6-2020.

Η προθεσμία δε ανακοπής ερημοδικίας, κατά της ερήμην εκδοθείσας ως άνω απόφασης, άρχισε να τρέχει την 1-6-2020, καθόσον κατά το χρονικό διάστημα από 13-3-2020 μέχρι 31-5-2020, είχαν ανασταλεί οι προθεσμίες σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ.1 του Ν. 4690/2020, η προθεσμία δε αυτή, σύμφωνα με την ίδια διάταξη συμπληρώθηκε τριάντα ημέρες μετά την προβλεπόμενη από την διάταξη του άρθρου 503 παρ.1 Κ.Πολ.Δ λήξη της, δηλαδή, στις 15-7-2020.

Κατά την ημερομηνία επομένως, ασκήσεως της ένδικης αναιρέσεως, δεν είχε συμπληρωθεί η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας κατά της προσβαλλόμενης, σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 1 του Ν. 4690/1920, που αναφέρεται παραπάνω από την προβλεπόμενη κατ' άρθ. 503 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ λήξη της, ενώ δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής ή σιωπηρής έγκυρης παραίτησης της αναιρεσείουσας από το σχετικό δικαίωμα της ούτε, άλλωστε γίνεται, επίκληση εκ μέρους της, περί παραιτήσεως από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, για την απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αναίρεση κατά της υπ' αριθ. 56/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, πρέπει ν'απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθόσον ασκήθηκε σε χρόνο κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη δεν είχε καταστεί τελεσίδικη, ώστε να επιτρέπεται αναίρεση κατ' αυτής.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠοΛΔ, όπως ισχύει, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και επισυνάφθηκε στη σχετική από 30-6-2020 έκθεση κατάθεσης του Γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.

Τέλος, στην αναιρεσείουσα που ηττήθηκε, πρέπει να επιβληθούν, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό νόμιμο και βάσιμο αίτημα που υπέβαλε με τις προτάσεις της (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-6-2020 αίτηση, για αναίρεση της 163/2018 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αργοστολίου και της 56/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, που δίκασε ως Εφετείο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στο Δημόσιο Ταμείο.

Και?

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εις βάρος της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Μαΐου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 30 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης καθώς και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών αποχωρησάντων από την Υπηρεσία, η αμέσως αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης