Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to appear mandatory co-litigant in debt guarantee case.

Απόφαση 802 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 802/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια και Μαρία Πετσάλη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Ι. του Δ., κατοίκου ..., 2) Ι. Ι. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσια δικηγόρο τους Όλγα Ζυγούρα και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", τελούσας υπό εκκαθάριση, 2) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε η Εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ...", ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "...", ειδικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θωμά Καναβέλη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/2/2017 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων και Νομικού Προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4078/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 394/2021 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7/2/2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 847, 850, 851 επ. ΑΚ και 328 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στη δίκη που διεξάγεται μεταξύ του δανειστή αφ` ενός και του εγγυητή και του πρωτοφειλέτη αφ` ετέρου, η μεταξύ των τελευταίων ομοδικία είναι αναγκαστική, μόνο καθ` ο μέρος αντικείμενο της κοινής δίκης, ως προς κάθε ομόδικο, είναι ύπαρξη της κυρίας οφειλής και συνεπώς οι αρχές της εν λόγω αναγκαστικής ομοδικίας περιορίζονται μόνο στις περιπτώσεις, όπου το ζήτημα που πρόκειται να κριθεί αναφέρεται στην κοινή υπεράσπιση πρωτοφειλέτη και εγγυητή ως προς την ύπαρξη του χρέους (ΑΠ 1290/2022, ΑΠ 1104/2020, ΑΠ 197/2020,ΑΠ 573/2019, ΑΠ 407/2019, ΑΠ 223/2018, ΑΠ 1946/2017, ΑΠ 1281/2017, 1280/2017, ΑΠ 338/2017, ΑΠ 1598/2000, ΑΠ 1223/1995).

Εξάλλου, με την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, η οποία υπόκειται και στη ρύθμιση των άρθρων 583 επ. ΚΠολΔ, προβάλλονται λόγοι είτε κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης είτε κατά της ύπαρξης της απαίτησης (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 1290/2022, ΑΠ 197/2020, ΑΠ 573/2019, ΑΠ 407/2019, ΑΠ 223/2018, ΑΠ 1946/2017).

Έτσι, εφόσον ο πρωτοφειλέτης και ο εγγυητής ασκούν ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε σε βάρος τους με βάση το κατάλοιπο σύμβασης πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό που καταγγέλθηκε από το δανειστή, υφίσταται αναγκαία ομοδικία μεταξύ τους καθό μέρος αντικείμενο της δίκης, ως προς τον καθένα, είναι η ύπαρξη και η έκταση της κύριας σε βάρος τους οφειλής (ΑΠ 1290/2022, ΑΠ 197/2020, ΑΠ 573/2019,ΑΠ 407/2019, ΑΠ 223/2018).

Ειδικότερα, όταν με το λόγο της ανακοπής αμφισβητείται η ύπαρξη ή το ύψος της απαίτησης, ο λόγος αυτός έχει αρνητικό χαρακτήρα, αφού ο καθ` ου η ανακοπή, ο οποίος επέχει θέση ενάγοντος (ΑΠ 908/2005), έχει το υποκειμενικό βάρος, κατά το γενικό δικονομικό κανόνα του άρθρου 338 § 1 ΚΠολΔ, για την απόδειξη, με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, της ύπαρξης και του ύψους της απαίτησής του.

Κατ` ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον ο πρωτοφειλέτης και ο εγγυητής του, ασκούν ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε σε βάρος τους με βάση το κατάλοιπο σύμβασης πίστωσης με ανοικτό λογαριασμό που καταγγέλθηκε από τον δανειστή, υφίσταται αναγκαία ομοδικία μεταξύ τους καθ` ο μέρος αντικείμενο της δίκης, ως προς τον καθένα, είναι η ύπαρξη και η έκταση της κύριας σε βάρος τους οφειλής.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 76 παρ. 1 και 4, 110, 558 εδ. β και 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, η άσκηση αίτησης αναίρεσης από έναν αναγκαίο ομόδικο θεωρείται ως άσκηση και από τους λοιπούς αναγκαίους ομόδικους, οι οποίοι παρότι αδράνησαν και δεν άσκησαν αίτηση αναίρεσης, θεωρούνται αναιρεσείοντες και πρέπει να καλούνται κατά τη σχετική συζήτηση.

Εάν οι αναγκαίοι ομόδικοι που κλητεύθηκαν νόμιμα δεν εμφανιστούν στη συζήτηση θεωρούνται σαν να είναι παρόντες και η υπόθεση συζητείται παρά την απουσία τους (ΑΠ 171/2022, ΑΠ 1437/2019, ΑΠ 1217/2014). Σε περίπτωση μη κλήτευσης ή μη αυτόκλητης εμφάνισης τούτων, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 εδ.

α του άρθρου 576 ΚΠολΔ (ΑΠ 1290/2022, ΑΠ 197/2020, ΑΠ 223/2018).

2. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 6-2-2017 ανακοπή, οι ανακόπτοντες 1. ανώνυμη εμπορική και βιομηχανική εταιρεία με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...",2.Α. Ι. του Δ.(ήδη πρώτος αναιρεσείων) και 3.Ι.

Ι. του Δ.(ήδη δεύτερος αναιρεσείων), ζήτησαν την ακύρωση της υπ` αριθ. 11291/29.12.2016 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία υποχρεώθηκαν, η μεν πρώτη ως πιστούχος σε σύμβαση ανοίγματος πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, οι δε δεύτερος και τρίτος ως εγγυητές για την εξόφληση των απορρεουσών από την πιο πάνω σύμβαση και των προσθέτων πράξεων αυτής υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτριας, να καταβάλουν στην καθ'ης η ανακοπή και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη το ποσό των 2.115.620,30 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων.

Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η υπ` αριθ. 4078/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η ανακοπή ως προς την πρώτη ανακόπτουσα και δη μόνο κατά το μέρος που αφορά την ιδιότητα αυτής ως οιονεί καθολικής διαδόχου της εκ των καθ'ων η διαταγή πληρωμής "... ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής ως προς αυτό, ενώ κατά τα λοιπά απορρίφθηκε η ανακοπή και επικυρώθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής.

Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης, οι ανακόπτοντες άσκησαν την από 15-7-2019 έφεση, η οποία συνεκδικάστηκε με την αυτοτελή από 27-7-2020 πρόσθετη υπέρ της εφεσίβλητης-καθ'ης η ανακοπή (1ης αναιρεσίβλητης) που άσκησε η δεύτερη αναιρεσίβλητη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ` αριθ. 394/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση.

Κατά της απόφασης αυτής οι δεύτερος και τρίτος από τους ανακόπτοντες, οι οποίοι συνδέονται με την πρώτη ανακόπτουσα με δεσμό αναγκαστικής ομοδικίας, κατ` άρθρο 76 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφόσον η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομόδικους εν όψει της προβολής εκ μέρους τους λόγων ανακοπής κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής για έλλειψη διαδικαστικών προϋποθέσεων που αφορούν, εκτός των άλλων, την απόδειξη της απαίτησης και του ύψους αυτής, το βέβαιο και εκκαθαρισμένο αυτής και το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης πίστωσης, άσκησαν την υπό κρίση από 7-2-2022 αίτηση αναίρεσης, η οποία ορίστηκε να δικαστεί κατά τη δικάσιμο της 22-5-2023 με την από 28-2-2022 Πράξη του Προέδρου του Α1 Τμήματος.

Κατά την ως άνω δικάσιμο, η υπόθεση ματαιώθηκε λόγω των Ευρωεκλογών και επαναπροσδιορίστηκε, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή αυτής της απόφασης. Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, δεν εμφανίστηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο η ως άνω αναγκαία ομόδικος των αναιρεσειόντων, πρώτη ανακόπτουσα (πρωτοφειλέτρια), ενώ δεν αποδεικνύεται ότι κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στη δίκη, αφού οι παριστάμενοι διάδικοι δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν έκθεση επίδοσης από την οποία να προκύπτει η κλήτευσή της.

Επομένως, αφού δεν προκύπτει η κλήτευση της ως άνω αναγκαίας ομοδίκου,η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους, κατά τα προαναφερόμενα στη μείζονα σκέψη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 7-2-2022 αίτησης, για αναίρεση της υπ` αριθ. 394/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ