Supreme Court dismisses appeals against property boundary ruling, citing insufficient evidence of document distortion.

Απόφαση 740 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 740/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη- Εισηγητή, Παρασκευή Καλαϊτζή και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Φεβρουαρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας:ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία <...>, που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Κουτσουλέλο.

Β. Της αναιρεσείουσας:Β. χήρας Χ. Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Σφακιανάκη.

Των αναιρεσίβλητων:1.Π. Γ. του Π.,2.Π. Γ. του Γ., 3.Ε. συζ. Π. Γ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Μανώλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-5-2006 και 19-2-2008 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν με την 15-9-2008 αγωγή της αναιρεσείουσας εταιρείας και τις από 19-2-2008 και 15-9-2008 ανακοινώσεις δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση της Β. Χ.. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3845/2011 μη οριστική και 372/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 5205/2017 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 5-3-2018 αίτησή της και τους από 13-11-2018 πρόσθετους λόγους αυτής και η Β. χήρα Χ. Χ. με την από 16-3-2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειουσών ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αντίστοιχα, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του Δικαστηρίου τούτου συζητήθηκαν οι παραδεκτώς ασκηθείσες: Α) από 5- 3-2018 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και με τον διακριτικό τίτλο "... ΑΒΕΕ", καθώς και οι από 13-11-2018 πρόσθετοι λόγοι αυτής και Β) από 16-3-2018 αίτηση αναίρεσης της Β. χήρας Χ. Χ., αμφότερες κατά της υπ' αριθ. 5205/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Οι αιτήσεις αυτές και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης|πρέπει να συνεκδικασθούν, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 246 ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 573 του ίδιου Κώδικα.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 211, 974, 979, 980, 1045 και 1046 ΑΚ προκύπτει ότι α) η νομή, δηλαδή η άσκηση φυσικής εξουσίας (κατοχής) επί του πράγματος διανοία κυρίου μπορεί αφενός να αποκτηθεί και με αντιπρόσωπο και αφετέρου να ασκείται μέσω άλλου, όπως του μισθωτή, ο οποίος, αν άρχισε να κατέχει στο όνομα άλλου, τεκμαίρεται, όσο διατηρεί την κατοχή, ότι κατέχει στο όνομα του τελευταίου (άλλου), β) εκείνος που έχει στη νομή του για μια εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο, γίνεται κύριος αυτού (έκτακτη χρησικτησία) και γ) εκείνος που έχει στη νομή του το πράγμα κατά την έναρξη και τη λήξη ορισμένης χρονικής περιόδου, τεκμαίρεται ότι το νέμεται και κατά τον ενδιάμεσο χρόνο.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Τούτο συμβαίνει αν, για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται εν όψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήσαν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 1/2013).

Ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης δεν δημιουργείται όταν το δικαστήριο που εξέτασε την ουσία της υπόθεσης δεν εφαρμόζει κανόνα δικαίου, του οποίου, υπό τις πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου, δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής. Επίσης, κατά το εδ. β' των ίδιων, ως άνω, αριθμού και άρθρου, ως παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ελέγχεται η παράβαση των διδαγμάτων κοινής πείρας, μόνον εάν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών γεγονότων.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται, μόνον όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή τις γενικές και αφηρημένες αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων που αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχόλησης και έχουν γίνει κοινό κτήμα, για την ανεύρεση με βάση αυτά της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου (ιδίως όταν εκείνος περιέχει νομικές έννοιες, δηλαδή^για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών) ή για την υπαγωγή ή όχι σ' εκείνον των πραγματικών γεγονότων της διαφοράς και όχι όταν παραβιάζει τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων, δηλαδή της ουσίας της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 757/2015).

Τέλος, κατά τη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την ως άνω διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Το κατά νόμον αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 757/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα: "Ο απώτερος δικαιοπάροχος των εφεσιβλήτων [νυν αναιρεσιβλήτων] Π.

Μ. του Α. πούλησε και μεταβίβασε πρώτα στον Π. Π. του Π. και ύστερα στον Γ. Σ. του Π., με τα πωλητήρια συμβόλαια ...73/25.2.1952 και ...89/7.3.1952 του συμβολαιογράφου Σ. Φ., που μεταγράφηκαν νόμιμα...., από μεγαλύτερη έκταση 40 περίπου στρεμμάτων που είχε στην ιδιοκτησία του, δύο συνεχόμενα αγροτεμάχια, εμβαδού 181 τ.μ. έκαστον, κείμενα στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου ...

στη θέση "...", εκτός σχεδίου πόλεως, και εμφαινόμενα υπό τους αριθμούς 3 και 2 του Α τετραγώνου στο από Ιουνίου 1951 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Δ. Γ., που επισυνάπτεται στα συμβόλαια αυτά. Εκ των αγροτεμαχίων αυτών το μεν υπ' αριθμόν 3, που περιήλθε στον Π. Π., συνόρευε......, το δε υπ' αριθμόν 2, που περιήλθε στον Γ.

Σ. συνόρευε..... Το έτος 1957 οι Π. Π. και Γ. Σ., με το ...37/22.10.1957 συμβόλαιο ανταλλαγής του συμβολαιογράφου Σ. Φ., τχου μεταγράφηκε νόμιμα.... αντάλλαξαν μεταξύ τους το ήμισυ εξ αδιαιρέτου καθενός των αγροτεμαχίων τους και τα συνένωσαν σε ένα ενιαίο οικόπεδο, εμβαδού 362,10 τ.μ., άρτιο και οικοδομήσιμο κείμενο εντός του σχεδίου πόλεως του Δήμου ….

στο 268 Ο.Τ. αυτού, εμφαινόμενο στο από 17.10.1957 τοπογραφικό διάγραμμα της αρχιτέκτονα- μηχανικού Σ. Μ., πού επισυνάπτεται σε αυτό, υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Α και οριζόμενο βόρεια με εγκεκριμένη οδό....., νότια με ιδιοκτησία Μ....., ανατολικά με ιδιοκτησία κληρονόμων Π. Μ.

και δυτικά με ιδιωτική οδό...., έτσι ώστε να γίνουν συγκύριοι αυτού έκαστος κατά ποσοστό 50%. Την 21.1.1985 απεβίωσε ο εκ των συνιδιοκτητών του οικοπέδου Π. Π. του Π. χωρίς να αφήσει διαθήκη και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από την σύζυγο του Δ. το γένος Π. Σ. κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου και από την θυγατέρα του Ε. σύζυγο Π. Γ. το γένος Π. Π. (3η εφεσίβλητη) κατά τα 3/4 εξ αδιαιρέτου, οι οποίες αποδέχθηκαν την κληρονομιά του με την ...83/1.3.1985 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Ν. Ρ., που μεταγράφηκε νόμιμα

, με συνέπεια το 1/2 εξ αδιαιρέτου μερίδιο του κληρονομουμένου στο πιο πάνω οικόπεδο του να περιέλθει σε αυτές κατά τα 1/8 και 3/8 εξ αδιαιρέτου αντιστοίχως. Το έτος 1989 ο Γ. Σ. με το ...56/14.4.1989 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ν. Ρ., που μεταγράφηκε νόμιμα, πούλησε και μεταβίβασε στην Ε. σύζυγο Π. Γ. το γένος Π.

Π. και στον Π. Γ. του Γ. (2ο εφεσίβλητο), κατά τα 2/8 εξ αδιαιρέτου στον καθένα τους, το ΛΑ (=4/8) εξ αδιαιρέτου μερίδιο του στο πιο πάνω οικόπεδο, το οποίο, σύμφωνα με το συμβόλαιο αυτό, έχει εμβαδόν 362,10 τ.μ., εμφαίνεται στο από Φεβρουάριου 1989 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού υπομηχανικού Κ. Κ., που επισυνάπτεται σε αυτό, υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Α και συνορεύει βορειοανατολικά με ιδιοκτησία κληρονόμων Μ....., νοτιοδυτικά με ιδιοκτησία κληρονόμων Μ......., νοτιοανατολικά με ιδιοκτησία κληρονόμων Μ.....

και βορειοδυτικά με ιδιωτική οδό.... Με την αγοραπωλησία αυτή συγκύριοι του οικοπέδου έγιναν η αρχικώς ενάγουσα Δ. χήρα Π. Π. το γένος Π. Σ. κατά το 1/8 εξ αδιαιρέτου, η Ε. σύζυγος Π. Γ. το γένος Π. Π. (3η εφεσίβλητη) κατά τα 5/8 εξ αδιαιρέτου και ο Π. Γ. του Γ. (2ο εφεσίβλητος) κατά τα 2/8 εξ αδιαιρέτου. Το έτος 1996 οι Ε. σύζυγος Π.

Γ. το γένος Π. Π. και ο Π. Γ. του Γ. (3η και 2ος εφεσίβλητοι αντιστοίχως), με το …13/8.11.1996 δωρητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Ε. Τ., που μεταγράφηκε νόμιμα...., συνέστησαν υπέρ της αρχικώς ενάγουσας Ό. χήρας Γ. Γ. το γένος Π. Μ., μητέρας του 2ου εξ αυτών, επικαρπία εφ' όρου ζωής της επί των 7/8 εξ αδιαιρέτου μεριδίων τους στο πιο πάνω οικόπεδο.....Την 21.8.2006 απεβίωσε η αρχικώς ενάγουσα Δ.

χήρα Π. Π. το γένος Π. Σ. και με την από 8.1.2006 ιδιόγραφη διαθήκη της, που δημοσιεύθηκε νόμιμα με το 740/2.2.2007 πρακτικό δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κηρύχθηκε κυρία με την 290/2.2.2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, κατέλειπε στον εγγονό της Π. Γ. του Π. (Ιο εφεσίβλητο) το 1/8 εξ αδιαιρέτου μερίδιο της στο πιο πάνω οικόπεδο, ο οποίος αποδέχθηκε την κληρονομιά της με την ….84/19.6.2007 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Π.

Μ.-Π., που μεταγράφηκε νόμιμα.... Σύμφωνα με την πράξη αυτή το πιο πάνω οικόπεδο έχει εμβαδόν 504,35 τ.μ., βρίσκεται εντός του σχεδίου πόλεως του Δήμου …, επί της ..., εμφαίνεται στο από Μαΐου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Π. Γ., που επισυνάπτεται σε αυτήν, υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Α-Β- Γ-Δ-Α, συνορεύει βόρεια...

με ιδιοκτησία αγνώστου, νότια.... με τη …., ανατολικά.... με ιδιοκτησία Κ. Τ. (πρώην Π. Μ.) και δυτικά.......με δίοδο πλάτους 8 μέτρων και φέρεται ότι περιήλθε στην κληρονομουμένη κατά μεν το τμήμα Ε-Ζ-Β-Γ-Ε εμβαδού 362,10 τ.μ. με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω κατά δε το τμήμα Α-Δ-Ε-Ζ-Α εμβαδού 142,25 τ.μ. με έκτακτη υπερτριακονταετή χρησικτησία, η οποία άρχισε από τον καθολικό δικαιοπάροχο και σύζυγο της Π.

Π. του Π. το έτος 1973 και συνεχίστηκε από την ίδια έως τον θάνατο της. Έτσι το πρώτον με την πράξη αυτή οι εφεσίβλητοι προσέθεσαν στο αρχικό οικόπεδο τους εμβαδού 362,10 τετ. μέτρων και το προς νότο αυτού κείμενο εδαφικό τμήμα εμβαδού 142,25 τ.μ. που παρεμβάλλεται μεταξύ εκείνου και της …, επικαλούμενοι κτήση του δικαιώματος κυριότητάς του με έκτακτη χρησικτησία.

Την 20.4.2013 απεβίωσε και η κατά τα 7/8 εξ αδιαιρέτου επικαρπώτρια του πιο πάνω οικοπέδου Ό. χήρα Γ. Γ. το γένος Π. Μ., με συνέπεια η επικαρπία να ενωθεί με την ψιλή κυριότητα των 2ου και 3ης εφεσιβλήτων που την είχαν δωρίσει στην αποβιώσασα και να ανακτήσουν αυτοί την πλήρη κυριότητά του κατά ποσοστά 2/8 και 5/8 αντιστοίχως, ενώ το υπόλοιπο 1/8 εξ αδιαιρέτου αυτού παρέμεινε στον 1ο εφεσίβλητο Π.

Γ. του Π., ο οποίος μετά το θάνατο της αρχικώς ενάγουσας με την από 20.5.2006 αγωγή, καθολικής δικαιοπαρόχου και γιαγιάς του, Δ.ς χήρας Π. Π.υ το γένος Π. Σ., υπεισήλθε ως εκ διαθήκης κληρονόμος της στην εκκρεμή επί της αγωγής αυτής δίκη και τη συνεχίζει. Από τα δύο αυτά εδαφικά τμήματα του οικοπέδου των εφεσιβλήτων το προς βορράν τμήμα των 362,10 τ.μ.

εμπίπτει στους τίτλους ιδιοκτησίας τους και ταυτίζεται με τα δύο ισομεγέθη εδαφικά τμήματα, τα οποία οι δικαιοπάροχοι τους Π. Π. και Γ. Σ. αγόρασαν από τον απώτερο δικαιοπάροχο τους Π. Μ. το έτος 1952 και συνένωσαν το έτος 1959 δι' ανταλλαγής ποσοστών πάνω σε αυτά, δημιουργώντας σχέση κοινωνίας δικαιώματος κυριότητας πάνω στο ενιαίο οικόπεδο που προέκυψε.

Το τμήμα αυτό εμφαίνεται στο από Μαίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του αγρονόμου - τοπογράφου μηχανικού Π. Γ. υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Α και αρχικά ήταν περίκλειστο, διότι περιβαλλόταν από αγροτεμάχια ιδιοκτησίας του πωλητή Π. Μ., ο οποίος, γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, είχε προβλέψει και στα δύο, προς τους Π.

Π. και Γ. Σ., πωλητήρια του έτους 1952 δίοδο πλάτους 8 μέτρων στο προς δυσμάς όμορο αγροτεμάχιο του και εφαπτομένως εκείνων που τους πούλησε, για να μπορούν οι τελευταίοι να επικοινωνούν με αυτά, χωρίς όμως οι συμβαλλόμενοι να μεταγράψουν τα πωλητήρια ξεχωριστά και ως πράξεις συστάσεως πραγματικής δουλείας διόδου.

Τη δίοδο, όμως, αυτή, η οποία αναφέρεται σε όλους τους επόμενους τίτλους των εφεσιβλήτων στερεοτύπως ως κείμενη προς δυσμάς του οικοπέδου τους και έχουσα πλάτος 8 μέτρων, στο πιο πάνω τοπογραφικό διάγραμμα δε εμφαίνεται περιμετρικά υπό τα αλφαβητικά στοιχεία Ε-Η-Θ-Ι-Ε, έχει εμβαδόν 288,80 τ.μ. και ορίζεται βορείως με υπόλοιπη ιδιοκτησία της εκκαλούσας, νοτίως....

με τη ..., ανατολικά.... με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων και δυτικά

με υπόλοιπη ιδιοκτησία της εκκαλούσας, οι δικαιοπάροχοι των εφεσιβλήτων Π. Π. και Γ. Σ. από το έτος 1952 και στη συνέχεια οι εφεσίβλητοι έως τον Μάιο του 2005 την χρησιμοποιούσαν, με διάνοια δικαιούχων δικαιώματος πραγματικής δουλείας διόδου για να επικοινωνούν με το προς βορράν κείμενο εδαφικό τμήμα, εμβαδού 362,10 τ.μ., του οικοπέδου τους, το οποίο αρχικά ήταν περίκλειστο, και έτσι απέκτησαν, δι' εκτάκτου χρησικτησίας, δικαίωμα πραγματικής δουλείας διόδου υπέρ αυτού εις βάρος του προς δυσμάς όμορου οικοπέδου, ιδιοκτησίας αρχικά του Π.

Μ. και μετέπειτα της εκκαλούσας εταιρείας υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ". Το έτος 1973, με τη διάνοιξη και την κατασκευή της ..., η οποία διέρχεται νοτίως του οικοπέδου των εφεσιβλήτων, ρυμοτομήθηκαν τα νοτίως αυτού κείμενα αγροτεμάχια ιδιοκτησίας του αρχικού δικαιοπαρόχου των Π. Μ. και από τη ρυμοτόμηση αυτή απέμεινε μεταξύ του αρχικού οικοπέδου τους εμβαδού 362,10 τ.μ., όπως οι δικαιοπάροχοι τους Π.

Π. και Γ. Σ. το είχαν αγοράσει από τον Π. Μ. το έτος 1952 και συνενώσει σε ενιαίο οικόπεδο το έτος 1959, και της ... το προαναφερόμενο εδαφικό τμήμα εμβαδού 142,25 τ.μ., το οποίο ανήκε, στην ιδιοκτησία του Π. Μ.. Το εδαφικό αυτό τμήμα, με την 35/1989 πράξη του Νομάρχη Δυτικής Αττικής, που εκδόθηκε κατ' εφαρμογήν του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως του Δήμου ..., μετά από σχετική αίτηση του δικαιοπαρόχου των εφεσιβλήτων Γ.

Σ., ο οποίος ενδιαφερόταν για την ανοικοδόμηση του κοινού μετά των εφεσιβλήτων οικοπέδου του, εμβαδού 362,10 τ.μ., προσκυρώθηκε μεν στο οικόπεδο τους αυτό, αλλά η προσκύρωσή του ουδέποτε έκτοτε συνετελέσθη και η κυριότητά του δεν μετέστη στους εφεσιβλήτους, διότι δεν επακολούθησαν ο προσδιορισμός και η καταβολή της αποζημιώσεως ούτε η μεταγραφή της πράξης προσκυρώσεως μαζί με την απόφαση που καθόρισε την αποζημίωση και τη δημοσίευση της ανακοίνωσης για την παρακατάθεσή της στο ΦΕΚ, όπως από τις διατάξεις των άρθρων 1056, 1192 αριθ. 2 του ΑΚ και 47 παρ. 4 του Ν.Δ/τος της 17-7/16-8-1923 "περί σχεδίων πόλεων κλπ" απαιτείται για τη συντέλεση της προσκυρώσεως.

Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι ο Γ. Σ. μετέβαλε γνώμη ως προς την ανοικοδόμηση του οικοπέδου του και στη συνέχεια πούλησε και μεταβίβασε το μερίδιο του πάνω σε αυτό στους 2ο και 3η εφεσιβλήτους με το προαναφερόμενο ...56/14.4.1989 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ν. Ρ.. Περαιτέρω, από το έτος 1973, με την ολοκλήρωση της κατασκευής της ..., άρχισε και η εμπορική εκμετάλλευση των παρόδιων ιδιοκτησιών.

Στο πλαίσιο αυτό οι εφεσίβλητοι εξεμίσθωσαν το πιο πάνω οικόπεδο τους διαδοχικά:

1) από 1.1.1974 έως 28.1.1992 στην εταιρεία υπό την επωνυμία "... Ο.Ε" ως συνεργείο επισκευής αυτοκινήτων,

2) από 28.1.1992 έως 31.5.1997 στην εταιρεία παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας υπό τον δ.τ. "...",

3) από 1.6.1997 έως 31.1.2002 στην εταιρεία εμπορίας χωματουργικών μηχανημάτων υπό την επωνυμία "... Α.Ε." και

4) από 1.2.2002 έως το έτος 2011 στον Θ. Κ. ως έκθεση μηχανημάτων έργων. Όλοι οι πιο πάνω μισθωτές, εν γνώσει και με τη συναίνεση των εφεσιβλήτων και των δικαιοπαρόχων τους, ενσωμάτωσαν στο εδαφικό τμήμα των 362,10 τ.μ., ιδιοκτησίας των τελευταίων, και το επίδικο των 142,25 τ.μ., ιδιοκτησίας αρχικά του Π. Μ. και εν συνεχεία των κληρονόμων του, που είχε πρόσοψη στη ... και το χρησιμοποιούσαν, μαζί με το υπόλοιπο προς βορράν τμήμα του, για τις ανάγκες των επιχειρήσεών τους, κυρίως δε ως χώρο σταθμεύσεως αυτοκινήτων και μηχανημάτων. Τούτο προκύπτει ιδίως:

α) από το ότι στο από 28.1.1992 ιδιωτικό συμφωνητικό λύσεως της ανωτέρω υπό 1 μισθώσεως και στα από 28.1.1992 και 16.5.1997 ιδιωτικά συμφωνητικά επαγγελματικής μίσθωσης των ανωτέρω υπό 2 και 3 μισθώσεων το μίσθιο περιγράφεται ως οικόπεδο εμβαδού 504 τ.μ., το οποίο προκύπτει από την προσθήκη στο εμβαδόν των 362,10 τ.μ. του αρχικού οικοπέδου και εκείνου των 142,25 τ.μ. του επιδίκου, ενώ στο από 1.2.2002 ιδιωτικό συμφωνητικό της ανωτέρω υπό 4 μίσθωσης το μίσθιο περιγράφεται ως έχον ακόμη μεγαλύτερο εμβαδόν 750 τ.μ. με την προσθήκη στο εμβαδόν των 504 τ.μ. και εκείνου των 288,80 τ.μ. της επίδικης διόδου, β) από τις από 15.6.1978, 17.6.1982, 18.9.1993, 14.9.1999 και 20.6.2001 αεροφωτογραφίες του Οργανισμού Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδος, στις οποίες το επίδικο απεικονίζεται ως ενιαίο οικόπεδο μετά του υπολοίπου προς βορράν τμήματος των 362,10 τ.μ. μέχρι της προσόψεώς του στη ..., χωρίς διαχωριστική μεταξύ αυτών περίφραξη,

γ) από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τους εφεσιβλήτους από 24.5.2005 φωτογραφίες του οικοπέδου τους, στις οποίες το επίδικο απεικονίζεται να χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης χωματουργικών μηχανημάτων μέχρι την πρόσοψή του στη ...,

δ) από την ένορκη επ' ακροατηρίω κατάθεση του μάρτυρα Κ. Μ. του Α., εξαδέλφου του 2ου εφεσιβλήτου, και τις ένορκες βεβαιώσεις …50/26.4.2010 και …51/26.4.2010 των Π. Μ. του Α. και Ι. Π. του Η. ενώπιον της συμβολαιογράφου Π. Μ. - Π., εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν υπάλληλος της μισθώτριας του επιδίκου εταιρείας υπό τον δ.τ. "...", και

ε) από τα διδάγματα της κοινής πείρας, διότι οι πιο πάνω μισθωτές του οικοπέδου των εφεσιβλήτων, χωρίς το επίδικο εδαφικό τμήμα των 142,25 τ.μ., που τους εξασφάλιζε πρόσοψη στη ... και συνακόλουθα λειτουργικότητα και προβολή των επιχειρήσεών τους, δεν θα το εξεμίσθωναν, αρκούμενοι στο προς βορράν περίκλειστο τμήμα των 362,10 τ.μ. Κατά το πιο πάνω διάστημα από 1.1.1974 έως και τον Μάιο του 2005 ο μεν αρχικός κύριος του επιδίκου Π. Μ. και μετά από αυτόν οι κληρονόμοι του δεν αντέδρασαν στην εκ μέρους των εφεσίβλητων, ατομικώς και δια των μισθωτών τους, άσκηση της νομής του, και έτσι οι εφεσίβλητοι, με τη συμπλήρωση εικοσαετίας, απέκτησαν, δι' εκτάκτου χρησικτησίας, δικαίωμα κυριότητας πάνω σε αυτό. Την 12.5.2005 η εκκαλούσα εταιρεία υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" αγόρασε από την εκκαλούσα - προσθέτως υπέρ αυτής παρεμβαίνουσα Β. χήρα Χ. Χ. το γένος Γ. Μ. με το πωλητήριο συμβόλαιο …51/12.5.2005 της συμβολαιογράφου Μ. Τ., που μεταγράφηκε νόμιμα..., το όμορο προς βορράν και δυσμάς του οικοπέδου των εφεσιβλήτων οικόπεδο, εμβαδού 717,61 τ.μ., το οποίο εμφαίνεται στο από Οκτωβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Α. Π., που έχει επισυναφθεί στο συμβόλαιο αυτό, υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά • στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Α και συνορεύει γύρωθεν βορειοανατολικά

με ρέμα, νοτιοανατολικά....με ιδιοκτησία Κ. Τ. ... ΑΒΕΕ και με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων...., νοτιοδυτικά

με τη ... και εν μέρει.... με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων, και βορειοδυτικά.... με ιδιοκτησία της αγοράστριας εταιρείας. Το οικόπεδο αυτό ανήκε αρχικά στον Π. Μ. του Α., ο οποίος είναι κοινός απώτερος δικαιοπάροχος των διαδίκων, ως τμήμα της μεγαλύτερης έκτασης των 40 στρεμμάτων που αυτός είχε στην κυριότητά του στη θέση "..." του Δήμου .... Το οικόπεδο αυτό περιήλθε διαδοχικά:

1) με τον θάνατο του Π. Μ. του Α. στις 20.3.1955, κληρονομηθέντος κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή, στα δύο τέκνα του, Μ. χήρα Κ. Η. το γένος Π. Μ. και Ά. Μ. του Π., κατά το ήμισυ εξ αδιαιρέτου εις έκαστον, οι οποίοι αποδέχθηκαν την κληρονομιά του με την πράξη αποδοχής κληρονομιάς …52/1955 του συμβολαιογράφου Γ. Μ., νομίμως μεταγραφείσα....

2) με τον θάνατο του Α. Μ. του Π. στις 21.6.1992, κληρονομηθέντος κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή, στην αδελφή του Μ. χήρα Κ. Η. το γένος Π. Μ.,

3) με τον θάνατο της Μ.ς χήρας Κ. Η. το γένος Π. Μ. στις 12.11.1994, κληρονομηθείσας κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή, στους πρώτους εξαδέλφους της Π. Π. του Δ., Ε. χήρα Π. το γένος Δ. Π., Β. χήρα Χ. Χ. το γένος Γ. Μ. και Σ. Μ. του Κ., κατά ποσοστά 6/36, 6/36, 12/36 και 12/36 αντιστοίχως,

4) με τον θάνατο του Π. Π. του Δ. στις 6.2.1996, κληρονομηθέντος δυνάμει της από 3.3.1992 διαθήκης του, νομίμως δημοσιευθείσας με τα 2595/14.6.1996 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στα έξι τέκνα του Π., Έ.-Τ., Κ.- Ε., Τ.-Μ., Φ. και Π. Π.. του Δ. , κατά το 1 /36 εξ αδιαιρέτου εις έκαστον εξ αυτών (6/36 : 6 = 1/36), οι οποίοι με την …210/24-11-2004 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ.

Τ., νομίμως μεταγραφείσα, ατομικά και για δικό τους λογαριασμό, αποδέχθηκαν την κληρονομιά του πατέρα τους Π. Π. του Δ. που επήχθη σε αυτούς με την προαναφερόμενη διαθήκη του, για λογαριασμό του πατέρα τους την κληρονομιά της Μ. χήρας Κ. Η. το γένος Π. Μ. που επήχθη σε εκείνον κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή και για λογαριασμό της Μ.ς χήρας Κ.

Η. το γένος Π. Μ., την κληρονομιά του αδελφού της Α. Μ. του Π. που επήχθη σε εκείνην κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή και 5) με τον θάνατο της Ε.ς χήρας Π. Π. το γένος Δ. Π. στις 24.9.1998, κληρονομηθείσας δυνάμει της από 22.2.1996 ιδιόγραφης διαθήκης της, που δημοσιεύθηκε νόμιμα με το 4015/2.10.1998 πρακτικό δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στους ίδιους πιο πάνω ανεψιούς της, τέκνα του αδελφού της Π.

Π. του Δ., Π., Έ.-Τ., Κ. - Ε., Τ.-Μ., Φ. και Π. Π.. του Δ., κατά το 1/36 εξ αδιαιρέτου εις έκαστον εξ αυτών (6/36:6 = 1/36), οι οποίοι με την …11/24.11.2004 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ.ς Τ., νομίμως μεταγραφείσα, αποδέχθηκαν, ατομικά και για δικό τους λογαριασμό, την κληρονομιά της θείας τους Ε.ς χήρας Π. Π. το γένος Δ.

Π. που επήχθη σε αυτούς με την προαναφερόμενη διαθήκη της, για λογαριασμό της θείας τους την κληρονομιά της Μ.ς χήρας Κ. Η. το γένος Π. Μ. που επήχθη σε εκείνη κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή και για λογαριασμό της Μ. χήρας Κ. Η. το γένος Π. Μ. την κληρονομιά του αδελφού της Α. Μ. του Π. που επήχθη σε εκείνη ν κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή.

Εξάλλου οι εκ των κληρονόμων της Μ.ς χήρας Κ. Η. το γένος Π. Μ., Β. χήρα Χ. Χ. το γένος Γ. Μ. και Σοφία Μ. του Κ., απεδέχθησαν, με τις …12/24.11.2004 και …71/10.11.2004 πράξεις αποδοχής κληρονομιάς των συμβολαιογράφων Μ. Τ. και Γ. Σ., νομίμως μεταγραφείσες: α) ατομικά και για δικό τους λογαριασμό την κληρονομιά της Μ.ς χήρας Κ.

Η. το γένος Π. Μ., που επήχθη σε αυτές κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή, και β) για λογαριασμό της κληρονομουμένης την κληρονομιά του Α. Μ. του Π. που επήχθη σε εκείνη κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή. Στη συνέχεια οι Β. χήρα Χ. Χ. το γένος Γ. Μ., Σ. Μ. του Κ., και τα τέκνα του Π. Π. του Δ., Π., Έ.-Τ., Κ.-Ε., Τ.-Μ.., Φ. και Π. Π. του Δ., συγκύριοι του πιο πάνω οικοπέδου, οι μεν πρώτη και δεύτερη κατά τα 12/36 εξ αδιαιρέτου η καθεμία, οι δε λοιποί κατά τα 2/36 εξ αδιαιρέτου έκαστος εξ αυτών, με το …56/7.4.2005 συμβόλαιο διανομής της συμβολαιογράφου Μ.ς Τ., που μεταγράφηκε νόμιμα, το διένειμαν, μαζί με άλλα κοινά ακίνητά τους, έτσι ώστε αυτό να περιέλθει εξ ολοκλήρου στην προσθέτως παρεμβαίνουσα- εκκαλούσα Β.

χήρα Χ. Χ. [αναιρεσείουσα] το γένος Γ. Μ., η οποία με το προαναφερόμενο …51/12.5.2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Μ. Τ. το πούλησε στην εκκαλούσα εταιρεία υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" [αναιρεσείουσα], η οποία ασκεί επιχείρηση κατασκευής και εμπορίας συστημάτων αλουμινίου και σιδήρου σε όμορο προς δυσμάς οικόπεδο της, κείμενο στον αριθμό 302 της ..., όπου έχει ανεγείρει βιομηχανικό κτίριο.

Με το τελευταίο αυτό συμβόλαιο, όμως, η προσθέτως παρεμβαίνουσα-εκκαλούσα πούλησε και μεταβίβασε στην υπερής η παρέμβαση και εδαφική λωρίδα, σχήματος Γ, από τη βορεινή και τη δυτική πλευρές του οικοπέδου των εφεσιβλήτων, εμβαδού 149,48 τ.μ., η οποία στο από Μαίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού Π.

Γ. εμφαίνεται υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Ε-Δ-Γ-Β-β-γ-ε-Ε και συνορεύει γύρωθεν βόρεια με το υπόλοιπο οικόπεδο της προσθέτως παρεμβαίνουσας, νότια με το υπόλοιπο οικόπεδο των εφεσιβλήτων και με τη ..., ανατολικά με το υπόλοιπο οικόπεδο των εφεσιβλήτων και δυτικά με το υπόλοιπο οικόπεδο της προσθέτως παρεμβαίνουσας και ειδικότερα με τη δίοδο πλάτους 8 μέτρων, επί της οποίας οι εφεσίβλητοι έχουν αποκτήσει δικαίωμα πραγματικής δουλείας διόδου υπέρ του δικού τους οικοπέδου.

Οι εκκαλούσες υπέρ ής η παρέμβαση και προσθέτως υπέρ αυτής παρεμβαίνουσα, μετά την άσκηση της από 19.2.2008 αγωγής των εφεσιβλήτων κατά της πρώτης εξ αυτών για την αναγνώριση της κυριότητάς_τους στην πιο πάνω εδαφική λωρίδα διόρθωσαν το προαναφερόμενο …51/12.5.2005 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Μ. Τ.

με το νεότερο …24/24.6.2008 της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ως προς το σχήμα του οικοπέδου και τις διαστάσεις του, βάσει του νεότερου από Ιανουαρίου 2008 τοπογραφικού διαγράμματος του τοπογράφου μηχανικού Α. Π., που επισύναψαν σε αυτό. Ειδικότερα, χωρίς να αλλάξουν το εμβαδόν του πωληθέντος οικοπέδου, το οποίο παρέμεινε στα 717,61 τ.μ., μετέβαλαν το σχήμα του από κεφαλαίο γάμα Γ σε πλάγιο κεφαλαίο πι, επέστρεψαν στους εφεσιβλήτους από την προαναφερόμενη εδαφική λωρίδα των 149,48 τ.μ.

που είχαν αποσπάσει από τη βόρεια και τη δυτική πλευρές του οικοπέδου τους, το μεγαλύτερο τμήμα της εμβαδού 130,73 τ.μ, το οποίο στο από Μαίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Π. Γ. εμφαίνεται υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία α-Δ-δ-Γ-Β-β-γ-α, αναγνωρίζοντας έτσι την κυριότητά τους πάνω σε αυτό, αλλά κράτησαν το υπόλοιπο τμήμα της εμβαδού (149,48 - 130,73 =) 18,75 τ.μ., το οποίο στο ίδιο πιο πάνω διάγραμμα εμφαίνεται περιμετρικά υπό τα αλφαβητικά στοιχεία Δ-α- ε-Ε-Δ και αποτελεί μέρος και του προαναφερόμενου εδαφικού τμήματος υπό τα αλφαβητικά στοιχεία Α-Δ-Ε-Ζ-Α του ίδιου διαγράμματος, εμβαδού 142,25 τ.μ., που, σύμφωνα με τα παραπάνω, περιήλθε στην κυριότητα των εφεσιβλήτων με έκτακτη χρησικτησία, και κατέλαβαν και την υπόλοιπη έκταση του τελευταίου εμβαδού (142,25- 18.75 =)123,5 τ.μ., ενσωματώνοντάς το ολόκληρο, ήτοι και κατά τα 142,25 τ.μ.

αυτού στο πωληθέν ακίνητο. Το τελευταίο στο διορθωτικό συμβόλαιο περιγράφεται ως έχον εμβαδόν 717,61 τ.μ., εμφαίνεται στο από Ιανουαρίου 2008 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Α. Π., που έχει επισυναφθεί σε αυτό, υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Θ-Ι-Α και συνορεύει γύρωθεν βορειοανατολικά με ρέμα, βόρεια με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων, δυτικά με ιδιοκτησία της αγοράστριας, ανατολικά με ιδιοκτησία Κ.

Τ. ... ΑΒΕΕ και με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων και νότια με τη ... και με το οικόπεδο των εφεσιβλήτων. Παράλληλα με το 2651/2005 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μ. Τ. οι εκκαλούσες διόρθωσαν, κατά τον ίδιον τρόπο, και όλες τις προαναφερόμενες πράξεις αποδοχής κληρονομιάς και διανομής με τα διορθωτικά συμβόλαια …513/2008, …514/2008, …541/2008 και …542/2008 της συμβολαιογράφου Μ.

Τ. που μεταγράφηκαν νόμιμα, ως προς την περιγραφή του πωληθέντος οικοπέδου. Έτσι, οι εκκαλούσες, με το διορθωτικό συμβόλαιο, σε αντιστάθμισμα της έκτασης των 130,73 τ.μ. που είχαν αποσπάσει από τη βορεινή και δυτική πλευρές του οικοπέδου των εφεσιβλήτων και με τη διόρθωσή τους την απέδωσαν, κατέλαβαν και ενσωμάτωσαν στο δικό τους οικόπεδο την εδαφική λωρίδα εμβαδού 142,25 τ.μ.

που κείται νοτίως του οικοπέδου των εφεσιβλήτων και σύμφωνα με τα παραπάνω ανήκει στην κυριότητά τους, αλλάζοντας το σχήμα του από κεφαλαίο Γ σε πλάγιο κεφαλαίο πί. Κατά τη συζήτηση στον πρώτο βαθμό, που έλαβε χώρα την 1.3.2011 και, μετά την διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης, την 4.2.2014, οι εκκαλούσες δεν αμφισβητούσαν πλέον το δικαίωμα κυριότητας των εφεσιβλήτων στο πιο πάνω τμήμα των 130,73 τ.μ.

ούτε καν το νέμονταν, αφού, με την προηγηθείσα διόρθωση των τίτλων τους, τους το είχαν ήδη αποδώσει, συνομολογώντας την κυριότητά τους πάνω σε αυτό. Αντιθέτως, εξακολουθούσαν να αμφισβητούν την κυριότητα των εφεσιβλήτων στο υπόλοιπο τμήμα του των (149,48 - 130,73 =) 18,75 τ.μ., το οποίο δεν τους το είχαν με τη διόρθωση αποδώσει και το νέμονταν παρανόμως έναντι αυτών.

Συνεπώς, η από 19.2.2008 αγωγή των εφεσιβλήτων κατά της εκκαλούσας εταιρείας υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" περί διεκδικήσεως του προαναφερόμενου εδαφικού τμήματος εμβαδού 149,48 τ.μ. είναι εν μέρει βάσιμη και κατ' ουσίαν για το προαναφερόμενο μερικότερο τμήμα εμβαδού 18,75 τ.μ. του όλου επιδίκου. Περαιτέρω, το προαναφερόμενο τμήμα των 142,25 τ.μ.

που οι εκκαλούσες, με τη διόρθωση των τίτλων τους, κατέλαβαν από το οικόπεδο των εφεσιβλήτων και ενσωμάτωσαν στο πωληθέν οικόπεδο τους, είχε, σύμφωνα με τα παραπάνω, δι' εκτάκτου χρησικτησίας, περιέλθει στην κυριότητα των εφεσιβλήτων, και συνεπώς η από 15.9.2008 αγωγή της εκκαλούσας εταιρείας υπό τον δ.τ. "...

ΑΒΕΕ", κατά το μέρος που επιδιώκει την αναγνώριση της κυριότητάς της πάνω στο τμήμα αυτό και την απόδοση του μερικότερου τμήματος εμβαδού 119,95 τ.μ., είναι αβάσιμη κατ7 ουσίαν, κατά παραδοχήν, αντιθέτως, ως βάσιμης και κατ7 ουσίαν, της ένστασης ιδίας επ7 αυτού, δι7 εκτάκτου χρησικτησίας κτηθείσης, κυριότητας που οι εφεσίβλητοι προέβαλαν με τις προτάσεις τους στον πρώτο βαθμό.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που με την εκκαλούμενη απόφασή του, κρίνοντας ομοίως, εκ των πιο πάνω συνεκδικαζόμενων αγωγών, την μεν από 15.9.2008 αγωγή της εκκαλούσας εταιρείας υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" κατά των εφεσιβλήτων απέρριψε, την δε από 19.2.2008 αντίθετη αγωγή των εφεσιβλήτων κατ7 εκείνης δέχθηκε εν μέρει για το προαναφερόμενο μερικότερο τμήμα εμβαδού 18,75 τ.μ.

από το όλο αρχικά επίδικο εμβαδού 149,48 τ.μ., αναγνώρισε την κυριότητά τους πάνω σε αυτό και υποχρέωσε την εκκαλούσα να τους το αποδώσει δεν έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ορθώς τις αποδείξεις εξετίμησε και συνεπώς οι υπό κρίση εφέσεις, κατά το μέρος που πλήττουν τις πιο πάνω διατάξεις της εκκαλουμένης είναι αβάσιμες κατ' ουσίαν και πρέπει να απορριφθούν....

Περαιτέρω το αρχικά περίκλειστο οικόπεδο των εφεσιβλήτων, εμβαδού 362,10 τ.μ., όπως οι δικαιοπάροχοι τους Π. Π. και Γ. Σ., το είχαν αγοράσει από τον Π. Μ., με τη διάνοιξη της ... και την εν συνεχεία προσθήκη σε αυτό του τμήματος εμβαδού 142,25 τ.μ. που παρεμβαλλόταν μεταξύ αυτού και της λεωφόρου, την κυριότητα του οποίου οι εφεσίβλητοι, σύμφωνα με τα παραπάνω, είχαν ήδη, με έκτακτη χρησικτησία, από το 1994 αποκτήσει, έπαυσε να είναι περίκλειστο, αφού απέκτησε πρόσοψη στη λεωφόρο και συνακόλουθα προσβασιμότητα από και προς αυτήν.

Έκτοτε, και η εν επαφή με το δυτικό όριό του και εμφαινόμενη στο από Μαίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Π. Γ. υπό τα περιμετρικά αλφαβητικά στοιχεία Ε-Η-Θ- Ι-Ε, εμβαδού 288,80 τ.μ., δίοδος του οικοπέδου που η εκκαλούσα - υπέρ ης η παρέμβαση εταιρεία υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" αγόρασε από την εκκαλούσα-προσθέτως υπέρ αυτής παρεμβαίνουσα Β.

χήρα Χ. Χ. το γένος Γ. Μ. με το προαναφερόμενο συμβόλαιο έπαυσε, σε μεγάλο βαθμό, να παρέχει σε αυτό την ωφέλεια που αποτελεί το περιεχόμενο της πραγματικής δουλείας, δηλαδή την επικοινωνία του με κοινόχρηστο χώρο, αφού απέκτησε άμεση πρόσβαση στην διανοιγείσα .... Βέβαια, εγκαρσίως του δεσπόζοντος ακινήτου των εφεσιβλήτων και προς το βόρειο όριό του υπάρχουν δύο ισόγεια κτίσματα, ένα κεραμοσκεπές και ένα λαμαρινοσκεπές, τα οποία στο πιο πάνω τοπογραφικό διάγραμμα εμφαίνονται υπό τα στοιχεία 1Κ και 1Λ αντιστοίχως και τα οποία απομονώνουν τον εναπομένοντα προς βορράν ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου από το υπόλοιπο οικόπεδο που εκτείνεται προς νότο μέχρι τη ..., και έτσι η πρόσβαση στο χώρο αυτόν εξακολουθεί να γίνεται μέσω της επίδικης διόδου.

Τα κτίσματα όμως αυτά, όπως από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τους εφεσιβλήτους από 24.5.2005 φωτογραφίες του οικοπέδου τους προκύπτει, είναι πρόχειρες λυόμενες κατασκευές χωρίς στέρεη σύνδεση με το έδαφος, και μπορούν ευχερώς και έναντι μικρής δαπάνης , είτε να μεταφερθούν σε άλλα σημεία του οικοπέδου τους είτε και να αποξηλωθούν ακόμη, έτσι ώστε και ο αποκομμένος από αυτά προς βορράν ακάλυπτος χώρος του να αποκτήσει άμεση πρόσβαση από και προς τη ....

Αντίθετα, η διατήρηση της δουλείας στην επίδικη δίοδο μόνο και μόνο για να εξυπηρετείται οδικώς ο όπισθεν των κτισμάτων ακάλυπτος χώρος του δεσπόζοντος οικοπέδου των εφεσίβλητων θα προκαλέσει στην κυρία του δουλεύοντος οικοπέδου, εκκαλούσα εταιρεία υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ", ζημία δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με την ωφέλεια των εφεσιβλήτων, διότι θα περιορίσει σημαντικά τη χρησιμότητα του οικοπέδου της, το οποίο αγόρασε για να επεκτείνει τις υπάρχουσες στο προς δυσμάς όμορο οικόπεδο εγκαταστάσεις της, όταν μάλιστα την ίδια ωφέλεια οι εφεσίβλητοι έχουν τη δυνατότητα, έναντι μικρής δαπάνης, να αντλήσουν απευθείας από το δικό τους οικόπεδο, διαρρυθμίζοντας κατάλληλα τα κτίσματα που υπάρχουν σε αυτό.

Με βάση τα περιστατικά αυτά και σύμφωνα με την προηγούμενη σκέψη η εκ μέρους των εφεσιβλήτων συνέχιση της ασκήσεως του δικαιώματος πραγματικής δουλείας διελεύσεως στην επίδικη δίοδο του οικοπέδου των εφεσιβλήτων υπερβαίνει φανερά τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος και ως εκ τούτου αποβαίνει καταχρηστική και απαγορευμένη, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 281 του ΑΚ σε συνδυασμό και με το άρθρο 1136 αυτού.

Επομένως εκ των συνεκδικαζόμενων αγωγών η από 20.5.2006 αγωγή των εφεσιβλήτων κατά της εκκαλούσας εταιρείας υπό τον δ.τ. "... ΑΒΕΕ" περί ομολογήσεως του δικαιώματος πραγματικής δουλείας διελεύσεώς τους στην επίδικη δίοδο είναι αβάσιμη κατ' ουσίαν, κατά παραδοχήν, αντιθέτως, ως βάσιμης και κατ' ουσίαν της εκ του άρθρου 281 του ΑΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 1136 αυτού ένστασης την οποίαν η εκκαλούσα προέβαλε με τις προτάσεις της κατά τη συζήτηση στον πρώτο βαθμό.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε την ένσταση αυτή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και έκανε δεκτή την πιο πάνω αγωγή, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα πραγματικής δουλείας διελεύσεως των εφεσιβλήτων στην επίδικη δίοδο και υποχρεώνοντας την εκκαλούσα να τους αποδώσει την οιονεί νομή της, εσφαλμένα τις αποδείξεις εξετίμησε και συνεπώς αμφότερες οι υπό κρίση εφέσεις της εναγομένης - υπέρ ής η παρέμβαση και της προσθέτως υπέρ αυτής παρεμβαίνουσας, με τις οποίες προβάλλεται το παράπονο αυτό, είναι, ως προς την πιο πάνω διάταξη της εκκαλουμένης, βάσιμες και κατ' ουσίαν.

Συνεπώς αμφότερες οι υπό κρίση εφέσεις πρέπει να γίνουν δεκτές εν μέρει και κατ' ουσίαν ως προς τις διατάξεις της εκκαλουμένης με τις οποίες έγινε δεκτή η από 20.5.2006 αγωγή των εφεσιβλήτων, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη.... να κρατηθεί η υπόθεση και να δικαστεί από το παρόν Δικαστήριο και να απορριφθεί η από 20.5.2006 αγωγή...".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, ορθώς εφάρμοσε, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη μείζονα σκέψη, τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 211, 974, 980, 1045 και 1046 ΑΚ, όσον αφορά την από τους αναιρεσίβλητους, δια των μισθωτών τους, ως αντιπροσώπων τους, άσκηση νομής επί της επίδικης εδαφικής έκτασης για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας και την εξ αυτού του λόγου κτήση της κυριότητάς του με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ο δε τ' αντίθετα υποστηρίζων τρίτος πρόσθετος, κατά το σχετικό σκέλος του, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος πρόσθετος λόγος, κατά το σχετικό σκέλος του, με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας και δη το ότι "οι επιχειρήσεις μηχανουργείου και συνεργείου αυτοκινήτων, αλλά και παροχής οδικής βοήθειας, παρέχουν υπηρεσίες και δεν εμπορεύονται αγαθά, ώστε να έχουν ανάγκη ευρείας προβολής και προσώπου σε κεντρικό δρόμο και δεν ασκούνται σε κεντρικούς και εμπορικούς δρόμους, αλλά, προκειμένου να προκαλούν όσο το δυνατόν λιγότερες οχλήσεις στους περίοικους και διερχόμενους, εγκαθίστανται σε απόμερα σημεία και παραδρόμους", είναι απαράδεκτος διότι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, τα ανωτέρω δεν αποτελούν διδάγματα κοινής πείρας, κατά την έννοια του νόμου.

Περαιτέρω, με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και με τον τρίτο πρόσθετο, κατά το σχετικό σκέλος του, αναιρετικό λόγο η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη, κατ' ορθή εκτίμησή τους, ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, λόγω ασαφών, ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών ως προς το ζήτημα της κτήσης κυριότητας της επίδικης εδαφικής λωρίδας από τους αναιρεσίβλητους με έκτακτη χρησικτησία.

Αμφότεροι οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι αβάσιμοι διότι το Εφετείο περιέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που στηρίζουν το αποδεικτικό του πόρισμα όσον αφορά τις εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων, διά των μισθωτών-αντιπροσώπων τους, επιδηλωτικές της αποκλειστικής νομής τους επί του επιδίκου ακινήτου, διακατοχικές πράξεις επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας και την κτήση κυριότητας επ' αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Οι ίδιοι λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, κατά το σκέλος που οι αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση ανεπάρκειες αναφέρονται στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων και στην αιτιολόγηση του σαφώς διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Κατά τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα υπό την έννοια της διάταξης αυτής είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που, υπό την προϋπόθεση νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, καθώς και ο λόγος έφεσης που περιέχει παράπονο κατά της κρίσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε αυτοτελής (και όχι αρνητικός της αγωγής ή της ένστασης) ισχυρισμός του εκκαλούντος ή έγινε δεκτός αυτοτελής ισχυρισμός του εφεσίβλητου.

Ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 486/2018). Με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο της από 5-3-2018 αίτησης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη, ως "πράγμα", τον νομοτύπως προβληθέντα πρωτοδίκως "αυτοτελή πραγματικό ισχυρισμό-ένσταση", τον οποίο επανέφερε με λόγο έφεσης, ότι οι αναιρεσίβλητοι-εφεσίβλητοι και οι δικαιοπάροχοι τους δεν χρησιδέσποσαν την επίδικη εδαφική λωρίδα μέχρι την 1-1-1994 και με διάνοια κυρίου.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος^διότι ο προαναφερόμενος ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα", κατά την έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως αυτή αναλύεται στη μείζονα σκέψη, αλλά άρνηση της αγωγικής βάσης, που εδράζεται στην κτήση κυριότητας επί του επιδίκου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ.) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Περαιτέρω, η μη λήψη υπόψη νομοτύπως προταθέντων αποδεικτικών μέσων πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 911/2002, ΑΠ 613/2016).

Με τον πρώτο πρόσθετο λόγο της αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν προκύπτει αδιστάκτως ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη ως αποδεικτικά μέσα που νομοτύπως με επίκληση προσκομίσθηκαν ενώπιον του, προκειμένου να αποδειχθεί το βάσιμο του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας ότι εκείνη είναι η αποκλειστική κυρία του επίδικου εδαφικού τμήματος των 142,25 τ.μ.

και να αντικρουσθεί ο ισχυρισμός των αναιρεσιβλήτων για την επί του, ως άνω, επιδίκου κτήση κυριότητας από τους τελευταίους με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, τα ακόλουθα αποδεικτικά μέσα και δη:

α) το υπ' αριθ. …51/2005 συμβόλαιο αγοραπωλησίας και £η με αριθ. ….24/2008 πράξη διόρθωσής του της συμβολαιογράφου Μ. Τ. και το αντίστοιχο πιστοποιητικό μεταγραφής τους,

β) το από Ιανουαρίου 2008 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Α. Π.,

γ) το με αριθ. …96/2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Μ. Τ. και το πιστοποιητικό μεταγραφής του,

δ) τη με αριθ. …542/2008 πράξη διόρθωσης του συμβολαίου αυτού της ως άνω συμβολαιογράφου και το πιστοποιητικό μεταγραφής του,

ε) τη με αριθ. …212/2004 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς και τη με αριθ. …14/28.3.2008 πράξη διόρθωσής της της συμβολαιογράφου Μ. Τ. και τα πιστοποιητικά μεταγραφής του,

στ) τη με αριθ. …71/2004 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Σ. με το πιστοποιητικό μεταγραφής της,

ζ) τη με αριθ. …41/7.4.2008 πράξη διόρθωσης του ως άνω συμβολαίου της συμβολαιογράφου Μ. Τ. και το πιστοποιητικό μεταγραφής της,

η) τη με αριθ. ..210/2004 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Τ. και το πιστοποιητικό μεταγραφής της καθώς και τη με αριθ. ..12/28.03.2008 πράξη διόρθωσης της ως άνω συμβολαιογράφου και το πιστοποιητικό μεταγραφής της,

θ) τη με αριθ. ..211/2004 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της ως άνω συμβολαιογράφου και τη με αριθ. …513/2008 πράξη διόρθωσής της και το πιστοποιητικό μεταγραφής τους,

ι) τη με αριθ. …052/11.04.1955 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Μ. και το πιστοποιητικό μεταγραφής της,

ια) τη με αριθ. 5117/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,

β) τη με αριθ. 6548/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και τη με αριθ. 1005/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,

ιγ) τη με αριθ. 2913/2002 ένορκη βεβαίωση του Π. Λ. ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών,

ιδ) τη με αριθ. 1724/2008 ένορκη βεβαίωση του Β. Μ. στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, καθώς και τη με αριθ. …68Γ/2008 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητού Ι. Π.,

ιε) τις φωτογραφίες των επιδίκων ακινήτων κατά τον χρόνο κτήσης του οικοπέδου από την αναιρεσείουσα, δηλαδή τον μήνα Μάιο 2005 και κατά τον χρόνο συζήτησης της υπόθεσης κατά την πρώτη συζήτηση την 1.3.2011, ιστ) το από 1.2.2002 μισθωτήριο συμφωνητικό μεταξύ των αναιρεσιβλήτων και του Θ. Κ.,

ιζ) την με αριθ. ..50/1998 πράξη παράδοσης και παραλαβής σχολάζουσας κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Τ.,

ιη) την από 19.7.2004 αίτηση των Γ. Χ. και Α. Φ. κατά του Β. Μ. ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου και το με αριθ. 67/2004 πρακτικό συμβιβασμού του ως άνω Δικαστηρίου,

ιθ) το από Δεκεμβρίου 1968 σχεδιάγραμμα της Νομαρχίας Αττικής, όπου απεικονίζεται το Ο.Τ. 286, που βρίσκεται το επίδικο ακίνητο,

κ) την υπ' αριθ. 589/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,

κα) το με αριθ. …236/1989 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Ν. Ρ.,

κβ) το με αριθ. …25/2000 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Ζ. Σ. - Α.,

κγ) την από 18.9.2000 αγωγή απόδοσης μισθίου της αναιρεσείουσας κατά της εταιρείας "... Α. Ε.",

κδ) το από 20.3.1986 μισθωτήριο μεταξύ Α. Μ. και Μ. Η. ως εκμισθωτών και της εταιρείας "... Α.Ε." ως μισθώτριας,

κε) τα με αριθ. …59/1993, …37/1998, …3/1997 και …2/1999 πιστοποιητικά κληρονομητηρίου του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών,

κστ) το από 2.5.1989 τοπογραφικό διάγραμμα της Νομαρχίας Δυτικής Αττικής που συνοδεύει την με αριθ. 35/1989 πράξη προσκύρωσης,

κζ) το με αριθ. …13/1996 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Τ. και

κη) το με αριθ. ….51/1951 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ε. Φ. Όπως, όμως, προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη, όπως άλλωστε αναφέρει στο σκεπτικό της, όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλούνται και νομότυπα προσκομίζουν, στα οποία περιλαμβάνονται αναμφίβολα και όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα, μερικά εκ των οποίων μάλιστα, όπως το υπ' αριθ. 2651/2005 πωλητήριο συμβόλαιο και η υπ' αριθ. ..24/2008 πράξη διόρθωσής του της συμβολαιογράφου Μ. Τ., το από Ιανουαρίου 2008 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Α. Π., οι υπ' αριθ. ...10/2004, ...11/2004 και ...12/2004 δηλώσεις αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Τ., η με αριθ. 2913/2002 ένορκη βεβαίωση του Π. Λ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών και η με αριθ. 1724/2008 ένορκη βεβαίωση του Β. Μ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, ρητά μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε τ' αντίθετα υποστηρίζων σχετικός πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ: "Αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ίδιου Κώδικα προκύπτει, ότι ως απαράδεκτο, του οποίου η από το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξη ή μη κήρυξη ιδρύει λόγο αναίρεσης, νοείται εκείνο που είναι συνέπεια παραβίασης δικονομικών διατάξεων, οι οποίες θέτουν ορισμένες προϋποθέσεις ως προς κάποια διαδικαστική πράξη, η μη τήρηση των οποίων αποκλείει εκ των προτέρων την πράξη αυτή (ΟλΑΠ 96/1985, ΑΠ 194/2018).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο ... ΚΠολΔ, για την επαναφορά ισχυρισμών που υποβλήθηκαν σε προηγούμενη συζήτηση στο ίδιο ή ανώτερο δικαστήριο, αρκεί η επανυποβολή τους με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης που τους περιέχουν και που προσκομίζονται απαραιτήτως σε επικυρωμένο αντίγραφο.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η επίκληση με τις προτάσεις που υποβάλλονται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η προσβαλλόμενη απόφαση, ισχυρισμών με γενική αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις, το κείμενο των οποίων ενσωματώνεται στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου, δεν αρκεί, ούτε είναι νόμιμη (ΑΠ 224/2016, ΑΠ 1420/2015, ΑΠ 145/2014).

Με τον δεύτερο πρόσθετο αναιρετικό λόγο, κατ7 ορθή εκτίμησή του, η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, , αιτιάται το Εφετείο ότι παρά τον νόμο έλαβε υπόψη την προβληθείσα από τους αναιρεσίβλητους ένσταση ιδίας κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία επί του επιδίκου ακινήτου, μολονότι ο ισχυρισμός αυτός δεν επαναφέρθηκε νόμιμα με τις προτάσεις τους στην κατ' έφεση δίκη, αλλά με μόνη την αναφορά των τίτλων των κεφαλαίων των πρωτόδικων προτάσεών τους, με συνακόλουθο αποτέλεσμα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αντί να αποκρούσει ως απαράδεκτες τις ενώπιον του προτάσεις, να δεχθεί, παρά τον νόμο, ισχυρισμό που δεν προτάθηκε και χωρίς απόδειξη, άλλως χωρίς νομότυπη προσκομιδή των αποδεικτικών μέσων, κατά παράβαση των αριθ. 8, 10 και 11 αντίστοιχα του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Εκτός του ότι, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων ενώπιον του Εφετείου, αυτές υποβλήθηκαν νομοτύπως με πλήρη και εκτενή αναφορά στους λόγους των εφέσεων των αντιδίκων τους- αναιρεσειότων και με προβολή του ισχυρισμού τους για την κτήση της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, ο λόγος αυτός (από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, κατ' άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο αν ο περί απαραδέκτου σχετικός, ως άνω, ισχυρισμός προτάθηκε νομοτύπως ενώπιον του Εφετείου, με την προσθήκη των προτάσεων των αναιρεσειόντων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 238 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ (ως ίσχυαν πριν από το ν. 4335/2015), πράγμα το οποίο άλλωστε δεν προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση των κατ' έφεση προτάσεων των αναιρεσειόντων.

Ως εκ τούτου απορριπτέοι, ως αλυσιτελώς προβαλλόμενοι, είναι και οι αμέσως συνεχόμενοι με αυτόν λοιποί, από τους αριθμούς 8, 10 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τρεις προαναφερόμενοι λόγοι.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα, στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 924/2018). 'Έγγραφα" κατά τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ είναι τα, κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ, αποδεικτικά έγγραφα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη κατά του αντιδίκου, ενώ δεν αποτελούν έγγραφα με την ως άνω έννοια, εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο.

Με τον τρίτο λόγο της από 5-3- 2018 αναίρεσης και τον μοναδικό λόγο της από 16-3-2018 αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, δεχόμενο ότι "το επίδικο απεικονίζεται ως ενιαίο οικόπεδο μετά του υπολοίπου προς βορράν τμήματος των 362,10 τ.μ. μέχρι της προσόφεώς του στη ..., χωρίς διαχωριστική μεταξύ αυτών περίφραξη", παραμόρφωσε τις με επίκληση προσαχθείσες από 15-6-1978,17-6-1982, 18-9-1993,14- 9-1999 και 20-6-2001 αεροφωτογραφίες του Οργανισμού Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδος.

Όπως όμως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, δεν έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα ως προς το ενιαίο του επιδίκου ακινήτου αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στις ανωτέρω, φερόμενες ότι παραμορφώθηκαν, αεροφωτογραφίες, αλλά και σε πλήθος άλλων μνημονευομένων αναλυτικώς αποδεικτικών στοιχείων, με συνέπεια, οι προαναφερόμενοι από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικοί λόγοι να είναι αβάσιμοι.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθούν οι αιτήσεις αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι, να διαταχθεί η εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων στο δημόσιο ταμείο (άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει α) την από 5-3-2018 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και με τον διακριτικό τίτλο "... ΑΒΕΕ", και τους από 13-11-2018 προσθέτους λόγους αυτής και β) την από 16-3- 2018 αίτηση αναίρεσης της Β. χήρας Χ. Χ., αμφότερες κατά της υπ' αριθ. 5205/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Απορρίπτει την από 5-3-2018 αναίρεση και τους προσθέτους λόγους της.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Απορρίπτει την από 16-3-2018 αναίρεση.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ