Supreme Court dismisses appeal due to lack of required power of attorney for the hearing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Second Instance Court's decision regarding an employment contract dispute. The appellant argued that the Second Instance Court failed to consider sworn affidavits submitted to prove the contract was for a fixed term. However, the court ruled that the necessary sworn affidavits and supporting documents were not submitted during the appeal hearing.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1), 97(1), 118(5), 122(1), 123(1), 568(4) and 104 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the required power of attorney for the hearing is not produced, rendering the proceedings void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 756 / 2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 756/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (σύμφωνα με την 38/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Βάϊα Ζαρχανή και Στυλιανό Κακαβιά, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 18 Μαρτίου 2025, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Κ. του Σ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε.
Της αναιρεσίβλητης: Μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "SWEDISH SYSTEMS SECURITY- ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, Μονοπρόσωπη Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης" και το δ.τ. SWEDISH SYSTEMS SECURITY Μον.Ε.Π.Ε., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Λεκέα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-3-2019 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν η 69/2020 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 478/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-10-2023 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε ο Αρεοπαγίτης Στυλιανός Κακαβιάς.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 97 παρ. 1, 118 αριθ. 5, 122 παρ. 1, 123 παρ. 1 και 568 παρ. 4 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο δικηγόρος του διαδίκου που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, υπογράφοντας την κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοσή της στον αντίδικο, καθώς και ο δικηγόρος που εκπροσωπεί τους διαδίκους κατά τη συζήτηση στον Άρειο Πάγο πρέπει να είναι εφοδιασμένος με τη σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον επισπεύδοντα και τον εκπροσωπούμενο διάδικο είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση στο ακροατήριο που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.
Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων. Ειδικά για τις εργατικές διαφορές η πληρεξουσιότητα μπορεί να δίνεται με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου από Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική αρχή.
Εξάλλου, κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.
Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της.
Περαιτέρω, από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και εκείνων των άρθρων 105, 576 παρ. 1 και 577 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά την αναιρετική δίκη δεν παρίσταται ο αναιρεσείων που επισπεύδει τη συζήτηση και αποδεικνύεται σύννομη χορήγηση από αυτόν δικαστικής πληρεξουσιότητας προς τον δικηγόρο που άσκησε την αίτηση αναίρεσης, η υπόθεση συζητείται παρά την απουσία του (ΑΠ 36/2024, 1295/2018).
Στην προκείμενη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο στο ακροατήριο δεν εμφανίστηκε και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων. Ο τελευταίος αποδεικνύεται ότι είχε χορηγήσει, με την από 29.2.2024 ιδιωτική εξουσιοδότησή του, που φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του από Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) του Δήμου Πατρέων, πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο Πατρών Ξενοφώντα Νικολάου, για να επισπεύσει τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, την οποία ο αναιρεσείων άσκησε μέσω άλλου δικηγόρου, και δη του Αλεξάνδρου Λαλιώτη, δικηγόρου Πατρών, ο οποίος ορίστηκε προς τούτο με την υπ' αριθ. 3/2023 απόφαση του Διευθύνοντος το Εφετείο Πατρών, κατόπιν αίτησης του ήδη αναιρεσείοντος και επειδή κρίθηκε οτι ο τελευταίος είναι πολίτης χαμηλού εισοδήματος και δικαιούται νομικής βοήθειας (κατ' άρθρ. 1, 2, 8 και 9 του ν. 3226/2004).
Όπως προκύπτει, δε, από την από 13.1.2025 επισημείωση του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πατρών Σ. Γ. επί του ακριβούς αντιγράφου της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, που μετ' επικλήσεως προσκομίζει η αναιρεσίβλητη εταιρία, τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης επέσπευσε ο αναιρεσείων, με παραγγελία του ως άνω πληρεξουσίου του δικηγόρου (Ξενοφώντος Νικολάου) επιδόθηκε, στις 13.1.2025, στην αναιρεσίβλητη εταιρία, η οποία και παραστάθηκε κατά τη συζήτηση με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της (κατ' άρθρ. 242 παρ. 3 ΚΠολΔ), ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή αυτής της απόφασης.
Επομένως, σύμφωνα και με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν εφόσον κατά την προκείμενη αναιρετική δίκη δεν παρίσταται ο αναιρεσείων, που επισπεύδει τη συζήτηση, και αποδεικνύεται τόσο η άσκηση της αίτησης αναίρεσης από τον δικηγόρο που ορίστηκε προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, στο πλαίσιο παροχής νομικής βοήθειας προς τον αναιρεσείοντα, όσο και η παροχή από τον τελευταίο σύννομης πληρεξουσιότητας προς τον δικηγόρο Ξενοφώντα Νικολάου για επίσπευση της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης, η υπόθεση συζητείται παρά την απουσία του αναιρεσείοντος. 2.
Με την υπό κρίση από 16.10.2023 (με αριθ. εκθ. κατ. 53/18.10.2023) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 478/19.10.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (εργατικών) διαφορών. Με την απόφαση αυτή έγινε τυπικά και κατ' ουσίαν δεκτή η από 20.2.2020 έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας κατά της με αριθ. 69/2020, εκδοθείσας επίσης κατ' αντιμωλία των διαδίκων, απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 15-3-2019 αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, και, ακολούθως, απορρίφθηκε η αγωγή αυτή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.
Η ένδικη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, διότι κατατέθηκε στη Γραμματεία του Εφετείου Πατρών στις 18.10.2023 και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, της οποίας δεν προκύπτει η επίδοση, δημοσιεύθηκε στις 19.10.2021, δηλαδή κατατέθηκε εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των δύο (2) ετών (άρθρα 552, 553, 556, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1, 144 και 145 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
3. Ο προβλεπόμενος από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, αποδεικτικά μέσα, τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν παραδεκτά και νόμιμα και τα οποία ήταν χρήσιμα για άμεση ή έμμεση (με συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή παραδεκτών και νόμιμων πραγματικών ισχυρισμών, που θεμελιώνουν την αγωγή ή τις ενστάσεις ή χρησιμεύουν για απόκρουση της αγωγής ή των ενστάσεων και, ως εκ τούτου, επιδρούν στη διαμόρφωση του διατακτικού της απόφασης (ΟλΑΠ 2/2008, 42/2002, ΑΠ 190/2024).
Τέτοια αποδεικτικά μέσα αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, οι οποίες δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, προβλεπόμενο από τα άρθρα 339 και 421 επ. ΚΠολΔ και για το λόγο αυτό πρέπει να γίνει ρητή μνεία αυτών στην απόφαση.
Για το λόγο αυτό, όταν προσκομίζεται τέτοιο αποδεικτικό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, πρέπει ειδικώς να αναφέρεται στην απόφασή του ότι αυτό έχει ληφθεί υπόψη (ΑΠ 268/2024, 762/2023, 176/2020). Για να είναι ορισμένος και παραδεκτός ο σχετικός λόγος αναίρεσης, πρέπει στο αναιρετήριο να προσδιορίζονται με σαφήνεια και πληρότητα, α)η ταυτότητα και το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου που δεν λήφθηκε υπόψη, β)η επίκληση και προσκόμιση και ο νόμιμος τρόπος προσκόμισης αυτούς από τον αναιρεσείοντα στο δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και γ)ο πραγματικός ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου αυτό προσκομίστηκε, καθώς και το περιεχόμενο του ισχυρισμού, ώστε να μπορεί να κριθεί αν αυτός είναι ουσιώδης και αν το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή την ανταπόδειξή του (ΟλΑΠ 1990/1982, ΑΠ 190/2024, 839/2023, 1022/2022).
Για να εξεταστεί, δε, κατ' ουσίαν ο λόγος, πρέπει ο διάδικος να προσκομίσει, κατά τη συζήτηση της αναίρεσης, τα αναγκαία για την απόδειξή του στοιχεία (ΑΠ 190/2024, 839/2023, 1320/2021, 172/2020).
Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσής του αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επικαλούμενος ότι το Εφετείο για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος α)δεν έλαβε υπόψη, καθώς ουδεμία μνεία περιέλαβε σχετικώς στην προσβαλλόμενη απόφαση, την υπ' αριθ. ....2020 ένορκη βεβαίωση του Μ.
Β. ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πατρών, η οποία λήφθηκε μετά από νομότυπη κλήτευση της αντιδίκου του και την οποία ο ίδιος επικαλέστηκε με τις προτάσεις του και προσκόμισε κατά τη δευτεροβάθμια δίκη, σε αντίκρουση της έφεσης της αναιρεσίβλητης και δη του προβληθέντος στο ακροατήριο ισχυρισμού της ότι αυτός δεν είχε προσληφθεί για αόριστο χρόνο αλλά για ορισμένο που έληγε την ημέρα της απόλυσης, και β)δεν έλαβε υπόψη, κρίνοντας ότι προσκομίστηκε κατά παράβαση των οριζόμενων στο άρθρο 591 παρ. 1 περ.
στ' ΚΠολΔ, την υπ' αριθ. ....2019 ένορκη βεβαίωση του Χ. Κ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πατρών, την οποία αυτός επίσης μετ' επικλήσεως προσκόμισε κατά τη δευτεροβάθμια δίκη και είχε προσκομίσει και κατά την κατά την πρωτοβάθμια δίκη, και δη με την προσθήκη των προτάσεών του, προς αντίκρουση ισχυρισμού της αντιδίκου του, προβληθέντος το πρώτον κατά τη συζήτηση, και η οποία λήφθηκε μετά από νόμιμη κλήτευση της αντιδίκου του, στην οποία ο ίδιος προέβη με δήλωσή του καταχωρηθείσα στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου.
Ο λόγος αυτός, ωστόσο, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την ως άνω αιτίαση, επειδή, κατά τα υποστηριζόμενα από τον ίδιο, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις προαναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες αυτός φέρεται μετ' επικλήσεως να προσκόμισε κατά τη δευτεροβάθμια δίκη, προς απόδειξη του αγωγικού του ισχυρισμού ότι η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας που τον συνέδεε με την εναγομένη ήταν, κατά το χρόνο της επίμαχης καταγγελίας, αορίστου χρόνου, πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό του ως ουσιαστικά αβάσιμος.
Και τούτο, διότι, όπως σχετικώς στην προηγηθείσα νομική σκέψη εκτίθεται, κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, δεν προσκομίστηκαν, ενώ θα έπρεπε, οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις και τα λοιπά στοιχεία (έκθεση επιδόσεως αναφορικά με την υπό στοιχ. α' ένορκη βεβαίωση και τα πρακτικά της συζήτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ως προς την υπό στοιχ.
β' ένορκη βεβαίωση), που απαιτούνται για την απόδειξη αυτού του λόγου αναίρεσης. 4. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η αναίρεση πρέπει ν' απορριφθεί. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει κατά το σχετικό αίτημά της να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 2, 4 και 9 του του Ν. 3226/2004 "νομική βοήθεια σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος", προκύπτει σαφώς ότι η παροχή νομικής βοήθειας δεν εμποδίζει το Δικαστήριο, σε περίπτωση ήττας εκείνου που έλαβε τη νομική βοήθεια, όπως στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τα ανωτέρω, να επιβάλλει σε βάρος του τα δικαστικά έξοδα του αντιδίκου του, η είσπραξη, όμως, αυτών δε μπορεί να επιδιωχθεί με αναγκαστική εκτέλεση πριν πάψουν να υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την παροχή της νομικής βοήθειας και βεβαιωθεί τούτο με απόφαση του αρμόδιου Δικαστή (ΑΠ 700/2024, 57/2022, 424/2021, 399/2020, 146/2020, 1484/2018).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16.10.2023 (με αριθ. εκθ. καταθ. 53/18.10.2023) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 478/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Μαΐου 2025.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ